Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Αφίξεις χωρίς ήξεις

Αφίχθησαν τα τάγματα, τα συντάγματα
και οι μεραρχίες των περιοδικών
ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ, ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ.
Αλλά γιατί νιώθω σαν συνοριοφύλαξ
στην Επικράτεια των λογοτεχνικών εντύπων
που μέρα τη μέρα λιγοστεύει;

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Ο,τι μας έμεινε...

«...Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο
πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει...»
Ο Θεόκριτος, ο Ευμένης ο Κ.Π.Καβάφης κ.λπ.
Ημείς που είμαστε στο 33ο σκαλί διανομής της «Π»
τι να πούμε, πατώντες σε σακούλες
της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης
και του Ινστιτούτου Βιβλίου & Ανάγνωσης
ό,τι δηλαδή μας έμεινε
απ’ τις άλλοτε δόξες και λόξες μας...


Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Ο Θωμάς κι ο Γεώργιος στο Εαρ

Στους ναούς και όχι μόνον "Σήμερον το έαρ μυρίζει"
Θωμάς ο δίδυμος και Γεώργιος ο τροπαιοφόρος
ποιός τη μέρα και τη ζωή της άραγε επικαθορίζει
ο πρώτος λαός δύσπιστος ο δεύτερος άρχων δορυ-φόρος

Το σχέδιο η αλβανική εκδοχή του αγίου (τους) Γεωργίου από τον Γιώργο Κόλλα

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

183

Κυκλοφόρησε και μοιράζεται στο μέγα πανελλήνιον με τα ΕΛΤΑ και στην Κοζάνη χέρι με χέρι πόρτα την πόρτα (στην Κοζάνη υπάρχει επίσης στο ΣΥΝ-Βιβλιοπωλείο και στη Θεσσαλονίκη στο βιβλιοπωλείο ΚΕΝΤΡΙ) το νέο τεύχος (183) της “Παρέμβασης”. Το εξώφυλλο σχεδίασε η κ. Χριστίνα Καραντώνη όπως και τα σχέδια ένδον της. Υπάρχει ειδικό αφιέρωμα ”Παρά (1) δέκα (10) ποιήτριες εκ Θεσσαλονίκης”. Τα περιεχόμενα του τχ. έχουν ως ακολούθως:

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

‘Αρα ήμουν κι εγώ μ’ αυτούς...

50 χρόνια μετά από εκείνη την Παρασκευή 21 Απριλίου 1967.
Στη συνέχεια μαθητής Γυμνασίου ανέβαινα τις Κυριακές στην πόλη ν' αγοράσω την εφημερίδα «ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ», φιλοδικτατορικών διαθέσεων. Αρα ήμουν κι εγώ συμπαθών κι ας μην καταλάβαινα τι ήταν αυτά που τότε ζούσαμε (ας μάθαινα επιτέλους άλλωστε οι αντιστασιακοί όλων των καιρών είναι από θηλασμού στον αγώνα). Η εφημερίδα δημοσίευε υποχρεωτικά κάθε Κυριακή όπως και άλλες, ένα διήγημα από την «Ανθολογία...» του Ρένου κ.λπ. Αποστολίδη. Θυμάμαι του Διονυσίου Κόκκινου το διήγημα «Μια τουφεκιά στο γαλάζιο νερό» ή το όνομα ενός διηγηματογράφου που μου έκαμε εντύπωση: Κίμων Λώλος! Πολύ αργότερα έμαθα πως γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη σπούδασε στη νομική και έζησε στην ‘Εδεσσα. Δημοσίευσε μια συλλογή μόνον: «Διηγήματα σε πρώτο πρόσωπο» (1943). Την εφημερίδα με τα διηγήματα -...τόσον φανατικός γι’ αυτά τα γράμματα- την αγόραζα κάθε Κυριακή. Τις σελίδες μ’ αυτά τις κρατούσα όλες. Οταν όμως με το καλό έγινα κι εγώ «αντιστασιακός» εκ των υστέρων αφού επί 7 χρόνια τους πολεμούσα συνεχώς χωρίς αυτοί να το καταλαβαίνουν, τέτοια ζώα που ήταν πως να το καταλάβουν- (παράφραση του Φ. Μπαρλά) τις πέταξα. Δεν έχω ούτε μία. Τις προάλλες στο ΜΙΕΤ Θεσσαλονίκης και στα χαρτόκουτα με τις παλιές εκδόσεις είδα ένα τεύχος της (προς 7 ευρώ πωλούμενο!). Η νοσταλγία του χαμένου χρόνου λείανε κάθε δυσάρεστη παράμετρο λειτουργώντας απενοχοποιητικά. Παραφράζω κάπως και τον Ιωάννη Πολέμη όπως τον διάβαζα τότε στην εβδομαδιαίας κυκλοφορίας «Ποιητική Ανθολογία» του Π. Παναγιωτούνη (ως το απόσταγμα ψυχής του έθνους την υποτίτλιζε).
Αν και γύριζαν να ‘ρχονταν πίσω
τα χρόνια που έζησα πριν σε γνωρίσω
(μπορεί και σ’ αγαπήσω)
χρόνια αμνημόνευτα σαν να ‘ταν ξένα
τα χρόνια που έζησα μαζί (ή και χωρίς) σένα
- Τελος πάντων...

