Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2018

Τω καιρώ εκείνω

Εδιάβαζα στο Κυριακάτικο Βήμα της 14ης Οκτ. δισέλιδη συνέντευξη στον Γρ. Μπέκο του Βούλγαρου ποιητή και πεζογράφου Γκεόργκι Γκοζμποντίνωφ με αφορμή την έκδοση του μυθιστορήματός του «Περί φυσικής της μελαγχολίας» στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ικαρος.
Τον Γκ. Γκ. κατά πάσα πιθανότητα γνώρισε στην Ελλάδα η Κοζάνη την εποχή που ήταν Πόλη του Βιβλίου (Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης + ΙΝΒΑ) όταν στο πλαίσιο των ποιητικών ανταλλαγών και σε συνεργασία με το Ευρωβαλκανικό Ασυλο Ποίησης, τον φέραμε στην πόλη να μας διαβάσει ποίησή του. Ηρθε με το χέρι στο γύψο. Ποιήματά του μεταφράστηκαν από την Ζντράβκα Μιχαήλοβα και δημοσιεύτηκαν στο τχ. 138 της «Παρέμβασης». Στη φωτ. ο ποιητής δίπλα του ο αλησμόνητος Μίμης Σουλιώτης κ. α.

«...Τι κάνεις, ρωτάει.
Ελαφρύ αγγλικό πρωϊνό, λέω.
Διαβάζω Έλιοτ, ακούω Beatles.
Ω, λέει εκείνη, πώς τους ανακατεύεις;
Όπως την κρέμα με το τσάι, λέω.
Όπως το τσάι με την κρέμα,
με διορθώνει εκείνη, όσο να’ ναι ο Έλιοτ
επέμενε τόσο πολύ
το τσάι να ’ναι πικρό και αγγλικό.
Και πέθαινε για πορσελάνη
για τις βραδινές εφημερίδες,
για τον καμπανιστό ήχο απ’ τα κουταλάκια.
Εκείνος ήταν το τσάι, ήταν το τσάι...
Εκείνα τα σκαθάρια απλά πήραν το καϊμάκι.»

Βλατάδων και Γεντί Κουλέ

 Οταν η Δ. ήταν μαθήτρια Δημοτικού κι επισκέφτηκαν τη Θεσσαλονίκη με το σχολείο μου έφερε δώρο έναν Λευκό Πύργο. Προχθές επισκέφτηκαν οικογενειακά τα Κάστρα Θεσσαλονίκης. Από τη μονή Βλατάδων ο μικρός της Μ. μου έφερε ένα μικρό δίπτυχο με τον άγιο Γεώργιο και τον άγιο Δημήτριο. Εδώ ας συγκινηθώ λίγο. Ομως δεν φτάνει αυτό. Πήγαν και στο Επταπύργιο στο Γεντί Κουλέ. Εγώ δεν το επισκέφτηκα ποτέ. Δεν ήμουν και αντιστασιακός την περίοδο της χούντας οπότε έχασα. Ζήλεψα άκουσον άκουσον τον μικρό ο όποιος με ζόρισε κιόλας για την άγνοιά μου. Το κείμενο μου «Με τα συντρίμμια αυτά στύλωσα τα ερείπιά μου...», φράση του Τ. Ελιοτ, στα «Χρονικά Δυτικής Μακεδονίας» 20 – 4 - 2018 δεν το διάβασε ακόμα· πρώτη Δημοτικού είναι...


Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2018

Τετράμηνα

 Ο υψηλών σωματικών και φιλολογικών προδιαγραφών νέος Μ-Κ. Μώρος μου ενεχείρισεν το τχ. της Νέας Εστίας αφιέρωμα στον Ρένο Αποστολίδη κατόπιν αιτήματος μου. Η διεύθυνση του εν λόγω περιοδικού έπαυσε να την στέλνει στην Παρέμβαση, πράγμα που γινόταν τον καιρό του κ. Σταύρου Ζουμπουλάκη τιμής ένεκεν στον μοναδικό σχεδόν αναγνώστη της από το 1969 στην πόλη. Για λόγους φαίνεται αποστολικής οικονομίας. Μόνον εμείς δεν φειδόμεθα ταχ. εξόδων (και κάποια αλλά λίγα λογοτεχνικά περιοδικά δηλαδή) λόγω της οικονομικής μας ευρωστίας εννοείται. Ηθελα το τχ. αυτό ειδικά γιατί διάβαζα τον Ρ. Απ. , αυτήν την εκρηκτική πολυσχιδή κι αμφιλεγόμενη προσωπικότητα παιδιόθεν. Από την άνοιξη του 1974 άρχισε να φροντίζει το περιοδικό Αμφίσσης ΤΕΤΡΑΜΗΝΑ με εκδότη τον κ. Δρόσο Κραβαρτόγιαννο φαρμακοποιό και ιστορικό. Εχω χρόνια να λάβω τεύχος ή άλλη τους είδηση; Το 5ο τχ. Καλοκαίρι του 1975 ήταν αφιερωμένο στον Φαίδρο Μπαρλά αυτόν τον εκλεκτό, εκλεκτικό και ντιλετάντη ποιητή και πεζογράφο που πέθανε λίαν νωρίς το 1975 στα 50 του. Στο τχ. πρωτοδιάβασα το έξοχο διήγημά του «Το Ωρολόγιον του αγίου Σουλπικίου». Εγραφε ο Ρ. Απ. φίλος του εκείνη την Τρίτη 17 – 6 -75 ημέρα της ταφής του.
«...Το πιο ωραίο όμως τόπε ο Πάρις Τακόπουλος, καθώς περιμέναμε οι άθεοι έξω από την εκκλησιά να τελειώνουν οι παπάδες τα δικά τους. Στην πλάκα του καλό θάταν να χαράξουμε (θα του άρεσε του Φαίδρου) τους δύο του εκείνους στίχους πως τους έλεγε;
"Κι αν με ζητήσει η κόμησα
πήτε πως μετακόμισα!...»


Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2018

Η φυγή των Τουρκων απο την Κοζάνη

Τοπική εθνική επέτειος  της φυγής των Τούρκων από την Κοζάνη την 11ην-10ου 1912 αυτή που ονομάστηκε Απελευθέρωση. «Κατελήφθη η Κοζάνη από τον Ελληνικό στρατό» διαλαλούσε με μεγάλο τίτλο η εφημερίς της εποχής ΠΑΤΡΙΣ. Χωρίς να ριφθεί ούτε μια ντουφεκιά! Αφήστε τις χρωμολιθογραφίες εκείνου του καιρού που δείχνουν τον στρατό νικηφόρο προελαύνοντα ότι οι Τούρκοι μετά τη μάχη του Σαραντάπορου τη σημαντικότερη της νεότερης ιστορίας μας ισάξια αυτής του Μαραθώνος, φεύγοντας προτροπάδην άδειασαν την Κοζάνη. Τότε ήταν που συστήθηκε λόχος εθελοντών στην πόλη από νέους της οι οποίοι όμως εθεωρήθησαν μη ικανοί πολέμου και ετέθησαν στην υπηρεσία περισυλλογής λαφύρων, πολεμικής λείας κι άλλων αχρήστων ειδών από τα κατάλοιπα της μάχης. Το γεγονός αυτό της περισυλλογής τιμά η πόλη με μαρμάρινη πλάκα με σχέδιον στρατιώτου του λόχου, στην πρόσοψη του Δημαρχείου λίγο πιο πάνω από το σημείο που γράφουν τα συνθήματά τους διάφορα κνώδαλα.

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018

Αλήθεια λέω και γράμματα γνωρίζω...

 Δεν ήμουνα στο εγκαίνιον της Νέας Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης. Αλλά ήταν σαν να ήμουν εκεί και με το παραπάνω χάριν αυτής που σήκωσε όλο το βάρος της πολυήμερης διοργάνωσης. Ξέρω τι λέω...

"Ω, Υπερωκεάνιο τραγουδάς και πλέχεις"

Η Νέα Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης, ως κτίριο (το φέρνει λίγο προς Υπερωκεάνιο) αλλά και διαρκής παρακαταθήκη της ιστορίας των βιβλίων και όλων των άλλων υλικών γραφής, ανάγνωσης, μνήμης μου θυμίζει το μεγαλειώδες ποίημα του Ανδρέα Εμπειρίκου «Στροφές στροφάλων» από τη συλλογή «Ενδοχώρα» στο οποίο δοξολογεί το μέγα Υπερωκεάνιον των υπερπόντιων ταξιδιών όπως κι αν αυτό ονομάζεται: «Τιτανικός», «Πλωτή Πολιτεία» του Ιουλίου Βερν, ή ο δικός του «Μέγας Ανατολικός» του άκρατου ερωτισμού.

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2018

Ηταν...

