Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Πέμπτη, 28 Μαΐου 2020

Εξόδου κεφ. α. 1


Ο πρώτος μονήρης εσπρέσο με δοκίμια για Τ. Παπατσώνη
δε λέω μια αγωνία για το συμβάν κάπως τον αναστατώνει.
"Ηλθε για να διαβασει" Δυο τρια βιβλία ανοιχτά κατά Καβάφη
- Αλίμονο αφέθηκε όπως συνήθισε πλέον στου κινητού τα βάθη

"Μαραίνεται η καρδιά μου σαν πράσο στα Κρανίδια..."

 Ευχαριστώ, «έτσι κάνουν όλες» κι όλοι ποικίλοι ποιητές και ποιήτριες ενταύθα, όταν τους μνημονεύουν ή αναδημοσιεύουν διάφορα σάιτ και διαδικτυακοί τόποι και τρόποι, στίχους, ήχους και απόηχους τους, τον κυρ’ σύντροφο Στέφανο Πράσσο, ένδοξο όνομα σε χορταστικό ποιητικό επίθετο («Μαραίνεται η καρδιά μου σαν πράσο στα Κρανίδια» παραφράζω - δε θυμάμαι και καλά - τον εξαίρετο ποιητή και κριτικό λογοτεχνίας Θανάση Μαρκόπουλο όστις μόλις εκυκλοφόρησε την σπουδαία μελέτη «Η εύφορη λύπη του Μιχάλη Γκανά» δοκιμιακές ανιχνεύσεις, εκδ. Μελάνι). Ως ηγέτης, λοιπόν, της Εξωκοινοβουλευτικής Περιφερειακής αριστεράς Δυτικής Μακεδονίας και περιχώρων δίδει μεγάλη δημοσιότητα στην «αναξιότητά» μου (ιδού ο «φαιδρός» μου αυτοοικτιρμός) καθώς με κρεμά στην κορφή εφημερίδων και με σιδερώνει «συνδονιάζοντάς με» σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα. Ενα θέμα σχεδόν ασήμαντο που αφορά πρόσωπα και καταστάσεις ανάξιες πλέον κάθε σοβαρού σχολιασμού (αγάλματα μητροπολιτών, ονοματοθεσίες δρόμων, ιστορίες για ημιαγρίους, δοσιλογίες κ.λπ.). Διαδηλώνω ηττημένος και αποσύρομαι στο κελί του Κ. Π. Καβάφη:

«Για τες θρησκευτικές μας δοξασίες –
ο κούφος Ιουλιανός είπεν «Ανέγνων, έγνων,
κατέγνων». Τάχατες μας εκμηδένισε
με το «κατέγνων» του, ο γελοιωδέστατος.
Τέτοιες ξυπνάδες όμως πέρασι δεν έχουνε σ’ εμάς
τους Χριστιανούς. «Ανέγνως, αλλ’ ουκ έγνως· ει γαρ έγνως,
ουκ αν κατέγνως» απαντήσαμεν αμέσως.”

Τρίτη, 26 Μαΐου 2020

Η Οδός Φαίδρας

 Η μικρά στενωπή οδός που συνδέει την οδό Λαχανά με Δοϊράνης και τέμνει την οδό Ιωάννου Πολέμη και τη σμικρή της Αντίστασης (γενικώς) περιοχή αγίων Αναργύρων Κοζάνης, έχει μια συγκλονιστική αναφορά στην αρχαία ελληνική γραμματεία αλλά και τη γαλλική. «Οδός Φαίδρας» η οποία ηρωίς κατά τον μύθο ήταν γυναίκα του Θησέα αγάπησε τρελά τον Ιπόλλυτο γιό του Θησέως από άλλη σύζυγο, αυτός δεν ανταποκρίθηκε κι αυτή αυτοκτόνησε κ.λπ. Αυτούς περιέλαβεν ο Ευριπίδης στον «Ιππόλυτό» του ο Ρακίνας στη «Φαίδρα» όπως κι ο Μίκης Θεοδωράκης στη δική του μουσική Φαίδρα. Στέκομαι με σεβασμό μπροστά στην ευαισθησία εκείνων των παλιών τοπικών αρχόντων της πόλεως που έδωσαν παρόμοιες ξεχωριστές ονομασίες βγαλμένες από την αρχαία και νεότερη ελληνική γραμματεία.

...Τον βλέπω και στη θέα του χλομιάζω, κοκκινίζω·
Μια ταραχή σηκώνεται στην έκθαμβη ψυχή μου·
Ούτε να δω μπορούσα πια ούτε και να μιλήσω·
Και πάγωνα και φλεγόμουν παντού σ’ όλο το σώμα
Την Αφοδίτη ένιωσα, τις τρομερές φωτιές της...»

(Ρακίνα «Φαίδρα» μτφρ. Στρατής Πασχάλης,
εκδ. Ικαρος 1990)

Κυριακή, 24 Μαΐου 2020

Σάββατο, 23 Μαΐου 2020

Ηρωες σε πλαγιές

 Παρακολουθώ δηλ. διαβάζω με θυμηδία πλέον, τα διαλαμβανόμενα για τους ανδριάντες, τις προτομές, τις φαιδρές προτάσεις για αλλαγές οδών, τις ιστορικές θεωρήσεις κι αναθεωρήσεις επί των γονάτων, των μικροϊστορικών στοιχείων μύθων, λίθων και πλίνθων ατάκτως ειρημένων και δημοσιοποιημένων. Γιατί τελικά τ’ αγάλματα είμαστε εμείς, όπως σημειώνει ο Γ. Σ, σε άλλα προπορευόμεθα ως αναξιοπαθές κοπάδι που το οδηγούν ποικίλοι βοσκοί η ποιμένες ή επόμεθα φτωχοί ιδεολογικοί, κομματικοί συγγενείς.

Αν, λέω αν...

 Αν το μάρμαρο για χώμα δύσκολο να προσκυνήσω
αυτά τα πόδια δαχτυλα μπορώ ασμένως να φιλήσω

Γεωγραφία

 Η γεωγραφία του κορμού και ο ψίθυρος - μαντεία των φύλλων ...

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2020

Μέρες του 2000...

Στη Σμύρνη, στα Βουρλά· στην ‘Εφεσο
κατηφορίζοντας προς το αρχαίο λιμάνι
σταθήκαμε να φωτογραφηθούμε
στα ερείπια της βιβλιοθήκης του Κέλσου.
Με τον Ιβάν Γκαντζάνσκι της Βιβλιοθήκης Βελιγραδίου
μια πόλη της κανονικής Μακεδονίας εμείς
στον κόσμο των βιβλίων καρφωμένοι ή λυόμενοι.
Κεφάλια στη σειρά και κεφάλαια παρόντα απόντα
στην ομαδική φωτογραφία ενθύμησης.

