Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

Ερωτικός απόλογος

Ρόδια της αυλής γύρευες να βρεις να μας πληγώσεις
και έσκυβες όπως η ροδιά που πάει να λυτρωθεί
Κι ήταν γλυκό το τσίμπημα που θέλησες να δώσεις
στα δάχτυλα που σε «χάιδευαν» με ψαλίδι αντί σπαθί

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Για τη νέα Παρέμβαση του Αντωνίου Κάλφα (γεν. του Κάλφαντος)

Λίγα λόγια για το περιοδικό «Παρέμβαση», την πνευματική επιθεώρηση της Κοζάνης που τιμά τα μακεδονικά γράμματα
(τεύχος 180-181, Απρίλιος- Αύγουστος)

ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΛΦΑ
Η Παρέμβαση ξεκίνησε πριν από 32 χρόνια σαν όχημα πολιτικής και πολιτισμικής ευρύτερα παρέμβασης στα κοζανίτικα συμφραζόμενα, λίγα χρόνια μετά την μεταπολίτευση. Εξετάζοντας μετά ένα τρίτο περίπου του αιώνα τη διαδρομή της Παρέμβασης δεν μπορεί κανείς παρά να μείνει χάσκων από αυτό το μικρό θαύμα που συντελέστηκε από το πείσμα και το πάθος μιας ομάδας ανθρώπων οι οποίοι στοιχήθηκαν στην υπόθεση της υπεράσπισης του καλού γούστου (αισθητικού και πολιτικού).

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016

Εγκώμιον τσατσάρας


Στις «Μαρτυρίες» Σειρά τρίτη (1961-1967)  και στα πρώτα ποιήματα, ο ποιητής τους Γ. Ρ. αναφέρεται 3 φο Σος﷽﷽﷽﷽﷽﷽'αρ φοι στα  πετε [ρωτα τυ ποιηματτα ο ποιητκρές στο εργαλείον χτενίσεως πασών αρα" ﷽﷽﷽﷽﷽ςλειι στα  πεπετε [ρωτα τυ ποιηματτα ο ποιητκτων κεφαλών  «τσαταρα" ﷽﷽﷽﷽﷽ςλειι στα  πεπετε [ρωτα τυ ποιηματτα ο ποιητκσάρα":

ΔΕΣΜΟΣ («να σηκώσει / απ’ τα λασπόνερα, μια γυναικεία τσατσάρα»), ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ ΤΈΛΟΣ ( «Ομως / στο χέρι του δεν ήταν παρά μια τσατσάρα»), ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΗ (« Αγγίζει / τα πρή﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽υ παρατην-δου δεν ήτανα τυ ποιηματτα ο ποιητκάγματα  που παρατήσαν - δύο κουμπιά, μια τσατσάρα»). Κάτι αλήθεια συμβαίνει εδώ. Μήπως χρήζει μελέτης το πρά﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ωνυλειαλωνυμιαν "α τυ ποιηματτα ο ποιητκάγμα και το εργαλείον. Ιδέα δια μεταπτυχιακόν...

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Το ξαναηύρα...


Κουδούνι που με χτυπούσες την πρώτη μέρα σχολείου
κι έκτοτε με χτυπάς συνέχεια αλλά δεν μπαίνω σε τάξη
ακόμα σε κρατώ, ομήλικοι σχεδόν, από του προαυλίου
τη γραμμή, μέχρι ο χρόνος απ' το γιακά να μας αρπάξει

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Εχτές που ο Σεπτέμβριος είχε 18- Μνήμη αγίας Μάρτυρος Αριάδνης