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

ΚΛΕΙΣΜΕΝΑ ΣΕ ΘΥΡΙΔΕΣ, 25 υστερόγραφα εποχής

 Το πρώτο "λογοτεχνικό τρίπτυχό" της παρουσίασε απόψε στη Θεσσαλονίκη η Δήμητρα Β. Καραγιάνη. Για το βιβλίο της μίλησαν: η ποιήτρια Αλεξανδρα Μπακονίκα, η Συγγραφέας-Ραδιοφωνική Παρραγωγός Μαρία Στύλου και η Δρ. Αγγλικής Φιλολογίας-Εκπαιδευτικός Άννα Κουστινούδη, Αποσπάσματα διάβασε ο Λευτέρης Μαρόγλου και η συγγραφέας τραγούδησε με τη συνοδεία της κιθάρας του Δημήτρη Γαύρου. Συντόνισε η δημοσιογράφος Κατερίνα Μαρκοπούλου. Την εκδήλωση οργάνωσαν οι εκδόσεις "Γαβριηλίδης", το περιοδικό "Παρέμβαση" και ο Σύλλογος Κοζανιτών Θεσσαλονίκης ( Γ. Βανίδης)

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Μέγα, ας πούμε, Σάββατον ακούγοντας το adagio του Albinonι

 Ψιλόβροχο Μ. Παρασκευής, Μέγα Σάββατον συντελεσμένο
σε σκηνικό καιρού που δεν λείπει μια λύπη εκ του ουρανού
πρόλαβα το «Ανάστα ο Θεός» και «Χριστός Ανέστη» περιμένω
Η κυδωνιά κι η πασχαλιά χαμόγελα ενός αγγέλου μακρινού.


Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Ερώτηξα

Ερώτησα γιατί η Μεγάλη Πέμπτη
να είναι τόσο Κόκκινη;
Από το κόκκινο των αυγών
(ανοιχτό)
ή από αυτό της Κοινωνίας
(βαθύ);
Κι απάντηση δεν πήρα.


Κι ούτε θα πάρεις
ότι ελησμόνησες
το αίμα και το ψέμα...

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Το Μέγα Ευχέλαιον

 Kάθε Μεγάλη Τετράδη με τον Θ. Κ. απόγευμα, είμαστε εκεί. Εισερχόμεθα ευπρεπώς ενδεδυμένοι με τα ρούχα του Απριλίου στη Μονή Ζιδανίου για τo Μεγάλο Ευχέλαιο, αφού διασχίζουμε την Ανοιξη στα νότια του λεκανοπεδίου. Το θρησκευτικό του πράγματος συναίσθημα είναι αυτό που λιγότερο από όλα τα άλλα μας συνέχει και μας συντρέχει. Τότε γιατί πάμε; Τι θέλουμε εκεί ορθολογιστές και περιεργόπιστοι; Τι μας φέρνει κατ’ έτος τελικά στη αυλή στο κιόσκι με τον μοναστηριακό καφέ και στη συνέχεια στο ναό για την ακολουθία; Μάλλον να υπάρξουμε στη Μεγάλη Ε. και αυτή να μας υπάρξει με τους τρόπους της σε οικείους για την περίσταση τόπους. Κάθε χρόνο μοναχή η Μοναχή (Γερόντισσα του εαυτού της) Θεοπίστη, λιγνό, μαύρο πουλί μιας αδυσώπητης ευτυχίας, "νιώθουμε" να μας περιμένει. Κι είναι τόσο γλυκό κι ωραίο να σε περιμένει κάποιος...
ΥΓ. Στην επιστροφή παίξαμε (o Θ. δηλαδή) στην κυριολεξία με έναν αστρίτη που βγήκε στην άσφαλτο και τον οποίο επιστρέψαμε σώο στη φύση του, ενώ στην μουσική στο αυτοκίνητο, φέτος κυριαρχούσε ο Σατί.