«Μέρες» του Γ. Σεφέρη ή μήπως του Κ. Π. Καβάφη...

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2020

Πρωτιές...

Στο «Κυριακάτικο Βήμα» της 17ης Μαϊου (Σαμαρείτιδος κ.λπ.) στο ένθετο με τα Βιβλία ο κ. Ν. Μπακουνάκης γράφει για τον έρωτα των Αλ. Καμύ και Μαρίας Καζαρές κι όπως αυτός «κυκλοφορεί» στην μεταξύ τους αλληλογραφία με τις 865 επιστολές. Στο ΥΓ σημειώνει: Η αλληλογραφία Καμύ- Καζαρές είναι έργο ογκώδες. Θα άξιζε όμως να μεταφραστεί μια επιλογή επιστολών στα ελληνικά ανάμεσα τους οι εκπληκτικές επιστολές από την Ελλάδα στη διάρκεια του ταξιδιού του Κ. την άνοιξη του 1955....

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2020

Ο σταυρός και το σκυλάκι...


Στη στέγη δίπλα στο σταυρό φύτρωσε σκυλάκι
γέρικη εκκλησία (1664) που γέρνεις με τη λίγη
ηριθμημένη παρουσία πιστών που σε τυλίγει
σταγόνες προσευχής στ' απέραντου θεού τ’ αυλάκι

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2020

2020 μ. Σ. (εισμού)

Ξερολιθιά αρχαιολογικά συντηρημένη
κονίαμα μεταβυζαντινό, λάσπη πρωτόπλαστη
μαρμάρινο τετράγωνο εντοιχισμένο
1/2 σταυρού απάνω του σωσμένο.
Ποιος τον θυμάται ολόκληρο προ τη 13ης / 5ου /1995
μνήμη της γλυκείας ελάσσονος αγίας Γλυκερίας
Οταν με τα 6,6 R της Σκηνοπηγίας
σεισμο-ημι-κατέρευσεν ο ναός του 1848
(εποχή κοινωνικών επαναστάσεων κ.λπ).
Λίγο πιο πάνω σταυρός επιχρωματισμένος
έτους 1865 όταν άρχισε η εικονογράφηση
Τα θραύσματα μάζεψαν οι αρμόδιοι πιστοί
λείψανα να τα προσκυνούν
οι επόμενοι, οι νυν, οι ερχόμενοι.
Εμπειρίες σεισμού σπασμού βρασμού
και λιώσιμο εντελώς της μνήμης...




Τρίτη, 12 Μαΐου 2020

Ζωγράφιζε...

 - Ζωγράφιζε παιδί μου ζωγράφιζεν αενάως ποδηλάτας...
ο Ανδρέας Εμπειρίκος προς Αλ. Φασιανόν ζωγράφον.
Αλλά όχι του γλυκού νερού και ποδηλάτου παιδικού...

Δευτέρα, 11 Μαΐου 2020

 Οτε ήμην εις την ΣΤ ‘ Γυμνασίου στο μάθημα της Ηθικής μας είχε μια φορά στην σειρά ορθίους 4-5 και επί του πίνακος εξεταζόμενους, ο θεολόγος καθηγητής κ. Μίλτος Ηλιάδης.
- Ποιός ξέρει να μας πει έναν υπαρξιστή φιλόσοφο και συγγραφέα ρώτηξε μη περιμένοντας προφανώς απάντηση
- Ο Σάρτρ είπα δειλά
Ξαφνιάστηκε.
- Κάτσε κάτω μου λέγει σχεδόν αγριεμένος και λάβε βαθμόν 19
19 !!! Το μόνο της μαθητικής μου ζωής 19νιαρι
Οταν έφτασε το μυαλό μου δεν διάβαζα το Σαρτρ εγώ ήμουν με τον Καμύ.
Ομως αυτός μοίραζε την εφημερίδα του στις μεγάλες λεωφόρους των Παρισίων όπως εγώ την Παρέμβαση στης Κοζάνης τα σοκάκια με τα σπίτια τα ψηλά και τηρουμένων των μεγάλων αναλογιών και των ελαχίστων αποστάσεων των 2 μέτρων, είμεθα συγγενείς του δρόμου...


Πότε κιόλας...

Πότε κιόλας ενοστάλγησα τις μέρες του εγκλεισμού
τότε που αφέθηκα σε 100ν τόσο (πολλά είπα) σώματα βιβλίων
για γρήγορες αρπαχτές στα όρθια ή στα ξαπλωτά
Καθώς επανήλθα στην ρημαγμένη πραγματικότητα
η διαλεκτική της καθημερινότητας
μου τράβηξε αυτί μάτια στόμα χέρια
σ’ ένα ρυθμό αναδρομικής διεκδίκησης απολεσθέντων
Κουράστηκα απότομα χώθηκαν και κάτι αγκίδες άνοιξης
στη διάθεση για οικείες φίλιες αγαπητικές αγκαλιές
φιλιά κι αγγίγματα τώρα όμως μόνον μάτια και λόγια
- Θεέ μου πόσο: «Ανάποδα γυρίσαν τα ρολόγια» (1)
- Οπίσω στα κανόνια, Ελεύθεροι ζαβλακωμένοι...


(1) Μ. Σαχτούρης

- Ελα ντε ποιός..

 «Ποιός αλήθεια είμαι εγώ και που πάω
Με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό ...»
- Στο χωριό ...

Σάββατο, 9 Μαΐου 2020

H νέα Παρέμβαση τχ. 196 - 197

Ναι, η νέα Παρέμβαση τχ. 196 -1 97 εκυκλοφόρησεν. Από τις πιο δύσκολες εκδόσεις της και δεν ήταν μόνον οι αντικειμενικές δυσκολίες αλλά και οι ψυχικές ανορεξίες που μας έδερναν αυτήν την χαμένη (ή και κερδισμένη μήπως 😉 άνοιξη. Ευχαριστώ την αρχιτέκτονα κ. Αννίτα Κουτσονανου που μας χάρισε το ωραίον εξώφυλλον. Κατά τα αλλά τα ταχ. τέλη της αυξήθηκαν κι όλα μας οδηγούν προς την ιδιωτική πλέον διανομή της «Π» αφού τα ΕΛΤΑ αυτοαπαξιώνονται τοιουτοτρόπως, μέρα τη μέρα. Ο δε κ. Στουρνάρας δηλ. τα στουρνάρια του, μας έκοψαν την ετήσια καταχώρηση στις σελίδες μας της έκθεσης του Δκτου της ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ που επί 20 και χρόνια μας έδιναν. Σιγά το πράγμα 140 ευρώ ήταν, όταν μας τα δίναν τα είχαμε ανάγκη, τώρα λέμε δεν τα έχουμε για να μην πέσει έξω το έθνος των νεοελλήνων.
Αρχεται τώρα η β’ φάση της εξόδου από την εκδοτική καραντίνα αυτή της διανομής δηλαδή και δηλονότι.