Ηταν μια άνοιξη ίσως του 2000, Παγκόσμια ημέρα ποίησης διοργάνωση της Πόλης του Βιβλίου ( = Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης και ΙΝΒΑ μαζέψαμε (δε λέω μάζεψα για λόγους ας πούμε σεμνότητος) στο καφέ Αλλοτινό (κάποτε της Κοζάνης) όλο το επίσημο πρωτόκολλο των εορτών και παρελάσεων να μας διαβάσουν ό,τι ήξερε ή ήθελε ο καθένας. Υπουργοί βουλευτές, νομάρχες δήμαρχοι, πρόεδροι Δ. Συμβουλίων, παράγοντες των γραμμάτων, Μητροπολίτης. Ηρθαν όλοι δεν αρνήθηκε κανείς.
ΥΓ.
1. Ο τότε μητροπολίτης Αμβρόσιος διάβασε την «Μαρίνα των βράχων («Είχες την τρικυμία στα χείλη κ.λπ) του Ο. Ελύτη ποίημα που το είχε σε κορνίζα και την έφερε στο καφέ. Τόση αγάπη το είχε ο μακαριστός.
2. Ο Δήμαρχος πολλών ετών της Κοζάνης κ. Πάρη(ι)ς Κουκουλόπουλος με καράφλιασε κατά το κοινώς λεγόμενον, αφού διάβασε ποίημα του Γ. Σεφέρη που δεν γνώριζα ότι εγώ είχα τότε την έβδομη έκδοση των Ποιημάτων του ΓΣ (1967) στην οποία από τα Ποιήματα «Σημειώσεις για μια «εβδομάδα» έλειπαν τα ποιήματα ΤΡΙΤΗ και η ΤΕΤΑΡΤΗ (πού διάβασε).
3. «Η μνήμη επιστρέφει με λαστιχένια πέδιλα» γράφει ο Β. Βασιλικός στο ομότιτλο βιβλίο του, αλλά που πήγε η ποίηση που είχαν τα πράγματα εκείνου του καιρού;

Οταν....

 Οταν στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης και το Ινστιτούτο Βιβλίου και Ανάγνωσης εργάζονταν τόσα άτομα κάτι περισσότεροι από το Υπουργείο Πολιτισμού ...

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2018

Αναζητώντας χρόνια και λόγια

«...Τα χρόνια στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης (8 αντιπρόεδρος του ΔΣ της και 8 ως διευθυντής της μαζί με τη διεύθυνση του Ινστιτούτου Βιβλίου και Ανάγνωσης (ΙΝΒΑ) δεν ήταν περίπατος στους χώρους της. Εν πρώτοις, ήταν μια αναμέτρηση με τον εαυτό σου· να ξεπεράσεις δηλαδή τις πολλές αδυναμίες και τους εγωισμούς, για να δεις τον άλλο με το μάτι της κατανόησης κι όχι της κριτικής και της άρνησης. Κι ύστερα να αντιμετωπίσεις τους γύρωθεν με όλες τους τις ιδιαιτερότητες. Η συνύπαρξη με τόσους ανθρώπους, απλούς ή με κάποια θέση ή ρόλο, υπαρκτό ή φανταστικό, έφερε μοιραία κι ένα ποσοστό ψυχικής φθοράς. Κανείς δεν μένει αλώβητος από παρόμοιες ιστορίες και συγχρωτισμούς.
(Μνήμες Αναγνωστηρίου - Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης) εκδ. Παρέμβαση 2003

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2018

Μνήμες Β


Διαβάζω στο πρόγραμμα εγκαινίων
της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης:
«Σάββατο 6 Οκτωβρίου
- Μνήμες από το παλιό κτίριο
- Μνήμες ανθρώπων που πέρασαν από τη Βιβλιοθήκη»
Αντιγράφω από το «Ταξιδιωτικό μου...:
«1η Μαίου 2003. Πριν χαράξει στη Βιβλιοθήκη
μάζευα τα τελευταία μου πράγματα·
μαζί και δυο φωτογραφίες, μία της Δήμητρας
που παίζει πιάνο, η άλλη με τη μάννα μου στο γραφείο,
από το οποίο έφευγα οριστικά...


Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2018

"Ο φύλακας των βιβλίων"...



(Γράφει η Δήμητρα Καραγιάννη)

Ήταν το 2001 όταν είχε διαβάσει αυτό το ποίημα ο πατέρας μου σε μία μεγάλη εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη, που είχε κάνει τότε το Ινστιτούτο Βιβλίου & Ανάγνωσης Κοζάνης σε συνεργασία με τον 102 FM. Υπάρχει ακόμα ηχογραφημένο σε cd. Μοιάζει σαν τον ήξερε ο Μπόρχες όταν έγραφε το ποίημά του, σαν να μιλούσε γι' αυτόν.
Γιατί αυτό είναι. Φυλάει τα βιβλία... Παντού. Και πιο πολύ μέσα του. Αυτός είναι ο κόσμος του, ο χώρος και ο τρόπος του. Ο μόνος τρόπος του.

Στην πρώτη φωτογραφία, ο Β.Π. Καραγιάννης, Διευθυντής του Ινστιτούτου Βιβλίου & Ανάγνωσης και της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης, με τον Θάνο Μικρούτσικο στον χώρο της Βιβλιοθήκης.
Επί Υπουργείας του Θ.Μ. συστήθηκε το ΙΝΒΑ, το οποίο βοήθησε καθοριστικά στην ένταξη της Δημοτικής Βιβλιοθήκης στο πνευματικό σήμερα της Ελλάδος.

