Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Μικρά πραγματεία περί των τοπικών ηλιθίων


Εγραφα σε ένα τοπικόν σάιτ:
«Μια καλή ανάπλαση δημόσιου χώρου αρχίζει πάντα με το κόψιμο των δέντρων...»
Και ελαβον μεταξύ άλλων και το παρακάτω ανώνυμον, εννοείται, σχόλιον:
                 
ΠΑΡΙΣ- ΙΟΥΛΙΟΣ 15 th  2017 at 21: 04
ΤΙ ΣΚ. ΕΙΝΑΙ Ο ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΟΣ; ΣΥΡΙΖΕΟΣ Η ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ; ΚΑΛΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΒΙΛΙΣΤ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΛΟΖΑΝΗ, ΠΟΥ ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ, ΠΟΥΛΥ ΤΟΥΝ ΓΙΟΡΤΑΣΙΝ. ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΑΔΙΑΣΕΙ ΤΗ ΓΙΩΝΙΑ ΓΙΑΤΙ ΑΡΚΕΤΑ ΤΟΝ ΑΝΕΧΘΗΚΑΜΕ.ΣΥΛΟΓΟΣ ΓΗΓΕΝΩΝ ΚΟΖΑΝΙΤΩΝ.

Σημειώσεις

ΠΑΡΙΣ  όχι Παρίσι αλλά Πάρις κατά το Ομηρικόν Πάρις – γεν. Πάριδος που τον λέγαν και Αλέξανδρο. Μάλλον το Πάρις προς το Παρασκευάς πάει καλύτερα αν και τότε γράφεται με η. Συνώνυμον του Παρασκευάς, Τσιουβάς  εγωοτε εκ τωνκ Αεξανδροςμη απαντηση.
ΤΙ ΣΚ  μάλλον εννοεί τι σκατά
ΣΥΡΙΖΕΟΣ  Ή ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ Τίποτε εκ των δύο
ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΟΣ  Καρά (μαύρος ) Γιάννης = ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ αν και δεν ετυμολογούμαι ούτως
ΒΙΛΙΣΤ = η Λευκοπηγή με τον ευρωστότερο πλάτανο των Βαλκανίων στο κέντρον της  
ΛΟΖΑΝΗ = Κοζάνη, μνήμη Μιχ. Βιολάρη
ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ Δήμαρχος πολλών τετραετίων
ΠΟΥΛΥ ΤΟΥΝ ΓΙΟΡΤΑΣΙΝ ήγουν (δηλαδή αλλα ΑπριςΣ αλλοτε ρει ροντνα ικ Αεξανδροςμη απαντηση  τι;)
ΣΥΛΟΓΟΣ ΓΗΓΕΝΩΝ ΚΟΖΑΝΙΤΩΝ. στη τοπική διάλεκτο ονομάζονται και παρτάλια (= ράκη, κουρέλια στην κυριολεξία και μεταφορικά)

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

Το κάστανο κι η όρυζα

Γιατί Κυριακάς εορτάς στους ναούς εις εκκλησίασμα συνερχόμεθα
αναρωτιόμουν καθώς προς τον άγιον Δημήτριον ανηφόριζα
ιερείς, ψάλτες, πιστοί, ζητιάνοι στην ίδια θεία σιγή αλώμεθα
όχι για του Παϊσιου το κάστανο και τη γύρωθέν βρασμένη όρυζα

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Το δρομάκι

-->
Μου γράφει η φίλη μας απ’ τη νήσο Σύρο πως χαλάστηκε

εκείνο το δρομάκι που μας πήγαινε στο κρυφό μας περιγιάλι

Το χτφτανουμε στα Κόκκινα με τους βράκκείζουν και που νφτανουμε στα Κόκκινα με τους βράκκεόμιζα πως η ιδιοκτησία του ξεχάστηκε

αμ δε!. Ηταν αυτό που μας έφερνε στο σεφερικό μας γυρογιάλι



Τώρα πως θα φτάνουμε στα Κόκκινα τα αρμυρίκια τους βράχους

τα κύματα κι ίσως σε καμιά ανθρώπινη Καρέτα ή Μονάχους

Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Η φλαμουριά

Εκεί στην άκρη της πλατείας υπάρχει μια φλαμουριά
στον ίσκιο της δεν καθόμουν μόνον δυό τρία σκυλάκια
κι ένα πρωί με του θεάτρου το πάθος του και τη θωριά
τον είδα στη ρίζα να σκαλίζει της τέχνης τα φαρμάκια.

