Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

ΠαραΚαβαφικόν

Περιχαρείς οι παρά 1 (ένας) 154
(όσα τα σονέτα του Σαίξπηρ
κι ο εγκεκριμένος υπό Γ.Π. Σ Κ. Π. Καβάφης)
στο βουλευτήριον όπου εψήφισαν τα μέτρα
κατά του λαού τους.
Οτι εξασφάλισαν, λέει, ακώλυτον πρόσβασιν
με τις καραβάνες τους στο δημόσιον Πρυτανείον
για άλλους δυο χρόνους.
Είχαν καιρόν για να χαρούν εισέτι...

Τώρα στις Pώμες τους θα επιστρέψουν κουρασμένοι λίγο,
αλλά εξαίσια κουρασμένοι από το ταξείδι αυτό,
που ήταν όλο μέρες απολαύσεως —
στα θέατρα, στους κήπους, στα γυμνάσια ...
Των πόλεων της Aθήνας εσπέρες ...
A των γυμνών σωμάτων η ηδονή προ πάντων ...
Ακουγε ο Θεός τα σχέδια τους
Κι εγελούσε για το τι τους περιμένει ...

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Τα κύματα της Αίθουσας τέχνης

Βράδυ της 25ης Μαϊου και
"Τα κύματα της θάλασσας μας το 'πανε
αυτή η νύχτα μένει,
για αύριο ποιός ξέρει..."
Σκυμμένοι στο τώρα
και χωμένοι στο άλλοτε
ταξιδεύαμε, κατά πως έδειχναν
"Θεοδόλιχοι" και "Πετροκαλαμήθρες"
ο Αργύρης Μπακιρτζής κ.α.

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Σ' αυτό...

Σ΄αυτό το βραχοκοίλωμα λίγο πριν την Σκήτη της Μικρής αγίας 'Αννας μετρούμε κάθε χρόνο το χρόνο μας, τι αφήνει και τι πρσθέτει πάνω μας κι εντός μας, (το δεύτερο δε φαίνεται και τόσο καλά...)

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

O κύριος Διευθυντής της Κυρίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης...

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Μάνα μητέρα μανούλα...

Η εορτή της μητέρας είναι μια μετακινούμενη Κυριακή εορτή
αλλά η γιορτή της μάνας είναι μία διαρκής και ακίνητη.
Εχω τρεις μάνες τη δική μου, τη γυναίκα μου μάνα της κόρης μου
και την κόρη μου μάνα του εγγονού μου...

Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Στην 14η της Θεσσαλονίκης στο 15ο περίπτερο, στο χώρο της Βαβέλ!

Εχτές του αγίου Επιφανίου Κύπρου, στη Θεσσαλονίκη και στην 14η έκθεση βιβλίου το «εκκλησίασμα» στην εκδήλωση της "Παρέμβασης" με τις 10 -1 ποιήτριες της Θεσσαλονίκης και ο Μιχ. Γκανάς να διαβάζει ποίημα της Αρετής Γκανίδου από τα Τρίκαλα (αλλά Ημαθίας)

... «..Σαλαμίνα. Φωτογραφίζεσαι με το ποίημα ανά χείρας. Επιτέλους ένα ποιητικό απωθημένο σου επιφανειούται· μαργαρίτες κίτρινες παντού και χάνεσαι στην απέραντη πόλη αναζητώντας τον άγιο Επιφάνιο (εορτάζει στις 12 Μαΐου «Φανείς Επιφάνιος εν Κύπρω μέγας/Κλέος παρ’ αυτή και θανών έχει μέγα») τους κίονές του δηλαδή, χαμένος στο αθέριστο χορτάρι (τα φίδια αδιαφορούν) όπως και το μέρα τη μέρα λεηλατούμενο από τον καιρό και τους τουρίστες, στρογγυλό ψηφιδωτό στην Βασιλική της Καμπανόπετρας, ναό αρχαίο, σχεδόν πάνω στη θάλασσα. Δε νιώθεις τίποτα. Ο χρόνος ο τωρινός, ο χτεσινός, ο χρόνος ο απέραντος, έχει σοβατίσει την όποια φλούδα της ψυχής σου, με τα κονιάματα της ασυγκινησίας. Η Νίκη (Μαραγκού) μας δείχνει, την άμμο το μέρος που φαίνεται να φωτογραφήθηκε ο Γ. Σεφέρης πηγαίνοντας για κολύμπι, έτος 1953. Αύγουστος ήταν μήπως;