Τετάρτη, 6 Μαΐου 2020

Διάλογος ημίκωφων

Σε ένα δημόσιο διάλογο (με ονοματεπώνυμο) περί του Ιωακείμ "Πνευματικού ηγέτου του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ κ.λπ.) ο αντίπαλος συνομιλητής μου υπογράφει ως αντιπρόεδρος της ΠΕΑΕΑ (ήγουν αντιστασιακής οργανώσεως) και του ΔΣΕ (του γνωστού ηρωικού στρατού του εμφυλίου) διαδηλώνοντας τυπικά πως ήτο ενεργό μέλος των δύο οργανώσεων. Φυσικά με "τζάκισε" με τα επιχειρήματα και σιωπώ επί του θέματος. Ομως έχω μια απορία. Ο συνομιλητής μου είναι συνομίληκος άρα πότε μετείχε της Εθνικής Αντιστάσεως και του Δημοκρατικού Στρατού αφού τότε δεν είχαμε καν γεννηθεί. ‘Η οι σύλλογοι αυτοί έχουν ως μέλη και τους γνησίους κατιώντες ή τους εξ αγχιστείας συγγενείς αυτών. Υπό το βάρος τέτοιων τίτλων συνετρίβην. Ημείς την μόνη αντίσταση κι εντός των χρόνων μας που εκάμαμεν ήτο κατά της «δικακτουρίας» την οποία επτά χρόνια επολεμούσαμε νύχτα μέρα, μέρα νύχτα αλλά αυτοί δεν είχαν καταλάβει τίποτα από τον αγώνα μας· τέτοια ζώα που ήταν που να το καταλάβουν (παραφράζω εδώ τον Φαίδρο Μπαρλά). Θυμάμαι τους καιρούς του αλήστου μνήμης ΚΚΕ εσωτ. στην πόλη ο φίλος μου Μάκης Συνεπίθετος μετείχε εκ μέρους του κόμματος ως εκπρόσωπος της αντιστασιακής του οργάνωσης στις τριμερής συναντήσεις με τις άλλες κομματικές αντιστασιακές οργανώσεις με τους υπερήλικες τότε εκπροσώπους τους, κι αυτός νέος και ωραίος. Το γελούσαμε το πράγμα για καιρό ότι ο Μ. ήταν το μέλος πασπαρτού αφού εκπροσωπούσε το ΚΚΕ εσωτ. στις μετωπικές οργανώσεις του (ΑΚΕ κ.λπ) πλην του ΑΕΜ που ηγείτο ο αείμνηστος καλός άνθρωπος φίλος και σύντροφος Γιάννης Παραπονιάρης.

Δρόμοι της δίαιτας πλέον

 Εγεννήθην όταν απέθανεν εντελώς ο Στάλιν, ο γλυκύτατός μου Κώστας Ουράνης και στην Αμερική κυκλοφόρησε ο Playboy. Βρήκα τώρα πως την αυτή χρονιά πρωτοκυκλοφόρησε του Γκιόργκε Αμάντο "Οι δρόμοι της πείνας" στις εκδόσεις "Ο Κόσμος" Αθήνα. Να το διαβάσω τι να κάνω ότι οιονεί αποκλεισμό είχαμε αλλά πείνα όχι, απεναντίας εβαρύνθη η ύπαρξή μας με κιλά.

Δευτέρα, 4 Μαΐου 2020

Σαγματοποιός

 Πήρα τους δρόμους αμήχανα βιβλιοπωλείο ναός γραφείο
ότι «Τα σπλάχνα μου κι η θάλασσα ποτέ δεν ησυχάζουν»
Κλειστό το εμπόριο το σαγματοποιείο και το σκυτοραφείο
μήπως και «Ελευθερία ανάπηρη πάλι μας τάζουν...»

Tοιχογραφία


...Γυρίζω απ' τη νύχτα έρχομαι
απόψε απ' του καημού τη φυλακή κ.λπ. ο Στ. Καζαντζίδης...


1. Μάχαιρα κρητική δώρον Αφροδίτης και Φάνη χωρίς μαντινάδα στη λεπίδα του αλλά επί της θήκης γράφει:
«Φουντάραμε καραμοσάλι στο ποτάμι
είχε ο πιλότος μας το κούτελο βαμμένο
...κι αν λείπεις χίλια χρόνια θα σε περιμένω
ωστόσο οι κάβοι σου σκληρύνουν την παλάμη (Ν. Καββαδία)
2. Κεραμικό αντίγραφο πρύμνης από το ναυάγιο της ΚΙΧΛΗΣ
3. Αυτοσχέδιον μικροσουραύλι μεθ΄ επιγράμματος (χειρ Ν. Κούρτη)
«Απ’ όλες τις πράξεις του ανθρώπου οι μόνες ίσως χρήσιμες και οι μόνες σκόπιμες είναι η ποίηση και το ταξίδι...»
4. Χρυοό μετάλλιον των 0,10 λεπτών του ευρώ ληφθέν ως επίτιμος θεατής χωρικού αγώνος ανωμάλου δρόμου
5. Ανεμολόγιον μοναστηριακόν να διαβάζω αέρηδες, πάχνες, και βροχές στα ταξίδια μου στα βιβλία
6. Κομβοσχοίνιον ηγουμένης με υπέρ εκατό κόμπους της εγκάρδιας προσευχής «Κύριε ημών Ιησού Χριστέ ελέησόν με» που δεν διαδακτύλισα άχρι τέλος του ποτές μου
7. Γκραβούρα με θέμα τα Βαλκάνια του 17ου αιων.
Σπανίως τα κοιτώ ότι στην καθημέρας πλάτη μου υπάρχουν, τα νιώθω όμως να με διεγείρουν το καθένα με τον τρόπο του

Η τελευταία μέρα


«Είταν η μέρα συννεφιασμένη κανείς δεν αποφάσιζε
Φυσούσε ένας αγέρας αλαφρύς: «δεν είναι γρέγος είναι σιρόκος είπε κάποιος»

Τότε τράβηξα το τελευταίο χαρτί εξόδου
Κυριακή των Μυροφόρων και βρέθηκα
δίπλα στο πατρικό νερό στη μάνα.
........
«Ένα ζευγάρι πέρασε κουβεντιάζοντας
Βαρέθηκα το δειλινό πάμε στο σπίτι μας
πάμε στο σπίτι μας ν' ανάψουμε το φως»

- Πάμε...