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Στες ίδιες...

"Στες ίδιες πόλεις θα γερνάς"
όσο κι αν στους ίδιους δρόμους
με κοντό παντελονάκι θα γυρνάς...

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Ιουλιανά...

Εψές στο θέατρο δάσους της πόλεως παίχτηκε η τραγωδία του Ευριπίδη «Ιφιγένεια εν Αυλίδι».Τα εισιτήρια έφταναν τα 18 ευρώ. Σιγά, παγκοσμίως άγνωστοι μου σκηνοθέτες και ηθοποιοί των θιάσων της θερινής αρπαχτής! Οταν γυρίζαμε την ταινία το Μιχ. Κακογιάννη «Ιφιγένεια» για ένα πακέτο Καρέλια (και δεν κάπνιζα) μονής στρώσης και για μια φασολάδα στην καραβάνα, αγωνιζόμασταν. Ιούλιος του 1976 και «Ο στρατός απαιτεί δράση κι όχι αναμονή» μας βάζαν να φωνάζουμε ότι το Σισμίκ είχε βγει στο Αιγαίο.
Στη φωτ. όχι εγώ δεν ήμουν μ’ αυτούς τους λιγοστούς ενδεδυμένους αρχαίους αχαιούς, αλλά με τους άλλους 8000 περίπου ολόγυμνους και κουρεμένους εν χρω στρατιώτες στην παραλία της Κορίνθου, οι οποίοι κατά διαταγήν του σκηνοθέτη κοιτούσαμε με νοσταλγία το πέλαγος...

Περιμέναμε να φυσήξει ο τότε Αίολος
να ξεκινήσει ο στόλος με την 76Δ φουρνιά στρατιωτών
για την Τροία να την πολεμήσουμε
να την κάψουμε ολοσχερώς
ν’ αρπάξουμε εμείς τώρα την Ελένη
να τη φέρουμε πίσω στη Σπάρτη.
(«Ξέροντας πως η ομορφιά της είναι κάτι
που όλοι οι άντρες θέλουν να τη διεκδικήσουν...»)
«Ενα πουκάμισό» της δηλαδή «αδειανό»
ότι το σώμα της για την Αίγυπτο είχε φύγει.
Η δε Ιφιγένεια στη χώρα των Ταύρων την άραξε ιέρεια
αλλά αυτό είναι μια άλλη τραγωδία του Ευριπίδη
που θα μας την παίξουν άλλος θίασος του χρόνου
καλώς εχόντων των πραγμάτων...
Διότι
«Ενα κορίτσι μυρίζει καλύτερα από ένα βιβλίο
θυμάμαι της Ελένης τη μυρωδιά...
- Ωραία... Ενα κορίτσι μυρίζει πάντα
καλύτερα απ’ όλου του κόσμου τις βιβλιοθήκες...»
γράφει στον «ΟΜΗΡΟ» του ο DEREK WALCΟTT.

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Εσπερινοί εν γένει


 Μ’ αρέσει στον Εσπερινό
το "Κύριε εκέκραξα" σε ήχον α΄
κι αμέσως μετά του θυμιατού
τα 12 κουδουνάκια που παίρνουν μπρος
«Ερχομαι, ήειν και ήα, είμι, ήλθον, ελήλυθα, εληλύθειν...»
οι χρόνοι του τώρα και του πάντα.
Κι όταν παπα-Δημήτρης σε «χαιρετά»
(εδώ οι άσχετοι σταυροκοπιούνται αδοκίμως)
λες και περνά μιαν αύρα αειφόρος
που ρίπτει καταγής
τις φυλλοβόλες θλίψεις σου.


Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Στο βραδινό θέατρο Ποντοκώμης ο "Μίκης κ.λπ."


Δίπλα από φώτα κόκκινα των καμινάδων της ΔΕΗ-Καρδίας
Ταξιδεύαμε στα ορυχεία του κάρβουνου Πανσεληνικός
«Σταυρός του νότου» Μικρούτσικος, Μουμουλίδης Καββαδίας
Και από πάνω μας κοιτούσε ξέπνοος ο δικός μας Πολικκραξα ﷽﷽﷽﷽ καταγταροκπιοσε χιαρετα και δεια κός

Και ήταν εκείνη τη βραδιά αν και δεν φύσαγε  Βαρδάρης
Φεύγω, είπες, αντί σ’ αγαπώ, κι από πίσω μη με πάρεις...

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Από την «Πόλη του Βιβλίου» στην «Πόλη της Βιβλιοθήκης»

Αν, λέμε...

κι αν τυχόν διψάσεις για νερό σκύψε και πιές από το χέρι
δεν χρειάζεται να στίψεις σύννεφο η κανένα άσχετο αστέρι

Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

Δεκαοχτούρα της 2ας Ιουλίου


Σηκώθηκα πριν η φίλη μου δεκαοχτούρα αρχίσει να μετρά
τις ώρες και τις καμπάνες που μας καλούν στην εκκλησία
εγώ την κοιτώ στα μικρά μάτια όμως αυτ λλά ﷽﷽﷽﷽﷽ην εκκλησιαή με  βυθομετρά
Κατάθεση τιμίας εσθήτος «Πίστη που πλησιάζει στην απελπισία»*

* Σιμόν Βέιλ

Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

Ο-νερική σκιά

39ο C
 Ε, και...
θα πολεμούμε υπό την σκιάν
του ευρωστότερου πλάτανου  των νοτίων Βαλκανίων (στη Λευκοπηγή) όστις εκηρύχθη τις προάλλες διατηρητέον μνημείον της φύσης
Με μια βνα﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ου πλαελωμικιον της φανρύση υπο κάτω του διπλής όψεως με τις επιγραφές

Και πότισεν μου την ψυχήν που χόρτασεν αμέσως (Σολωμικόν)
                                    ***
 Στη βρύση που ξεδίψασες να﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ου πλαελωμικιον της φανποτέ μη ρίξεις πέτρα...


Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Οι Κορυφαίοι

Μεγάλες καμπάνες εβάραγαν στον εσπερινό
των Κορυφαίων του Τ. Κ. Παπατσώνη
- Πέτρου και Παύλου δηλαδή -
Εόρταζε βλέπεις ο επιχώριος άναξ των μαυροντυμένων
κι ήρθαν προς συμπαράταξή του όμοροι ομοιόχρυσοι.
Εν μέσω άγριου θέρους με βαθμούς 35.
Πως αντέχαν με τόση ζέστη λιβανίσματα και παννυχίδες
- Ελα ντε...
Μύλοι νερόμυλοι, ανεμόμυλοι, δονκιχωτικοί
όλα τ’ αλέθουν...
«Σε βαθειά λάσπην έχω βουτηχθεί
πηλού πηχτού και δεν υπάρχει ποιος θα με ανασύρει...»
έγραφεν ο Τ.Κ.Π. κάποτε...

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Δια πάσαν χρήσιν





































 Εχω δεκάδες χαρτοκόφτες δώρα απ' όλου του κόσμου τα μέρη
αλλά μόνον ετούτος το φέρνει προς του Ν. Καββαδία το μαχαίρι
(μην είν' απ' τ' Αλγέρι;)

Δεν γέρνουν...