Η δεύτερη φωτογραφία είναι το 2001, στην Διεθνή Έκθεση Βιβλίου στην Φραγκφούρτη, με τιμώμενη χώρα την Ελλάδα.
Στο περίπτερο του ΙΝΒΑ και της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κ. Στεφανόπουλος,
με τον Υπουργό Πολιτισμού Ε. Βενιζέλο, να φυλλομετρούν
ένα από τα σημαντικότερα ξενόγλωσσα βιβλία της Βιβλιοθήκης
ένα Γερμανικό Λεξικό του Κόσμου, του 18ου αι., 3500 σελίδων

Η θητεία του πατέρα μου στο ΙΝΒΑ και την Δημοτική Βιβλιοθήκη διήρκησε από τον Μάιο του 1996 έως τον Μάιο του 2003, ενώ από το 1986 ήταν Αντιπρόεδρος του ΔΣ της Βιβλιοθήκης Κοζάνης για 8 χρόνια περίπου.
Μνήμες των ημερών...


- Βρε ουστ, κοπρόσκυλα...

Εις απόμερον καφέ, καφέ έπινα και στο περιοδικό «Θεσσαλονικέων Πόλις» τχ. 65/2018 διάβαζα το κείμενο του Γ. Σκαμπαρδώνη την τελευταία συνέχεια του «Πάρε το λεωφορείο 10» Χαριλάου - Ν. Σ. Σταθμός. Στάσεις Ζωγράφου και Τέρμα Σταθμός» που κυκλοφόρησε και σε βιβλίο. Αυτή η τελευταία στάση (το δεκαεξασέλιδο δηλ.) έλειπε από το αντίτυπόν μου

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2018

Φύλλα

Εν φθινοπωρινής νυκτός ευδία,
πλησίον παραθύρου ανοικτού
εφ’ ώρας ολοκλήρους, εν τελεία,
ηδονική καθήμην ησυχία.
Των φύλλων πίπτει η ελαφρά βροχή

(ΠΛΗΣΙΟΝ ΠΑΡΑΘΥΡΟΥ ΑΝΟΙΚΤΟΥ)
Από τα ΑΠΟΚΗΡΥΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (1886-1898)
γιατί όχι κι ΕΠΙΚΗΡΥΓΜΕΝΑ

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2018

Τεχνίτες του λόγου

 Στο 1ο Συμπόσιο Λογοτεχνίας της Κοζάνης
Φεβρουάριος του 2016 ονοματοδοτήσαμε
πλατεία στο όνομα Μανόλη Αναγνωστάκη
Τώρα στο 3ο -23, 24, 25 Νοε. - υπέρ Τίτου Πατρίκιου
«Γιατί», ὅπως πολύ σωστά εἶπε κάποτε κι ὁ φίλος μου ο Τίτος
«Κανένας στίχος σήμερα δέν κινητοποιεῖ τίς μάζες
Κανένας στίχος σήμερα δέν ἀνατρέπει καθεστῶτα» ...
από τον αέρα ή άλλη εξωτερική αιτία
ανετράπη η πινακίδα κι εκλήθη επειγόντως
το τεχνικό τμήμα του Συμποσίου
(σιγά μην περιμέναμε το Δημοτικό αντίστοιχο)
ήγουν ο Ρούσης Γαύρος ο λίαν επιδέξιος
και το επιδιόρθωσε εν τάχει
(πριν λίγο επανέφερε και το φως στο σπίτι
που είχε πέσει μια ασφαλεια).
Αυτούς τους ανθρώπους επαίνεσέ μου
μούσα της ποίησης κι όχι αυτούς που γράφουν
κι όσους πάλι γελοιοποιούν την ποίηση
με αναγνώσεις, διαγωνισμούς κ.λπ.
εσχάτης υποστάθμης.


Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2018

Περί των ΦΟΝ, φον, von KARAJIAN

Ονoμάζομαι, ως γνωστόν Καραγιάννης...
- Ε, και, που είπε το όργανο τροχαίας κυκλοφορίας στον σημαντικό τραγουδιστή που επιχωριάζει στα θερινά πανηγύρια των χωριών, όταν τον σταμάτησε για παράβαση κι εκείνος του είπε φυσικά: «Ξέρεις ποιός είμαι εγώ, Είμαι ο...» δε θυμάμαι ποιός.
Περπατώ τας οδούς και τας ρύμας της πόλης και διαβάζω: ΟΔΟΣ ΦΟΝ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ στα Ελληνικά και FON. KARΑGHΙΑNI λατινικά ή κάτι τέτοιο. Μάλιστα. Εμένα προφανώς μνημονεύουν ή κάποιον της αυτής επιθετικής ονομασίας μπορεί και τον Μάκη Κ. αν κι έφυγε ενωρίς για Θεσσαλονίκη. Μαύρος στην πλευρά ήγουν ή αφού όπως συχνογράφει και η ποιήτρια Καβάλας Γεωργία, ας πούμε, Τρντφλλδ. Θεσσαλονίκης.

