Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2019

Συμεών + Ελένη

 Ακούγοντες μετά προσοχής (και προσευχής) τον Συμεών όχι τον Στυλίτη ούτε τον Θεοδόχο αλλά τον κυρ' Σίμο Οφλίδη μετά της συμβίας και συνσυγγραφέως Λένας να μιλάνε για το ΡΕΤΟΥΣ τους, ενώπιον ευάριθμου πλην εκλεκτού κοινού· ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μας τὸ σωτήριόν τους, Ο μκρός Μάριος να ζωγραφίζει ό,τι ακούει...

Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2019

Σούμπερτ...

 Πόσες φορές με κράτησες αγία Αννα στην Αυλή σου,
το νάρθηκα θέλω να πω, της ανηφόρας πρώτο στασίδι
όμοια με την αγιορείτικη Μ. Αγία Αννα της ψυχής σου
θυμίαμα, ευλογία, αντίδωρο και "Χειμωνάτικο ταξείδι".

Η συζυγική συγγραφική εταιρεία

 ...ενώ στο βιβλίο τους "ΡΕΤΟΥΣ. Το τρυφερό χάδι του ψέματος" (εκδόσεις Νησίδες, Συμεών (Σίμος) Οφλίδης και Ελένη (Λένα) ΚαλαΪτζή - Οφλίδη - της Ομόρρυθμης συζυγικής συγγραφικης εταιρείας) την παρουσίαση θα παραστούμε φορώντας τα καλά μας, σήμερα Δευτέρα 9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ αγίας Αννης στις 6,30 στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης (επί το έργον οι: Δημήτρης Καμαριάδης, Μιχ. Πιτένης , Δήμητρα Καραγιάννη), εμένα μου κόλλησε στη σκέψη το άλλο τους (από τα πολλά) βιβλίο ο «ΜΟΝΞΥΛΙΤΗΣ» τίτλος διπλής αναφοράς ήγουν τύπος αγορείτικου κρασιού αλλά και η ιστορία απο το ομώνυμο μετόχι της Μονής Διονυσίου στο Αγιον Ορος. Το ξεφυλλίζω το ξεκοκαλίζω δηλαδή κι όλα καλά και ένδοξα (και ένλοξα)
Το συγγραφικόν ζεύγος μας επιφυλλάσσει με το αποψινό ΡΕΤΟΥΣ μαζί με τους παρουσιαστές του, ένα ξεχωριστό λογοτεχνικό απογευματοβραδινό.

Ο άνθρωπος απο τα δυτικά

 «Είμαι ένας άνθρωπος που έρχεται συνεχώς από τον Πύργο»
εδήλωνε ο Τάκης Σινόπουλος σε κάθε ευκαιρία
Eίμαι ένας άνθρωπος που έρχεται ας πούμε
από τη Δυτική είσοδο στη Θεσσαλονίκη
περνώ 2 ποτάμια κι ένα το ακολουθώ παράλληλα
Στο πηγαινέλα τώρα διασχίζω 27 τούνελ
Ερχομαι από μια λογοτεχνική περιοδική βιοτεχνία
να συναντήσω, να βρεθώ πρωτίστως
μ’ ανθρώπους και τρόπους εγγραμμάτους
που σε πηγαίνουν σε καταστάσεις και γωνίες ανθρώπινες
και σε φέρνουν σε μια θέση αισθητικής ισχύος
Επιστρέφω συνεχώς από την οδό Αιγύπτου
από την πόλη αυτή που πρόλαβα να δω τους ποιητές...
και θέλω συνεχώς να ξαναβλέπω...
(Σαββατο στη Στέγη της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης" στη διημερίδα "Θεσσαλονίκη λογοτεχνία και πόλη κ.λπ." Η φωτ. είναι της Αννας (εορτάζει σήμερα) Κουστινούδη που έλυσε την κοτσίδα της κι άφησε ελεύθερα τα ξανθά μαλλιά της που γέμισαν πλάτες κι αγκαλιές.

Παρασκευή, 6 Δεκεμβρίου 2019

30 χρόνια μετά· μνήμη ωραίου...


Αγίου, ήταν, Νικολάου του 1989 όταν στις 6 το απόγευμα άκουσα από το Α’ Πρόγραμμα της ΕΡΤ το νέο πως πέθανε εντελώς ο Παύλος Ζάννας, 60 ετών. Μια από τις ευγενέστερες και ωραιότερες μορφές του μεταπολιτευτικού μας κόσμου στην Ελλάδα. Γεννήθηκε το 1929 (άρα σήμερα 90 χρόνια) «Για χρόνια πλάγιαζα νωρίς" άρχιζε τη μεγαλειώδη μετάφραση του «Αναζητώντας το χαμένο χρόνο» του Μ. Προύστ . Για χρόνια έψαχνα τη συλλογή δοκιμίων του «Πετροκαλαμήθρες (πυξίδα). Φιλικό πρόσωπο μου τη βρήκε. Πριν λίγο καιρό σε πεζόδρομο κοντά στην αγίας Σοφίας στη Θεσσαλονίκη στο μικρό παλαιοβιβλιοπωλείο «Οκτάνα» είδα στη βιτρίνα του το βιβλίο. Ξαφνιάστηκα. Νόμιζα πως μόνο εγώ το έψαχνα. –Που το βρήκες ρώτηξα. - Από ιδιωτική βιβλιοθήκη που πουλήθηκε μ’ απάντησε. Τώρα ξανακοιτώ το τελευταίο δοκίμιο του βιβλίου: «Ταινίες και φωτοτυπίες του Θανάση Βαλτινού» με τη σημείωση στο τέλος του «Οξύλιθος, (περιοχή στην Εύβοια) 17 Αυγούστου 1989 Πανσέληνος έκλειψη σελήνης ορατή και στην Ελλάδα».
Τώρα μια πολύχρωμη λύπη με περιέχει κάπως...

Ες αύριον τα σπουδαία...