Δεν γέρνουν κι ας γερνούν σε σώμα, κορμό, κλαδιά
στης μεγάλης Μάνας την πηγή Αυτός και η Αχλαδιά

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Η πλατιά πινελιά της τέχνης κι η στενή της ζωής


Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Λάκης Προγκίδης: Ενας παλιός φίλος της πόλης...

(Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του «Υπό την παπαδιαμαντικήν δρυν» στη Θεσσαλονίκη)

...Βρέθηκα απόψε σ’ αυτήν την αισθαντική βιβλιοομήγυρι για δύο λόγους ισοδύναμα θελκτικούς που θα μπορούσαν να οριστούν και σημειολογικά ως το σημαίνον και το σημαινόμενο, το πρόσωπο και το προσωπείο, το κινούν και το κινούμενο. Μαζί τα δύο αποτελούν μια σβούρα που σε (με) στριφογυρίζει και σε μια πνευματική αλλά όχι μόνον, δίνη, με παραδίνει.

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Ηρθε...

Ηρθε στον ύπνο μου εψές - τι λέω πρωί λίαν της σήμερον
ο ποιητής Μ.Σ.
-Τι τρέχει από τα μέρη μας σύντροφε;
Ετρώγαμε σε τράπεζα κοινή
γι αυτό τον είπα ούτως.
Με παρατηρούσε
και κάπνιζε την άφιλτρη μνήμη του.
- Ολοι σας κι ένας ένας ζείτε, τον άκουσα
Ξύπνησα με ένα πικραμύγδαλο ενοχής
- Δεν φταίμε εμείς Μίμη η Ειμαρμένη
Ποιός γνωρίζει που εις τον καθένα μας την έχει στημένη
(η «στυμμένη» ή στριμμένη)

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

- Μα και γιατί κουρέλια τη διοικούν ακόμα...

Των αγίων Πάντων σήμερα και εθνική επέτειος όλων των ηρωικώς αγωνισθέντων, απολυθέντων κι επαναπροσληφθέντων της κρατικής, δημόσιας και κομματικής ΕΡΤ, την οποία συντηρούμε οι πάντες εκόντες άκοντες. Από το πρωί ακούω άσματα (λόγια και χάσματα) ηρωικά και εύθυμα (γελοία δηλονότι) για το τι ήταν, τι έπαθαν και δια τι πάσχουν τώρα, εις υγείαν φυσικά των κορόιδων ημών και υμών. Ερώτηση στην κορδακιζόμενη διοίκηση / διεύθυνση. Γιατί στον βορειοδυτικό μας τόπο εδώ και 2 χρόνια δεν ακούμε το ΤΡΙΤΟ Πρόγραμμα κατ’ εξαίρεσιν απ' όλη την Ελλάδα. Απάντηση: - Γιατί έτσι. Διότι είμεθα γ’ κατηγορίας ραδιοφωνικοί πολίτες. Πλην της περιόδου του αλησμόνητου Γ. Τσαγκάρη ο οποίος σε μια υψηλόφρονα χειρονομία του για τους ηρωικούς ακροατές του ΤΡΙΤΟΥ της Δ. Μακεδονίας (που άκουγαν μέχρι κι ιδίοις αναλώμασι το ΤΡΙΤΟ) έστειλε ένα μουσικό σύνολο να παίξει γι αυτούς τιμής ένεκεν.
- Μα και γιατί κουρέλια τη διοικούν ακόμα...

Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

In memoriam Για τον Γρ. Μ.*

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Να ετοιμαζόμεθα σιγά σιγά...


Οι εκδόσεις της Εστίας και το βιβλιοπωλείο Κωνσταντινίδης στη Θεσσαλονίκη (Μητροπόλεως 92) σας προσκαλούν την Πέμπτη 22 Ιουνίου στις 19:30 στην παρουσίαση του βιβλίου του Λάκη Προγκίδη: Υπό την παπαδιαμαντικήν δρυν
Για το βιβλίο θα μιλήσει ο συγγραφέας και οι:
Βασίλης Καραγιάννης, συγγραφέας – εκδότης του λογοτεχνικού περιοδικού «Παρέμβαση», Δημήτρης Μίγγας, συγγραφέας

Παρασκευή, 2 Ιουνίου 2017

Μη έχοντες...