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2018

Σε τάξη και σειρά

 Bάζω σε τάξη και σειρά της Παρέμβασης το μέγα χάος
που σημαίνει πως ξανακοιτώ τη ζωή μου 34 και χρόνων
Θεέ μου τι ματαιότητα κι αυτή παρά το όποιο της φάος
για ένα δεμάτι με χαρές και ένα παρόμοιο ωραίων πόνων


Με αφορμή το δημοψήφισμα των μόνων πλέον Μακεδόνων

Στης Λευκοπηγής το κέντρο σ’ ένα σπίτι του Ζήση Βενιώτη, (Καραμήκα) στη γωνιά του υπήρχε σε γύψο μια γλυπτική εκδοχή του Μέγα Αλέξανδρου έργο του κάποτε και ζωγράφου Γ. Κουντούρη.
Στο δημοτικό σχολείο ερωτηθείς ο μαθητής Γ. Π. από το δάσκαλο που σταμάτησε ο Μέγας Αλέξανδρος απάντησε:
- Στ ΄Βενιώτη τ΄ γωνιά κύριε...
2. Μεγάλο τουριστικό λεωφορείο με Iάπωνες τουρίστες επιστρέφουν από τα αρχαία της Αιανής και κάτω από τον ευρωστότερο πλάτανο των Βαλκανίων (ήδη μνημείο της φύσης) πίνουν αναψυκτικά και φωτογραφίζουν το μέγα δέντρο. Ο Στ. Δγλς τους σφύριξε αγγλικά: «Τον πλάτανο εφύτεψε ο μέγας Αλέξανδρος»· κι έγινε το έλα να δεις. Τρελάθηκεν ο τουρισμός σε φωτό, πόζες καμώματα (όχι δεν προσπάθησαν να τον ανεβούν κιόλας) κάτω και γύρω από τον πλάτανο που εφύτεψεν ο κυρ’ Μέγας Αλέξανδρος Λευκοπηγής και περιχώρων κύριοι βουλευτές Κοζάνης, Πρεσπών, Φλωρίνης, Εορδαίας και Ζάεφ...

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2018

Μάριος ένα όνομα που μ' αρέσει γενικώς και ειδικώς


Τα πρόσφατα παλιά χρόνια της δόξας των γραμμάτων της πόλεως και της λόξας των διαπραγμάτων (μας) σε μια βραδιά ποίησης στην αίθουσα αναμονής του ΚΤΕΛ Κοζάνης αφιερωμένη στο ‘Ταξε. Ενας νεαρςκα προς τοερωμναΜελτητηματα για την ποηση του ντινου Χριστιανευσεις, επιμλειες βιβλίδι», που αλλού, διαβάζαμε τα ειδικά προς τούτο ποιητικά κείμενα. Ενας νεαρός νέος μαθητής είχε στην καλλιτεχνική του επίβλεψη μια ομάδα 3-4 άλλων νεαρών και διάβαζαν κάτι που δε θυμάμαι. Δεν το γνώριζα τότε. Τον γνώρισα έκτοτε· κι ήταν μια ανακάλυψη - αποκάλυψη.ος του κλυκου της Π τε. Κι ητνα μια ανακλαυψη αποκαλυψη τ νεος που ιεχε στην επιβλεψη του
Με τον καιρό έγινε μέλος και μέρος του κλυκου της Π τε. Κι ητνα μια ανακλαυψη αποκαλυψη τ νεος που ιεχε στην επιβλεψη τουος του κύκλου της «Παρέμβασης». Ξεχώρισε δια την φιλολογική του πολυμάθεια αμέσως παρά το νεαρόν του. Αρθρα, παρουσιάσεις, ομιλίες, εισηγήσεις σε συμπόσια και συνέδρια, δημοσιεύσεις, μεταπτυχιακά, διδακτορικά  (έλεος) επιμέλειες βιβλίων μέχρι και σε ιερατικές παρενδυσίες επιδίδονταν. δονταν ﷽﷽﷽ές παρενδυσεα ηματα για την ποηση του ντινου Χριστιανευσεις, επιμλειες βιβλΕγινε φιλολογικά περιζήτητος στην πόλη και τη ύ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ρτυρος και Φωκα κηπουρον τον ωραιο νσησγηεις σε συνεδρια δημοσιευσεις, επιμλειες βιβλχώρα. Νιώθω ιδιαίτερα ωραία γι αυτόν τον συν τοις άλλοις και ωραίο νέο που ξεκίνησε από την «Π».
         Σάββατο,  22 Σεπτεμβρίου, Φωκά ιερομάρτυρος και Φωκά του κηπουρού με το δρομολόγιο της Θεσσαλονίκης των 2 και 10 στο ΚΤΕΛ Κοζάνης αφίχθη το πρώτο βιβλίο του: «Πέρα από τις ισχνές αγελάδες». Μελετήματα για την ποίηση του Ντίνου Χριστιανόπουλου, εκδ IANOS. Μάριος – Κυπαρίσσης Μώρος το έγραψε και ε.﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ εισα έκτοτε· η το πρωα ηματα για την ποηση του ντινου Χριστιανευσεις, επιμλειες βιβλίναι το ίδιο νέος.  M;vrow. KYparisshw φεγαδες. Μελτητηματα για την ποηση του ντινου Χριστιανευσεις, επιμλειες βιβλό﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ς ισχνίου, ίχθη το πρωα ηματα για την ποηση του ντινου Χριστιανευσεις, επιμλειες βιβλ