Στα κυκλικά ερείπια της μνήμης.

Μπαράκος στρούγκα του Μήνα Καραγιαννη του λογιοτερου των ποιμένων ( έβαλε το ζήτημα της σημασίας εκεί). Στο κέντρο της η πέτρα στην οποία καθόμουν και διαβαζα Παπαδιαμάντη Σαιξπηρ Ντοστογέφσκι όταν πήγαινα βοηθός αρμέγματος - λαλτης δηλονοτι αφηρημένος - αφημένος στης λογοτεχνίας τον κόσμο
Στη φωτ ο Γρηγόρης Δγλς φίλος έκπαλαι που σήμερα ήταν εκει ο ενθεοφοβος και πολυβαδεστερος πολίτης Δυτικης Μακεδονίας
- Κλαίω ενδον...


Σάββατο, 2 Μαΐου 2020

Εκθεση συμβάντων

Επήρα (όχι την λύρα) στους ώμους
αλλά της πόλεως τους ένδον δρόμους
Δ. Σολωμού, Αμφιπόλεως, Επαναστάσεως 1878,
Αετοράχης, Γράμμου, Ξενία, Μοναστηρίου, Π. Μελά
- Πολίτες καλημέριζα: «Πως είσθε είσθε καλά;»

Εξαναδιάβαζα την Ιλιάδα του Δ. Μαρωνίτη
αυτή που λεν πως έγραψεν ο Ομηρος
«Είπε κι ορκίστηκε μάταιο όρκο όμως εκείνος συγκινήθηκε»
«Τοξάκια μου γυναικοτρίφτη παρλαπίπα...»
Ο Διομήδης του Αλέξανδρου (Πάρι) του χώθηκε
Με ένα χυλό δισθυμίας η ψυχή μου ανακατώθηκε

1ης Μαϊου άνοδος


- Μα πού χάθηκες ; Η Αγία Άννα η Μεταμόρφωση το μονοπάτι στο δασάκι
- Σε νοσταλγήσαμε!
                                     - Εγώ να δεις γλυκό του είναι μου κρυφό σαράκι...

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2020

Ιδίοις αναλώμασιν

 Tραβώντας μπροστά τα πίσω σώματα των βιβλίων
χύθηκε στα πόδια μου να πω, αντί έπεσε,
ένα «Ιδίοις αναλώμασιν» ΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ
(τρόπος εκδοτικός που στην πράξη λίαν καλά γνωρίζω)
Την εφρόντιζεν ο ωραίος ποιητής Ανέστης Ευαγγέλου
που απέθανε εντελώς 30 Απριλίου 1994
ανήμερα α΄ και β΄ αναστάσεως που εόρταζε...
Στη Θεσσαλονίκη του 1985 μαζευτήκαν
σ΄ εκείνη τη μικρή κιβωτό όλοι οι ακριβοί της
(οι περισσότεροι δε ζουν αλίμονον). 


«Τέλος ριχτήκαν λιμασμένες και του λιάνισαν
τα κόκαλα κι ηδονικά τα τραγανίσαν
ως το μεδούλι κι έγλειφαν το χυμένο αίμα
μην απομείνει τίποτε να τον θυμίζει πια.

(Και όλο αυτό στη γλώσσα τους το λένε αγάπη) (Α.Ε.)

Ματαιότες


Από το «Δεν άνθησαν ματαίως» της Φραγκισκης Αμπατζοπούλου
 στη φετινή μάταια ανθοφορία της άνοιξης. Γράφει ο Μάρκος Μέσκος:

... όταν ανθίζουν οι οξιές βουνά και σύννεφα τριανταφυλλένια
μα Θεέ μου τόση αλλοπαρμένη ανθοφορία τόσο ανιδιοτελής
σαμπως απλήρωτοι λογαριασμοί της άνοιξης χρόνια και χρόνια τωρα...