Μη έχοντες καμίαν γείτονα ακτήν το τριήμερον να πάμε
στην ΑΚΤΗ Κύπρου αφιέρωμα στο Β. Μουστάκη βουτάμε

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

ΠαραΚαβαφικόν

Περιχαρείς οι παρά 1 (ένας) 154
(όσα τα σονέτα του Σαίξπηρ
κι ο εγκεκριμένος υπό Γ.Π. Σ Κ. Π. Καβάφης)
στο βουλευτήριον όπου εψήφισαν τα μέτρα
κατά του λαού τους.
Οτι εξασφάλισαν, λέει, ακώλυτον πρόσβασιν
με τις καραβάνες τους στο δημόσιον Πρυτανείον
για άλλους δυο χρόνους.
Είχαν καιρόν για να χαρούν εισέτι...

Τώρα στις Pώμες τους θα επιστρέψουν κουρασμένοι λίγο,
αλλά εξαίσια κουρασμένοι από το ταξείδι αυτό,
που ήταν όλο μέρες απολαύσεως —
στα θέατρα, στους κήπους, στα γυμνάσια ...
Των πόλεων της Aθήνας εσπέρες ...
A των γυμνών σωμάτων η ηδονή προ πάντων ...
Ακουγε ο Θεός τα σχέδια τους
Κι εγελούσε για το τι τους περιμένει ...

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Τα κύματα της Αίθουσας τέχνης

Βράδυ της 25ης Μαϊου και
"Τα κύματα της θάλασσας μας το 'πανε
αυτή η νύχτα μένει,
για αύριο ποιός ξέρει..."
Σκυμμένοι στο τώρα
και χωμένοι στο άλλοτε
ταξιδεύαμε, κατά πως έδειχναν
"Θεοδόλιχοι" και "Πετροκαλαμήθρες"
ο Αργύρης Μπακιρτζής κ.α.

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Σ' αυτό...

Σ΄αυτό το βραχοκοίλωμα λίγο πριν την Σκήτη της Μικρής αγίας 'Αννας μετρούμε κάθε χρόνο το χρόνο μας, τι αφήνει και τι πρσθέτει πάνω μας κι εντός μας, (το δεύτερο δε φαίνεται και τόσο καλά...)

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

O κύριος Διευθυντής της Κυρίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης...

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Μάνα μητέρα μανούλα...

Η εορτή της μητέρας είναι μια μετακινούμενη Κυριακή εορτή
αλλά η γιορτή της μάνας είναι μία διαρκής και ακίνητη.
Εχω τρεις μάνες τη δική μου, τη γυναίκα μου μάνα της κόρης μου
και την κόρη μου μάνα του εγγονού μου...

Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Στην 14η της Θεσσαλονίκης στο 15ο περίπτερο, στο χώρο της Βαβέλ!

Εχτές του αγίου Επιφανίου Κύπρου, στη Θεσσαλονίκη και στην 14η έκθεση βιβλίου το «εκκλησίασμα» στην εκδήλωση της "Παρέμβασης" με τις 10 -1 ποιήτριες της Θεσσαλονίκης και ο Μιχ. Γκανάς να διαβάζει ποίημα της Αρετής Γκανίδου από τα Τρίκαλα (αλλά Ημαθίας)

