Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Τρίτη, 20 Αυγούστου 2019

μαζεύω ευχές έπως οι άνθρωποι της υπαίθρου μαζεύουν ξύλα για το χειμώνα

Κοιτά το τότε σπίτι που γεννήθηκε δεν το πατάνε ξένοι
αυτοί που τον ξεπρόβαλαν στης γης τα τόσα χρώματα
είναι εκεί - Δοξα Τον- αναμετάξυ τους εντελώς δεμένοι
τ' αυλάκι της ζωης τους κυλάει σ' ευλογημένα χώματα

Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2019

Κώστας Κρυστάλης δηλαδή


 Υπό τον Πλάτανο διαβάζω το θλιβερό βίο του Κρυστάλη
κι ακούω στη βρύση "τη μουσική των νερών" να παίζει
μια συγκίνηση παλαιού τύπου με έχει ήδη καταβάλλει
και στρώνεται θλίψη πηχτή στης ψυχής μου το τραπέζι


Σάββατο, 17 Αυγούστου 2019

του αγίου Αλκιβιάδη


 Την 16ην/8ου του άγιου μάρτυρος Αλκιβιάδη
τη σάρκα πυρ κατεσθίει και τελειούται,
όχι εκείνου του ωραίου και μοιραίου που εχαντάκωσε
τους Αθηναίους με την εκστρατεία της Σικελίας.
Περί το εσπέρας στην ενιαύσιά μας συνάντηση
στο Στενό και Τζέρυ Καρά τοποθεσίες περασμένες
έναντι Ολυμπου, Πιερίων, Καμβουνίων, Χασίων
και πίσω στο «Δαρμένο σβέρκο» ο Μπούρινος.
Με τον ποιητή της πάτριας νοσταλγίας Π. Β. Πάσχο
- να επισκεπτόμεθα τους ποιητές κάποιας ηλικίας
κατά τον Γ. Βαρβέρη που γνώριζε απ’ αυτά.
Οι καλαμιές πήραν ξανά πάνω τους
Τα σύννεφα γεμάτα βροχή, βροντές πηγαινοέρχονται
Και πάντα κάτι παίρνεις μαζί σου στην επιστροφή
όπως λ.χ αυτό που σημειώνει ο εν λόγω.
...
«Ελα αγάπη, σαν τους καταρράχτες της βροχής
αρώματα από τους ψηλούς πευκώνες φορτωμένη
Ελα, να μαστιγώσεις τους ερημικούς μου δρόμους
ν’ ανοίξεις τα κανάλια, να ξεπλύνεις τα χαλίκια,
να πλημμυρίσεις σώμα και ψυχή
από καιρό σε ξηρασία επικίνδυνη αφημένα».

Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2019

Αύριο το Πάσχα του καλοκαιριού..


 Οτε ήμην μαθητής του δημοτικού πρωταγωνίστησα σε δύο σκετς « Ο Ηρωας της Αλαμάνας» και «Ο Πρωτομάστορας». Από τις σημαντικότερες στιγμές του βίου μου τις οποίες αναφέρω και στα βιογραφικά μου όταν μου ζητηθούν (ποτέ δηλαδή). Και στα δύο είχαν εικαστικό φόντο δια την αληθοφάνεια του πράγματος σε ένα μεγάλο πανί ζωγραφισμένο από τον ζωγράφο Γ. Κουντούρη –πολυσχιδή προσωπικότητα από Πειραιά και μετά τον πόλεμο κάτοικο Λευκοπηγής- ένα γεφύρι κατάλληλο και στις δυο περιπτώσεις.
Μου θύμισαν τα σκηνικά αυτά οι επί πανοίς παραστάσεις, σαν μεγάλα λάβαρα αριστεριστών στις μεταπολιτευτικές διαδηλώσεις, που κρεμούν στις εσπερινές ακολουθίες των θερινών εορτών στις αυλές τους τα γύρωθεν της πόλεως ναϋδρια· κοινός τους παρανομαστής των ανωτέρω το ζωγραφικό καρακίτς,
Στο λόφο της αγίας Αννης ή ακόμα πιο χαρακτηριστική στο εξωκκλήσιον της Παναγίας. Αρα; «Εν τη γενέσει την παρθενίαν ετήρησας κ.λπ., αύριο αύριο στο Πάσχα του Καλοκαιριού ...


Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2019

"Τύχη και αναγκαιότητα"

 Πόσα χρόνια 15, 20 μ' αυτή τη λιωμένη γλυπτική πραγματικότητα
κερί κανέλας, δε μυρίζει πια, αλλά αποπνέει "τύχη και αναγκαιότητα"

“Mιλούσες για πράγματα που δεν τα ‘βλέπαν...»

Μιλούσε για πράγματα που δεν καταλάβαινα...Παραφράζω του Γ. Σεφέρη από τα «Τρία κρυφά ποιήματα» («Θερινό λιοστάσι»). Οποιον λοιπόν, μιλά για ζητήματα που ξεπερνούν τη γνωστική μου περιφέρεια ιδίως στον τομέα των θετικών επιστημών, τον ακούω με στόμα σχεδόν ανοιχτό. Δεν πολυκαταλαβαίνω τι λένε δηλ. τι γράφουν και διαβάζω (όταν το προσπαθώ). Τους θαυμάζω απεριόριστα κι αν εγώ δεν τους καταλαβαίνω κάποιοι άλλοι που γνωρίζουν περισσότερα (απείρως) τους καταλαβαίνουν και τους αποδίδουν τα οφειλόμενα.
Αφορμή γι’ αυτά ο νεαρός εκ Κοζάνης καθηγητής μαθηματικών στο πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ του Καναδά, (εκεί δημιούργησε και ξεχώρισε ο λογοτέχνης Ν. Καχτίτσης) που έγινε παγκοσμίως γνωστός με τη λύση ενός μαθηματικού προβλήματος που ούτε μονολεκτικά ούτε εν περιφράσει να το διατυπώσω μπορώ. Καταλαβαίνω πως πρόκειται για κάτι σημαντικό στο πεδίο της επιστήμης του κι ότι αυτός είναι μια μαθηματική διάνοια. Αναρωτιέμαι φορές πως αντέχουν τέτοιο βάρος γνώσης σε παγκόσμιο επίπεδο αναγνωρισμένο αλλά και της συνακόλουθης δημοσιότητος.
     Αλλά χαρισματικοί άνθρωποι...
    Μιλώ για τον Δημήτρη Κουκουλόπουλο του οποίου οι γονείς Πάρης Κουκουλόπουλος (πολυετής δήμαρχος Κοζάνης, βουλευτής και υπουργός) και Δήμητρα Σιακαβάρα φαρμακοποιό, προφανώς και νιώθουν εξαιρετικά.
    Αλλά ας επιτρέψουν και εις ημάς να νοιώθουμε ωραία ως συμπατριώτες αυτού του σπουδαίου επιστήμονα που διαπρέπει στην ξένην αλλά ξεκίνησε από Κοζάνη επιβεβαιώνοντας ως ένα σημείο το λόγο του επιφανή νεοελληνιστή Γ. Π. Σαββίδη που κάποτε χαρακτήρισε την Κοζάνη ως την «λογιοτέραν των πόλεων της Δυτικής Μακεδονίας». Που όχι μόνον είχε και έχει αλλά και γεννά.

Κυριακή, 11 Αυγούστου 2019

το 1 / 3ον

 Καταναλώσαμε ήδη το εν τρίτον του μηνός Αυγούστου
όπως γρήγορα καταναλώνεται η μπαταρία στα αϊφόν
σε ποιά πρίζα να χωθούμε στα σοβαρά ή χάριν γούστου
να πούμε έστω: " Εύγε εύγε ό,τι είδον οι οφθαλμοί ημών"

Σάββατο, 10 Αυγούστου 2019

Μετά τις 15 και βλέπουμε...

