Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Τρίτη, 14 Αυγούστου 2018

Αύγουστοι...

Εμέσιασεν ο Αύγουστος και τον «ΑΥΓΟΥΣΤΟ»
του JOHN WILLAMS, όρθρου βαθέως εδιάβαζα
(ύπνο δεν έχουμε κι ούτε που μας κολλάει)
παρακινηθείς εκ του «ΣΤΟΟΥΝΕΡ» του αυτού
το συναρπαστικόν βιβλίον (εκδ. GUTENBERG
μετάφραση της κ. Μαρίας Αγγελίδου).
Θυμάμαι πως σχολιάζει ο Ρήγας ο Φεραίος ο Βελεστινλής
πάνω στη «Χάρτα» του (1797), που υπάρχει στη
Δημοτική Βιβλιοθήκη της Κοζάνης από το 1853,
τη ναυμαχία του Ακτίου 3 Σετ. το 31 μ.Χ.
κοντά στον κόλπο τον Αμβρακικό
απ’ όπου κατά καιρούς η φίλη μας Φ.
μας φέρνει λαύρακας λαχταριστούς
«Ακτιον Πούντο, εδώ ενικήθη ο Μάρκος Αντώνιος
από τον Οκταβιανό (Καίσσρα Αύγουστο)
έχασε και την Κλεοπάτρα...»
Αλλ’ έτσι πάνε αυτά όταν ρίπτονται οι μεγάλες ζαριές ...
Οι δύο το ‘σκασαν μετά την ήττα χωριστά και από τη ζωή
αλλά στην Αλεξάνδρεια τους πρόλαβε ο Κ. Π. Καβάφης

Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2018

"Με το ζερβί το δάχτυλο ρίξε στα βόδια άχυρο..."

 Παγκόσμιος ημέρα της αριστεροχειροσύνης κι εδώ είμαστε. Απλώς με το δεξί γράφουμε και κάνουμε το σταυρό. Τα λοιπά αριστερά πάντα κι όχι πρώτη φορά. Στα πόδια εκ των 1000 γκολ που σημείωσα στο χωρικό και σχολικό ποδόσφαιρο το 87% τους ήταν με το δεξί. Στο χέρι δεν είναι κομβοσχοίνιον που απαγορεύουν οι αγιορείτες την φόρεσή του ως πράξη γελοιοποίησης της κομβολογούμενης προσευχής, αλλά ασήμαντο πλην αγαπητικό πέτσινο στολίδι του 1 ευρώ εκ της γλυκείας νήσου Σύρου ενθύμιον.

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

Από την εποχή των ...Περσικών πολέμων

«Και τι δεν θα ‘δινα να μου ‘ξανάρχονταν στη μνήμη...»
έγραφε στο «Ελεγείο της ανέφικτης ανάμνησης»
ο Χ. Λ. Μπόρχες (μετάφραση Δημήτρη Καλοκύρη),
το μεσαίο γλυκό πόδι της Σιθωνίας στη Χαλκιδική
Ορμος Παναγιάς με Τ. Παπατσώνη κι άγιον Ορος έναντι
Καγκουρό μικρό HOTEL πλησίον του Μαρμαρά
με ελιές, τζιτζίκια φρενιασμένα και διαβάσματα άσωτα.
Μεταμόρφωση με του Μ. Τουρνιέ τον «Παρασκευά»
το σκύλο που άρπαξε το σουβλάκι από τη Δήμητρα.
Πόρτο Κουφό χταπόδι κολλημένο στο στήθος του Χτδ.
το φίδι εισβολέα στο σάκο με τα σύνεργα σκηνοπηγίας
Στης Βουρβουρού την απέραντη αβαθή θάλασσα
στο Πλατανίτσι ελεύθεροι σκηνίτες
Νικήτη, Γερακινή, Γεράνιο που έπαθα
έγκαυμα Γ’ βαθμού στον φλογώδη ίσκιο στην άμμο
χαμένος στου Α. Γέσουα τη «Ρετροσπεκτίβα»
Της Σάρτης τα καλαμαράκια καταμεσήμερο
Τα πεύκα μου μύριζαν μεθυστικά...
- Δεν μου λείπει η θάλασσα...
Οι μέρες μας σ’ αυτήν μου λείπουν
κι οι φίλοι εκείνων των καιρών.

Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2018

Σπαρμός· μια μοναστηριακή αποικία της Κοζάνης

Το μικρό χωριό Σπαρμός της Ελασσόνας στις υπώρειες του Ολύμπου με λίγα σπίτια ενσωματωμένα τώρα στη μεγάλη κοινότητα Ολυμπιάδας, κάπως ανακατώνεται με την ιστορία της Κοζάνης και σε σχέση με την Παναγία Ολυμπιώτισσα, και το μοναστήρι της αγίας Τριάδος που υπάρχει λίγο πιο πάνω, 3 χιλ. απ’ αυτό (από τα μέσα το 17οι αι.), ανηφορίζοντας στις πλαγιές του Ολύμπου, χωμένο στο ιδιαίτερο ευεργετικό μικροκλίμα της

Κυριακή, 5 Αυγούστου 2018

τχ. 188-189

 Παραμονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος έλαβα καιρόν και φτιάχνω το νέο τχ. της «Παρέμβασης», 188 - 189 θέρος του 2018. Θέλω να πω συνομιλώ νοερά άρα και πιο αγαπητικά, όπως γίνεται κάθε φορά στην κατασκευή του τεύχους, με τους γνωστούς, φίλους, αγαπητούς κι αγαπημένους. Μια διαδικασία που σε λυτρώνει ορισμένως όσο κι αν τα 34 τόσα χρόνια της σε βαραίνουν κάπως. Το εξώφυλλό της ετούτη τη φορά είναι του αισθαντικού καλλιτέχνη της πόλεώς μας Δημήτρη Χάτσιου.

Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2018

Διακοφτές

Αρχισαν οι διακοπές
(στο μπαλκόνι του σπιτιού)
μόνο που έχει κρύο το πρωί
και βροχές τ’ απόγευμα.
Ελιές χαλβάς ακόμα Μακεδονικός
ντομάτες, μελιτζάνες και πιπεριές τουρσί
‘Ηπια νηστεία άλλωστε
Πως το είπε ο Μ. Προύστ:
«Αφήστε τις όμορφες γυναίκες
στους ανθρώπους χωρίς φαντασία...»
Αφήστε λοιπόν τις θάλασσες
στους ανθρώπους χωρίς
του σώματος και της ψυχής την υγρασία


Τρίτη, 31 Ιουλίου 2018

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2018

Αύριο στην Αυλή των αγαλμάτων

 Με βαριά ψυχική ανορεξία, εκ των όσων ζούμε, οδηγούμαι αύριο Τρίτη 31 Ιουλίου ώρα 21.30 ως οιονεί αιχμάλωτος εις την αυλή της Αρχαιολογικής Συλλογής Κοζάνης ίνα διεξέλθω στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Εν νυκτί» - Ιστορίες της νύκτας- το θέμα: «Διαβάτα ρίξε μια αναστοχαστική ματιά και στη συνέχεια προσπέρνα» μια λογοτεχνική, κατά τον τρόπο μου, ξενάγηση στ’ αγάλματα της αυλής.
Δυσκολεύομαι, δε λέω αλλά δεν έχει χορούς και γλέντια αν και κλείνει η βραδιά με μια ανάρμοστη για τη ευαισθησία του χώρου, μουσική όπως διαβάζω στην αφίσα, πέραν της γενικευμένης θλίψης και οργής που μας διακατέχει. Ηταν μια προαποφασισμένη βραδιά που γίνεται πράξη.


Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2018

Αγιας Αννας κ.λπ.