( Η α' φωτ. είναι της κ. Μαρίας Τσιουτάνη που παρακολουθούσε εκτός πεδιάς την εκδήλωση)

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Η ράβδος σου (του Ν.Κ. δηλαδή)

Ἡ ράβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου, αὗταί με παρεκάλεσαν»
- Αλλά για ποιό πράγμα;
Πίσω η Παναγία του τύπου "Θρηνωδούσης" φωτο-αντίγραφον εις πανί. "Και σου την καρδίαν άφθορε ρομφαίαν διελεύσεται, όπως διαλογισμοί εκ πολλών αποκαλυφθώσι" (Λουκ. Β.35). Η αυθεντική απόκειται στη Δημοτικη Βιβλιοθήκη Κοζάνης. Μπροστά, αλλά δεν φαίνεται η ποιήτρια και ζωγράφος Χριστίνα Καραντώνη που κρατά τη μηχανή της φωτοδιαιώνισης του ασημάντου είδους μας...

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

Προς Θεσσαλονίκη


Αφού όλοι πάνε στη Θεσσαλονίκη αυτή τη βδομάδα είπαμε να πάμε κι εμείς, όπως κάθε χρόνο άλλωστε, 1 ώρα και λίγο δρόμος είναι...

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Αρχοντικό ενσταντανέ

Από την ποιητική βραδιά στο αρχοντικό Βούρκα για την ποίηση της Κατερίνας Κούσουλα σε ενσταντανέ  της Χριστίνας Καραντώνη

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Τα δύο εξώφυλλά (της) κι αυτή εκεί στο αρχοντικό Γρ. Βούρκα (5-5-2017)


Κατά πρόσωπον
κατά μέτωπον
κατά μάτια στεγνά
ανεστίαστα και ανέστια
τα ποιήματα
πλάνην ποιητικήν πλανώνται
θολά
(Χριστίνας Καραντώνη "Σε κλοιό σώματος" εκδ. του Φοίνικα


Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

Με αφορμή την αποψινή εκδήλωση στο αρχοντικό Βούρκα (Απόσπασμα από κείμενο του άλλοτε 200;)

.........
" Μικρό κηπουρίην με νυχτολούλουδα που περιμένουν τη μουσική και τη νύχτα, δύο εντελώς ξεχωριστές καταστάσεις για ν’ ανοίξουν τα σώματά τους και να μοιράσουν δωρεάν της άδολης τους ύπαρξης το είναι. Δυό τρεις γλάστρες με βασιλικό και μέντα. Σπιτικά εντελώς πράγματα χωρίς καμιά ρητορεία πάνω τους. Αυτή την αυλή αγάπησα.
Αλλά γιατί;

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Επέστρεφε...

 Επέστρεψα, κάπως αργά, στης γης το χωματογυρογιάλι
που περιμένει να το φυτέψουμε και ό, τι μας προκύψει
όχι απ' ανάγκη αλλά επιθυμία που σαλεύει αγάλι αγάλι
να ποτίσω και να ποτιστώ μη το νερό της ψυχής λείψει

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Το ...Αβατον

Μονή οσίου Νικάνορος (εκ Θεσσαλονίκης) στη Ζάβορδα (1534) παρά το όρος Καλλίστρατον, άνωθεν του Αλιάκμονος στα όρια Γρεβενών - Θεσσαλίας με το περίφημον «Λεξικόν του Φωτίου» πλήρες εκεί κι όχι κολοβόν και το σπουδαίο «Κώδικα» της (έκδοση ΙΝΒΑ Κοζάνης και ΚΝΕ του ΕΙΕ - Μαρία Χριστίνα Χατζηιωάννου). Το ληξιαρχείον ανθρώπων και τόπων Δ. Μακεδονίας και όμορων Περιφερειών. Με άβατον αρχήθεν και εκ διαθήκης του αγίου. Αυτοεκαταλύθη το άβατο όταν ο γενναίος Δυτικομακεδών σεισμός των 6,6 (Τα «6,6 της σκηνοπηγίας» μας) της 13ης Μαίου 1995 διέλυσε τον περίβολόν του και επανήλθε πριν 2 χρόνια όταν η μονή κατελήφθη από συνοδεία εκ της Μονής Ορθοκωστάς Αρκαδίας (ναι, αυτή του Θανάση Βαλτινού και της ‘Αγρα).