 Ετοιμασίες, τι λέω ολοκληρώματα, τι ξαναλέω τυπογραφείο...
(εμένα μου λες μετά της Παναγίας ανοίγει το "αγλαόμορφον" τυπογραφείον Λιθογραφία της Ραιδεστού, άρα...)

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2019

Επί των Παρακλήσεων

Στις Παρακλήσεις του α’ 15θήμερου του 8ου μηνός
εξαίσιες καλοκαιρινές τελετές των Ορθοδόξων
(σαν τις αρχαίες τραγωδίες που παίζονται
στο υπαίθριο θέατρο άνωθεν του στρατοπέδου)
ψάλτες, ιερείς, λαός πιστός και μη, μετέχουν
μετά σιωπηλούς εμφάσεως και συγκινήσεως.
Στην άγιο Νικόλαο τον καθεδρικό της πόλεως λ. χ.
ο πρωθιερέας ο γλυκύς παπα - Δημήτριος
(ο πλέον καλλικέλαδος της μητροπόλεως)
σαν άσσος μπαλαντέρ περιφέρεται στα αναλόγια
και δίδει σ’ αυτά μια υψηλόφρονα μουσική αίσθηση.

Ημεροι φεύγουμε από την ακολουθία
συγκαταβατικοί αφού χτυπήσαμε την κάρτα
στην Παναγία του Αυγούστου·
βέβαιοι όντες πως δεν θα χάσουμε
απεναντίας μπορεί και να κερδίσουμε
μια εφήμερη παρηγορία στους καυμούς μας..

διακοπές...


Διακοπές τον Αύγουστο στο Βορειοδυτικό μπαλκόνι. Από τα ξενοδοχεία στα δάση και πίσω...Εξοχα και μη μου μιλάτε για εξοχή και θάλασσα· αλήθεια αυτή τi χρώμα έχει;

Τρίτη, 6 Αυγούστου 2019

Στο όρος Θαβώρ δηλ. χαμηλό Αη-Λια

 Στο όρος Θαβώρ δια την Μεταμόρφωσίν Του
αυτόπτες μαρτυρες του πράγματος
παρέστησαν οι 3 μαθητές στην αρετήν διαπρεπείς
Πέτρος, Ιωάννης, Ιάκωβος
Επεσαν καταγής περίφοβοι λόγω της λάμψεώς Του
ότι εν δόξει τους εφανερώθη
με τους σωματοφύλακες Ηλίαν και Μωυσήν
ως οι άλλοτε Ηρακλείς τους στέμματος στις δραχμές
Στο προαύλιον του ναού πιστοί 113 ή 213 κάθιδροι
ανεβήκαμαν στο λόφο του χαμηλού αη-Λια
στο εκεί ναϋδριον Μεταμορφώσεως
υπαίθριος εσπερινός μετ’ ολίγων νεφών
Κι ήταν ωραία η εσπέρα λιγόστεψεν κι ο αέρας
Τα φυσικά της φύσης πράγματα καταχάρηκαν
δι αυτό που συνέβαινε όπως κατ’ έτος άλλωστε.
Ανήμερα
Κονωνήσαμε αντίδωρον και μεταλάβαμεν σταφύλι
τη μέρα αυτή οι αμπελουργοί τη θεωρία κάνουν ύλη


Πέμπτη, 1 Αυγούστου 2019

Ταξί(ει)δι με τον Αύγουστο...

Αφού έριξα τον περσινό αγιασμό στη γέρικη Σεφλέρα του γραφείου, πρωί πήρα τον νέο αγιασμό του έτους· σε μικρό μεταλλικό οιονεί παγούρι παρόμοιο με κείνο που ο Κλιντ Ησγουντ στα γουέστερν του, έπινε το ουίσκι του.
- Το καλοκαίρι τέλειωσε… ήρθε ο Αυγουτος.