Στης Αγίας Αννας αξιώθηκα και φέτος να ανέβω τα σκαλιά
στους βράχους του εσπερινού κάθιδρος αλλ’ εν ημικατανύξει
χρόνια τώρα τη νιώθω τη σκληρή πέτρα, μαλακιά σαν αγκαλιά.
και την ανάβαση αυτή γραμμάτιο ψυχής με ανοιχτή τη λήξη

Αλλά αυτό το εσπέρας ήσυχα και γλυκά η νύχτα προσεγγίζει
στην Κοίμησή Της ο Αδης, με 76 ανέλπιστες ψυχές πανηγυρίζει


Τρίτη, 24 Ιουλίου 2018

23 προς 24 Ιουλίου κι ακόμα μετρούν..

 Μη μπορώντας την ένδον αγανάκτηση εκ της φωτιάς να σβήσω
τον εαυτόν μου ως οιονεί συνένοχον θα ήθελα να κλωτσήσω...

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2018

Προφήτου Ηλιού στον Πύργο

 Κάθε 20η Ιουλίου επισκέπτομαι αυτή την επιγραφή
στον Πύργο λόφο με πυκνό πουρνάρι.
Αντιγράφω: «Ιωάννα Αργυρίου Τσιολάκη
γεννηθείς 20-10- 39 εργάτρια Δυτικής Γερμανίας
απεβίωσε 15-7-1973. Από τας οικονομίας της
δια την μνήμην της και την μνήμην της μητρός Ευαγγελίας
οι γονείς και τα αδέρφια της αινείγηρον
τον ναόν τούτον του προφήτη Ηλία
επί επισκόπου Διονυσίου Ψαριανού
κ διάκονος Ιωάννου Κ. Βατάλη επί ιερέως
Μάστορα Αθανασίου 1976».
«Ηπιε κάτι» λέει η μάνα μου «η καημένη Γιάννου
είχε ένα τρανό καημό» κι ένα καυμό συμπληρώνω.
Φέτος άργησα και δεν πρόλαβα τον Προφήτη
όστις κάθε χρόνο επισκέπτεται το ναϋδριον.
Είχε ήδη επιστρέψει πυροφόρος στη Δύση του.


Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

Οπου και να...

Είναι η ο οδός ΓΕΩΡ ΣΕΦΕΡ στης (Δ) όχι (Β) Μακεδονίας την πρωτεύουσα
και είναι της ΕΓΝΑΤΙΑΣ 109-115 στων νεοελλήνων την συμπρωτεύουσα
"Οπου και να ταξιδέψω", έγραψες, "η Ελλάδα με πληγώνει"
"καλά σε κάνει πάλι καλά που δεν έγραψες "η νυν Ελλάς με μαραζώνει"

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

για τα Πανηγύρια

Αρχισαν και συνεχίζονται (ο θερισμός τέλειωσε)
μ’ εντατικό ρυθμό οι πανήγυρεις του Ιουλίου
στους γύρωθεν της πόλεως ναϊσκους και ναϊδρια
17 αγίας και γλυκείας Μαρίνας της Λευκόβρυσης
20 στον ψηλό Αη-Λια (1020μ) παραμονή εκεί
με μία μπύρα ένα σουβλάκι
και να τσιμπολογάς όποιο άστρο θέλεις
του Λεκανοπεδίου με τα φουγάρα.
22 εμβόλιμη ταξίδευση της Δήμητρας στο
Μουσείο Τοπικής Ιστορίας με μουσική και λόγια
25 αγίας ‘Αννης ανηφορίζοντας προς ρυπαρό Ξενία
στα βράχια ο εσπερινός κι εσύ απόμερα αφημένος
26 της αθλοφόρου Παρασκευής στη λοφο-ενορία
άσωτη η ουρά προσκυνητών, αδιάφορων κι αλγούντων
27 Παντελεήμονος Ιαματικού στα πεδινά Λευκοπηγής
και λίγο Πορτοράζι, ένας Κονιάρκος λάκκος τους χωρίζει
μέγας εσπερινός με 5 παπάδες το ολιγότερον
κι ύστερα υπό τον πλάτανο μη και η Γωγώ Τσαμπά;
28 Στην αυλή της Αρχαιολογικής Συλλογής θα διηγηθώμεν
τα φωνητά κι αφώνητα πάθη των αγαλμάτων της...