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2018

«Εσύ ήσουνα για μένα μια παλιά ιστορία...» (ταχυδρομική μελέτη)

Για το ελληνικά Ταχυδρομεία ομιλώ. Στην πόλη μας θεωρώ εαυτόν τον παλαιότερον θαμώνα και χρήστη του ευρύτερου ταχ. χώρου και τρόπου· 34 συναπτά χρόνια μπαινοβγαίνω εκεί. Η αποστολή του περιοδικού η αιτία. Ολοι οι παλιοί υπάλληλοι που γνώριζα συνταξιοδοτήθηκαν. Το λέω στους σημερινούς σημασία δεν δίνουν και καλά κάνουν. Υπηρέτησα στο στρατό ως διαχειριστής επιταγών (λοχίας παρακαλώ) για 28 μήνες στη ΒΣΤ 900Α, άρα η συμπάθεια και η γνώση περί την διαχείρισιν των ταχ. αντικείμενων είναι πέραν αυτής του κανονικού πολίτη.


Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018

«Σωστά μιλήσαν οι μαντατοφόροι...», μετά 47 χρόνια



Εκείνον τον Σεπτέμβριο κάθε πρωί κοιτούσα
τον “Ελληνικό Βορρά” και την “Μακεδονία”
στα δύο καφενεία της πλατείαςς στη Λευκοπηγή,
τ’ αποτελέσματα των εισαγωγικών εξετάσεων περιμένοντας.
Αλλά και εκείνο το μεσημέρι είδα στο “Βήμα”
(πως προέκυψε αλήθεια αυτή η εφημερίδα στο χωριό;)
την είδηση για το θάνατό του.
“Διαδήλωση κατά της τυραννίας η κηδεία του Σεφέρη”
Θυμήθηκα τον συμμαθητή μου στο θρανίο
της ΣΤ’ στο Βαλταδώρειο Γυμνάσιο
καθώς διάβαζε την εβδόμη έκδοση (1969) των ποιημάτων του
στα γόνατα κρυφά σε ώρες σχολικής πλήξης και ανίας
αυτήν που αγόρασα από ένα CLUB βιβλίων της Αθήνας τότε.
Πριν λίγα χρόνια πέθανε εντελώς ο Μιχάλης Καραμάνης
από τον άγιο Χαράλαμπο χωριό του αγίου Ραφαήλ,
στον κατάλογο πριν εγώ άλλ’ όχι στους και βαθμούς ως Καραγιάννης
Αλλοτε Σταθμάρχης το ΟΣΕ Σκύδρας, Νομάρχης Πέλλης κ.λπ
Τώρα κάθε που χαϊδεύω αυτήν την μονάκριβη έκδοση
χαϊδεύω και της μνήμης του τα ανακατεμένα μαλλιά
τότε που υπήρχε ακόμα «Ελεύθερη Ελλάδα»
κι όχι ένα στρώμα σάπιων φύλλων φυλών και φίλων...

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2018

20 Σεπτεμβρίου 2018 δηλ.1971

Προφανώς με τον «Ερωτικό λόγο» θα κινούσαμε.
Στο χαρτώον του σιντί διαβάζω το Καβαφικόν:
«Πρόταση ερμηνείας του ποιήματος Λ. Σαμπανοπούλου»
Α(ργύρης) Μ(πακιρτζής) στο «Πέρασμά σου».
Το ρόδο, η μοίρα, τ’ αλαργινά φίδια σώματα γυναικών
- ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ 2014 επιμέλεια Δ. Δασκαλόπουλος-
Κι ύστερα κατεβήκαμε στο λιμάνι του
«Ασίνην τε...Ασίνην τε...».
Πρωί την είδα στο ταχυδρομείο
ένα άσπρο κόκαλο ποιήματος που πήραν το κρέας.

