Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014

Ως άλλος ΝΑΒΑΣ απέκρουσα πέναλτι κι εγώ παρακαλώ...



...Ο γιατρός μετείχε, εννοείται, των ποδοσφαιρικών μας συγκρούσεων. Σε μια συνάντηση βρεθήκαμε ενώπιος ενωπίω, επιστήμων αυτός, μαθητικό κι ολιγομαθές μειράκιον εγώ, αλλά

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

Η Ακτή Μιαούλη κι αυτή του Ελεφαντοστούν, οστούν οστούν οστούν...

πίναξ Γ. Κόλλα
Με τη βοήθεια του Ελληνα (εννοείται) Θεού, (αλήθεια γιατί Εκείνος δεν κάνει κάτι για το Ελληνικό χρέος και τ’ άλλα δεινά των υπηκόων του ή μήπως «καλά λένε πως τα μάτια μας

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014

Παγκόσμιο στρογγυλό κύπελλο


         Διάβαζα προ ημερών στην «Καθημερινή» του Π. Μπουκάλα το κείμενο «Οταν η μπάλα ήταν στρογγυλή» για το παγκόσμιο κύπελλο του 1970 όταν η τηλεόραση στα χωριά

Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2014

O 116oς όχι ψαλμός αλλά Π.Β.Πάσχος


Η 116η στην σειρά των δημοσιευμάτων εργασία του Π. Β. Πάσχου, ομοτίμου καθηγητού Θεολογίας Αθηνών, ποιητού ειδικώς και συγγραφέως εν γένει, κατοίκου Π. Πεντέλης αλλά εκ

Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

Πεντηκοστής...


                             
Τάκη Παπατσώνη «Οπου ην κήπος» δοκίμια Εκδ. Των Φίλων 1972. Αλλά που ην ο κήπος σου, το βιβλίο δηλαδή, χαμένο στο δάσος των ατακτοποίητων, παραλίγο θα ‘γραφα στη βιβλιο-χωματερή. Στο

Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014

«Γραμμή» στο άλλοτέ μου «αντιλάλησε» η νοσταλγία.


Οταν ήμουν μεταξύ της Γ’ και Δ’ της εξαταξίου μαθητικής μου θητείας ήμουν και λαθραναγνώστης κάθε πρωί του «Ελληνικού Βορρά» στο καφενείο των δεξιών συγχωριανών (στο άλλο διάβαζαν

Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2014

Ο Ηλίας από τα Τρίκαλα

Το βιβλίο «Νοσταλγικαί Περιπλανήσεις» του Ν. Ι. Λούβαρι, Αθήνα 1949, μου θύμισε κατά τίτλον τουλάχιστον, το μόλις εκδοθέν, αφιχθέν κι αναγνωσθέν (την σήμερον το πρωί μεταξύ 6-7),  σμικ 6-και7﷽﷽﷽ον το πρωοόλις εκδοθθε βιβμρό βιβλίο

Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

Την 1η του Καλοκαιριού με βροχές


Η βροχιστως﷽﷽﷽﷽﷽εβασιαδος τοθακα μεγαλομονή κατά πλαγίας ριπάς μας χτυπούσε
στο δριστως﷽﷽﷽﷽﷽εβασιαδος τοθακα μεγαλομονόμο για την Καστοριά
(εκεί έκειτο και ήτο τελευταία)