Τετάρτη, 29 Απριλίου 2020

Ανωφελή πλέον ερωτήματα δια τον Ιωακείμ – ανδριάντα…

Στο περιθώριο των θριαμβευτικών, λυρικών ή κι οργίλων τοποθετήσεων για τον ανδριάντα που πρόεκυψεν εν μέσω κορωνοϊου κ. α δαιμόνων, μας έρχονται κάποιες, κάπως αιρετικές σκέψεις, (μπορεί και να σφάλουμε, αλλά απ’ ό,τι διάβασα γράφω και κρίνω) τις οποίες καταθέτω, όχι για να λάβω απαντήσεις που προφανώς δεν περιμένω, πέραν των συνήθων ανώνυμων ημισχετλιαστικών σχολίων, αλλά βάζοντας για συζήτηση, μετά από έρευνα φυσικά, κάποιες πτυχές του βίου του.
1. Ο μητροπολίτης στερήθηκε του θρόνου του από την Σύνοδο της Εκκλησίας το 1945 με την κατηγορία εγκατάλειψης του ποιμνίου του σε καιρό πολέμου και σε συνθήκες κατοχής. Αντ’ αυτού ο τότε φλογερός αρχιμανδρίτης Αυγουστίνος Καντιώτης έσωσε την πόλη από την πείνα με τα συσσίτια που σύστησε, ο δε άλλος Ιωακείμ – Λιούλιας, εμαρτύρησεν.
2. Ο μητροπολίτης κατά την διάρκεια της ποιμαντορίας του στην Κοζάνη ελειτουργήθη σε όλα τα πολιτικά δόγματα: δημοκρατίας, δικτατορίας, βασιλείας, αριστεράς, συμπεριφορά που ονομάζεται και καιροσκοπική.
3. Οσο ζούσε στην Αθήνα σχολάζων επίσκοπος πλέον βρήκε καταφύγιο σε ένα σωματείο συντηρητικών αρχών των «Φίλων του Λαού» στο οποίο και άφησε την περιουσία του (μεγάλη σε ακίνητα στην Αθήνα). Στην Κοζάνη άφησε την ιερατική στολή του και κάποια ασήμαντα βιβλία.
4. Ποιά η δράση του στο βουνό (και πού) πέραν του «ευλογητός» στην έναρξη των συνεδριάσεων της ΠΕΕΑ;
5. Ποιά η συμπεριφορά του μητροπολίτη της μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης, στα γεγονότα με τους παραδοθέντες εκατοντάδες κατοίκους των χωριών Οινόης, Βαθύλακκου, Ροδίτη κ.α που ανήκαν στην ΠΑΟ και σε άλλες αντικομμουνιστικές οργανώσεις και που κατηγορήθηκαν για δοσιλογισμό. Ενώ περίμεναν να δικαστούν από την νόμιμη κυβέρνηση, εκτελέστηκαν σε μια νύχτα από τον ΕΛΑΣ. Εις μάτην ζητούσαν από τον μητροπολίτη τους, τη χριστιανική συνδρομή για τη σωτηρία τους.
6. Ο μητροπολίτης απεχθανόταν την Κοζάνη, το γράφει σε επιστολές του, δεν άντεχε η πληθωρική του προσωπικότητά στον περιορισμένο της χώρο, ήθελε με κάθε τρόπο να φύγει απ’ αυτήν, να γίνει Θεσσαλονίκης (ήταν εκεί στην απελευθέρωσή της εν αναμονή, κι όχι στην απελευθέρωση της Κοζάνης που ήταν η έδρα του) ή και αρχιεπίσκοπος αν επικρατούσε το ΕΑΜ, όπως πίστευε, όταν βγήκε στο βουνό.
7. Ο μητροπολίτης Ιωακείμ (Αποστολίδης) ήταν μια εκρηκτική κι αμφιλεγόμενη προσωπικότητα που δεν τον χωρούσε ο μικρός τόπος και ο τρόπος του. Με θετικά κι αρνητικά στοιχεία προσέγγιζε περισσότερο σε πολιτικό παρά θρησκευτικό ηγέτη. Με βίο καθόλου συμβατικό αλλά ταραχώδη δεν κατάφερε τελικά να ενώσει το ποίμνιό του. Είχε κάποιο κοινωνικό και θρησκευτικό έργο το οποίο όμως δε μπορεί να συγκριθεί με εκείνο πολλών από τους προκατόχους του. Δεν ήταν ο ήρωας της πόλης για να σηματοδοτεί με την ανάγλυπτη υπερμεγέθη παρουσία του την ιστορία της στο άλλοτε και στο τώρα της. Μια λιτή προτομή στον αύλειο χώρο του επισκοπείου ήταν αρκετή μαζί με την προτομή του Μητροπολίτη Διονυσίου (ούτε συζήτηση για πνευματική σύγκριση μεταξύ τους).


Δευτέρα, 27 Απριλίου 2020

Περί του Ιωακείμ…


To 1993 δημαρχούντος του κ. Πάρη Κουκουλόπουλου μπήκε το ζήτημα της τοποθέτησης στην κεντρική πλατεία του μεγαλοπρεπούς ανδριάντα του μητροπολίτη Ιωακείμ (Αποστολίδη) μια εκρηκτική αλλά και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα) πνευματικού ηγέτη του ΕΑΜ –ΕΛΑΣ, όπως έγραφε μαρμάρινη πλάκα πάνω στον τεράστιο μαρμάρινο λίθο που τον στήριζε. Η «Παρέμβαση» έκδοση γνώμης τότε, πήρε θέση από την αρχή. Αναπτύχθηκε στις σελίδες της έντονος διάλογος από συμπολίτες υπέρ ή κατά του ανδριάντα στην πλατεία. Αυτός στήθηκε και όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να ξαναφτιαχτεί η πλατεία, διελύθη στα βασικά του μέλη και παρέμεινε επί μακρόν μαζί με τις άλλες προτομές σε εργοτάξιο του Δήμου. Τώρα ξαναμπαίνει ζήτημα να ξαναστηθεί αλλά και το που. Ο Δήμος αποφάσισε να κάνει παρέα στους 44 εκτελεσμένους κοζανίτες στην περιοχή Νταμάρια στην Παναγία, η αντιπολίτευση διαφωνεί και σιγάθεν τοποθετούνται πολίτες και φορείς. Κατά την γνώμη μου εκεί είναι τρόπος θυσίας των κοζανιτών κι όχι ανάτασης κι αντίστασης που σηματοδοτεί ο ανδριάντας παρά τη «σοσιαλιστικού ρεαλισμού» μνημειακή σύνθεση που ήδη υπάρχει, - δεκάδες μη πω εκατοντάδες παρόμοιες υπάρχουν ανά το πανελλήνιον, απότοκες ενός αισθητικού και πολιτικού κομφορμισμού που επικρατούσε εκείνη την εποχή με την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης. Όμως ας μην υπάρξει βιαστική απόφαση ας ξανασυζητηθεί το θέμα άλλωστε η κορωνοιο-επικαιρότητα άλλες προτεραιότητες έχει. Νομίζω πως η δημοτική αρχή θα βρει την κατάλληλη λύση στο θέμα.

Στο Γιάννη Καραχισαρίδη

Ησουν αμετάκλητα Ολυμπιακός
αλλά και στο θέατρο ολυμπιονίκης
Τωρα στην αγαθή μνήνη ως εικός
Γιάννη, αλησμονήτε, ανήκεις...


Ανασκαφές

 Για τη Σαντορίνη έγραψες «βγήκες από σωθικά βροντής
Αλλά εσυ σήμερα βγήκες από τα σωθικά μια βιβλιοανασκαφης