Ηγουν η Εταιρία Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης διοργανώνει διημερίδα στις 7 και 8 Δεκ. με θέμα "Θεσσαλονίκη Ο τόπος της λογοτεχνίας και η λογοτεχνία του τόπου». Μέλη της θα μιλήσουν με τον τρόπο τους ο καθένας στη Στέγη της που κείται στη μικρά οδό που εκβάλλει στη θάλασσα (Δημοσθένους 4 όροφος 2) μεταξύ πλατείας Ελευθερίας ανακαινιζομένης και Αριστοτέλους στολισμένης. Εις ημάς έλαχεν «Ο κλήρος του μεσημεριού» περί την 14.00 ώρα όταν σύμπας ο λαός της συμπρωτευούσης θα είναι στα ουζερί και στους χώρους εσθιάσεως (και καλά θα κάνει), ημέρα Σαββάτο 7 του αγίου Αμβροσίου (ναι, αυτού που απηγόρευσε στον Θεοδόσιο μετά τη σφαγή των 7000 Θεσσαλονικέων στον Ιππόδρομο να πατήσει στους ναούς, επιπλέον δε αυτός ήταν που καθιέρωσε τη σιωπηλή ανάγνωση γενικώς) να διεξέλθουμε την οιονεί πεζοποριακή μας πραγματεία «Επισκέπτης από τα Δυτικά»
Ως εκ τούτου:
Οι γερανοί του λιμανιού με τα σιδερά χέρια αναπεπταμένα
σαν τα φτερά των Μαραμπού που κρέμονται σπασμένα...

Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2019

Επέστρεψε κι ...επέστρεφε

 Επέστρεψε το νερό που είχε καιρό στερέψει στο ήμερο αυλάκι
να γεμίσουν γούρνες μπάρες στέρνες και της ψυχής οι λάκκοι

Τετάρτη, 4 Δεκεμβρίου 2019

Αη Βάρβαρα...

 Α, η γλυκεία Παρθένος Βαρβάρα (η Μεγαλομάρτυς)
την ανθούσα του σώματος αυτής ωραιότητα
ξίφη πατήρ θύσας διότι: τα είδωλα υβρίσασα
δέρνεται δυνατά και καταξεσκίζεται
εις τας σάρκας και κατακαίεται εις τας πλευράς·
την γύριζαν γυμνή στην πόλη και την χτυπούσαν.
Είναι η εφέστια αγία της ψυχής μας
ότι ήλθε και με βρήκε εικονικά πολλάκις
Ως εκ τούτου δέησιν κατ’ έτος ποιούμεθα
με της μητρός, μάνας θέλω να πω,
τις λειτουργιές, το λάδι, το κρασί και το 10ευρον
και του υπέρ96ετούς πατρός ημών υπέρ υγείας
συνταχθέν οικογενειακόν σημείωμα
εις γραφήν καλλιγραφικήν εντελώς
ο της ΣΤ’ Δημοτικού πάλαι ποτέ απόφοιτος




Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2019

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2019

Για το φίλο που έφυγε...

Τις ξαναβρήκα σήμερα και θυμήθηκα αρχαίους καιρούς και χρόνους. Στο υπόγειο των βιβλίων στο χωριό μαζί με εκατοντάδες άλλες και ειδικά μ’ εκείνες τις προδικτατορικές που ανέσυρα από τον «αρβανίκο" της αυλής του σπιτιού του παλιού αριστερού Β. Κτλ. που τις έκρυψε με την έναρξη της δικτατορίας.

...Είναι παλιό το λιμάνι, δεν μπορώ πια να περιμένω
ούτε το φίλο που έφυγε στο νησί με τα πεύκα,
ούτε το φίλο που έφυγε στο νησί με τα πλατάνια,
ούτε το φίλο που έφυγε για τα νησιά..." (Γ. Σ)


Ηταν και που έφυγε για το λιβάδι με τα ασφοδίλια ο
ο φίλος από τα παλιά, συμμαθητής, σύντροφος, συνδημιουργός της πρώτης «Παρέμβασης» Τάκης Ζουρουφίδης (1953, Κοζάνη - 26 Νοεμβρίου Γρεβενά 2019)
...τοις φίλοις πένθος.

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2019

Το παρόδοξον της αγίας Αικατερίνης στην Κοζάνη

Η Πάνσοφος, γλυκυτάτη κόρη, αγία δηλ. Αικατερίνα, θεωρείτε στην πόλη Aντιπολιούχος της (όπως λέμε αντιπεριφερειάρχης, αντιδήμαρχος κ.λπ.). Πολιούχος είναι ως γνωστόν ο άγιος Νικόλαος κι αυτό ορίστηκε με Ν.Δ. τη δεκαετία του '50. Στην εορτή του 6 Δεκ. αργούν οι Δ.Υ., το εμπόριο, ο ιδιωτικός τομέας, οι δε πολίτες βρίσκουν την ευκαιρία να ταξιδέψουν στη Θεσσαλονίκη για ψώνια. Πριν μερικά χρόνια ανατέθηκε σε οιονεί "γυρολόγο» κατασκευαστή τροπαρίων κι απολυτικίων (απλώς αλλάζει το όνομα του αγίου και την πόλη) να συνθέσει νέο δια Αυτόν το οποίον μάλιστα τον αναφέρει ως σώζοντα την πόλη (της Κοζάνης εννοείται) εκ πολλών περιστάσεων, πράγμα το οποίον ιστορικά δεν προκύπτει. Αυτό το κατασκεύασμα αντικατέστησε τον ωραίον «Κανόνα πίστεως και εικόνα πραότητας» και δεν γνωρίζω πως το πήρε ο άγιος.
Παλαιά στο Επισκοπείο (1745) πριν την ριζική του ανακαίνιση, στο δυτικό τμήμα υπήρχε εσοχή – ναϋδριον όπου ετιμάτο λίαν ευλαβώς η αγία από τους πολίτες, οι οποίοι ελάτρευον αυτήν στην απλότητα της κι όχι στην εντυπωσιακή εκκοσμίκευσή της. Ομως το παρέσυρε ο Γηρυόνης της αλλαγής και το εξαφάνισε. Αντιπολιούχος η αγία ανακηρύχθηκε από τον τοπικό εκκλησιαστικό άρχοντα αλλά δεν έχει νομικήν υπόστασιν, άρα όλοι οι εργαζόμενοι στην δουλειά τους. Μόνον μπροστά από τον κανονικό πολιούχο σημαιοστολίζεται ο χώρος αφού η αγία κατέφυγε εκεί ως πρόσφυξ ή θρησκευτικός και λατρευτικός μετανάστης. Στον αύλειο χώρο του επισκοπείου (χώρος θεόκλειστος και ξένος στους πιστούς και τους μη της πόλεως), δίπλα από τον περικαλλή αρβανίκο, σχεδιάζονταν ν’ αναγερθεί ναϋδριον προ τιμήν της Πανσόφου. Ομως μητρόπολη, δήμος, αρχαιολογική υπηρεσία ερίζουν περί αυτού. Δικαστήρια έγιναν, γίνονται, θα γίνουν κι ο νομικός χορός καλά κρατεί και ψάλλει. Ούτως εχόντων των πραγμάτων Αντιπολιούχον (που αναπληρώνει τον Πολιούχον όταν αυτός κωλύεται) έχομεν, αλλά ναό ή έστω ναϋδριον δεν έχουμε, της αγίας Αικατερίνης, μεγάλη η χάρη της.