Μεγάλη Τετάρτη εντελώς

Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

Μεγάλη Τρίτη

Στο ξακουστό τροπάριον της σταρ της σημερινής βραδιάς Μ. Τρίτης, αλλά και των 3 πρώτων ημερών της Μ.Ε., Κασσιανής, σε κάποια αποστροφή της διαδηλώνει αυτή: 'Καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας..." Δηλαδή αυτά τα πόδια παρά πόδας της μεγάλης εικόνος που δεσπόζει στο κέντρον του καθεδρικου ναού της πόλεως, τα οποία βαστάζουν τον Ιησού. Από ό,τι διαβάζουμε στα φανερά ή τ' απόκρυφα Ευαγγέλια στους ιερούς βασανισμούς δεν υπήρξεν το μαρτύριον της φάλαγγας, γνωστό στα χρόνια μας την περιόδον της δικτατορίας. Ομως ο ζωγράφος, αγνωστός μου δεν κοίταξα καλά όταν προσκυνούσα, κάτι θα ξέρει παραπάνω και το αποτύπωσε στας ιεράς πόδας Του.
-Ημαρτον πάντως...

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Μ. Δευτέρα

 ..κι ενώ στους ναούς "Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός", ιδού και η "Παρέμβαση" τχ. 183, εαρινή, έρχεται στο μέσον της εβδομάδος της διακαινησίμου με εξώφυλλο της Χριστίνας Καραντώνη.

Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Λεύκες - Λόγχες

Μέρες που είναι κι έρχονται σε τραβούν τα μυστικά πάθη (τα ευπαθή ως τα ια του Επιταμες ﷽﷽﷽﷽﷽﷽βσαμε) του Ζαινζτερ.  Μνυστκφίου) προς τις παραλλαγές του ιερού. Αγιορείτικη Εστία στη Θες Αλλο Νίκη έκθεση αγιορειτών και ρώσωνμες ﷽﷽﷽﷽﷽﷽βσαμε) του Ζαινζτερ.  Μνυστκ μοναχών. Στη εγκμες ﷽﷽﷽﷽﷽﷽βσαμε) του Ζαινζτερ.  Μνυστκόσμια εκδοχή μες ﷽﷽﷽﷽﷽﷽βσαμε) του Ζαινζτερ.  Μνυστκτου βιβλιοπωλείο οι «Ηδονο(α)βλεψίες» μαςμες ﷽﷽﷽﷽﷽﷽βσαμε) του Ζαινζτερ.  Μνυστκ πατούν πάνω στο σώμα του «καλης ﷽﷽﷽﷽ της σι(εμκθεση αγιοεκυρ Ηλια ςκΟυστοη. Στο  εργα του μετρΦύλακα στης σίκαλης». Μνήμες ανοδικές. Βιζυηνού άγαλμα, η Ευαγγελίστρια, το Γεννηματά, η Μεγάλη Πλατεία με γύρωθεν το Χημείο, τη ΦΜΣ, τη Φιλοσοφική, τη Νομική (μας). Στο  έργα του Μετρό επί της αγίας Σοφίας ια ΛΟγοενχψν θεσσλαονικηςρξε ο κυρ Ηλια ςκΟυστοη. Στο  εργα του μετρστα πλέγματα προφύλαξης απλωμένα ράκη με στίχους των ποιητών της Θεσσαλονίκης που τοποθέτησε η Εταιρία  Λογοτεχνών της.