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2020

Ιστορίες καθημερινής Γουάϊ- Φάιφονικης (WI - FI) ημιτρέλας

Στις 12 Μαϊου 2019 Κυριακή με λεωφορείο κατέβηκα στην Αθήνα λίαν πρωί ίνα παραστώ στην ετήσια Γ. Σ. της Εταιρείας Συγγραφέων. Περιηγήθην 5 ναούς ορθρινούς με πρώτο της Αγίας Ειρήνης (αχ, Σάμη αλησμόνητε…) και παρέστην στη συνέλευση ως έδει. Περί την 2ην απογευματινήν στη στάση αγίου Κωνσταντίνου, πρωτεύουσα πλατεία της προσφυγιάς, μετανάστευσης, κλεψιάς και παγκοσμίου ελεεινοσύνης, να πάρω το 51 να με φέρει στο ΚΤΕΛ στον Κηφισό δια την επιστροφήν. Στο αστικό στη σκάλα, κάποιος μου έβαλε χέρι στη τσέπη του σακακιού, που ανέμιζε ανέμελα κι αθώα ως ο επαρχιώτης κύριός του, και απαλλοτρίωσε το κινητό μου, ένα άιφον 4. Σε δύο λεπτά αντελήφθην την κλοπή. Πάγωσα, ίδρωσα, αλλοφρόνησα τα ‘βαλα με τον διπλανό. - Κλέφτη του αγρίεψα. –Τι λες ρε πατριώτη (μλκ είπε από μέσα του).- Μου πήρες το κινητό – Ασε μας ρε ψάξε με. Ημικατέρρευσα. Με κοιτούσαν με οίκτο. Στην πρώτη στάση ένας μελαμψός πετάχτηκε έξω. Ητο ο κλέπτης. Ζεματίστηκα, ζήτησα συγχώρηση από τον διπλανό κ.λπ. Τηλέφωνα απελπισίας από τους καρτοθαλάμους του ΚΤΕΛ. Γύρισα κάποτε. Τότε ήταν που πρότεινα στην κυβέρνηση της πρώτης φοράς τροπολογία στον ποινικό νόμο: «Θάνατος στους κλέφτες κινητών αλλά με αναστολή».
Αφού για ένα μήνα είχα στην υπηρεσία μου κινητό της γενιάς των αντρόιτ δεν το συμπάθηξα ποτέ, ξαναγύρισα στο πάθος. Αϊφον 6s. Όλα καλά άρα. Ενόμιζα. Σε λίγο καιρό διέγνωσα πως ήταν αδύνατο να συνδεθώ με το WI FI του γραφείου και του σπιτιού μου με πάροχο τo ναυάγιο της σίτα και την νυν πολύφερνη βόνταφον. Ο δικός μου πάροχος (τι γελοία λέξη) είναι Κοσμοτέ. Χιλιάδες προσπάθειες. Εγινα χλεύη των κινητών. Οποιος ερχόταν σπίτι ή γραφείο, έμπαινε από τη σκάλα κιόλας, στην υπηρεσία αυτή. Τυχαίως συνδεόμουν μόνον σε μια γείτονα καφετέρια, σε ένα καφενείο στο χωριό και περνώντας έξω από το Δημαρχείο που το είχε φρι.
Απευθύνθηκα στον κύκλο των φίλων. Γνώμες πολλές αποτέλεσμα 0. Ο Δημήτρης του έκανε εργοστασιακή επανεκκίνηση! Τα έσβησε όλα και το έφερε στην εντελώς παρθένα κατάστασή όπως το αγόρασα από μαγαζί των Αθηνών κι όχι από γύφτο. Ηρθαν όλα όσα του έλλειπαν εκτός της δυνατότητας του ρημαδοWI - FI. Αυτού που ακόμα και το πλέον ασήμαντο κινητό απολαμβάνει. Απευθύνθηκα στη πρωτοβάθμια υγειονομική επιτροπή των παρόχων μου. Απειρα τηλέφωνα μηδέν εις το πηλίκον (πηλίκιο που έλεγε ένας πρωθυπουργός μας). Κατέφυγα στη δευτεροβάθμια επιτροπή βοήθειας της Απλ στην Αθήνα. Εκατοντάδες τηλεφωνοδιασκέψεις («η κλήση σας καταγράφεται κ.λπ) υποδείξεις, νουθεσίες. Σήκωσαν τα χέρια. Τέλος είπαν θα πάνε την υπόθεσή μου στην Αμερική στην εκεί εδρεύουσα ανωτάτη επιτροπή επιδιορθώσεων.
- Ορίστε τι απασχολεί τον δόλιο ενώ η ανθρωπότης κορωνοϊοκαίγεται...
Ναι αλλά ενώ όλοι μαθαίνουν, διαβάζουν, αγωνιούν, επικοινωνούν ατελώς μόνον αυτός εγώ πληρώνω την κάθε μου λέξη, σκέψη, εικόνα, γραφή κι ανάγνωση…
Σας προλαβαίνω: σε τι δεν πρόσεξα;
ΥΓ. Υπάρχει μήπως καμιά σκέψη επ’ αυτού;

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2020

Αναγνώσεις, διαγνώσεις, απογνώσεις...

Τετάρτη της Διακαινησίμου εβδομάδος (κατάλυσις πάντων)…
Στην αρχή της Ραψωδίας Ω της Ιλιάδος ο Αχιλλέας σέρνει το νεκρό του Εκτορα πίσω από το άρμα του γύρω από τον τάφο του Πατρόκλου.
« …Οπίσω από το αμάξι
σφικτόδενε τον Εκτορα συρτόν και αφού τρεις γύρες
ολόγυρα τον έσερνε στου φίλου του τον τάφον,
εις την σκηνήν του ησύχαζε, κι επίστομα στο χώμα
τον άφηνεν…»
*
Κι ὡστόσο ὁ λάκκος ἤτουν ἕτοιμος. Κι ὁ Κουκουλιώτης, ἀκουμπώντας στὸ φτιάρι, εἶπε τῆς γυναικός του:
- Βάλ’ το πίστομα μέσα! ( Κ. Θεοτόκης «Το πίστομα»)
*
Τη Μ. Πέμπτη με τα 12 Ευαγγέλια το 12ο τελειώνει «…οἱ δὲ πορευθέντες ἠσφαλίσαντο τὸν τάφον σφραγίσαντες τὸν λίθον μετὰ τῆς κουστωδίας…» Από το φοβο των μαθητών του Ιησού. Η λεξη κουστωδία στα παλιά μας χωριά ήταν η πικροχαρμόσυνη είδηση για το τέλος της πολύωρης ακολουθίας της Μ.Π.
Πίσω στα μυθο-ιστορικά χρόνια του Ομήρου.
Οι Τρώες μέσα στην πόλη τους βάζουν φρουρά στον τάφο του Εκτορα δια το φόβο των Αχαιών...
« Κι αφού τάφον εσήκωσαν με χώματα εκαθόταν
Φύλακες, απ’ τους Αχαιούς το μνήμα να φρουρήσουν…»
4 στίχους παρακάτω τελειώνει η Ιλιάδα (μτφρ Ι. Πολυλάς).

Συγκινητικά παράλληλα των ημερών των αναγνώσεων (των απογνώσεων) και των τηλεοπτικών ακολουθιών.