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2019

Γρεβενο-Ερωτόκριτος


Αγαπώ τα Γρεβενά (ε, και...)
ότι εκεί έχω φίλους των δύο φύλων
και φυλών (στην πλατ. Αιμιλιανού ηλιάζονταν
Σύριοι με άλλους εντελώς μαύρους).
Ποτάμι καθαρότου ύδατος ο Γρεβενίτης.
Την σήμερον παρέστην στην λιτανεία
του «Ερωτόκριτου», αντίτυπο του 1713,
το δεύτερον, λένε, στην οικουμένη της α΄ έκδοσης
Από την ALFA BANK που φυλάσσονταν
προς τη Δημόσια Βιβλιοθήκη το οδηγούσαν.
Στην τελετή χοροστατούσε ο Συμεών
κατά βιβλία σαλός, ο Σίμος δηλ. ο Ζαγκανίκας
Δήμαρχοι και λοιποί ημιεπίσημοι εκεί
βρακοφόροι μυστακοροφόροι Κρήτες
και νεαρές ωραίες παρούσες ακκιζόμενες
και κάπως ημιλικνιζόμενες.
Προσκύνησα, σταυροκοπηθείς το βιβλίον
που εν πομπή αμούσικη εναπόθεσαν στη Βιβλιοθήκη
και το ξεφύλλισα ευλαβώς.
- Τη ευχή του Κορνάρου να ‘χωμεν...
Τέλος σαν γνήσιοι ήρωες του Μπονουέλ
καφέ ήπιαμε με τον Αντώνη στο Μικέλ
και απήλθαμεν...


Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2019

Τα ύστερα του Νοεμβρίου

 Α, εσείς τα ύστερα του Νοεμβρίου πεσμένα φύλλα
από τη βροχή και αέρα ριχμένα άσπλαχνα καταγής
στιγμιότυπα μικρής ζωής χωρίς τη λίγη ανατριχίλα
που έχετε το χρώμα ανίατης ανθρώπινης πληγής...

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2019

Η Λιτανεία του "Ερωτόκριτου"

 Μεταφορά αντιτύπου του "Ερωτόκριτου" από την Τράπεζα στη Βιβλιοθήκη Γρεβενών όπου οι σελίδες του θα τεθούν σε λαϊκόν προσκύνημα- ξεφύλλισμα.
«Το ταξίδι του Ερωτόκριτου Κρήτη, Βενετία, Σαμαρίνα, Γρεβενά»
Παρασκευή 22 Νοεμβρίου 2019, στο Κέντρο Πολιτισμού Γρεβενών
1η ημέρα Παρασκευή, 22 Νοέμβρη 2019
14:00 Άγημα Κρητών Βρακοφόρων μεταφοράς «Ερωτόκριτου» από την Alpha Bank στο χώρο της εκδήλωσης

- Εξοχον ! Τα παιδιά τα κλεφτόπουλα από τη Σαμαρίνα δεν θα έχουν άγημα ή επειδή είναι λερωμένα αποκλείστηκαν...

Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2019

« H πλατεία ήταν γεμάτη κι απ' το πρόσωπό σου κάτι έχει σωθεί...» (θραύσμα μνήμης 17/ 11ου

...Δηλαδή, το Xημείο. Hταν όλοι εκεί. Φεβρουάριος του αυτού χρόνου, τότε. Aπέναντι, στο Kεντρικό νοσοκομείο- τώρα το λεν Γεννηματά- άρχισαν, όπως τόχαν συνήθειο σε κάθε διαδήλωση να κλείνουν τα παντζούρια μην ακούσουν και δουν και μετέχουν του όποιου πράγματος ασθενείς, γιατροί, νοσοκόμοι, συνοδοί, οδοιπόροι. Στο αμφιθέατρο της Φ.M.Σ. είχαν αρχίσει ήδη να μιλούν. Tα λόγια χτυπιούνταν με τα χέρια, τα αισθήματα με τα πόδια. Kι ήταν όλων τα κεφάλια πυρκαγιά. Mόλις είχε ανάψει. Eνας πρύτανης- που τον είπαν πρύτανη των τανκς - περιδεής κοιτούσε κάποιους ματωμένους φοιτητές που τους έφεραν μπροστά του. Στα πίσω, ψηλά έδρανα από κει που αμέσως μετά την αλλαγή παρακολουθούσε τις προβολές του ΦOΘK -κάποτε μαζί, αν θυμάσαι- οι στρατιωτικοί επιστήμονες γιατροί- νομικοί, οικονομολόγοι- χτυπούσαν όπως μπορούσαν, έτρωγαν ελάχιστες, μάλλον μόνο βρισιές, κατέβαζαν χριστοπαναγίες ζήτω η Xούντα. Πρόβα ορχήστρας. Στη μέση του κοίλου ο Nικόλας Aσιμος, συναρχηγός του καθόλου και του καθ' όλου, έλεγε. Ποιός τον άκουγε; Oλοι ζούσαν τις στιγμές που άρχιζαν. Διότι είχε φτάσει η ώρα τους…
...Kι έτσι, αφού έφαγαν τον αρακά ή μήπως φακές ήταν, δε θυμάται. Η μνήμη, το μυαλό φύρανε με τα χρόνια. Παρασκευή, άρα όσπρια η Λέσχη- το λασπωμένο μονοπάτι της τους έφερνε πάλι πίσω. Mπρός, πίσω. Προς τις Σχολές - ποιές σχολές δηλαδή;- τη NOE, τη Φ.M.Σ, τη Φαρμακευτική. Ποιον ένοιαζαν οι Σχολές τώρα. Στη μέση του δρόμου η Πολυτεχνική κι έπρεπε να κατεβείς το μεγάλο όχτο, να γλιστρήσεις προς τα κει, να μπεις από το πίσω μέρος, εντός, στη μεγάλη αίθουσα, όπου οι ρήτορες ανεβοκατέβαιναν στην έδρα, στα μικρόφωνα. Eνας είχε χωνί. 'H μου φάνηκε. Tο μεγάλο κόκκινο πανί – πανό, που άναβε τις «χιλιάδες μικρές πυρκαγιές» ήταν από το πρωί ο τελάλης.
Mελίσσι πολύβουο. Kυψέλη. Kιβωτός με δίποδα ζώα αρσενικά, θηλυκά. Μια συγκινησιακή πύκνωση. Πυκνωτές για ελεύθερο ραδιόφωνο της στιγμής, φαρμακεία, προκηρύξεις έτοιμες, αυτοσχέδιες, σχέδια επί χάρτου· το πανηγύρι της ακαλαισθησίας και του αυθόρμητου. Πρόσωπα. Eιδήσεις. ...Eπεσε η Δράμα, ποια Δράμα δηλαδή! Oι αγρότες στα Mέγαρα ξεσηκώθηκαν, τους παίρνουν τις ελιές να κάνουν τα διυλιστήριά τους οι εφοπλιστές. Συμπαράσταση λαέ - ο λαός της πρωτεύουσας των προσφύγων έχει τ' αυτί του κολλημένο στο ραδιόφωνο. "H θανάσιμη μοναξιά του Aλέξη Aσλάνη". Aυτοί πάνω στη νήσο της ελευθερίας να δίνουν μια Mπρεχτική παράσταση. Θα δούμε αύριο. Kατελήφθη και η Πάτρα! Στην Aθήνα; Στην Aθήνα το μεγάλο τριήμερο πανηγύρι οδηγούνταν στην έξοδο. Tραγούδια χύμα. Aναμετάδοση του εκεί σταθμού κι εδώ. Kομμάτια και θρύψαλα. Συνθήματα, συνθήματα, συνθήματα επιτέλους. Tι θα γίνει; Yπάρχει προοπτική γι' αυτή την επιχείρηση, όπου το συναίσθημα είναι ο μόνος στρατηγός και το διαχειρίζονταν κάτι περίεργοι για μας τύποι; Ακούγαμε ότι μπαινοβγαίνουν στις φυλακές, στην ασφάλεια, τους χτυπούν και τους επιστρέφουν πάλι στις Σχολές κλπ. Ηταν σε οργανώσεις! H στρόφιγγα της χύτρας ασφαλείας να τιναχτεί μαζί με το καπάκι, να πεταχτεί το ψυχικό φούντωμα, πίδακας, σίφουνας, συντριβάνι. Yπάρχει πρόταση; Ποιος σκέφτεται αυτά. Aρκεί να είσαι εκεί, φοβισμένος ή παλικάρι. Eνας μικρόσωμος, συνεσταλμένος αντίπαλος κι αυτός της χούντας κρατάει ένα κοντάρι τετραπλάσιο από το μπόι του. N' αντιμετωπίσει το αύριο. Tην εισβολή. Eνας άλλος, με ένα τσαπί, σκάβει τον τοίχο. Για εκτόνωση.

Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2019

Απόγευμα και κάτι...

 Απόγευμα και ωραίαι κυρίαι στο αισθαντικό καφενείο του χωριού
που διευθύνει η γλυκυτάτη Κατερίνα,
πίνουν σύγχρονους καφέδες καθώς παρακολουθούν
παλαιά ταινία με τον κ. Τόλην Βοσκόπουλον·
και ημείς ρίχνουμε κλεφτές ματιές στην μικρή οθόνη...
Μόλις είχε τελειώσει η μία κηδεία κι άρχιζε η άλλη...
Η μια εξ αυτών της πρεσβυτέρας Στυλιανής
σύζυγος του ιερέως Παπα-Γιάννη Βατάλη
μητέρα Αλεξάνδρου, Βασιλείου Κων/ντινου
αδελφή του ποιητού Π. Β. Πάσχου
που κάποτε έγραψε
"Τώρα είναι στην μεγάλη απαλάμη του Θεού»


Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2019

Νοέμβριος

 Νοέμβριος και μέσα μας μάζεψε η βροχή
κάτι ενδιάμεσα Φθινόπωρου και Χειμώνα
Τα πεσμένα φύλλα σαν μια ληγμένη ευχή
και οι πέτρες οι ηττημένοι άδοτου αγώνα

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2019

Τέτοιες ημέρες...

 «Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΔΟΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ
εκείνες έκαναν σύναξη μυστική τα παιδιά
και λάβανε την απόφαση, επειδή τα κακά μαντάτα
πλήθαιναν στην πρωτεύουσα,
να βγουν έξω σε δρόμους και σε πλατείες
με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει:
μια παλάμη τόπο κάτω από τ' ανοιχτό πουκάμισο,
με τις μαύρες τρίχες και το σταυρουδάκι του ήλιου. Όπου είχε κράτος κι εξουσία η Άνοιξη.»

Αυτά στο «Αξιον Εστι» το Οδ. Ελύτη,
Ανάγνωσμα τρίτον ΤΑ ΠΑΘΗ

Τέτοιες ημέρες, Νοέμβριος του 1984, κάναν σχεδόν μυστική σύναξη τα παιδιά στα γραφεία του 1ου ορόφου επί της πλατείας Ελευθερίας της πόλεως: Γιώργος Γκέκας, Δημήτρης Βασιλός, Τάκης Ζουρουφίδης, Σάκης Καραλιώτας, Μάκης Καραγιάννης, Β.Π.Κ. κ. α ίσως, κι αποφάσισαν να εκδώσουν την «Παρέμβαση» με κεντρικό μότο τη σκέψη του Ν. Πουλαντζά: Ο σοσιαλισμός θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα είναι σοσιαλισμός...»
Πριν 35 χρόνια! Τώρα ΑΥΤΗ που μετρά 194 τχ. κι ένα κρατικό βραβείο Λογοτεχνίας, ευρίσκεται μετά την μετεξέλιξή της και σε άλλα χέρια που τη συνεχίζουν το ίδιο ωραία, αισθαντικά, αποφασιστικά.

Σάββατο, 9 Νοεμβρίου 2019

Της πτώσεως του αγίου Τείχους

 
 
Αγγίζω απλά, δεν το φιλώ, ως λείψανον
ένα θραύσμα του Τείχους των «δακρύων»
τ’ αγόρασα φτηνά μαζί με κάτι παράσημα
και σφυροδρέπανα Λένιν, Στάλιν
και άλλα ερείπια της ιστορίας.
Μια ολοήμερη επίσκεψη στο Βερολίνο 1990
αγάλματα φωτογραφίες με Ενγκελς και Μαρξ τουριστικές
πιστόλια με στραμπουληγμένη κάννη
για την ειρήνη, λέει, ποιά ειρήνη δηλαδής...
Στο αρχαίο Εβραϊκό Κοιμητήριο
στην ανατολική μεριά της πόλεως
φόρεσα το κιπά, γιγάντιοι τάφοι, δέντρα, χορτάρια, φόβοι...
Με οδηγό ένα οδοιπορικό του Ηλία Πετρόπουλου
που δημοσίευσεν στον ΙΧΝΕΥΤΗ
διάβασα εκεί (;) πως λίγο πριν τον πόλεμο
στην Αλεξάντερ Πλάτς παγκόσμια έκθεση φερέτρων
έλαβε χώρα, ετοιμασίες για ό,τι ακολούθησε.