Αραγε γιατί οι Αγιοι κι οι Καλόγεροι θεσπίζουνε φορές το άβατο
σε γυναικείους πόδας και συνακόλουθα ψυχές σε σώματα ωραία
Αποκλεισμένες μιας κατανύξεως από ένα χώρο γι αυτές αδιάβατο
επιτρέπουν σε «θεούς» και δαίμονες να τις δυναστεύουν λαθραία


ΥΓ. Δεν υπάρχει πιο θλιβερή και σκοταδιστική απαγόρευση

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

29 Απριλίου 1863 - 29 Απριλίου 1933

Πότε καβαφικός και πότε σαιξπηρίζων

Είπα· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, αυτή εδώ δεν έχει θάλασσα».
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί προφανώς καλλίτερη απ' αυτή.
Κάθε προσπάθεια αλλαγής με αόρατο μελάνι είναι γραφτή
Ως εκ τούτου η καρδιά μου, κι όχι μόνον,  είναι θλιμμένη.


Ο νους μου ως πότε μες στης ανίας τα τοπία θα ξεχνιέται
Όπου το μάτι μου γυρίζω, (περισκόπιο) όπου κι αν μένει
με χαλάσματα κι ερείπια πολιτικά θέλει συναπαντιέται
Πως τόσα χρόνια πέρασα σ’ αυτά και ρήμαξα και χάλασα»

Είπες· στες γειτονιές, στους δρόμους τους ίδιους θα γυρνάς
στα ίδια σπίτια, γραφεία, βιβλιοπωλεία, ναΰδρια θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλη σου θα φθάνεις. Για τα αλλού -μη ελπίζεις-

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις ούτε και άλλες θάλασσες
αφού αναίτια ή ευλόγως με όλους σχεδόν τα χάλασες
για σένα δεν έχει λεωφορείο, και τραίνο πια δε φτάνει.

Είπαν· άρα η πόλις θα σε ακολουθεί. - Καλά ας με κάνει...

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Μικρά οδός

Την μικράν οδόν της πόλεως με το όνομα Γ. Σεφέρη
δυο πινακίδες και δύο είσοδοι οικοδομών απαρτίζουν
Τα σπίτια που είχε τα πήραν έμποροι από ξένα μέρη
το Δημόσιο και οι τράπεζες που τη ζωή πλέον ορίζουν


"Μη καρτεράτε..." αδίκως

Με τη λήξη της Παρακλήσεως στην εικόνα της Παναγίας Ζιδανίου κ.λπ. που εδρεύει τις μέρες αυτές στον καθεδρικό και βγήκε στην ετήσια ζητεία της, άρχισε η συγκέντρωση του γενναίου ΚΚΕ με ομιλητή τον Μεγάλο Αρχηγό του. Το μεγάφωνα διαλαλούσαν για το λαό: «’Αιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο αν ξυπνήσεις κ.λπ...» Αν ξυπνήσεις! Μα υπάρχει πιο ξύπνιος κι έξυπνος λαός του ελληνικού; Για αυτό άλλωστε πληρώνει (πληρώνουμε) τοις μετρητοίς ή και επί πιστώσει αγόγγυστα χωρίς ούτε μια διαδήλωση κι όλο σε εξόδους εορταστικές κι εκδρομές είμαστε .
Εν τούτοις ένιωθα κάπως εν εξεγερδιεγέρσει. Ηταν από τα τραγούδια φαίνεται. Δίπλα στην πλατεία τα παιδάρια έπαιζαν αμέριμνα χωρίς να γνωρίζουν τι τα καρτερά ανεξαρτήτως αν τους λένε:
«Μην καρτεράτε να λυγίσουμε ούτε για μια στιγμή» ότι λυγίσαμε μέχρις το μη περαιτέρω.