«Πίσω από τα μεγάλα μάτια τα καμπύλα χείλια
τους βοστρύχους
ανάγλυφα στο μαλαματένιο σκέπασμα της ύπαρξής μας
ένα σημείο σκοτεινό που ταξιδεύει σαν το ψάρι
μέσα στην αυγινή γαλήνη του πέλαγου και το βλέπεις:
ένα κενό παντού μαζί μας...»
Η μνήμη μού έκαψε τα δάχτυλα
που πάνω στις χορδές συναρμολογούσαν τον άνεμο
Κι ήταν η μέρα που ήθελα μόνος να πιω καφέ
και κάπως το πράγμα εν νοσταλγία να ρεμβάσω,
δια νιοστήν δε φορά να Τον ξαναδιαβάσω..

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018

Καθήμενος...



Καθήμενος σε καφενείο - 1,5 ευρώ ο espresso -
στο γειτονικό σοκάκι ξεφυλλίζων βιβλίο
περί του κυρίου του Δον Κιχώτη,
είδα φουριόζο ιερέα εν πλήρει εξαρτύσει
αλλά χωρίς ναό, ποίμνιο κ.α. αξεσουάρ ιεροσύνης
να σπεύδει βήμα ταχύ στο παρακείμενο καπνοπωλείο
ίνα αγοράσει τα επιούσια σιγάρα του
να τα καπνίσει εντελώς περιπαθώς κι εμμανώς.
(Τ’ άναψε πριν βγει απ’ το «καπνοπουλειό»).
Είπα ενδον:
- Αυτά κι αν είναι πάθη
Θεέ μου δώσε ένα τέτοιο
να αναλώνω και ν’ αναλώνομαι
κι όχι σε πάθη όλο νωθρότητα κι αναβλητικότητα
ξέπνοες αναγνώσεις και άτονες γραφές
που υπάρχω κι όπως έλεγε ο Εζρα Πάουντ
«όλη την ώρα σου ζητάν να έχεις μυαλό».


(Κώστας Ντιος εποίει)

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2018

«Παρέμβαση» ο πρεσβευτής των γραμμάτων της Κοζάνης σ’ ολη την Ελλάδα

 
Κυκλοφόρησε το 188-189 διπλό στην αρίθμηση τεύχος της λογοτεχνικής επιθεώρησης της Κοζάνης ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ. Το περιοδικό βρίσκεται στο 34ο χρόνο της έκδοσής του (1984) και είναι ένα από μακροβιότερα λογοτεχνικά περιοδικά στον ελλαδικό χώρο. Αποτελεί τον μοναδικό πνευματικό πρεσβευτή των Κοζανίτικων γραμμάτων στην Ελληνική επικράτεια αφού πηγαίνει παντού αλλά και συνεργάζονται σ’ αυτό συγγραφείς απ’ όλη τη χώρα. Το περιοδικό τιμήθηκε το 2014 με το Κρατικό Βραβείο λογοτεχνίας για τη μακροχρόνια συμβολή του στα γράμματα. Το εξώφυλλο του τεύχους φιλοτέχνησε ο εξαίρετος γραφίστας ζωγράφος και εν γένει καλλιτέχνης κ. Δημήτριος Χάτσιος. Εχει σχέδια του ζωγράφου Κ. Ντιο και ένα κεραμικό της κ. Λίλυς Σφήκα Παπαγιαννάκη. Η Παρέμβαση σε συνεργασία με δημόσιους, δημοτικούς και ιδιωτικούς φορείς ετοιμάζει για τις 23, 24, 25 Νοεμβρίου το 3ο Λογοτεχνικό Συμπόσιο της Κοζάνης με τιμώμενο πρόσωπο τον ποιητή Τίτο Πατρίκιο.
Τα περιεχόμενα του τεύχους έχουν ως εξής:
 