Τρίτη, 21 Απριλίου 2020

Τα πολυβολεία


Κατά προτροπήν του μικρού Μ επήρα έναν ...ανηφορισμον προς το λόφο των Αγίων Σαράντα από Μ. Περδικάρη και πλατείας Μ. Αναγνωστακη. Εκεί και τα πολυβολεια του. Είναι μάλλον από την περίοδο του εμφυλίου. Οι γύρωθεν λόφοι της πόλεως είναι γεμάτοι παρόμοια. Στην πόλη δεν έγιναν μάχες τότε και τωρα φαντάζουν διατηρητέα μνημεία ενός δύσκολου καιρού. Μήπως η πόλη να τα φροντίσει ορισμένως ως καταθέσεις αναίμακτης ευτυχώς εμφύλιας μνήμης.

Για την ημέρα της 21ης Απριλίου κ.λπ

Είναι μια αυτοσχέδια ευχετήρια κάρτα για το Πάσχα των φυλακισμένων στην Κέρκυρα (1972). Ο ποιήσας(;) Κώστας Πύρζας, απόγονος του μακεδονομάχου και συντρόφου του Παύλου Μελά Λάκη Πύρζα, καθηγητής αγγλικής στο ΑΠΘ και μεταφραστής (μετέπειτα διηύθυνε το βιβλιοπωλείο Κοτζιά επί της Τσιμισκή) ήταν δεσμώτης της χούντας εκτίων ποινή 5 χρόνων φυλάκισης για τη συμμετοχή του στη Δημοκρατική Αμυνα Θεσσαλονίκης (Παύλος Ζάννας, Γιώργος Σιπητάνος, Στέλιος Νέστορας, Κώστας Πύρζας, Σωτήρης Δέδες, Αργύρης Μαλτσίδης). 'Εγραψε για αυτά που έζησε μια λιγοσέλιδη λογοτεχνική και ιστορική κατάθεση με τίτλο: «Μνήμης μονοπάτια». Οι καταστάσεις δεν μας επέτρεψαν να το εκδώσουμε· όπως και την αφήγηση «Δώστε τη χούντα στο λαό της» ημέτερον σχεδίασμα μικροϊστορίας με τα γεγονότα τον πρώτο καιρού της δικτατορίας στην Κοζάνη. Αλλά θα τα προσπαθήσουμε…

«Χιόνι μυροβόλο της άνοιξης»

 Δευτέρα του Πάσχα κι «Εξοχική λαμπρή» του Ππδ έξοχη: «...ηκούετο πως ο παπα Κυριάκος ούτος είχε τη συνήθειαν ν' αποσωνη τα παιδιά εις τους κόλπους των μητέρων των ενοριτισσών του. Αλλά τούτο το έλεγαν οι αστείοι ή οι φθονεροι και μόνον οι ανόητοι το επίστευον. Ο εφημέριος ούτος, ως οι πλείστοι του γνησιου ελληνικού κλήρου πλην μικρού ελευθεριασμου, ητο κατά τα αλλα άμεμπτος»
Και παρακατιων:
«Γλυκείαν και κατανυκτικήν Αναστασιν εν μέσω των ανθούντων δένδρων υπό ελαφράς αύρας σειομένων ευωδών θάμνων και των λευκών ανθέων της αγραμπελιάς «beige odorants du printemps” ηγουν «Χιόνι μυροβόλο της άνοιξης» του Ουγκό...

"Το ψωμί -και το κρέας- ειναι στο τραπέζι.."

 Πρώτη φορά χώρια, οι μεγάλοι στη Λευκοπηγή οι μικροί στην Αμυγδαλεών στην πόλη, ημείς εις Περδικάρη και πλατεία Αναγνωστάκη. Αφού δεν μπορούμε αλλήλοις περιπτυξωμεθα τοτε ας συγχωρήσωμεν παντα ( πλην ιού) τη Αναστασει...

Διαλογος

 Όλα καλά λοιπον: όλα!...θα δούμε ίσως μπορεί
Είπε το κουδούνι στην κατω άπ την κορομηλιά τουλίπα
Απολείπομενοι του χωριού με την γλυκειαν θαλπωρή
Αληθώς ο Κύριος ! Είπα...

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2020

Πριν από φέτος


Ανέβαινε στο Ξενία να βρει την πασχαλιά
που ξαναμμένη τον περίμενε κάθε χρόνο
Υστερα στην Αποκαθήλωση για το «Σε τον αναβαλλόμενον»
Οι γύρωθεν επιτάφιοι της πόλεως τον χαιρετούσαν
και στο χωριό για τος «Δος μοι τούτον τον ξένον»
το μηδέοτε ακουόμενον ...
***
Σήμερα άνοιξα τη "Διαγώνιο" του 1960 τχ 1
Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης, Γ. Ιωάννου
κι ο Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου που έγραφε:

Σημ: Τα έργα είναι από τη σειρά "Τα κατά Κ. Ντιο πάθη)


Πέμπτη, 16 Απριλίου 2020

τεύχος 196-197

Συν Θεώ και πλην κορωνοϊό ετοιμάσαμε την Παρέμβαση τχ. 196-17. Μαζί με την ένδοξον Ανάσταση περιμένουμε και την ένλοξον, για τις συνθήκες που ζούμε, εκτύπωσή της...
Εντός της, και δια μια πρώτη γνώση, περιέχονται κατά σελίδα :
1. Γ. Χουλιάρας ποίημα
2. Χλόη Κουτσουμπέλη ποίημα
3. Β.Π.Κ. Ενδόδημα κι αποικιακά...
12. Π. Β. Πάσχος 2 ποιήματα
13. Κ. Θ. Ριζάκης 6 ποιήματα
15. Αναστασία Γκίτση ποίημα

Μετά το 5ο Ευαγγέλιο...

Σχέδιο από τα Κατά Κώστα Ντιο Πάθη
Μετά το 5ο Ευαγγέλιο απόψε στην τηλεόραση θα στηθώ
«Το σήμερον κρεμάται» κ.α. ν’ ακούσω και να αισθανθώ.

Οι ακολουθίες στον άδειο ναό ακούγονται ωραία νομίζω
αντιλαλούν οι ψαλμοί ανέρχονται σαν του Αβελ τον καπνό
σε Υπολογιστές, κινητά μηνύματα ισότιμα αναγνωρίζω
κατάνυ(οι)ξη, την δε απουσία κηρίων & κυριών προσπερνώ




Τετάρτη, 15 Απριλίου 2020

Ημερολόγιον μιας αθέατης Μ. Ε. Απριλίου


Αλλοτε...