- «Πέτρας ραγείσης και υπεδεξαμένη αυτήν. (Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού) Αγίου Νκοδήμου Αγιορείτου
- ...Πώς Αυτή ταύτη το ‘σκασε από Κρήτη; Ακτοπλοϊκώς, με το καράβι της γραμμής,  με σχεδία όπως ο Οδυσσέας από την Καλυψώ, με κανό ή μήπως μ’ εκείνη την κοβρέτα, ας την πούμε έτσι τηρουμένων των ναυτικών αναλογιών, του Θησέως, ο οποίος αφού εσκότωσε καλά καλά το Μινώταυρο, γνήσιον τέκνον του Ταύρου και της Πασιφάης, ξελόγιασε στην αρχή και παράτηξε στη συνέχεια ως είθισται, την Αριάδνη στη Νάξο για να την περιλάβει αργοτερότερον ο Μοντεβέρντι να την ταξιδέψει παντού μέχρι εκεί «που πάει η μουσική όταν χάνεται»... («Κυνηγημένη κατέφυγε στην Αίγινα...» περιοδικό Θευθ τχ. 3 Θεσσαλονίκη)

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

Τετρακτύς


Οι πεζόδρομοι τέμνονται στα πόδια μου
τραπέζι μαύρο, μαύρη χαρτοπετσέτα του καφέ.
Ακούμπησαν σ’ αυτό ποιητές
ρίχνοντας μου λέξεις ελεημοσύνης
- Σοφίας, Αγάπης, Ελπίδος, Πίστεως
σήμερα
ό,τι δηλαδή ακριβώς μας λείπει.
Ονόματα με γεύση από χώμα...
-Κάπου κάπου περνούσε μια ομορφιά
σαν ληξιπρόθεσμη δόση

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

Μικρόν αισθηματικόν διήγημα

Εμβήκα προ μηνών δύο, στο άδειο, μονίμως, σαλόνι αναμονής πελατών και επλήρωσα τη γεμάτη πρόστιμα δόσιν μου προς το Εθνος μας. Ηταν κοντά μου και οι άλλες συστημικές Τράπεζες (τι είν’ αυτό;) ήταν πιο μακριά και γεμάτες ουρές ανθρώπων (όχι δεν έφεραν ουρές οι άνθρωποι ακόμα). Γειτόνευε και μια άλλη δυτικομακεδονική, των συνεταιριστών, λέει, την οποία φυσικά και εφαλήρισαν – είχα κι εγώ μια μετοχή της των 60 ή μήπως των 120 ευρώ, ποιός θυμάται; Καλά να πάθω ότι ήθελα να γίνω μέτοχος τραπέζης, ο ερίφης. 

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Στα τυφλά

Οπως υπάρχουν σταυρόλεξα για δυνατούς λύτες έτσι υπάρχουν και βιβλία για κάπως δυνατούς αναγνώστες όπως λ.χ το «Στα τυφλά» του Κλάουντιο Μάγκρις εκδ. Διήγηση
που γράφει, ας πούμε: «Η γυναίκα είναι η μεγάλη μας ασπίδα και την έχουμε βάλει ανάμεσα σε μας και στη ζωή για να δέχεται τα χτυπήματα...»

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Ξέναι (ωραίαι) αναδημοσιεύσεις

" Παρέλαβα σήμερα το τελευταίο τεύχος της Παρέμβασης (180 – 181/ απρίλιος – αύγουστος 2016) με το λαχταριστό εξώφυλλο με το Σαίξπηρ και το «θινκ» από το Σαιξπηρικό σονέτο σε μετάφραση Διονύση Καψάλη…
Αρχίζω την ανάγνωση – πάντα – από τα «ενδόδημα και αποικιακά». Τα λογοτεχνικά – ημερολογιακής μορφής σχόλια του εκδότη Β. Π. Καραγιάννη…
Οδοιπορικό του καλοκαιριού, συναξαριστής, λογοτεχνικός σχολιασμός. Τις σελίδες αυτές περίμενα ανυπομόνως – μια γραφή σαν στήθος πουλιού που στρώνει φωλιά με τα μικρά μικρά σκόρπια κλαδάκια της λογοτεχνίας. Συλλέγονται και εκτίθενται με το βλέμμα που ξέρει να διακρίνει. Τα συμβάντα, τις αναμνήσεις, τους συνειρμούς, τα οδοιπορικά, τα μείζονα και τα ελάσσονα, τα κύρια. Που απαιτεί για να την παρακολουθήσεις να συγχρονιστείς και να αργοπορήσεις, να αξιολογήσεις ξανά το πρωτεύον και το δευτερεύον.
Μια γραφή που με εξημερώνει αυτές τις εποχές της αγριότητας και της έκπτωσης.