... «..Σαλαμίνα. Φωτογραφίζεσαι με το ποίημα ανά χείρας. Επιτέλους ένα ποιητικό απωθημένο σου επιφανειούται· μαργαρίτες κίτρινες παντού και χάνεσαι στην απέραντη πόλη αναζητώντας τον άγιο Επιφάνιο (εορτάζει στις 12 Μαΐου «Φανείς Επιφάνιος εν Κύπρω μέγας/Κλέος παρ’ αυτή και θανών έχει μέγα») τους κίονές του δηλαδή, χαμένος στο αθέριστο χορτάρι (τα φίδια αδιαφορούν) όπως και το μέρα τη μέρα λεηλατούμενο από τον καιρό και τους τουρίστες, στρογγυλό ψηφιδωτό στην Βασιλική της Καμπανόπετρας, ναό αρχαίο, σχεδόν πάνω στη θάλασσα. Δε νιώθεις τίποτα. Ο χρόνος ο τωρινός, ο χτεσινός, ο χρόνος ο απέραντος, έχει σοβατίσει την όποια φλούδα της ψυχής σου, με τα κονιάματα της ασυγκινησίας. Η Νίκη (Μαραγκού) μας δείχνει, την άμμο το μέρος που φαίνεται να φωτογραφήθηκε ο Γ. Σεφέρης πηγαίνοντας για κολύμπι, έτος 1953. Αύγουστος ήταν μήπως;

( Η α' φωτ. είναι της κ. Μαρίας Τσιουτάνη που παρακολουθούσε εκτός πεδιάς την εκδήλωση)

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Η ράβδος σου (του Ν.Κ. δηλαδή)

Ἡ ράβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου, αὗταί με παρεκάλεσαν»
- Αλλά για ποιό πράγμα;
Πίσω η Παναγία του τύπου "Θρηνωδούσης" φωτο-αντίγραφον εις πανί. "Και σου την καρδίαν άφθορε ρομφαίαν διελεύσεται, όπως διαλογισμοί εκ πολλών αποκαλυφθώσι" (Λουκ. Β.35). Η αυθεντική απόκειται στη Δημοτικη Βιβλιοθήκη Κοζάνης. Μπροστά, αλλά δεν φαίνεται η ποιήτρια και ζωγράφος Χριστίνα Καραντώνη που κρατά τη μηχανή της φωτοδιαιώνισης του ασημάντου είδους μας...

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

Προς Θεσσαλονίκη


Αφού όλοι πάνε στη Θεσσαλονίκη αυτή τη βδομάδα είπαμε να πάμε κι εμείς, όπως κάθε χρόνο άλλωστε, 1 ώρα και λίγο δρόμος είναι...

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Αρχοντικό ενσταντανέ

Από την ποιητική βραδιά στο αρχοντικό Βούρκα για την ποίηση της Κατερίνας Κούσουλα σε ενσταντανέ  της Χριστίνας Καραντώνη

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Τα δύο εξώφυλλά (της) κι αυτή εκεί στο αρχοντικό Γρ. Βούρκα (5-5-2017)


Κατά πρόσωπον
κατά μέτωπον
κατά μάτια στεγνά
ανεστίαστα και ανέστια
τα ποιήματα
πλάνην ποιητικήν πλανώνται
θολά
(Χριστίνας Καραντώνη "Σε κλοιό σώματος" εκδ. του Φοίνικα


Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

Με αφορμή την αποψινή εκδήλωση στο αρχοντικό Βούρκα (Απόσπασμα από κείμενο του άλλοτε 200;)

.........
" Μικρό κηπουρίην με νυχτολούλουδα που περιμένουν τη μουσική και τη νύχτα, δύο εντελώς ξεχωριστές καταστάσεις για ν’ ανοίξουν τα σώματά τους και να μοιράσουν δωρεάν της άδολης τους ύπαρξης το είναι. Δυό τρεις γλάστρες με βασιλικό και μέντα. Σπιτικά εντελώς πράγματα χωρίς καμιά ρητορεία πάνω τους. Αυτή την αυλή αγάπησα.
Αλλά γιατί;

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Επέστρεφε...