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Αμλετ Χ 3

3 μεταφραστικές παραλλαγές της 1ης στροφής του ποιήματος ΑΜΛΕΤ του Μπορίς Παστερνάκ

Σβήσαν οι φωνές. Στη ράμπα βγαίνω
Σε μιας πόρτας κούφωμα ακουμπώ
κι απ’ τη μακρινή ηχώ προσμένω
μοίρα να μου πει και ριζικό
(Αρης Αλεξάνδρου)
*
Ολα ησυχάσαν. Βγήκα στη σκηνή
Ακουμπώντας στην παραστάδα της πόρτας
Αρπάζω μεσ’ στην μακρινήν ηχώ
Τα γεγονότα του αιώνα μου
(1958 Μιχ. Λίλλη- Γ. Δυριώτης)
*
Βγήκα στο μπαλκόνι, σαν κόπασε η οχλοβοή.
Σκύβοντας στο ξύλινο περβάζι,
άκουσα στην ηχώ την μακρινή
τι στον αιώνα μου θα συμβεί.
(Δημήτρης Τριανταφυλλίδης στο τχ. 183 της «Παρέμβασης» που κάνει μια επιλογή και μεταφράζει από τον ποιητικό κύκλο «Ποιήματα του Γιούρι Ζιβάγκο»)

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Αφίξεις χωρίς ήξεις

Αφίχθησαν τα τάγματα, τα συντάγματα
και οι μεραρχίες των περιοδικών
ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ, ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ.
Αλλά γιατί νιώθω σαν συνοριοφύλαξ
στην Επικράτεια των λογοτεχνικών εντύπων
που μέρα τη μέρα λιγοστεύει;

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Ο,τι μας έμεινε...

«...Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο
πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει...»
Ο Θεόκριτος, ο Ευμένης ο Κ.Π.Καβάφης κ.λπ.
Ημείς που είμαστε στο 33ο σκαλί διανομής της «Π»
τι να πούμε, πατώντες σε σακούλες
της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης
και του Ινστιτούτου Βιβλίου & Ανάγνωσης
ό,τι δηλαδή μας έμεινε
απ’ τις άλλοτε δόξες και λόξες μας...


Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Ο Θωμάς κι ο Γεώργιος στο Εαρ

Στους ναούς και όχι μόνον "Σήμερον το έαρ μυρίζει"
Θωμάς ο δίδυμος και Γεώργιος ο τροπαιοφόρος
ποιός τη μέρα και τη ζωή της άραγε επικαθορίζει
ο πρώτος λαός δύσπιστος ο δεύτερος άρχων δορυ-φόρος

Το σχέδιο η αλβανική εκδοχή του αγίου (τους) Γεωργίου από τον Γιώργο Κόλλα

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

183

Κυκλοφόρησε και μοιράζεται στο μέγα πανελλήνιον με τα ΕΛΤΑ και στην Κοζάνη χέρι με χέρι πόρτα την πόρτα (στην Κοζάνη υπάρχει επίσης στο ΣΥΝ-Βιβλιοπωλείο και στη Θεσσαλονίκη στο βιβλιοπωλείο ΚΕΝΤΡΙ) το νέο τεύχος (183) της “Παρέμβασης”. Το εξώφυλλο σχεδίασε η κ. Χριστίνα Καραντώνη όπως και τα σχέδια ένδον της. Υπάρχει ειδικό αφιέρωμα ”Παρά (1) δέκα (10) ποιήτριες εκ Θεσσαλονίκης”. Τα περιεχόμενα του τχ. έχουν ως ακολούθως:

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

‘Αρα ήμουν κι εγώ μ’ αυτούς...