Παρασκευή, 8 Νοεμβρίου 2019

Δαντικό...

Σε κάθε εσπερινό εκεί, λιγοστοί, αλλά πάντοτε παρόντες
ένα Παράδεισο αδημονούν κι εγκόσμιου μάρτυρα, στεφάνι
να λάβουν, απ’ της Κολάσεως τας δέλτους να ‘ναι απόντες
- Σποραδικά τους κάνω παρέα· το Καθαρτήριο μου φτάνει

Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2019

Το Καμπαναριό της ....Πιζας

 Εχει μια κλίση σαν το πύργο της Πίζας αλλά δεν είναι. Το καμπαναριό της Λευκοπηγής του 1917 και πριν το σεισμό του 1995. Παρά πόδας του η πινακιδα των ΤΕΑ με σύνθημα κατά του Κομμουνισμού που ήταν τότε, σήμερα δεν το νομιζω, ως γνωστόν ο περινόσπορος στην κοινωνία. Φωτ. Νικολάου Κερασιώτη

Συμμαχητές κι όχι συμμαθητές...

 Οχι, δεν ήταν συμμαθητές από τα σχολεία αλλά συμμαχητές σε άλλα σχολεία όπως αυτό της Εθνικής Αντίστασης. Δημήτρης Κουκουλόπουλος(+), Πάσχος Καραγιάννης, Γιάννης Στιούκης.

Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2019

Αθυρμα...

Με ένα λουκάνικο και ένα ποτήρι (ποιάς;) μπύρας
πολύτιμη μνήμη επανήλθες με διάθεση πλημμύρας
και ι- πότη της στρόγγυλης οικογενειακής τραπέζης
ως άθυρμα του καιρού γλυκόπικρα μας περιπαίζεις ..

Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2019

...και πάλι από το άλλοτε της Λευκοπηγής

 Φωτογραφία του άλλοτε στη Λευκοπηγή Δεν βλέπεις μόνον, σχεδόν νιώθεις την εποχή, την ατμόσφαιρα, το κρύο, τα πρόσωπα που έφυγαν από καιρό αλλά στη φωτ. πηγαίνουν στο ναό δια το μυστήριον του γάμου. (φωτ. Νικόλαος Κερασιώτης 1931 - 2006)

Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2019

Αλλοτε και τώρα


Στη Λευκοπηγή Τότε και Τώρα
πριν περάσουν (και περάσαν) τ' άρματα του καιρού δρεπανηφόρα...



 Είναι η πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα του Μ. Αλέξανδρου Λευκοπηγής το 1960. Τότε ήμουν 7ετής δεν είμαι εντός της φωτ. 12ετής εισήλθα στον επίσημο ποδοσφαιρικό ναό του χωριού

Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2019

Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2019

Η ΛΕΥΚΟΠΗΓΗ ΤΟΥ ΑΛΛΟΤΕ...

 Μια ξεχωριστή εκδήλωση θα λάβει χώρα το Σάββατο 2 Νοεμβρίου στο Πνευματικό κέντρο Λευκοπηγής στις 7 η ώρα το βράδυ.
Γίνεται μια τιμητική αναφορά στο παλιό φωτογράφο του χωριού Νίκο Κερασιώτη (1931-2006) που ήταν ο πρώτος κι ο καθοριστικός αυτής της τέχνης αν και ερασιτέχνης πάντα, ο οποίος στα χιλιάδες ενσταντανέ του μνημείωσε μια ολόκληρη εποχή. Θα προβληθούν μετά από αναπαραγωγή και ψηφιοποίηση περισσότερες από 130 φωτ. παλιές από τη δεκαετία του ‘50 και μετά.
Την εκδήλωση διοργανώνουν η Δ. Κοινότητα Λευκοπηγής, ο Σύλλογος Μέγας Αλέξανδρος, το ΚΑΠΗ και το περιοδικό Παρέμβαση.
Είσοδος ελεύθερη


Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2019

Εθνική, λέει, πολιτική...

 Ενα 15θήμερον περιοδικό Εθνική Πολιτική, λιτό σε εμφάνιση και περιεχόμενο ως εκ της φύσεως του –προπαγανδιστικό της βενιζελικής τότε καταστάσεως στην Κοζάνη και γενικώς (1920 )- λίγο πριν τις καταστροφικές για την παράταξη αυτή και την Ελλάδα τελικά(;) εκλογές του Νοεμβρίου, κυκλοφορεί στην πόλη. Εκδότης η Γεν. Διοίκηση Δυτ. Μακεδονίας (στα αρχαία ήταν η Ανω Μακεδονία και στα εντελώς νέα μας χρόνια τη λέμε πλέον νότια Μακεδονία ή και Μακεδονία νοτίως των Σκοπίων). Είναι η χρονιά αμέσως μετά τη λήξη της Γαλλοκρατίας στην Κοζάνη (κανονική γαλλική κατοχή 1916 – 1919) την οποία οι κάτοικοι βίωσαν δύσκολα. Ηταν η εποχή του Leissez Passer (άδεια κυκλοφορίας από τους Γάλλους) και του: Αλή Αλή - Allez Allez (προτιμότερος ήγουν ο Τούρκος παρά ο Γάλλος έλεγαν οι αντιφρονούντες στο καθεστώς των βενιζελικών κοζανίτες).

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2019

Κατραπακιές...

 Μετά τις κατραπακιές - σφαλιάρες κοινώς - που εφάγαμαν από τον κυρ’ Ντίνο Χρστνπλ τη μεσιτεία της κυρίας Σωτηρίας Στρκπλ στα κοινά «Εσώψυχά» τους τα οποία μας βύθισαν, επί μικρόν έστω, εις πένθος λογοτεχνικόν {«τίποτα δεν είσαι τι νομίζεις...» που θα τις χρησιμοποιήσουμε όμως δια να καταγραφούμε ως οι αντιστασιακοί του μέλλοντος (όπως όλοι οι λοιδορηθέντες υπ’ αυτών), ήρθε το βιβλίο της ωραίας κυρίας στην όψη και στην κόψη την φιλολογική, λογοτεχνική γενικώς, ποιητική ειδικώς και κριτικήν, Κούλας Αδαλόγλου τα «ΝΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΠΤΥΧΕΣ ΚΕΙΜΕΝΩΝ» εκδ. ΡΩΜΗ κι εσηκώθημεν λίγο ψηλότερα. Σε ένα τόμο φιλολογική αποθήκη ή και σωστική κιβωτός, (σελ. 480) διεξέρχεται παρά 1 πεντήκοντα λογοτέχνες και με τη διεισδυτική ματιά της διαπερνά κι ακτινογραφεί κάποια έργα ενός εκάστου. Μεταξύ αυτών και την αναξιότητα μας (ωχ, νάτος πάλι ο φτιαχτός αυτοοικτιρμός). Αρα κάτι είμαστε...(«Καημό που έχουμε, λοιπόν, να είμαστε...»). Τα νήματα που μας αναλογούν σ’ αυτόν το μεγάλο αισθαντικό τάπητα είναι τα εξής: 1. Ο ευθυτενής φόβος, η ερήμωση και η άμπελος της μνήμης («Τα 6,6 της σκηνοπηγίας») περ. ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ και 2. Νοσταλγία σε τόνους παπαδιαμαντικούς («Το χρώμα της νοσταλγίας») περ. ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ. Την κυρία Κούλα Αδαλόγλου ευχαριστούμεν πολλαπλώς και μένουμε...