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

ΟΙ 300 και βάλε...

Ξεπέρασαν τους 300 του Λεωνίδα και του Κ.Π. Καβάφη, αλλά δεν έφτασαν στους 1000 (με τους Θεσπιείς) οι εσχατολόγιοι υπερασπιστές δι υπογραφών των Πρεσπών. Ο αγώνας συμμαζώνεται αλλά και συνεχίζεται. Κάποτε η περισυλλογή υπογραφών είχε ένα ρίσκο και μια αξία ηθική. Πριν λίγα χρόνια το εισιτήριο προοδευτικότητας κ.λπ. ήταν η απάντηση στο ερώτημα "Που ήσουν εσύ εκείνο το βράδυ όταν έπεσε το μαύρο στην ΕΡΤ». Εγώ δε θυμάμαι καθόλου που ήμουν και τι έκανα. Ηταν περιπλέον και το κριτήριον της συριζοσυμμορφώσεως συριζοευφροσύνης και συριζοσωφροσύνης. Τώρα θα λέμε: "Υπέγραψες υπέρ των Πρεσπών (αλλά όχι Φλωρίνης και Εορδαίας που είναι η επιχώρια Μητρόπολις) και των αδελφών μας Βορειομακεδόνων";
- Οχι, σπεύσε ποιόν Καρτεράς;


Νοείς;- Τρέξατε, δεύτε
Οι των Ελλήνων παίδες
Ήλθ’ ο καιρός της δόξης
τους ευκλεείς προγόνους μας
ας μιμηθώμεν ... (Ανδρ. Κ.)

– Αλήθεια εκείνους τους χαχόλους της Δυτικής Μακεδονίας πως θα τους λέμε πλέον;

"Τα άνθη του κακού"

 «Στα μαθητικά μου τετράδια
στο θρανίο και τα δέντρα
γράφαμε τ’ όνομα...» όχι του Ελυάρ αλλά του Μπωντλέρ.
Αυτόν που βρίσκαμε φτηνό στο καροτσάκι του δρόμου
έξω από τις εκκλησίες τα πανηγύρια μαζί με τα θυμιάματα
στα παραθαλάσσια στέκια των παραθεριστών
τα αμιγή χαρτοπωλεία ως εξαίρεση
κι εκεί που ασκείται εν γένει το βιβλιοχαρτεμπόριον
με το κιλό, το μέγεθος, την ποσότητα, στα κουτουρού.
Αλλά,
«Εδώ ας σταθώ. Κι ας δω κ' εγώ την φύσι λίγο. Θάλασσα»
σελίδων (850), βάρος 1 κιλό και 385 γραμμάρια
τα γαλλικά και τα ελληνικά λόγια αντικριστά
στην πιο καλή τους έκδοση από τον GUTENBERG
λοιπόν «Τα «Ανθη του Κακού», εντελώς και ολοκληρωτικά.
Μέγας ει Κύριε Γ. Κεντρωτά
και θαυμαστά τα έργα σου τα μεταφραστικά...


Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

Ο τελικός

Ποιός δεν θα έλεγε πως  ο παις με τη στάση αυτή δε θα γινόταν μεγάλος
του ποδοσφαίρου· τον έφαγαν τα «γράμματα» και της Παρέμβασης ο σάλος