Και οι πέντε λεύκες στην πλατεία Γαλερίου σαν κοντάρια
φρουρών που παίζουν τον Χιτώνα των ημερών στα ζάρια


Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

7 λόγοι για να...

Χωρίς άλλα λόγια εκτός από τους Επτά λόγους και τη μουσική σύνθεση του Παναγιώτη Δημόπουλου


Ενλοξότατοι...


Σε μια βραδιά Βυζαντινής μουσικής λίαν ενδιαφέρουσας με τη μικτή χορωδία του κ. Αναστασίου Καγκαρά στο τέλος άκουσα τον Πρωτοσύγκελο της μητροπόλεως να προσφωνεί τον παρόντα ή μη κι απόντα, αξιωματικόν ως: "Ενδοξότατε στρατηγέ". Αραγε είχε ο εν λόγω λάβει μέρος στη μάχη στο Αφιον Καραχισάρ και κληρονόμησε αυτόν τον υπερθετικό τίτλο ο άμοιρος ή απλώς έχουμε τις λεγόμενες "ενλοξότητες..."

Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Γύρισαν ή γυρίσαν...

Στις περσινές φωλιές γυρίσαν πάλι τα πουλιά (τα λελέκια οι πελαργοί δηλαδή) κι αμέσως επιδόθηκαν στο έργο της αναπαραγωγής δια δημοσίου κι ...υψηλού έρωτος. Στη φωτ. αμέσως μετά..

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Η χειρ χωρίς πιστόλι

Τις προάλλες αφίχθη εκ της Μονής Καλαβρύτων στην πόλη μας λείψανον ιερόν, ήγουν τμήμα εκ της δεξιάς χειρός (ον. η χείρ) του αγίου Χαραλάμπους δια προσκύνησιν από το πιστόν ακροατήριον. Επειδή όμως σ’ εκείνη την περιοχή της Πελοποννήσου το ισοζύγιον λειψάνων θα ήτο ελλιποβαρές για λίγο, έστω, στο μουσείον του αγίου Νικολάου Μπελόγιαννη στην Αμαλιάδα αφίχθη το όπλον Του (περίστροφον και χειρόκτια) δια την προσκύνησίν τους από τα αντίστοιχα ακροατήρια των πιστών του.
Ετσι μπορούμε να παραφράζουμε τον Ιωάννη Κονδυλάκη τον «Επικήδειον» του.
«Ιδου εν ακόμα λείψανον του ιερού ημών και υμών αγώνα
όπου κάθε βόλι του σε σώματα μοναρχοφασιστών λίαν επόνα

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Αλλαγή φρουράς

Tρίτες και Πέμπτες απόγευμα κατέβαινα στο χωριό. Στο καφενείο της παλιάς Παναγιώτας Ζιάκα (και η νυν διαχειρίστριά τουα﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽δονερων ανγνωστυ ραγγλεχε φέρει τυχαίως το αυτό οικογενειακό  ονοματεπώνυμον) δίπλα στον νεότερο πλάτανο της Δημοκρατίας (φυτεύτηκε και από ημάς τις μέρες της Μεταπολίτευσης) και το λάκκο. Εφερνε καφέ άνευ παραγγελίας και άρπαζε από τα χέρια των ολοήμερων αναγνωστών της κατοίκων των χωριού α﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽δονερων ανγνωστυ ραγγλεχε την άλλοτε γεραρά  «Μακεδονία» (ένα εφημεριδιακό απολειφάδι προς λύπησιν η νυν). «- Οχι θα τους την αφήσω την  έχουν όλη μέρα στα χέρια τους και τη συλλαβίζουνιψεδ δοσλεδον αφιενα καθε εβδοναδα στην Γρμματα και τις Τεχνες που φρουιζεν ο Ν.Βουργουντζης αν θυμμαι κακλα.". Τότε είχε δισέλιδον κάθε εβδομάδα για τα Γράμματα και τις Τέχνες που φρόντιζε ο Ν. Βουργουντζής αν θυμάμαι καλά. Το καφενείο μας κάτω από τον μεγάλο πλάτανο και δίπλα από τη βρύση, του Γ. Καραπάτσιου (είχε γίνει σχεδόν ή﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ μεταφερθηαι δανο Γρμματα και τις Τεχνες που φρουιζεν ο Ν.Βουργουντζης αν θυμμαι κακλα.θεσμός) έκλεισε, προς μεγίστην θλίψην των πολυετών πελατών του και αναγκαστικά αλλάξαμε τόπο και τρόπο.


Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Εχτες που είχε 21 ο Μάρτιος

Σύννοες στα σκοτεινά και μοναχικά ξεκινήσαμε, στα σοβαρά το συνεχίσαμε και στο λαμπερό το κλείσαμε το χθεσινοβραδινό μας διακόνημα προς την ποίηση στις πλατείες του κόσμου ειδικώς και στο έαρ γενικώς.
(η άγνωστη στη 3η φωτ. η κ. Αννα Παπαδοπούλου σοπράνο που έκανε ακόμα πιο λαμπερή τη βραδιά)

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Σήμερον που το ποιητικόν έαρ μυρίζει...

Aφού η ποίηση δεν μπορεί να παραμένει μόνον σιωπηλή ας είναι τουλάχιστον χαμηλόφωνη και διακριτή όπως η χθεσινή όμορφη ποιητική (ποιητές εκ της Κοζάνης) συνύπαρξη της "Παρέμβασης" και της ΕΡΑ Κοζάνης. Σίμπα Βαϊνά - Ναρντούτσι, Δημ. Παπακωνσταντίνου, Γιώργος Δελιόπουλος, Γ. Γιαννακόπουλος, Ν.Κουρού (διάβασε ποιήματα της Ολυμπίας Τσικαρδάνη) και Δήμητρα Καραγιάννη.
Οπως θα είναι και η αποψινή (μετά μουσικης) στις 7.30 στο Λαογραφικό Μουσείο με θέμα: "Η ποίηση στις πλατείες του κόσμου" κ.λπ)

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Αύριο


Με τα πτύα εις χείρας

Είναι η 76 Α ΕΣΣΟ (εγώ ως εξ αναβολής ήμουν της 76 Δ Ιούλιος) εκείνης που ενώ εις την παραλίαν Κορίνθου εγύριζε την Ιφιγένειαν του Μ. Κακογιάννη («Νοσταλγείστε στραβάδια μας έχει τρελάνει ο ...."), έβγαινε το Σισμίκ στο Αιγαίο δια έρευνας πετρελαίου, κι αυτοί δεν ήξεραν ούτε το όπλο να κρατούν. Ετούτοι όμως τας ημέρας της παγκοσμίου ποιήσεως, γεωπονίας, ύπνου κ.λπ. πήραν τα πτύα ανά χείρας και φύτεψαν δέντρα κατά μήκος του λάκκου Λευκοπηγής (την ωραιότερη διαδρομή του ν. Κοζάνης): Παύλος, Κώστας, Ευάγγελος (πρόεδρος του χωριού) Κώστας, Παντελής, Αλέξανδρος (ο εορτάζων την 30 Αυγούστου) κι όχι την 17ην Μαρτίου ), Χαρίσης ο άριστος του κλαρίνου. Αυτοί δεν απαγγέλλουν ποίηση αλλά την διαπράττουν κανονικά... Εύγε δέκα τους.

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

Οι Γ. Χρτσμ

Παρακολούθησα τους Γ’ Χαιρετισμούς στο αποψιλωμένο στρατόπεδο Μακεδονομάχων του άλλοτε κραταιού Α’ ΣΣ (υπηρέτησα εκεί 24 μήνες στην ΒΣΤ 900Α (Βάση Στρατιωτικού Ταχυδρομείου) τώρα κάτι δυσπρόφερτα αρκτικόλεκτα μονάδων ενεδρεύουν σ' αυτό, στο άγιο Γεώργιό του (ποιού άλλου;). Ο εύλαλος πρωτοψάλτης του Αθ. Καρανάνος με θπου)﷽﷽﷽﷽﷽﷽ημενα κι οργμανωνενα 9Πλην του πολιτικοέλγει πάντα. Φεύγοντας στην πύλη ο στρατονόμος με χαιρέτησε στρατιωτικά σε στάση κλαρινοπροσοχής. Ενοιωσα αξιοπρεπής πολίτης  σχεπου)﷽﷽﷽﷽﷽﷽ημενα κι οργμανωνενα 9Πλην του πολιτικοδόν επίσημος εκκλησιαζόμενος.
Τελικά μόνο ο στρατός από τους βασικούς θεσμούς του κράτους λειτουργεί συγκροτημένα κι οργανωμένα (πλην του νυν πολιτικού του εκπροσώπου του).που)﷽﷽﷽﷽﷽﷽ημενα κι οργμανωνενα 9Πλην του πολιτικο Οι λοιποί θεσμοί (εσμοί;) κατάντησαν ή τείνουν στα λγει ﷽﷽﷽﷽﷽ουυσπροδο στρατόπεδο ΜΠλην του πολιτικο παρτάλια.

Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

Μελαγχολίες...


Από το πρωί με ένα αίσθημα πανικού ύπαρξης και μελαγχολίας ύπαρξης. Και ήρθε το νέο.
...
...Ο έτερος ενήλιξ βλεψίας, οικονομολόγος αργοτεοτερον﷽﷽﷽﷽ολ βλεψστην εκπση τω παπδμητριου σιερα 100αριστουργηματα της ΛΟγοτενχνιας και τα ερρότερον, τον γνώρισε στη Θεσσαλονίκη, καπνιστής φανατικός είχε σε εύτακτη θημωνιά τα πακέτα μΚαρέλια· διάβαζε βιβλία  για το σινεμά· «Από τον Λυμιέρ στο Μπέργκμαν» επό τον Λι﷽ίδε σ' αυτόν, κι αργότερα ως οικονομολόγος υπηρέτησε την Εφορία από την οποία έφυγε·τοευυνος να δικαζει τους φοροφυγαδεςητριου σιερα 100αριστουργηματα της ΛΟγοτενχνιας και τα ερ διότι δεν μπορούσε να δικάζει  φοροφυγάδες και φορολαδιάρηδες. Στα νεότερά του χρόνια μαθηματικό μυαλό επρογύμναζε στα μαθηματικά του θερινούς στάσιμους,  σιμους﷽﷽﷽﷽θερινοσδφαρου ακι της ντριπλας επρπφυμνσα στα μαθηματικα της ΛΟγοτενχνιας και τα ερβιρτουόζος σιμους﷽﷽﷽﷽θερινοσδφαρου ακι της ντριπλας επρπφυμνσα στα μαθηματικα της ΛΟγοτενχνιας και τα ερστο ποδόσφαιρο και της ντρίπλας στο χωριό, με το Παπα-Παναγιώτη – αυτός από μικρός θρήσκος, σεν ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ιαβαζε Νεεμκθγακαε στην ασημαντοττηατ του ετα μαθηματικα της ΛΟγοτενχνιας και τα ερ εορταστικές μαζώξεις διάβαζε στην παρέα «Νεεμία» και «Εσδρά» (τι ήταν αυτοί;)- εντρίπλαραν μέχρις εξαντλήσεως τον Στάθη/κα του Κένταυρου Πρωτοχωρίου.
         «Εδώ ας σταθώ» λίγο. Λίγο; Θα δείξει...» *
         Κι έδειξε ο Μανώλης (Μάκης) Λίτσιος δεν υπάρχει πια.
* Από τις  «Ηδονο(α)βλεψίες», εκδ. Γαβριηλίδης 2015


ΥΓ. Οτε ήμην «δάσκαλος» στο ΤΕΙ Κοζάνης διδάσκων ελληνική λογοτεχνία στους σπουδαστές και κάποια απογεύματα επιτηρούσα στις εξετάσεις των μαθημάτων του (Λογιστικής) τον έβλεπα πως κάπνιζε (τη ζωή του τελικά) αρειμανίως εντός κι εκτός αιθούσης. Η μνήμη του αγαθή και η λύπη μας πηχτή.

Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

Ο Λένιν Μωμόγερος

Παραφράζοντας τον Β. Ι. Λένιν μπορούμε πλέον να ισχυριστούμε πως: "Μωμο(γ)ερισμός το ανώτατον στάδιον του κοζανίτικου πολιτισμού" αφού πέρασε το "δρώμενο" (πόσο σιχαίνομαι τη λέξη αυτή...) στα υπό προστασίαν έθιμα της ΟΥΝΕΣΚΟ. Η αμφίεσή τους αρμοδιότητας του αλήστου μνήμης Μποστ. Μετά απ' αυτό αι Λαζαρίναι Αιανής και περιχώρων "προδομένε κώραι" θρυνούν απαρηγόρηταις.

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Ειδικού ενδιαφέροντος

«Ποίοι οι φίλοι» νουβέλα του Νίκου Καχτίτση (αλησμόνητου). Αυτή μου φέρει κατά νουν μια εκδήλωση που ανακοινώθηκε για τον Χ. Μπέσα (ξεχωριστή προσωπικότητα της Κοζάνης, ιατρού οφθαλμών και λογοτέχνου) 10 χρόνια από το θάνατό του. Δέκα χρόνια! Εκεί που είναι, στο μέγα τίποτα δηλαδή και στην αραιή μνήμη μερικών, ίσως ν’ αναρωτιέται:
- Ποιοί είναι αυτοί και που ‘ναι οι εν ζωή μου φίλοι;
Πίναξ του Κ. Ντιο εμπνευσμένος από μία επίσκεψη (των τριών μας) στην Εράτυρα για να αγοράσει αυτός το γουρουνίσιο χοιρινό των Χριστουγέννων.  
Η εκδήλωση που επίκειται κάπως «Ομορφάσχημη» κατά τον Ν. Κχττσ.



Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Σήκωσε τα κόκκινα σακίδια...



Η ντραγατσίκα είναι ο πατήρ των σακιδίων που φέρουν επ᾽ ώμου οι σημερινοί υπουργοί οι οποίοι μπαινοβγαίνουν στο Χίλτον και στην Ευρώπη. Ηταν από γιδοτόμαρο ξυρισμένο και αποξηραμένο και μέσα τους οι τσοπάνηδες έβαζαν το ψωμί, το τυρί, το γαλοδέρματο, το παγούρι και το μαύρο ψωμί για το σκυλιά
Αυτά τα κόκκινα σακίδια στις μέρες μας
τι έχουν μέσα: ψωμί, τυρί, νερό μια αλλαξιά εσώρουχα
και ένα λάπτοπ μάλλον
Έτσι ῾ὁλο το κόκκινο στις μέρες είναι αίμα῾
(και ψέμα)

Των 40ντα

Των Τεσσαράκοντα μαρτύρων (῾τεσσαράκοντα συντριβέντες τα σκέλη῾) σήμερα. Οταν το σχεδίαζα πριν ...δεκάδες χρόνια αυτούς είχα κατά νουν παρότι ο αριθμός τους στο σχέδιο είναι πολύ μικρότερος.

Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Κολλυβάδες εν γένει

Εις το «Τσάι και συμπάθεια», της κυρ’ Ζώγιας Θεσ’ άλλο νίκης όπου τη βγάλαμε με ένα ποω του﷽﷽﷽﷽﷽ιερωμενη εις Αυτν (4 Μολλυβαδες σσυμαπθτήρι νερό την ημέρα  της «Ανάμνησις του θαύματος των Κολλύβων» (4 Μαρω του﷽﷽﷽﷽﷽ιερωμενη εις Αυτν (4 Μολλυβαδες σσυμαπθτίου) αναλύοντες κι αναλισκόμενοι τον Αλεξ. Ππδ. συμπαθούντα τους Κολλυβάδες εκείνου του καιρού. Νύχτα αφιερωμένη εις Αυτόν λόγω γενεθλίων του (4-3-1851)
         Αρα:
 Να ζήσεις κυρ’ Αλέξανδρε (Τριανταφύλλου*)
και χ:Αρρα﷽﷽﷽﷽﷽υαλρθανταφΝυαφιερωμεπαολλυβαδες σσυμαπθρόνια  πολλά                             
Μεγάλος να γίνεις :Αρρα﷽﷽﷽﷽﷽υαλρθανταφΝυαφιερωμεπαολλυβαδες σσυμαπθμε άσπρα μυαλά


* Ο έχων την επιμέλεια του διαπρέ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ην επιμελεια του διαπρολλυβαδες σσυμαπθάγματος