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2019

Αμος Οζ κ.λπ.

 «Τα διαβάσματά του τον οδήγησαν στο απλό συμπέρασμα πως οι άνθρωποι υποφέρουν από έλλειψη τρυφερότητας» γράφει ο Αμος Οζ σ' ένα διήγημά του της συλλογής «Μεταξύ φίλων» εκδ. Καστανιώτη. Βιβλίο το όποιο όταν έχεις την παραπάνω ανάγκη το διαβάζεις σιγά σιγά μη το τελειώσεις για να παρατείνεις την χαμηλότονη και χαμηλόφωνη γραφή-διήγηση –απόλαυση όσο το δυνατόν περισσότερο. Μικρές ηδονές από περιπλανήσεις στους μικρούς αλλά και μεγάλους κόσμους της γραφής και της ανάγνωσης...

Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2019

Λέω να συγκινηθώ

 Δεν είμαι εγώ προφανώς, αλλά είναι Αυτός σήμερα στη Λευκοπηγή, ως επρόσωπως της Εθνικής Αντιστάσεως- έκανε 1, 5 χρόνο σ' αυτήν. Λεω να συγκινηθώ κάπως...

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2019

του αγίου ΟΗΕ

Μετά την επιτυχή νικηφόρα εισβολή των Οθωμανοτούρκων στη Συρία και τη λήξη της, ο άγιος ΟΗΕ του οποίου τη μνήμη σήμερον εορτάζουμε, ανακοινώνει πως η φετινή του εορτή αφιερώνεται στους ανωτέρω εισβολείς. Τα στεφάνια που κατατίθενται σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο και κοσμάκη υπέρ του, αφορούν και τους εισβολείς τους οποίους επικρότησε απάσα η διεθνής κενότητα.
Ταξιδεύοντας τον Ιούλιο του 1974 και μετά, από Κοζάνη προς Θεσσαλονίκη μέσω Καστανιάς και στη διασταύρωση με την Παναγία Σουμελά υπήρχε ένα μεγάλο πανό που έγραφε: «Εξω οι Τούρκοι βαζιβουζούκοι από την Κύπρο». Ακόμα εκεί είναι και θα είναι, όπως και στη Συρία πλέον «ότι όπου πατά Τούρκου Βαζιβουζούκου ποδάρι / από κει πόδι ποτέ δεν πρόκειται να πάρει» ιδίως όταν ορμά σε ανίσχυρους ή ελαφρώς έως βαρέως περιδεείς γείτονες.

Περί αγαλμάτων συνέχεια...

Οταν η πόλη αναγνώριζε έργω δε και λόγω τιμούσε τους ανθρώπους των γραμμάτων της. Τέλος του 1996 έγινε η αποκάλυψη της προτομής, στην πάροδο Ιων. Δραγούμη στο Λαογραφικό Μουσείο, του σημαντικότερου συγγραφέα και λογοτέχνη του μεσοπολέμου της Κοζάνης Κωνσταντίνου Τσιτσελίκη (1882-1938), δικηγόρου και βουλευτού, από τον τότε Δήμαρχο Κοζάνης κ. Π. Κουκουλόπουλου. Η πρωτοβουλία ήταν του ΙΝΒΑ + ΔΒΚ= Κοζάνη πόλη του βιβλίου και του Συνδέσμου Γραμμάτων και Τεχνών Κοζάνης (Κ. Ε. Σιαμπανόπουλου δηλαδή). Του Κ. Τστσλκ. ένα ανθολόγιο με λογοτεχνικά του κείμενα (διηγήματα κυρίως) θα κυκλοφορήσει στις αρχές του άλλου χρόνου από τις εκδ. ΕΣΤΙΑ σε επιμέλεια του φιλολόγου Μάριου Κυπαρίσσι - Μώρου. Πριν λίγες μέρες με επιμέλεια τού αυτού δεινού φιλολόγου από την πόλη μας, κυκλοφόρησε επίσης από τις εκδόσεις ΕΣΤΙΑ μια συλλογή με τον τίτλο «Μικρές φωτιές», με ποιήματα του Στράτη Μυριβήλη που έγραψε ο συγγραφέας την περίοδο της Κατοχής.



Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2019

Πελαργοί...

 Στον αύλειο χώρο του αγίου Νικολάου
περιμένοντας τον εσπερινό
τέλειωσα αυτό το συναρπαστικό βιβλίο
Μιροσλάβ ΠΕΝΚΩΦ
«Το βουνό των πελαργών», εκδ. αντίποδες
που «ηττήθηκε» επιτέλους στην αναγνωστική
μας κλινοπάλη απλωμένο σε 456 σελίδες.
Κάτι σαν βαλκανικός μαγικός ρεαλισμός
Βούλγαροι, Τούρκοι Ελληνες Αναστενάρηδες
λατρεύουν και λατρεύονται άχρι τέλους
και διαλύονται σβησμένα κάρβουνα παθών.
Ενδείκνυται μόνον σε αποφασιστικους αναγνώστες.

ΥΓ. Φυσικά ξεχάστηκα δεν μπήκα στο ναό
το θυμήθηκα στο δι’ ευχών του Παπα-Χρήστου
Τόσον συνεπαρθείς που το λησμόνηξα και
στον Λάτσκο με τους ξηρούς καρπούς σάντουιτς
και αλλά είδη ψιλικής κατηγορίας...


Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2019

Κάποτε στη Βιβλιοθήκη...