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

Ο Ρόκκος και ο Flokos

 Περίεργοι άνθρωποι νεαροί επί το πλείστον (70 τον αριθμό) ενδεδυμένοι με γκρι-μπλε κουστούμια και κραβάτες εν μέσω Ιουλίου κατέκλυσαν την πόλη. Είναι Ιρακινοί κι ήρθαν μάθουν να οδηγούν (πιλότοι) αεροπλάνα στο επιχώριον ασήμαντον αεροδρόμιο «Φίλιππος Β΄(ο πατήρ του Μέγα Αλέξανδρου ήρωος της Βορείου Μακεδονίας το γένος Σκοπίων κλπ.). Τον αερολιμένα μας περιφρόνησε η εταιρεία Fraport που αγόρασε τα 14 επαρχιακά αεροδρόμια ως ασύμφορη επένδυση. Ηλθαν όμως Ιρακινοί. Ως κάτοικος της πόλεως και θύμα της επενδύσεως ποσού 2. 000. 000 από την εταιρεία Egnatia Aviation, διαιρώ ήδη το ποσό αυτό και προσπαθώ να βρω τι θα λάβω. ‘Η δεν θα; Τότες προς τι.
"Σαββάτο βράδυ μου έμορφο ίδιο Χριστός Ανέστη" το γεγονός θα εορτασθεί στην πλατεία με συναυλία ελευθέρας εισόδου, αλλά πως θα μπορούσε να γίνει αλλιώς θα έβαζαν κάγκελα σ' αυτήν;
Αλλά ποιός είναι αυτός ο αοιδός ονόματι Στ. Ρόκκος
μου θυμίζει μια κονσέρβα ληγμένη από χρόνια Flokos


Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

Καράβια -ψυχές

Εις τη οδό  Αλ. Σβώλου πριν Πρίγκηπος Νικολάου
(όσο και να μας ενοχλεί δεν αλλάζουμε την ιστορία)
κι επί της Ζώγια το καφέ ερήμην της καραβάκια
δέντρα κτίσματα επί τοίχου περιπολούν
Είναι κάτι σαν τις Ψυχούλες ό﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ο Αλεξ Ππδ.δεν αλλαζουμε την ιστιρτηςτου Τσέχωφ
που μετέφρασε ο Αλεξ Ππδ.
Κι ο κυρ’ Στέλιος Κούκος τις καθοδηγεί
στης αγαθής μνήμης  τα ηλιοστάσια 
(Γιώργου Πούπη, Αντώνιου-Αιμίλιου Ταχιάου,
Γιάννη Ζατζηγώγα), αυτών γνώριζαό﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ο Αλεξ Ππδ.δεν αλλαζουμε την ιστιρτης κάπως
Τώρα στην απαλάμη του Θεού αφημένες
κάμνουν κριτική εκ του ασφαλούς στα εγκόσμια


Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Βουλευτής, o σκηνοθέτης και η Ηλέκτρα... (Ορέστης ή Πυλάδης)

Ναι, το ανοιχτό, θερινό θέατρο βράχων και πεύκων της πόλης δόθηκε ξανά στη θεατρική χρήση εν γένει. Ανακαινισθέν σχεδόν εκ βάθρων από την νυν δημοτική αρχή κι ενώ γι αυτό δικαίως καυχώνται και οι προηγούμενες, θέρος καιρό εν λειτουργία, μας δείχνει πως παίρνουμε μίαν άνοδον θεατρικού πολιτισμού στην πόλη. Ετσι όπως μας ευχήθηκε κάποτε ο πλανόδιος παλαιστής και λίαν δυνατός άνθρωπος Σαμψών, ο οποίος στην πλατεία επιδείκνυε τη δύναμή του. Με τη νέα δε Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης, οσονούπω ερχόμενη, δεν θα παιζόμεθα πλέον!