50 χρόνια μετά από εκείνη την Παρασκευή 21 Απριλίου 1967.
Στη συνέχεια μαθητής Γυμνασίου ανέβαινα τις Κυριακές στην πόλη ν' αγοράσω την εφημερίδα «ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ», φιλοδικτατορικών διαθέσεων. Αρα ήμουν κι εγώ συμπαθών κι ας μην καταλάβαινα τι ήταν αυτά που τότε ζούσαμε (ας μάθαινα επιτέλους άλλωστε οι αντιστασιακοί όλων των καιρών είναι από θηλασμού στον αγώνα). Η εφημερίδα δημοσίευε υποχρεωτικά κάθε Κυριακή όπως και άλλες, ένα διήγημα από την «Ανθολογία...» του Ρένου κ.λπ. Αποστολίδη. Θυμάμαι του Διονυσίου Κόκκινου το διήγημα «Μια τουφεκιά στο γαλάζιο νερό» ή το όνομα ενός διηγηματογράφου που μου έκαμε εντύπωση: Κίμων Λώλος! Πολύ αργότερα έμαθα πως γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη σπούδασε στη νομική και έζησε στην ‘Εδεσσα. Δημοσίευσε μια συλλογή μόνον: «Διηγήματα σε πρώτο πρόσωπο» (1943). Την εφημερίδα με τα διηγήματα -...τόσον φανατικός γι’ αυτά τα γράμματα- την αγόραζα κάθε Κυριακή. Τις σελίδες μ’ αυτά τις κρατούσα όλες. Οταν όμως με το καλό έγινα κι εγώ «αντιστασιακός» εκ των υστέρων αφού επί 7 χρόνια τους πολεμούσα συνεχώς χωρίς αυτοί να το καταλαβαίνουν, τέτοια ζώα που ήταν πως να το καταλάβουν- (παράφραση του Φ. Μπαρλά) τις πέταξα. Δεν έχω ούτε μία. Τις προάλλες στο ΜΙΕΤ Θεσσαλονίκης και στα χαρτόκουτα με τις παλιές εκδόσεις είδα ένα τεύχος της (προς 7 ευρώ πωλούμενο!). Η νοσταλγία του χαμένου χρόνου λείανε κάθε δυσάρεστη παράμετρο λειτουργώντας απενοχοποιητικά. Παραφράζω κάπως και τον Ιωάννη Πολέμη όπως τον διάβαζα τότε στην εβδομαδιαίας κυκλοφορίας «Ποιητική Ανθολογία» του Π. Παναγιωτούνη (ως το απόσταγμα ψυχής του έθνους την υποτίτλιζε).
Αν και γύριζαν να ‘ρχονταν πίσω
τα χρόνια που έζησα πριν σε γνωρίσω
(μπορεί και σ’ αγαπήσω)
χρόνια αμνημόνευτα σαν να ‘ταν ξένα
τα χρόνια που έζησα μαζί (ή και χωρίς) σένα
- Τελος πάντων...

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

ΚΛΕΙΣΜΕΝΑ ΣΕ ΘΥΡΙΔΕΣ, 25 υστερόγραφα εποχής

 Το πρώτο "λογοτεχνικό τρίπτυχό" της παρουσίασε απόψε στη Θεσσαλονίκη η Δήμητρα Β. Καραγιάνη. Για το βιβλίο της μίλησαν: η ποιήτρια Αλεξανδρα Μπακονίκα, η Συγγραφέας-Ραδιοφωνική Παρραγωγός Μαρία Στύλου και η Δρ. Αγγλικής Φιλολογίας-Εκπαιδευτικός Άννα Κουστινούδη, Αποσπάσματα διάβασε ο Λευτέρης Μαρόγλου και η συγγραφέας τραγούδησε με τη συνοδεία της κιθάρας του Δημήτρη Γαύρου. Συντόνισε η δημοσιογράφος Κατερίνα Μαρκοπούλου. Την εκδήλωση οργάνωσαν οι εκδόσεις "Γαβριηλίδης", το περιοδικό "Παρέμβαση" και ο Σύλλογος Κοζανιτών Θεσσαλονίκης ( Γ. Βανίδης)

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Μέγα, ας πούμε, Σάββατον ακούγοντας το adagio του Albinonι

 Ψιλόβροχο Μ. Παρασκευής, Μέγα Σάββατον συντελεσμένο
σε σκηνικό καιρού που δεν λείπει μια λύπη εκ του ουρανού
πρόλαβα το «Ανάστα ο Θεός» και «Χριστός Ανέστη» περιμένω
Η κυδωνιά κι η πασχαλιά χαμόγελα ενός αγγέλου μακρινού.


Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Ερώτηξα

Ερώτησα γιατί η Μεγάλη Πέμπτη
να είναι τόσο Κόκκινη;
Από το κόκκινο των αυγών
(ανοιχτό)
ή από αυτό της Κοινωνίας
(βαθύ);
Κι απάντηση δεν πήρα.