 Επέστρεψα, κάπως αργά, στης γης το χωματογυρογιάλι
που περιμένει να το φυτέψουμε και ό, τι μας προκύψει
όχι απ' ανάγκη αλλά επιθυμία που σαλεύει αγάλι αγάλι
να ποτίσω και να ποτιστώ μη το νερό της ψυχής λείψει

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Το ...Αβατον

Μονή οσίου Νικάνορος (εκ Θεσσαλονίκης) στη Ζάβορδα (1534) παρά το όρος Καλλίστρατον, άνωθεν του Αλιάκμονος στα όρια Γρεβενών - Θεσσαλίας με το περίφημον «Λεξικόν του Φωτίου» πλήρες εκεί κι όχι κολοβόν και το σπουδαίο «Κώδικα» της (έκδοση ΙΝΒΑ Κοζάνης και ΚΝΕ του ΕΙΕ - Μαρία Χριστίνα Χατζηιωάννου). Το ληξιαρχείον ανθρώπων και τόπων Δ. Μακεδονίας και όμορων Περιφερειών. Με άβατον αρχήθεν και εκ διαθήκης του αγίου. Αυτοεκαταλύθη το άβατο όταν ο γενναίος Δυτικομακεδών σεισμός των 6,6 (Τα «6,6 της σκηνοπηγίας» μας) της 13ης Μαίου 1995 διέλυσε τον περίβολόν του και επανήλθε πριν 2 χρόνια όταν η μονή κατελήφθη από συνοδεία εκ της Μονής Ορθοκωστάς Αρκαδίας (ναι, αυτή του Θανάση Βαλτινού και της ‘Αγρα).

Αραγε γιατί οι Αγιοι κι οι Καλόγεροι θεσπίζουνε φορές το άβατο
σε γυναικείους πόδας και συνακόλουθα ψυχές σε σώματα ωραία
Αποκλεισμένες μιας κατανύξεως από ένα χώρο γι αυτές αδιάβατο
επιτρέπουν σε «θεούς» και δαίμονες να τις δυναστεύουν λαθραία


ΥΓ. Δεν υπάρχει πιο θλιβερή και σκοταδιστική απαγόρευση

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

29 Απριλίου 1863 - 29 Απριλίου 1933

Πότε καβαφικός και πότε σαιξπηρίζων

Είπα· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, αυτή εδώ δεν έχει θάλασσα».
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί προφανώς καλλίτερη απ' αυτή.
Κάθε προσπάθεια αλλαγής με αόρατο μελάνι είναι γραφτή
Ως εκ τούτου η καρδιά μου, κι όχι μόνον,  είναι θλιμμένη.


Ο νους μου ως πότε μες στης ανίας τα τοπία θα ξεχνιέται
Όπου το μάτι μου γυρίζω, (περισκόπιο) όπου κι αν μένει
με χαλάσματα κι ερείπια πολιτικά θέλει συναπαντιέται
Πως τόσα χρόνια πέρασα σ’ αυτά και ρήμαξα και χάλασα»

Είπες· στες γειτονιές, στους δρόμους τους ίδιους θα γυρνάς
στα ίδια σπίτια, γραφεία, βιβλιοπωλεία, ναΰδρια θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλη σου θα φθάνεις. Για τα αλλού -μη ελπίζεις-

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις ούτε και άλλες θάλασσες
αφού αναίτια ή ευλόγως με όλους σχεδόν τα χάλασες
για σένα δεν έχει λεωφορείο, και τραίνο πια δε φτάνει.

Είπαν· άρα η πόλις θα σε ακολουθεί. - Καλά ας με κάνει...