Ως γνωστόν: «Απ’ όλες τις πράξεις το ανθρώπου οι μόνες ίσως χρήσιμες και οι μόνες σκόπιμες είναι: η ποίηση και το ταξίδι» (δε θυμάμαι ποιός το είπε).

Το ταξίδι γενικώς με γιώτα (ι) το κάνεις μάλλον μόνος
Το ταξείδι της ζωής με έψιλον γιώτα (ει) εσύ κι ο χρόνος

«Ουρανός και γη είναι πανδοχείο για όλα τα δημιουργήματα, φως και σκιά είναι ταξιδευτές για εκατοντάδες γενιές. Κι αυτή η ζωή που κυλά είναι σαν όνειρο (Λι Πο 701-762 Κινέζος ποιητής

«Ζωή
είναι το ταξίδι
το ταξίδι
είναι σπίτι» (ΜATSOYA Basho Ιάπων ποιητής (1644-1694)

Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2019

Τέρμα Ιουλίου

 Πυκνώνει ο ορίζοντας τα σύννεφα γέμισαν βροχή
ο Ιούλιος που παραφυλάει χωμένος σ’ άγρια βάτα
και σε παλαιϊκά πλινθοντούβαρα με μια απαντοχή
πως και πότε θα επιφανεί Αύγουστος στη στράτα...

Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2019

Πλοία-Λεία

Τον Ν. Καββαδία συλλογίζομαι στα φορτηγά του πλοία
καθώς στο βάθος του Θερμαϊκού ένα παρόμοιο κοιταζω
πόση ρουτίνα κατανάλωσε και την μετέπλασε σε λεία
ποιήσεως που μέσα στον κόλπο της τα αδιέξσδα αδειάζω


Σάββατο, 27 Ιουλίου 2019

τελος των Ιουλιανών πανηγύρεων

 -Που πας βροχή; Ρώτηξαν - Πάω το πανηγύρι να χαλάσω
κι όσους γυρίσαν από το θέρο και από βουνά οι τσοπάνοι
να τον χορέψουν δεν θα φειστώ νερό να τους αδειάσω...
- Νομιζεις, ο άγιος Παντελεήμων κυρά μου θα σε ξεράνει

Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2019

Μνημολόγιο...

Αυτές τις μέρες διαβάζω το ογκώδες «Συναξάρι» –(βιογραφία) του Στέλιου Νέστορα (εκδ. Πατάκη). Στέκομαι στους καιρούς λίγο πριν τη δικτατορία, στη διάρκειά της και το μετέπειτα. Συναρπαστικό· στο περιθώριο της ανάγνωσης ξανάριξα μια ματιά σε σελίδες του Κώστα Πύρζα, μέλους τότε μαζί με τον Σ.Ν και λίγους άλλους της Δημοκρατικής Αμυνας, σεμνού και τίμιου ανθρώπου που διατυπώνει κάποιες σκέψεις του σε μια ολιγοσέλιδη λογοτεχνική μαρτυρία του με τον τίτλο: «Μνήμης μονοπάτια». Αναφέρεται σ’ εκείνη την εποχή στην οποία κάποιοι χωρίς να είναι εξ ορισμού ήρωες και γνωρίζοντας καλά το αποτέλεσμα των πράξεων τους, αντιστάθηκαν με τον τρόπο τους, σώζοντας αυτοί κι άλλοι λιγοστοί την αξιοπρέπεια τους και του νεοελληνικού μας είδους που ήταν διαχυμένη στο χυλό της αποδοχής των γελοίων της επταετίας.
Αντιγράφω:
«Από το Μνημολόγιο θερινού τινός αοράτου μηνός»
. ... 25 Ιουλίου. Ανοίγει η πόρτα. “Ντύσου. Και τα πράγματά σου”. Σε λίγα λεπτά με κατεβάζουν, έξω από το Τμήμα περιμένει ένα στρατιωτικό τριών τετάρτων. Ήλιος λαμπρός. Κλείνω τα μάτια (πενήντα τρεις μέρες είναι αυτές!). “Τι έπαθες: Πρώτη φορά βλέπεις ήλιο;” Με ανεβάζουν στο αυτοκίνητο που ξεκινάει προς την Αγία Σοφία. Φτάνοντας στην εκκλησία στρίβει δεξιά για Εγνατία. (Παρακολουθώ – τώρα αριστερά, πάμε για Ασφάλεια στο Βαρδάρη, σκέφτομαι.) Στη διασταύρωση όμως το αυτοκίνητο συνεχίζει την Αγίας Σοφίας προς τα πάνω, μετά στρίβει δεξιά, σταματάει κάπου. “Κατέβα”. Ανοίγει η εξώπορτα. Μπροστά μια μικρή στενόμακρη αυλή. Βρίσκομαι στο Τμήμα Μεταγωγών...