Κείμενο Πόλυ Χατζημανωλάκη (Αθήνα) , εικών Αναστασίας Γκίτση  Θεσσαλονίκη

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Το φιλί της 11ης / 9 / 2001

Εχτές 11 (ΙΑ) Σεπτεμβρίου 
- Συναξις 2819 μαρτύρων των Διδύμων Πύργων της Νέας Υόρκης
- Μνήμη Διδύμου μάρτυρος

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Ένα Σεπτέμβριο θυμάμαι...


Σεπτέμβριος του ’71 στην Θεσσαλονίκη. Για 15 μέρες στη Φοιτητική Εστία. Όχι για τη διεθνή έκθεσή της, αλλά και για την έκθεση ιδεών των τότε εισαγωγικών εξετάσεων: «Χαρές και πλούτη κι αν χάθουν και τα βασίλεια κι όλα κ.λπ.». Καλοκαίρι ακόμα. Στην Ξηροκρήνη κάποιες

Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2016

Μνήμες λιγνίτη

"Μνήμες λιγνίτη" 8ος αγώνας δρόμου τώρα η διεξαγωγή του
"Σπάρτακος" "ΔΕΗ" κι αυτός στα 92 συλλογίζεται: "που το πάτε;"
Ο πιο παλιός και επιζών λιγνιτωρύχος για την εξαγωγή του
- Μνήμες. "Στα σκοτεινά πηγαίνετε στα σκοτεινά προχωράτε"

Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

Οι δύο Δήμητρες και η Θεοδώρα της Λευκοπηγής

 «Σήμερα που οι άνθρωποι καταστρέφουμε παντού τη γήινη χλωρίδα, θυμάμαι συγκινημένος-από τον Ηρόδοτο- την ιστορία του Ξέρξη, όταν θαμπώθηκε από την ομορφιά ενός πλατάνου (κάλλεος είνεκα), πηγαίνοντας για τις Σάρδεις, και του χάρισε στολίδια από μάλαμα (δωρησάμενος κόσμω χρυσέω), ανάθεσε μάλιστα σε φύλακα τη φροντίδα του δέντρου παντοτινά (μελεδωνώ [αθανάτω] ανδρί επιτρέψας -βλέπε Η’ 31» Αυτα γραφει ο Ζ. Λορεντζάτος στα  «Collectanea»,. (αριθ. εγγρ. 531 σελ.279). Το αυτό διέπραξαν και οι γυναίκες της Λευκοπηγής  για το δικό τους πλάτανο, τον ευρωστότερο των Βαλκανίων και έπλεξαν μιά κουβέρτα 10μ μήκος και 1,5μ πλάτος και τον αγκάλιασαν, προχθές την Κυριακή που ο μήνας είχε  4, με την πιο ζεστή τους αγκαλιά.