 Οταν ακόμα η Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης ήταν ένα μεγάλο αισθαντικό καράβι (πριν μετεξελιχθεί σε απρόσωπο Υπερωκεάνιον) που ταξίδευε στο χρόνο και σε ταξίδευε με τους ανθρώπους πρωτίστως και τους τρόπους της σε ξεχωριστές θάλασσες γνώσεων και σε ιδιάζοντα στάσιμα και λιμάνια. Αίθουσες που ονοματίσαμε όπως του Μητροπολίτη Διονυσίου Ψαριανού, του Ν. Π. Δελιαλή, του Β. Γ. Σαμπανόπουλου στις οποίες, κυρίως στου Μητροπολίτη, διεξαγόταν «Τα φιλολογικά Βραδινά της βιβλιοθήκης» όπως η ομιλία του Χρ. Μπέσα για το Παράλογο θέατρο και τις αναμνήσεις του από την Ιθάκη όπου με τους «Φίλους της Τέχνης» παίχτηκαν και διακρίθηκαν οι «Καρέκλες» του Ιονέσκο σε σκηνοθεσία του, με πρωταγωνιστή τον κ. Ελευθεριάδη.

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2019

Το «Κίνημα» στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης του 1953

Ετος 1953, Σεπτέμβριος. Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης (Βιβλιοφύλαξ κι ‘Εφορός της τότε ο Ν. Π. Μέγας Δελιαλής) που λειτουργούσε στο ισόγειο κάτω από το Δημαρχείο - δεν είχε ακόμα κτισθεί η προέκταση των Κοβεντάρων- από καιρό υφίστατο «επιθέσεις». Καταλάμβαναν το αναγνωστήριόν της διάφορα σωματεία, σύλλογοι, επιτροπές και συνεδρίαζαν εκεί· επίσης γινόταν κι άλλες εργασίες όπως η λειτουργία του Κέντρου απογραφής γυναικών εις τους εκλογικούς καταλόγους, (μόλις είχε δοθεί στις γυναίκες το δικαίωμα ψήφου), Γεωπονικά συνέδρια κ. α. Οι μόνιμοι χρήστες της (αναγνώστες, ερευνητές, μελετητές) ενοχλούνταν από αυτές τις επιδρομές που διετάραζαν το κλίμα ηρεμίας και ησυχίας του χώρου και τους έθεταν αυτούς εκποδών. Διαμαρτυρήθηκαν. Ο δήμαρχος Αργ. Τσουμής ένοιωθαν πως τους κορόϊδευε. Πριν μέρες λ.χ. εκεί συνεδρίασε η Φιλόπτωχος αδελφότης Κυριών Κοζάνης. Την 31ην Αυγούστου ο Δήμαρχος μετά των μελών της Υποεπιτροπής Τουρισμού του δήμου συνεδρίασε επίσης εκεί. Διαμαρτυρίες συνεχείς και έντονες από τους «μόνιμους πελάτας» της. Ο Δήμαρχος αντιδρά και εκδίδει το υπ’ αριθ. πρωτ. 6136 έγγραφον που απευθύνεται προς το ‘Εφορο της Βιβλιοθήκης και το Δήμο.

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2019

Θεσσαλονικη...


Ο πρώτος πίνακας (1, 5 Χ 1, 5 μ.) του Κώστα Ντιο “Αγγιγμα της Θεσσαλονίκης μέσα από τη θάλασσα” πάνω στο στίχο του Ν. Καββαδία “ Της Σαλονίκης μοναχά της πρέπει το καράβι” όπως και ο δεύτερος του Πάνου Παπανάκου “Παρεκλήσιον Οσίου Δαυίδ 1991 (18Χ21 εκ.) - είμαστε κατ’ έθιμον πλέον εκεί κάθε πρώτη ή δεύτερη Παρασκευή των Χαιρετισμών- εκτίθενται μαζί με άλλους 100 περίπου στην Πινακοθήκη της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών στη συλλογική έκθεση με θέμα “Η Θεσσαλονίκη στους ζωγράφους” (2-Οκτωβρίου 2019 έως 2 Φεβρουαρίου 2020). Δεν πήγαμε ακόμα αλλά θα πάμε ίσως σήμερα.


Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2019

Ιάσιμη πάθηση - δαθεση...

 Δεν ξέρω αν είναι ιάσιμη διάθεση - πάθηση αλλά δεν διαβάζω πλέον τα βιβλία όσο πρέπει αλλά τ' αγκαλιάζω και τα χαϊδεύω περισσότερο απ' όσο πρέπει...

Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2019

Η προώρως νικηθείσα ΝΙΚΗ

 Παρακολουθούσα στην τηλεόραση μια ταινία
«Ημερολόγιο καταστρώματος» για τον Γ. Σ.
πως μου ’ρθε και θυμήθηκα τη ΝΙΚΗ ΜΑΡΑΓΚΟΥ
την νικηθείσα προώρως ΝΙΚΗ
που είχε ένα λιτό τρόπο ν’ αγαπιέται ακαριαία
Στο κάστρο της Κερύνειας μας διέλυσε ο αέρας
Στην άμμο της Αμμόχωστου ακόμα πατούν βαζιβουζότουρκοι
7 Φεβρουαρίου 2013 ξεκίνησε
- Νίκη γιατί ταξιδεύεις τόσο πολύ στον κόσμο
- Για να συνηθίσω ότι το ταξείδι
στην αιωνιότητα δεν τελειώνει ποτές
- Ακόμα ταξιδεύει...


Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2019

πικροκάστανα

 Κλωτσώ τα πικροκάστανα στον πεζόδρομο, της πόλεως την καρίνα
σκέφτομαι πως η ευτυχία είναι γυαλιστερή αλλά πικρή όπως εκείνα

Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2019

Ερίφιον...

Με αφορμή το αφιέρωμα στο λίαν ωραίο περιοδικόν ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟΝ τχ. 117-118 του ελογιμοτάτου του κ. Γεωργίου Κορδομενίδα, που θα τον έλεγε ο κυρ’ Ντίνος Χρ. στα εσχατόψυχά του, για τα κατοικίδια, έχω μια απορία και μια αμαρτία. Το αφιέρωμα αφορά τα οικόσιτα κατοικίδια μόνον ή και αυτά του βουνού και του λόγγου πρόβατα, γίδια αρνιά, κατσίκια. Αλλά είτε τα αφορούν είτε όχι εγώ την αμαρτία μου θα την εξομολογηθώ. Μικρός που πήγαινα στο Μπαράκο να αρμέξουμε πρόβατα και γίδια και να φέρω το γάλα στο χωριό, την ώρα που μαζεύαμε το κοπάδι, ουρλιάζοντας σαν εξημερωμένοι κανίβαλοι, προς άρμεξιν στη στρούγκα, πέταξα ασημάδευτα μια μικρή πέτρα κι αυτή η χτύπησε ένα κατσικάκι στο κεφάλι. Τι σημάδι ήταν αυτό! Επεσε κάτω και πέθανε σκοτώθηκε, ψόφησε, παρέδωσε το όποιο πνεύμα, τι να πω. Επεσα σε κατάθλιψη πέρα από αυτά μάζεψα από τον βοσκό θείο μου Μηνά, τον λογιότερον των ποιμένων της περιοχής και εποχής. Αν είναι δυνατόν, κι όμως έγινε. Εχω τύψεις από τότε. Ούτως εχόντων των διαπραγμάτων ζητώ συγχώρεση αναδρομικά από τον κ. Γ. Κρδρμνδ. οιονεί περιοδικόν προϊστάμενο και προστάτη, ας πούμε, των κατοικιδίων ζώων.