Τρίτη, 23 Ιουλίου 2019

Πλάτανος βεβαίας χρονολογίας


Προς το μεσημέρι της 23ης Ιουλίου 1974
δίπλα από το λάκκο στο καφενείο, ο-λημέρι μας,
Μήτρου και Παναγιώτας Ζιάκα
άλλοι έπαιζαν χαρτιά κι εγώ βιβλία.
Επιστράτευση· ως φοιτητές αγύμναστοι
μας προσπέρασαν τα Φ.Π.
Εβοηθούσα τον μπάρμπα Μήτρο όστις
στην όχθη του λάκκου εφύτευε πλατάνια.
Στις 2 σπίτι για το «Εδώ Παρίσι»
Σε ταραχή ο εκφωνητής: κάτι γίνεται Ελλάδα
οι στρατιωτικοί εξέπεμψαν SOS στους πολιτικούς
Εξω πάλι για τα νέα ενώ στην ΥΕΝΕΔ
κάποιος Κ. Ράλλης: Μην ακούτε τους διαδοσίας.
Η ψάθα της χούντας είχε πάρει νερό
όπως και της Κύπρου αίμα.

45 χρόνια ύστερα κι 1 χρόνο μετά το Μάτι
ο πλάτανος της Δημοκρατίας ενηλικιώθη
Στην ίδια θέση με μια σουρωτή τη βρίσκω
«Και κάθομαι και απελπίζομαι εδώ»
χωρίς αποχρώντας λόγους με ολίγην αιδώ

Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2019

Μέρες που είναι...


 Κάτω από τον πλάτανο της Δημοκρατίας
(τον φυτέψαμε 23 Ιουλίου 1974, άρα 45 χρόνων)
όσο έχει κι αυτή στη νεότερη εκδοχή της
του Στ. Νέστορα το «Συναξάρι» διεξέρχομαι
(όχι δεν είναι σαν το «Θρηνητικό»...του Φ. Κόντογλου
ειδικά εκείνες τις μέρες του
που είναι και οι πίσω σελίδες της ζωής μας
«Τότε που ζούσαμε»
μας αγαπούσαν κι αγαπούσαμε...
εν γένει και εν είδει.


Αλλά γιατί κάτι σαν λύπη έχω
γι' αυτά που έφυγαν ως τώρα
ή αυτά που δεν ήρθαν τότε...