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2016

Κλεπτης με θάρρος


Εχω έναν φανατικό κλέπτη της τοπικής, ημερήσιας εφημερίδος "ΘΑΡΡΟΣ' (έτος έκδοσης 1960), την οποία διανέμει η κ. Θεοδώρα και την αφήνει στην είσοδο της οικοδομής που είναι το γραφείο μου και εις το γραμματοκιβώτιον, ας πούμε. Τον επισήμανα εδώ και καιρό, είναι υπερήλιξ με τραγιάσκα ελαιοχρωματιστού. Δεν ξέρω τι ψηφίζει αλλά το πιθανολογώ.
Την σήμερον, που δεν έχει εφημερίδα λόγω μη εκδόσεώς της το Σαββατοκύριακο τον «έπιασα» στην είσοδο να την ψάχνει. Ελαβα το θάρρος και τον μάλωσα ηπίως, σχεδόν χριστιανικά. Αντέδρασε ως οι κλέπτες ροδακίνων κ.α. εσπεριδοειδών. Αμήχανα και κάπως φοβισμένα:
- Μα κύριε δεν παίρνω εγώ το Θάρρος
Ορίστε και μου έδειξε την νάυλον σακκούλα του
- Εδω μόνον κιμά έχω...
Αλογον, παράλογον, υπέρλογον. Σκέφτομαι να του βάλω μια ειδική φάκα αλλά πάλι : «Εασον αυτόν κλέπτειν» ότι φαίνεται πως «Θαρσείν χρη» ή μη και κανένα φετίχ...

Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016

Αρχή Ινδίκτου

Γ’
«Οι σύντροφοι μ' είχαν τρελάνει
με θεοδόλιχους εξάντες πετροκαλαμήθρες
και τηλεσκόπια που μεγάλωναν πράγματα
καλύτερα να μέναν μακριά...»
Με την ίδια διάθεση διαβάζω και τις σημειώσεις του Δ. Δασκαλόπουλου.
Θοεδόλιχος: όργανο γεωδοσίας που μετράει οριζόντιες και κάθετες γωνίες με τηλεσκόπιο
εξάντας: όργανο ναυσιπλοϊας που μετράει την γωνιώδη απόσταση- λ.χ. το ύψος ενός άστρου για να υπολογιστεί το στίγμα του πλοίου
πετροκαλαμήθρα: μαγνητική βελόνα της πυξίδας, (και βιβλίο του Παύλου Ζάννα που ψάχνω να το βρω εδώ και δεκάδες χρόνια, εις μάτην, ως εξηντλημένον)

Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

τχ. 180-181

Στο αγλαόμορφον τυπογραφείον της ψυχής μας εδώ και 20 και χρόνια Λιθογραφία Θεσσαλονίκης του Θ. Ψαρρά ( το Θ= Θεόδωρος άλλοτε νυν Θανάσης) ευρίσκεται το τχ. 180-181 της Παρέμβασης. Το εξώφυλλον είναι σύνθεση 3 καλλιτεχνών. Του Χρήστου Λαμπριανίδη και φωτογράφου, Κώστα Ντιο ζωγράφου, και Σωτήρη Σιουτζιούκη γραφίστα καλλιτέχνη. Το περιεχόμενο κατά σελίδα έχει ως ακολούθως:

Στιγμιαίον διήγημα...



Οι μέρες μας ημερολογιακά συμπίπτουν με την τελική εκκαθάριση από τον Εθνικό Στρατό Ελλάδος στο όρος Βίτσι, του Δημοκρατικού Στρατό – αλλά Ελλάδας αυτός. «Ευτυχώς που δεν νικήσαμε τότε» είπε ο Λ.Κ κάποτε, ο οποίος τις μέρες τούτες συμπληρώνει 5 χρόνους αμετάκλητης σωματικής

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

"Τύρβης" ανομήματα

τύρβη τχ 7 “Θέρος (έρως)” 2016 εκ Γρεβενών. Δισέλιδον αισθαντικόν έντυπον που κυκλοφορεί τις μέρες των μεγάλων Δεσποτικών και Θεομητορικών εορτών (Χριστούγεννα, Πάσχα, Δεκαπενταύγουστος) με συνεργασίες και ύλη που κατά κάποιον τρόπο έχουν σχέση με τον Αλεξ. Παπαδιαμάντη τον κόσμο και τον μικρόκοσμό του. Διευθύνεται από τον ελλόγιμο κυρ’ Αντώνη Παπαβασιλείου με τη ευλαβή Συνοδεία του. Ως εκ τούτου η νέα “Τύρβη” περιόδου ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2016 περιέχει:
ΣΤΑ ΚΑΤΟΥΝΙΑ του Φίλιππου Σέραρντ, Ν.Δ. Τριαντάφυλλόπουλος

ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΒΛΑΚΑ, Β.Π.Καραγιάννης
ΑΝΘΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑΛΟΥ, Αντώνιος Κάλφας

ΕΞΟΔΙΟΣ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗ, Στέλιος Κούκος

Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΙΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ, Νώντας Τσίγκας
ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ ΕΙΣ Π. ΜΕΛΑ Π.Β. Πάσχος

ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΕΣ ΣΤΑ ΚΕΡΑΜΙΔΙΑ Αντώνης Παπαβασιλείου

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Τρίκυκλη ή τετράκυκλη

και ενώ ο Χ.Λ. Μπόρχες έγραφε πως : Η ταξινόμηση μιας βιβλιοθήκης είναι η άσκηση με ηρεμία και απλότητατης τέχνης της κριτικής", η τακτοποίηση μιας βιβλιοθήκης είναι ζήτημα μιας τρίκυκλης ή τετράκυκλης μεταφορικής...

Ράβδος εν βροχή

Στο περιθώριο της βροχής λίγο πριν την έναρξή της κι αμέσως μετά το τέλος της (μα τι βροχές είναι αυτές που μας βρέχει αυτό το διήμερον;) το παρασόλιον μας χρησιμεύει και ως βακτηρία. Μ’ αυτή χρήση της νιώθω πολύ ωραία και οικεία. Κύριε χρόνε τι μας συμβαίνει; «Η ῥάβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου, αὐταί με παρεκάλεσαν (ψαλμός 22)

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

Νυξ ζοφερά και μη πανσέληνος

«Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι» του Αυγούστου

Αν και βαίνουν χρόνο το χρόνο μειούμενες σε αριθμό (κι απομειούμενες ποιοτικά κι οργανωτικά) οι «Νύχτες του Αυγούστου με πανσέληνο στα αρχαία» συνεχίζονται αφού η ολοκλήρωση του φεγγαριού δε θα σταματήσει ποτέ κι οι επίγειοι πολιτιστικοί-αρχαιολογικοί θεσμοί και σύλλογοι εν Ελλάδι ουδέποτε θα παύσουν υπάρχοντες για να γλεντούν  το πράγμα  «ο καθείς και (με) τα όπλα του». Βέβαια, σιγά το πρόβλημα σε τελευταία ανάλυση.
        

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2016

Ελαιοστεφής


Ζηλώσας δόξαν Ολυμπιονικών (Βραζιλίας κ.λπ) άνευ όμως χρυσού αργύρου και χαλκού εφήρμοσα επί της κεφαλής μου κλάδον αντί δάφνης, ελαίας (ενώ «μέλαναν είχε κεφαλήν και εις το ράμφος είχε κρέας» ο κόραξ του Αισώπου) που μου έφερεν από την νήσον Ζάκυνθον ο μικρός Μ. κι η γλυκεία συνοδειά αυτού από τον λόφο Στράνη απ’ όπου ένα πρωί μου τηλεφώνησε:  ς﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ του  Μαπρνα στον Βλακοχορτφανη εκιαοδτφ αΥμονος στην ελυελθρα αυτοΠαππού είμαι εδώ που ο ποιητής Σολωμός  έγραψε τον «Υμνο στην Ελευθερία». Κι έμεινα εκ του συμβάντος κή﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽εφγιεναχε κρέας"« ς κεφαλρτφανη εςιαοδτφ αΥμονος στην ςλυελθρα αυτοςάγκελον. Ετσι αντί για «Δαφνοστεφής» ς﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ του  Μαπρνα στον Βλακοχορτφανη εκιαοδτφ αΥμονος στην ελυελθρα αυτοποιητής, όπως στου Τζον Μπάρθ τον «Βλακοχορτοφάγο» ελαιοστεφής και μάλιστα με άωρες ελιές (ποιήματα θέλω να πω), παρέμεινα.

Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2016

Ρεμβασμός 15ης Αυγούστου

Οι μηχανές στα Υπερωκεάνια των Παρακλήσεων
αναμμένες στο φουλ
Οι άγιοι (Μαθητές κι Απόστολοι κυρίως)
επιστρατεύονται στο ετήσιο καθήκον
της περι-Συλλογής τους εκ περάτων
ίνα παραστούν στην Πανηγυρική Κοίμηση
του μηνός Αυγούστου στις 15 ακριβώς.
Φρενιασμένα τζιτζίκια στη συκιά
αποτελούν τον πρώτο χορό.
Οι καμπάνες κεντούν τον πρωινό ουρανό
με μυτερές ενθυμήσεις
Κι οι παριστάμενοι των ψαλτηρίων
δεν παίζονται
εν ιερή μέθη διατελούντες στη βαθιά επικράτεια
του καλοκαιριού.

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2016

Πόρφυρας...


Σύντροφοι στο ταξίδι γενικώς οι απλοί συνταξιδιώτες ειδικώς. Στα εναπομείναντα λογοτεχνικά περιοδικά (επί χάρτου) οι προϊστάμενοι (αρχηγοί)  αυτών δηλ. οι σκλαβοι τους εφ’ ολης της ύλης είναι οι Οδυσσείς που μόνοι τους πλέον φτάνουν στο λιμάνι της έκδοσης και της κυκλοφορίας. Τηρώ τις αναλογίες των καταστάσεων μη τρελαθούμε κιόλας. Ενας απ’ αυτός ο πολυλόγιος  Δ. Κονιδάρης φροντίζει τον «Π΄οοφυρα που φτανει σοτ τχ.  159-160ολοφορλεονσ όρφυρα» Κέρκυρας που φτάνει στο τχ. 159-160 κι έτος 36ον προς 37ον . Να τον ονομάσω ήρωα περιορισμένης ισχύος; Αυτά τα λέω με αφορμή το άρτι αφιχθέν τχ. στο οποίο περιλαμβάνεται και μια συγκριτική, λογοτεχνική μελέτη, ας πούμε, του διδύμου Αννα Κουστινούδη και Μάριος Κυπαρίσσης Μώρος, λαμπ:ος﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽κΑννανχθειόλας. Ομωςνας και μα των [πισστο οπιοι πειρλαμαβνει καιρών της κριτικής γραφίδος με θέμα: «Σεισμογραφίες: Από τον «Θάνατο μιας πόλης» της Καίης Τσιτσέλη (1954/2000) στα «6,6 της Σκηνοπηγίας του Βασίλη κ59-160﷽﷽﷽Τριο Δηξμητρη (Κ) Αννας και μα των [πισστο οπιοι πειρλαμαβνει καιΠ. Καραγιάννη (2000)» την οποία απολαμβάνω πρωί πρωί στην καφε-γωνία της πρώην Μόστρα, όπως οι Ολύμπιοι την κνίσα των θυσιών ή ο Θεός της Βίβλου τον καπνό των σφαγμένων. Ιδιοτέλεια; Μπορεί. «Η κολακεία είναι των τροφή των ανοήτων όμως και οι πιο σοφοί αρέσκονται να τσιμπολογούν κάπου κάπου νοων αγαπητη Δημητριςε Αννα κια μαριε μα των [πισστο οπιοι πειρλαμαβνει καιαπ' αυτήν», λένε. Δεν είμαι ανόητος ούτε σοφός. Ανθρωπος είμαι κι ό,τι το ανθρώπινον νοων αγαπητη Δημητριςε Αννα κια μαριε μα των [πισστο οπιοι πειρλαμαβνει καιδεν μου είναι ξένον αγαπητοί μου λίαν Δημήτριε, Αννα και Μάριε, τρίο ευλογημένον.