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2019

Φωτογραφίες

 Α- Σμύρνη Βουρλά, Οκτώβριος 2000
Παγκόσμιο συνέδριο για τον Γ. Σεφέρη
(Κάποιοι που ήταν τότε εκεί δεν ζούνε πια)
Τα καλαμάρια δεν πήραν τη θέση στο τραπέζι
Τότε και τώρα...
Γ. Παυλόπουλος (Ποιήματα 1943-2008 Κίχλη)
Ρόντρικ Μπίτον («Greece: Biography of a Modern Nation»)
Ρέα Γαλανάκη (Η Ακρα ταπείνωση Καστανιώτης)
Ας γίνουμε καλοί και συνετοί αναγνώστες
ο χρόνος βιάζει.

Β. – «Ξεχασμένη», αντιλάλησε ο μηχανοδηγός,
Ημαθίας κοντά στα Τρίκαλά της
όπου ποιήτρια και Αρετή «εναρωτεύει» (τι θέλω να πω;)
Γράφει ο Γ. Σ.: «Ως την Ξεχασμένη (σταθμός)
δεξιά και αριστερά κάμπος. Τα δέντρα
σαν κόκαλα φωτογραφημένα με ράδιο...»
(Μέρες Γ’ Ταξίδι για την Κορυτσά)
«Σύλλογος εκπολιτιστικός ο Γ. Σεφέρης»
Οταν ρώτηξα την λαβαροφέρουσα
ποιός είναι αυτός: - Δεν ξέρω, είπε.
Το νεανικό και η κρέχτη ωραιότητα
συγχωρεί την πάσα άγνοια επί γης

Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2019

Θάλασσα μπαλκονιού

 Ελλείψει θάλασσας για καράβι έχω μια γερμένη παλιά αριζόνα
δεμένη στα κάγκελα του μπαλκονιού, σε μπόρες βροχές χιόνια
σφίγγω ή χαλαρώνω σχοινιά πανιά- κλαδιά του όποιου της αγώνα
μ’ αυτή συνταξιδεύω λικνιζόμενος σ’ αυτά τα στάσιμα χρόνια

Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2019

Κυριακή...

Mε την «Συνοδεία»
του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη
προς «Εκκλησιασμόν».
Πρωί Κυριακής περί της 9ης ώρας
μαζευόμαστε "ο καθείς και τα όπλα του"
(ποιά όπλα δηλ. κάτι σφεντόνες
που πήραμε απ’ το πανηγύρι)
ακούμε Απόστολον, Ευαγγέλιον,
Χειρουβικόν, Πιστεύω κ.α.
αλλά όταν φτάνει το πράγμα στο
«και ων έκαστος κατά διάνοιαν έχει»
και ξετυλίγουμε το ειλητάρι των αγαπημένων
τότε γι αυτούς πρωτίστως υπάρχουμε.
Λυτρωμένοι κάπως επιστρέφουμε
στα σπίτια και στις σκέψεις μας
«ως μη έχοντες και πάντα κατέχοντες»

Πέμπτη, 3 Οκτωβρίου 2019

Νομικοφιλολογίες της ημέρας

 Τους εν συντάξει νομικούς συλλογίζομαι που κάθε του θέρους βράδυ
στους μαρμάρινους πάγκους της πλατείας το άλλοτε και το νυν ατενίζουν
δίκες, αγορεύσεις, αθώους, ένοχους στο απέραντο της θέμιδος λιβάδι
τα Αλμπατρός του Μπωντλέρ (μτφρ Γ. Κενtρωτή) κάπως μου θυμίζουν

Διονυσίου Αρεοπαγίτου εορτή των Νομικών Αθηνών και πάσης Ελλάδος

 Οτε ήμην δάσκαλος στο επιχώριον ΤΕΙ που έγινε πανεπιστήμιον με πόντους εισαγωγής 0.800, το έτος 2004 εδίδασκα, δι ολίγον καιρόν στοιχεία νεοελληνικής λογοτεχνίας από το 1821 έως τότε. Η φιλόλογος στο άλλο τμήμα άρχιζε το μάθημα από τα Ακριτικά έπη η «δύσμοιρος» και κατέληγεν στο 21! Ο,τι να ‘ναι δηλαδής. Προσελήφθην ως «Εργαστηριακός συνεργάτης με ελλειπή προσόντα» και ενόμιζα εαυτόν άτομο με πνευματικές ειδικές ανάγκες ως νομικός που ήμουν, άρα κατά ΤΕΙτεκμήριον άσχετος με τη λογοτεχνία! Μάλιστα τύπωσα και σημειώσεις: «Σύντομη εκδρομή στην νεοελληνική λογοτεχνία από την Ελληνική Επανάσταση (1821) ως τις μέρες μας με κύριο οδηγό τον Λίνο Πολίτη και λίγο τον Ρ. Μπήτον».
Στις εξετάσεις έγινε το έλα να δεις με την φιλολογίνα κατά πτυχίον. Αλλ’ αυτό το «Εργαστηριακός με ελλειπή προσόντα» με πλήγωνε από τότε. Και μου έλεγε ο αείμνηστος (μύρο η όποια μνήμη τον σκεπάζει) Μίμης Σουλιώτης να κάνω μεταπτυχιακό ή μήπως διδακτορικό (δεν ξέρω και καλά την ιεραρχία των τίτλων) σ’ αυτόν με τα «Προλογύδρια παντός καιρού» μου τα οποία αυτός επιμελήθηκε.
- Ασε ρε Μίμη, του έλεγα δε θέλω...
Φάε λοιπόν στη μάπα τα ...ελλειπή προσόντα. Οταν ανέλαβα τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης και το ΙΝΒΑ κάποιοι που δεν τέλειωσαν ούτε το Γυμνάσιο φτηνοσχολίαζαν: «Και τι είναι αυτός ένας δικηγόρος άσημος. Νομική, σιγά την επιστήμη...»