Κυριακή, 8 Ιουλίου 2018

Γαλαξίες- Γαλατσίδες

Ως γνωστόν ο επουράνιος Γαλαξίας που τις νύχτες του Ιουλίου είναι ιδιαίτερα λαμπερός (στο χωριό λέγαμε «Βγήκε το Αχυρο», ώρα να μαζεύουμε τα ζωντανά που βοσκούσαμε, σπίτι), δημιουργήθηκε όταν η Ηρα τίναξε πέρα τον Ηρακλή που τη βύζαινε λαθραία και λαίμαργα, δεν τον ήθελε, δεν ήταν και δικός της αλλά του Δία και της Αλκμήνης, και το γάλα της χύθηκε στον ουρανό· κι ο Γαλαξίας προέκυψε.
Από το γάλα εκ του στήθους της ωραίας κόρης του Κάστρου της Ωριάς δηλονότι των αρχαίων Σερβίων Κοζάνης δημιουργήθηκαν οι γαλατσίδες ήγουν το χορταρικό που βόσκoυν πρόβατα, γίδα και γελάδια να κατεβάζουν γάλα.
Η παράδοση λέγει πως όταν οι τούρκοι πολιορκούσαν το κάστρο ένας προδότης ψευτοκαλόγερος, πάντα υπάρχουν τέτοιοι, βοήθησε στην άλωσή του. Υπέδειξε στους βαζιβουζούκους πολιορκητές το βράδυ της Αναστάσεως να δέσουν λαμπάδες αναμμένες στα κέρατα των γιδιών και να τα σαλαγίσουν προς την πόρτα του κάστρου. Στο Μάκβεθ πως το είπε η Γ’ Οπτασία κι οι μάγισσες: «Ο Μάκμπεθ ποτέ του δεν θα νικηθεί / εκτός αν το δάσος του Μπέρναμ μετακινηθεί / για να έρθει στο Ντανσινέην και να επιτεθεί...». Οι χριστιανοί νόμισαν πως είναι πιστοί που έρχονται κι άνοιξαν την πόρτα. Ο ψευτοκαλόγερος όρμηξε να πιάσει τη βασιλοπούλα. Αλλά αυτή ρίχτηκε από ψηλά να σκοτωθεί. Καθώς έπεσε έσκασε ο κόρφος της κι έτρεξε γάλα πολύ. Στο μέρος αυτό φύτρωσε το γαλόχορτο. «Εκ του χυθέντος γάλακτος ο λαός πιστεύει ότι εφύη βοτάνη παράγουσα άφθονον γάλα, το γαλοχόρταρον ήγουν η Γαλατσίδα».


Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2018

Εχτες το βράδυ...

Τον Κωνσταντίνο Βαβούσκο είχαμε στη Νομική Θεσσαλονίκης καθηγητή στο Εμπράγματο Δίκαιο κυρίως κι επικουρικώς στο Εκκλησιαστικό. Γλαφυρός στην παράδοση αλλά και δύσκολος εν γένει. Μετά από χρόνια, ως πρόεδρον της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών τον άκουσα σε μια ομιλία του για τον Μακεδονικό Αγώνα να τελειώνει κάπως έτσι: «Τότε μια χούφτα Ελληνες βρέθηκαν και έδωσαν τη μάχη για τη Μακεδονία και την κράτησαν ελληνική στα έλη, τους βάλτους, τα βουνά, τα χωριά και έστησαν τοίχο τα στήθη τους κατά των κομιτατζήδων. Αν χρειαστεί η Μακεδονία ξανά βοήθεια, ε, τότε κάποιοι λίγοι Ελληνες θα βρεθούν και πάλι...»
Στις μέρες μας βρίσκονται λίγο περισσότεροι από τους λίγους για να τη σώσουν από το εκφυλισμένο πολιτικό μας είδος.

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2018

Σήμερα


Θα είμαι κατά κάποιον οο ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ουτου λτης 5ης  τοο ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ουτου λτης 5ης ρόπο, το γραφείο μου είναι δίπλα στο χώρο συγκεντρώσεως, στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία της 5ης Ιουλίου στην Κοζάνη, επικαλούμενος τον Εζρα Πάουντ (σχέδιο του Κώστα Ντιο).

...Οι θεοί ας συγχωρήσουν
 ό,τι έχω κάνει
 αυτοί που αγαπάω ας προσπαθήσουν να συγχωρήσουν
 ό,τι έχω κάνει».

Οχι πως θα αποφασίσω εγώ τι θα γίνει περί αυτού αλλά και να αποφασίζουν ερήμην μου οι «άλλοι (ο Υπουργός Οπλων, ο Υπουργός Εξωτερικών, ο Σύμβουλος Στρατηγικού σχεδιασμού κ.λπ) που είναι κόλαση» δεν μου κάθεται και τόσο καλά.έ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ναλυτ λτης 5ης