Κυριακή των Βαϊων Παναγία Βοήθεια στα ΚΤΕΛ φυγής κι επιστροφής
Μ. Δευτέρα Αγιος Γεώργιος στον έρημο Στρατώνα του Α’ ΣΣ
Μ. Τρίτη Αγιος, καθεδρικός, Νικόλαος
Μ. Τετράδη Μέγα Ευχέλαιον στη Μονή Ζιδανίου με τον Θδρ. αντάμα. Βράδυ Αγιος Νικόλαος
Μ. Πέμπτη Αγιος Δημήτριος στην ενορία της ψυχής μας
Μ. Παρασκευή Αποκαθήλωση (Ν. Καρούζου) άγιος Νικόλαος, Επιτάφιος Τίμιος Πρόδρομος Λευκοπηγής
Μ. Σάββατο «Ανάστα ο Κύριος» Αγιος Νικόλαος», και κυρίως Ανάσταση στη Λευκοπηγή Τ. Πρόδρομος
Κυριακή πορεία μέσα στην Ανοιξη και δίπλα στο νερό
καθώς «Σου ’ρχεται να πετάξεις ψηλά κι από κει να μοιράσεις δωρεάν την ψυχή σου...»


Η νυν Μ.Ε. επί της οθόνης...

Απόψε μετά τις 9...

 Κύριε η εν παρά πολλές αμαρτίες περιπεσούσα γυ(μ)νη
Τωρα με τη λαμπρόφορεμένη στολή της ψυχής σε ανυμνεί

Τρίτη, 14 Απριλίου 2020

Αθύρματα...

 Κάναμε σχέδια επι χάρτου μικρά μεσαία ή και μεγάλα
μελαγχολούσαμε αισιοδοξούσαμε κυριαρχούσαμε στη μέρα
εν θλίψη ή χαρά ανεβοκατεβαίναμε του βίου μας τη σκάλα
Τα βλέπανε θεός κι ιός, γελούσαν. Α! Αθύρματα του αέρα...

Ανοίγουμε το Χάρτη (hartismag.gr) και ταξιδεύουμε εγκλωβισμένοι έστω...


Κυριακη Βαϊων κι ανευ κλάδων

Χρόνια αμεταλαβος δε νήστεψα δεν εξομολογηθηκα μπορώ να κοινωνήσω:/
- Κάτσε κάτω άνοιξε στόμα δεν πρόκειται ακοινώνητο(ε) να σ΄ αφήσω...
Κυριακή των Βαϊων 2012 αλλά εφέτος όχι

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2020

Ο σύντροφος

 Απόμαχος της μέρας ή της ώρας σε μια καρέγλα αερίζεται
ο σύντροφός μου που με τυλίγει στης ασφάλειας το θολάμι
φέρει το σχήμα του είναι μου εκεί κι η ψυχή μου ελλιμενίζεται
είμαστε ένα κορμί παυ άγεται και φέρεται στον άνεμο καλάμι

Φρουροί

Ερήμην μας πρασινίζουν τα χωράφια στο χωριό
νερά χύνονται άδολα άτρωτα στο κορωναϊριο
Καμπαναριό του 1917 πλάτανος άδηλου χρόνου
Φρουροί αγάπης ξεχωρης κι ενός πάθους αχρονου

Δευτέρα, 6 Απριλίου 2020

Κυριακή Ε' των νηστειών


Δεν είναι ότι μας λείπει ο ναός
πρωί Κυριακής Ε των νηστειών Μαρίας όσιας Αιγυπτιας
(Υπήρξε η κατασκεύασμα ήτο
του Αγίου, εννοείται, πατριάρχου Σωφρονίου
που έγραψε η διηγήθηκε την ιστορία.
Του Λακαριερ πιστεύω την αφήγηση
«Δευτε τας χείρας κροτησωμεν»
Δεν τολμάς να προσευχηθείς στο θεό
έχει τόσους πολλούς να φροντίσει η σωφρονίσει...
- Είναι και που δεν έχεις το αντίδωρο
Να το μοιραστείς μ αυτούς που μοιράζεσαι τη ζωή
«Κλεισμένες ολες οι εκκλησίες οι ψυχοπλαστρες στη χώρα/
Ότι έξω κυκλοφορούν χιλιαδες άρματα ιό-δρεπανοφόρα...»

ΣΩ-ΒΕ

 Στο στρατό λεγεταιΣΩ-ΒΕ σωματική βελτίωση μετά καψονιών Στις μέρες μας έχει κωδικό 6 ηγουν άσκηση σώματος μετά κατοικιδίου · Επειδή φόβος φυλαει τα έρμα σώματα μας λεω να κατέβω στο οικόπεδο μπροστά από το σπίτι μας μια ζωή «άκτιστον» αρα « φως» δι ήμας. Πατων 6 στο κινητο να πλακωθώ εις γυμνασιν σώματος φορων μάσκα σοφιστηκε. Θυμάμαι ασκήσεις από το δημοτικό που εκφωνούσε ο δάσκαλος « προεισαγωγικον άλμα στον τρίτο χρόνο κάθισμα βαθύ» «διαστάσεις εκτάσεις διαστάσεις αναστάσεις κρούση των παλαμων άνω μεσολαβη ατενως επίκυψη προσοχή κλπ
Όσοι με βλέπουν θα λεν κουνώντας το κεφάλι
-πάει ο Καραγιάννης την ψώνισε και πάλι...

Παρασκευή, 3 Απριλίου 2020

Ακομα τούτη την άνοιξη

 Εβγήκα (δήθεν) για φαρμακείο
Κι επίσκεψη στην Παρέμβαση Χ.Μουκα 1
-Άντε μου λέει τι κάθεσαι ποτέ θα εκδοθούμε
Η άνοιξη με ορμηξε από παντού
Κόντεψα να λυγισω ν αφεθώ
Στο γλυκό πένθος των ημερών
Παραφραζω Δ Σολωμο κι Ελεύθερους πολιορκημενους
«Άνοιξη κόψ του τραγουδιού τα μαγια με βία
Γυναικών αντρών παιδιών μη κόψουν την ανδρεία»
Να συγκρατηθούμε να ανασυγκροτηθουμε
Να κλειστούμε και με ακόμα πιο πολυ θερμη
Στις οικείες αγκαλιές να διαχυθούμε...

Ακόμα αυτή την άνοιξη κορονωιοραγιάδες.


Αφεση...

Mουστάκι 10 ημερών τα γένια 8
Πρεσβυωπία 2,5 Γυαλιά 3 ευρώ
Και ζωή είναι 7 φορές να πέφτεις και να σηκώνεσαι οκτώ...