Σάββατο, 20 Ιουλίου 2019

Του σημερινού μέγα-Προφήτη

Στο λόφο των 7 Βρεταννών μαρτύρων
αλεξιπτωτιστών που έπεσαν εκεί τυχαίως
και αδίκως την 27-10-44 καθώς οι Γερμανοί αποχωρούσαν
στα 1020 μ. του Αη-Λια, άρα πιο κοντά
σ’ αυτό που λέμε ουρανό και νιώθουμε θεό
νύχτα 19ης προς την 20ην / 7 διερωτήθηκα εκ νέου:
– Ποιός δημιούργησε τη Μικρά Αρκτο
ακριβές αστροαντίγραφο (μικρότερη) της Μεγάλης;
Εδώ λοιπόν μας έχω…
Η φύση φυσικά, οι φυσικοί απάντηξαν
η οποία σε ώρες σχόλης ή χάριν παιδιάς
είπε: ας κάμω ετούτο για να τους καταφλιάσω.
Ακουγε ο αναληφθης με άρμα πυρός προφήτης
800 τόσα χρόνια π. Χ.
με την ορδινάτσα του τον Ελισαίο και τον κόρακα
κι υπομειδιούσαν κάτω από τα μουστάκια τους
– Ερίφηδες…
Λοιπόν:
4 σουβλάκια, 3 μπύρες = 10.50 ευρά
Λίγο αντίδωρο λουκούμι από την αρτοκλασία
και πάμε στα παρακάτω αδιέξοδα
περνώντας την «Ξερολιθιά της Μνήμης
του Χρήστου Μπέσα…»

Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2019

Αγχιβασίη (διάβαση)

Οι διαβάντες τον 60ο παράλληλο στης ζωής την σφαίρα
όλοι τους (μας) με μια μόνιμη συννεφιά είναι στα μάτια
και με μια μελαγχολία ως άδηλη αναπνοή νύχτα και μέρα
ότι αθέλητα μόνον ανεβαίνουν του καιρού τα σκαλοπάτια

Αγρυπνίες ορεινές

Πολύ, λέγω, με θέλγει η πληθοκοσμία
στις αγρυπνίες στα ορεινά μονύδρια
(λ.χ στη Μονή Μεταμορφώσεως Δρυόβουνου
ένθα ο πατήρ Στεφανος συναρπάζει
με το Είναι του χιλιάδες πιστών και μη).
Κόσμος όλων των διαμετρημάτων
επί 5ωρον σχεδόν τη βγάζει εκστατικός.
Στο χαμηλό φως με τις αισθαντικές γωνιές
τις σκιές που οι ανθρώπινες υπάρξεις
διαλύονται στην αοριστία.
Η αλληλεγγύη των στασιδίων με τις εναλλαγές
(δεν παραχωρώ ποτέ το στασίδι μου)
των πιστών που ίστανται όρθια παλούκια
σε στάση προσοχής και προσευχής
αν όχι ονειροπόλησης.
Απόδειπνο, Εσπερινός, Παράκληση, Ορθος, Λειτουργία.
Η κοινωνία ακριβώς μετά σου
για να έχει το κουταλάκι τη γεύση των χειλιών σου
που είπαν χιλιάδες τα Ημαρτον και τα Δόξα Τον.
Και η μεταλαβιά η καυτή λάβα των θεολόγων
να λιώνει όλες τις μέχρι τότε αμαρτίες
έστω για μια μέρα.


Αύριο πάλι εδώ είμαστε...


(παραμονή αγίου Αιμιλιανού)

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2019

Εορταί και πανηγύρεις του βροχερού μηνός Ιουλίου

1. Κοσμά και Δαμιανού ανάργυρων, ιατρών άνευ χαρτοφυλακίου κι ειδικότητος (γενικών ιατρών) και δίχως φακελάκια· πανηγυρίζει ο ναός (κάθισμα το λένε) στην πόλη με την λαχταριστά ρέουσα βρύση της οποίας το νερό δεν πίνεται ότι γέμει κολοβακτηριδίων
2. Κατάθεση η Τιμίας εσθήτος Θεοτόκου. Εορτάζει στο Τετράλοφο χωριό (Μαγούλες) ο ναός με την θαυμάσια εικόνα διπλής όψεως και την απαίσια είσοδό του.

Σπουδή ηλιοτροπίων Ιουλίου