Κι ούτε θα πάρεις
ότι ελησμόνησες
το αίμα και το ψέμα...

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Το Μέγα Ευχέλαιον

 Kάθε Μεγάλη Τετράδη με τον Θ. Κ. απόγευμα, είμαστε εκεί. Εισερχόμεθα ευπρεπώς ενδεδυμένοι με τα ρούχα του Απριλίου στη Μονή Ζιδανίου για τo Μεγάλο Ευχέλαιο, αφού διασχίζουμε την Ανοιξη στα νότια του λεκανοπεδίου. Το θρησκευτικό του πράγματος συναίσθημα είναι αυτό που λιγότερο από όλα τα άλλα μας συνέχει και μας συντρέχει. Τότε γιατί πάμε; Τι θέλουμε εκεί ορθολογιστές και περιεργόπιστοι; Τι μας φέρνει κατ’ έτος τελικά στη αυλή στο κιόσκι με τον μοναστηριακό καφέ και στη συνέχεια στο ναό για την ακολουθία; Μάλλον να υπάρξουμε στη Μεγάλη Ε. και αυτή να μας υπάρξει με τους τρόπους της σε οικείους για την περίσταση τόπους. Κάθε χρόνο μοναχή η Μοναχή (Γερόντισσα του εαυτού της) Θεοπίστη, λιγνό, μαύρο πουλί μιας αδυσώπητης ευτυχίας, "νιώθουμε" να μας περιμένει. Κι είναι τόσο γλυκό κι ωραίο να σε περιμένει κάποιος...
ΥΓ. Στην επιστροφή παίξαμε (o Θ. δηλαδή) στην κυριολεξία με έναν αστρίτη που βγήκε στην άσφαλτο και τον οποίο επιστρέψαμε σώο στη φύση του, ενώ στην μουσική στο αυτοκίνητο, φέτος κυριαρχούσε ο Σατί.


Μεγάλη Τετάρτη εντελώς

Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

Μεγάλη Τρίτη

Στο ξακουστό τροπάριον της σταρ της σημερινής βραδιάς Μ. Τρίτης, αλλά και των 3 πρώτων ημερών της Μ.Ε., Κασσιανής, σε κάποια αποστροφή της διαδηλώνει αυτή: 'Καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας..." Δηλαδή αυτά τα πόδια παρά πόδας της μεγάλης εικόνος που δεσπόζει στο κέντρον του καθεδρικου ναού της πόλεως, τα οποία βαστάζουν τον Ιησού. Από ό,τι διαβάζουμε στα φανερά ή τ' απόκρυφα Ευαγγέλια στους ιερούς βασανισμούς δεν υπήρξεν το μαρτύριον της φάλαγγας, γνωστό στα χρόνια μας την περιόδον της δικτατορίας. Ομως ο ζωγράφος, αγνωστός μου δεν κοίταξα καλά όταν προσκυνούσα, κάτι θα ξέρει παραπάνω και το αποτύπωσε στας ιεράς πόδας Του.
-Ημαρτον πάντως...

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Μ. Δευτέρα

 ..κι ενώ στους ναούς "Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός", ιδού και η "Παρέμβαση" τχ. 183, εαρινή, έρχεται στο μέσον της εβδομάδος της διακαινησίμου με εξώφυλλο της Χριστίνας Καραντώνη.

Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Λεύκες - Λόγχες

Μέρες που είναι κι έρχονται σε τραβούν τα μυστικά πάθη (τα ευπαθή ως τα ια του Επιταμες ﷽﷽﷽﷽﷽﷽βσαμε) του Ζαινζτερ.  Μνυστκφίου) προς τις παραλλαγές του ιερού. Αγιορείτικη Εστία στη Θες Αλλο Νίκη έκθεση αγιορειτών και ρώσωνμες ﷽﷽﷽﷽﷽﷽βσαμε) του Ζαινζτερ.  Μνυστκ μοναχών. Στη εγκμες ﷽﷽﷽﷽﷽﷽βσαμε) του Ζαινζτερ.  Μνυστκόσμια εκδοχή μες ﷽﷽﷽﷽﷽﷽βσαμε) του Ζαινζτερ.  Μνυστκτου βιβλιοπωλείο οι «Ηδονο(α)βλεψίες» μαςμες ﷽﷽﷽﷽﷽﷽βσαμε) του Ζαινζτερ.  Μνυστκ πατούν πάνω στο σώμα του «καλης ﷽﷽﷽﷽ της σι(εμκθεση αγιοεκυρ Ηλια ςκΟυστοη. Στο  εργα του μετρΦύλακα στης σίκαλης». Μνήμες ανοδικές. Βιζυηνού άγαλμα, η Ευαγγελίστρια, το Γεννηματά, η Μεγάλη Πλατεία με γύρωθεν το Χημείο, τη ΦΜΣ, τη Φιλοσοφική, τη Νομική (μας). Στο  έργα του Μετρό επί της αγίας Σοφίας ια ΛΟγοενχψν θεσσλαονικηςρξε ο κυρ Ηλια ςκΟυστοη. Στο  εργα του μετρστα πλέγματα προφύλαξης απλωμένα ράκη με στίχους των ποιητών της Θεσσαλονίκης που τοποθέτησε η Εταιρία  Λογοτεχνών της.

Και οι πέντε λεύκες στην πλατεία Γαλερίου σαν κοντάρια
φρουρών που παίζουν τον Χιτώνα των ημερών στα ζάρια


Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

7 λόγοι για να...

Χωρίς άλλα λόγια εκτός από τους Επτά λόγους και τη μουσική σύνθεση του Παναγιώτη Δημόπουλου


Ενλοξότατοι...


Σε μια βραδιά Βυζαντινής μουσικής λίαν ενδιαφέρουσας με τη μικτή χορωδία του κ. Αναστασίου Καγκαρά στο τέλος άκουσα τον Πρωτοσύγκελο της μητροπόλεως να προσφωνεί τον παρόντα ή μη κι απόντα, αξιωματικόν ως: "Ενδοξότατε στρατηγέ". Αραγε είχε ο εν λόγω λάβει μέρος στη μάχη στο Αφιον Καραχισάρ και κληρονόμησε αυτόν τον υπερθετικό τίτλο ο άμοιρος ή απλώς έχουμε τις λεγόμενες "ενλοξότητες..."

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Γύρισαν ή γυρίσαν...

Στις περσινές φωλιές γυρίσαν πάλι τα πουλιά (τα λελέκια οι πελαργοί δηλαδή) κι αμέσως επιδόθηκαν στο έργο της αναπαραγωγής δια δημοσίου κι ...υψηλού έρωτος. Στη φωτ. αμέσως μετά..

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Η χειρ χωρίς πιστόλι

Τις προάλλες αφίχθη εκ της Μονής Καλαβρύτων στην πόλη μας λείψανον ιερόν, ήγουν τμήμα εκ της δεξιάς χειρός (ον. η χείρ) του αγίου Χαραλάμπους δια προσκύνησιν από το πιστόν ακροατήριον. Επειδή όμως σ’ εκείνη την περιοχή της Πελοποννήσου το ισοζύγιον λειψάνων θα ήτο ελλιποβαρές για λίγο, έστω, στο μουσείον του αγίου Νικολάου Μπελόγιαννη στην Αμαλιάδα αφίχθη το όπλον Του (περίστροφον και χειρόκτια) δια την προσκύνησίν τους από τα αντίστοιχα ακροατήρια των πιστών του.
Ετσι μπορούμε να παραφράζουμε τον Ιωάννη Κονδυλάκη τον «Επικήδειον» του.
«Ιδου εν ακόμα λείψανον του ιερού ημών και υμών αγώνα
όπου κάθε βόλι του σε σώματα μοναρχοφασιστών λίαν επόνα