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Μικρά οδός

Την μικράν οδόν της πόλεως με το όνομα Γ. Σεφέρη
δυο πινακίδες και δύο είσοδοι οικοδομών απαρτίζουν
Τα σπίτια που είχε τα πήραν έμποροι από ξένα μέρη
το Δημόσιο και οι τράπεζες που τη ζωή πλέον ορίζουν


"Μη καρτεράτε..." αδίκως

Με τη λήξη της Παρακλήσεως στην εικόνα της Παναγίας Ζιδανίου κ.λπ. που εδρεύει τις μέρες αυτές στον καθεδρικό και βγήκε στην ετήσια ζητεία της, άρχισε η συγκέντρωση του γενναίου ΚΚΕ με ομιλητή τον Μεγάλο Αρχηγό του. Το μεγάφωνα διαλαλούσαν για το λαό: «’Αιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο αν ξυπνήσεις κ.λπ...» Αν ξυπνήσεις! Μα υπάρχει πιο ξύπνιος κι έξυπνος λαός του ελληνικού; Για αυτό άλλωστε πληρώνει (πληρώνουμε) τοις μετρητοίς ή και επί πιστώσει αγόγγυστα χωρίς ούτε μια διαδήλωση κι όλο σε εξόδους εορταστικές κι εκδρομές είμαστε .
Εν τούτοις ένιωθα κάπως εν εξεγερδιεγέρσει. Ηταν από τα τραγούδια φαίνεται. Δίπλα στην πλατεία τα παιδάρια έπαιζαν αμέριμνα χωρίς να γνωρίζουν τι τα καρτερά ανεξαρτήτως αν τους λένε:
«Μην καρτεράτε να λυγίσουμε ούτε για μια στιγμή» ότι λυγίσαμε μέχρις το μη περαιτέρω.

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Αμλετ Χ 3

3 μεταφραστικές παραλλαγές της 1ης στροφής του ποιήματος ΑΜΛΕΤ του Μπορίς Παστερνάκ

Σβήσαν οι φωνές. Στη ράμπα βγαίνω
Σε μιας πόρτας κούφωμα ακουμπώ
κι απ’ τη μακρινή ηχώ προσμένω
μοίρα να μου πει και ριζικό
(Αρης Αλεξάνδρου)
*
Ολα ησυχάσαν. Βγήκα στη σκηνή
Ακουμπώντας στην παραστάδα της πόρτας
Αρπάζω μεσ’ στην μακρινήν ηχώ
Τα γεγονότα του αιώνα μου
(1958 Μιχ. Λίλλη- Γ. Δυριώτης)
*
Βγήκα στο μπαλκόνι, σαν κόπασε η οχλοβοή.
Σκύβοντας στο ξύλινο περβάζι,
άκουσα στην ηχώ την μακρινή
τι στον αιώνα μου θα συμβεί.
(Δημήτρης Τριανταφυλλίδης στο τχ. 183 της «Παρέμβασης» που κάνει μια επιλογή και μεταφράζει από τον ποιητικό κύκλο «Ποιήματα του Γιούρι Ζιβάγκο»)

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Αφίξεις χωρίς ήξεις

Αφίχθησαν τα τάγματα, τα συντάγματα
και οι μεραρχίες των περιοδικών
ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ, ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ.
Αλλά γιατί νιώθω σαν συνοριοφύλαξ
στην Επικράτεια των λογοτεχνικών εντύπων
που μέρα τη μέρα λιγοστεύει;

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Ο,τι μας έμεινε...

«...Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο
πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει...»
Ο Θεόκριτος, ο Ευμένης ο Κ.Π.Καβάφης κ.λπ.
Ημείς που είμαστε στο 33ο σκαλί διανομής της «Π»
τι να πούμε, πατώντες σε σακούλες
της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης
και του Ινστιτούτου Βιβλίου & Ανάγνωσης
ό,τι δηλαδή μας έμεινε
απ’ τις άλλοτε δόξες και λόξες μας...


Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Ο Θωμάς κι ο Γεώργιος στο Εαρ

Στους ναούς και όχι μόνον "Σήμερον το έαρ μυρίζει"
Θωμάς ο δίδυμος και Γεώργιος ο τροπαιοφόρος
ποιός τη μέρα και τη ζωή της άραγε επικαθορίζει
ο πρώτος λαός δύσπιστος ο δεύτερος άρχων δορυ-φόρος

Το σχέδιο η αλβανική εκδοχή του αγίου (τους) Γεωργίου από τον Γιώργο Κόλλα