1 Π.Β.Πάσχος Νύχτα ολοφώτεινη ποίημα
2 Χάρης Βλαβιανός Κυκλαδικό ειδύλλιο ποίημα
3 Ενδόδημα κι αποικιακά Β.Π.Κ.
9 Μαρία Ιατρού Ο ποιητής Ανέστης Ευαγγέλου…
17 Α. Κάλφας Κιονόκρανο κρυμμένο βαθιά…
20 Μ. Καραγιάννης Βιογραφία και αυτοβιογραφία…
23 Αρετή Γκανίδου 2 ποιήματα
26 Χριστίνα Καραντώνη 3 ποιήματα
27 Αλεξάνδρα Μπακονίκα 3 ποιήματα
28 Δήμητρα Κουβάτα 5 ποιήματα
29 W. B. Yeats 4 ποιήματα απόδοση Αν. Κουστινούδη
31 Ο ποιητής Κ. Θ. Ριζάκης συνέντευξη στη Δ.Β.Κ.
35 Δήμητρα Β. Καραγιάννη Η λογοτεχνία και η πόλη
37 Γ. Κεντρωτής δύο ποιήματα
39 Θ. Μαρκόπουλος Χρονολόγιο Μιχάλη Γκανά
48 Αντ. Παπαβασιλείου Una storia d’amore …
52 Μαν. Περοδασκαλάκης ποίημα
53 Αλεξάνδρα Βαρύκοκου 2 μικρά πεζά
54 Δ. Μεντεσίδης για τα “Λόγια Ριζωμένα” του Α.Π.
57 Αρχοντούλα Διαβάτη “Ο ηλίθιος” κ.λπ.
60 Ν. Μυλόπουλος Ερωτικά ολογράμματα ποιήματα
62 Αλεξ. Αραμπατζής 3 ποιήματα
63 Γεωργία Βεληβασάκη Υπό αίρεση ποίημα
64 Χρ. Μαυρής 26 Χάικου του έρωτα και του θανάτου
65 Χρύσα Βλάχου Επιστροφή ποίημα
66 Μ- Κ. Μώρος για τον Ματθαίο Μουντέ (μελέτη)
82 Αντ. Κάλφας Μικρή φόρμα με μεγάλες συνέπειες
86 Ε. Α. Πόε Ονειρο μέσα σε όνειρο μτφρ. Σ. Σένγκεν
87 Αγγελική Πεχλιβάνη 2 πεζά
90 Γ. Δελιόπουλος 2 ποιήματα
91 Charles Baudelaire Αλληλουχίες μτφρ. Ν. Γκάτσου
92 Ευαγελία Δημουλή Η ταυτότητα διήγημα
96 Ουρανία Μπάγγου Οι σκελετοί των ανθρώπων
98 Κ. Πάλλα Ο λογοτεχνικός κυβισμός του J. Campré
101 Ελένη Κοφτερού για τον Δημήτρη Αγγελή
103 Εφη Λιακοπούλου για τον Θανάση Μαρκόπουλο
106 Λέων Ναρ για τον Κώστα Φρουζάκη
108 Σοφ. Μαρδάνη για τον Φ. Κυριαζάτη- Λαζατινού
110 Β. Π. Κ. Επί του εκδοτικού πιεστηρίου
111 Οδός βιβλίων Πάροδος περιοδικών

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2018

Πρωί της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού

...Πήγα να τον πειράξω.
«Ολα αυτά, γέροντα, μυρίζουν κάπως ειδωλολατρία. Τι χρειάζονται τέτοιοι θεόρατοι σταυροί, σκιάχτρα που νοθεύουν της φύσης τη συμμετρία και τη Θεία ρύθμιση», ψέλλισα κάπως ημιαθώα.
«Τι είπες, αχρείε, για το Σταυρό» ξέσπασε αυτό το σωματικά λειψανάβατο καλογερικό ον και μου τίναξε αλλόφρον, γροθιά ντιρέκτ, το εξαποστειλάριον του όρθρου χύμα και εν θριάμβω:
«Σταυρός, ο φύλαξ πάσης της οικουμένης· Σταυρός, η ωραιότης της Εκκλησίας· Σταυρός, Βασιλέων το κραταίωμα· Σταυρός, πιστών το στήριγμα· Σταυρός, Αγγέλων η δόξα, και των δαιμόνων το τραύμα.»
- Χαμένε...
Ησύχασε· εγώ λιώμα...


Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2018

Το τελευταίο τσιγάρο του Α. Κ.

...κι ύστερα να κοιμηθούμε με το ξεχασμένο
τσιγάρο στο στόμα να καούμε να γίνουν όλα
στάχτη και να ξαναγεννηθούμε ίδιοι
κι απαράλλαχτοι μοναχικοί με την
απαράμιλλη γυναίκα που αγαπήσαμε αλλά
δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς


κι ας είχε το χαμόγελο και τα ωραία χείλη
της Μαίρυλιν Μονρόε
τα δάχτυλα με το αναμμένο τσιγάρο
της Μάρλεν Ντήτριχ

τέτοιες γυναίκες βράχους δεν ξανασυναντάς
ούτε αγάλματα που ανάβουνε φωτιές με το
καλημέρα...

(απόσπασμα από το 13ο άσμα από τον ποιητικό μονόλογο «Το τελευταίο τσιγάρο» του Αντώνη Κάλφα το οποίο σε θεατρική διασκευή ο θεατρικό όμιλος «Πήγασος» Κατερίνης παρουσίασε το βράδυ της 10ης Σεπτεμβρίου στην αυλή του Μουσείου Σύγχρονης Ιστορίας Κοζάνης στο πλαίσιο των Λασσανείων. Στη φωτ. ο συγκλονιστικός αφηγητής Χάρης Αμανατίδης