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Αλλαγή φρουράς

Tρίτες και Πέμπτες απόγευμα κατέβαινα στο χωριό. Στο καφενείο της παλιάς Παναγιώτας Ζιάκα (και η νυν διαχειρίστριά τουα﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽δονερων ανγνωστυ ραγγλεχε φέρει τυχαίως το αυτό οικογενειακό  ονοματεπώνυμον) δίπλα στον νεότερο πλάτανο της Δημοκρατίας (φυτεύτηκε και από ημάς τις μέρες της Μεταπολίτευσης) και το λάκκο. Εφερνε καφέ άνευ παραγγελίας και άρπαζε από τα χέρια των ολοήμερων αναγνωστών της κατοίκων των χωριού α﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽δονερων ανγνωστυ ραγγλεχε την άλλοτε γεραρά  «Μακεδονία» (ένα εφημεριδιακό απολειφάδι προς λύπησιν η νυν). «- Οχι θα τους την αφήσω την  έχουν όλη μέρα στα χέρια τους και τη συλλαβίζουνιψεδ δοσλεδον αφιενα καθε εβδοναδα στην Γρμματα και τις Τεχνες που φρουιζεν ο Ν.Βουργουντζης αν θυμμαι κακλα.". Τότε είχε δισέλιδον κάθε εβδομάδα για τα Γράμματα και τις Τέχνες που φρόντιζε ο Ν. Βουργουντζής αν θυμάμαι καλά. Το καφενείο μας κάτω από τον μεγάλο πλάτανο και δίπλα από τη βρύση, του Γ. Καραπάτσιου (είχε γίνει σχεδόν ή﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ μεταφερθηαι δανο Γρμματα και τις Τεχνες που φρουιζεν ο Ν.Βουργουντζης αν θυμμαι κακλα.θεσμός) έκλεισε, προς μεγίστην θλίψην των πολυετών πελατών του και αναγκαστικά αλλάξαμε τόπο και τρόπο.


Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Εχτες που είχε 21 ο Μάρτιος

Σύννοες στα σκοτεινά και μοναχικά ξεκινήσαμε, στα σοβαρά το συνεχίσαμε και στο λαμπερό το κλείσαμε το χθεσινοβραδινό μας διακόνημα προς την ποίηση στις πλατείες του κόσμου ειδικώς και στο έαρ γενικώς.
(η άγνωστη στη 3η φωτ. η κ. Αννα Παπαδοπούλου σοπράνο που έκανε ακόμα πιο λαμπερή τη βραδιά)

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Σήμερον που το ποιητικόν έαρ μυρίζει...

Aφού η ποίηση δεν μπορεί να παραμένει μόνον σιωπηλή ας είναι τουλάχιστον χαμηλόφωνη και διακριτή όπως η χθεσινή όμορφη ποιητική (ποιητές εκ της Κοζάνης) συνύπαρξη της "Παρέμβασης" και της ΕΡΑ Κοζάνης. Σίμπα Βαϊνά - Ναρντούτσι, Δημ. Παπακωνσταντίνου, Γιώργος Δελιόπουλος, Γ. Γιαννακόπουλος, Ν.Κουρού (διάβασε ποιήματα της Ολυμπίας Τσικαρδάνη) και Δήμητρα Καραγιάννη.
Οπως θα είναι και η αποψινή (μετά μουσικης) στις 7.30 στο Λαογραφικό Μουσείο με θέμα: "Η ποίηση στις πλατείες του κόσμου" κ.λπ)

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Αύριο


Με τα πτύα εις χείρας

Είναι η 76 Α ΕΣΣΟ (εγώ ως εξ αναβολής ήμουν της 76 Δ Ιούλιος) εκείνης που ενώ εις την παραλίαν Κορίνθου εγύριζε την Ιφιγένειαν του Μ. Κακογιάννη («Νοσταλγείστε στραβάδια μας έχει τρελάνει ο ...."), έβγαινε το Σισμίκ στο Αιγαίο δια έρευνας πετρελαίου, κι αυτοί δεν ήξεραν ούτε το όπλο να κρατούν. Ετούτοι όμως τας ημέρας της παγκοσμίου ποιήσεως, γεωπονίας, ύπνου κ.λπ. πήραν τα πτύα ανά χείρας και φύτεψαν δέντρα κατά μήκος του λάκκου Λευκοπηγής (την ωραιότερη διαδρομή του ν. Κοζάνης): Παύλος, Κώστας, Ευάγγελος (πρόεδρος του χωριού) Κώστας, Παντελής, Αλέξανδρος (ο εορτάζων την 30 Αυγούστου) κι όχι την 17ην Μαρτίου ), Χαρίσης ο άριστος του κλαρίνου. Αυτοί δεν απαγγέλλουν ποίηση αλλά την διαπράττουν κανονικά... Εύγε δέκα τους.