Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Σ' αυτό...

Σ΄αυτό το βραχοκοίλωμα λίγο πριν την Σκήτη της Μικρής αγίας 'Αννας μετρούμε κάθε χρόνο το χρόνο μας, τι αφήνει και τι πρσθέτει πάνω μας κι εντός μας, (το δεύτερο δε φαίνεται και τόσο καλά...)

Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

O κύριος Διευθυντής της Κυρίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης...

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Μάνα μητέρα μανούλα...

Η εορτή της μητέρας είναι μια μετακινούμενη Κυριακή εορτή
αλλά η γιορτή της μάνας είναι μία διαρκής και ακίνητη.
Εχω τρεις μάνες τη δική μου, τη γυναίκα μου μάνα της κόρης μου
και την κόρη μου μάνα του εγγονού μου...

Σάββατο, 13 Μαΐου 2017

Στην 14η της Θεσσαλονίκης στο 15ο περίπτερο, στο χώρο της Βαβέλ!

Εχτές του αγίου Επιφανίου Κύπρου, στη Θεσσαλονίκη και στην 14η έκθεση βιβλίου το «εκκλησίασμα» στην εκδήλωση της "Παρέμβασης" με τις 10 -1 ποιήτριες της Θεσσαλονίκης και ο Μιχ. Γκανάς να διαβάζει ποίημα της Αρετής Γκανίδου από τα Τρίκαλα (αλλά Ημαθίας)

... «..Σαλαμίνα. Φωτογραφίζεσαι με το ποίημα ανά χείρας. Επιτέλους ένα ποιητικό απωθημένο σου επιφανειούται· μαργαρίτες κίτρινες παντού και χάνεσαι στην απέραντη πόλη αναζητώντας τον άγιο Επιφάνιο (εορτάζει στις 12 Μαΐου «Φανείς Επιφάνιος εν Κύπρω μέγας/Κλέος παρ’ αυτή και θανών έχει μέγα») τους κίονές του δηλαδή, χαμένος στο αθέριστο χορτάρι (τα φίδια αδιαφορούν) όπως και το μέρα τη μέρα λεηλατούμενο από τον καιρό και τους τουρίστες, στρογγυλό ψηφιδωτό στην Βασιλική της Καμπανόπετρας, ναό αρχαίο, σχεδόν πάνω στη θάλασσα. Δε νιώθεις τίποτα. Ο χρόνος ο τωρινός, ο χτεσινός, ο χρόνος ο απέραντος, έχει σοβατίσει την όποια φλούδα της ψυχής σου, με τα κονιάματα της ασυγκινησίας. Η Νίκη (Μαραγκού) μας δείχνει, την άμμο το μέρος που φαίνεται να φωτογραφήθηκε ο Γ. Σεφέρης πηγαίνοντας για κολύμπι, έτος 1953. Αύγουστος ήταν μήπως;

( Η α' φωτ. είναι της κ. Μαρίας Τσιουτάνη που παρακολουθούσε εκτός πεδιάς την εκδήλωση)

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Η ράβδος σου (του Ν.Κ. δηλαδή)

Ἡ ράβδος σου καὶ ἡ βακτηρία σου, αὗταί με παρεκάλεσαν»
- Αλλά για ποιό πράγμα;
Πίσω η Παναγία του τύπου "Θρηνωδούσης" φωτο-αντίγραφον εις πανί. "Και σου την καρδίαν άφθορε ρομφαίαν διελεύσεται, όπως διαλογισμοί εκ πολλών αποκαλυφθώσι" (Λουκ. Β.35). Η αυθεντική απόκειται στη Δημοτικη Βιβλιοθήκη Κοζάνης. Μπροστά, αλλά δεν φαίνεται η ποιήτρια και ζωγράφος Χριστίνα Καραντώνη που κρατά τη μηχανή της φωτοδιαιώνισης του ασημάντου είδους μας...

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

Προς Θεσσαλονίκη


Αφού όλοι πάνε στη Θεσσαλονίκη αυτή τη βδομάδα είπαμε να πάμε κι εμείς, όπως κάθε χρόνο άλλωστε, 1 ώρα και λίγο δρόμος είναι...

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

Αρχοντικό ενσταντανέ

Από την ποιητική βραδιά στο αρχοντικό Βούρκα για την ποίηση της Κατερίνας Κούσουλα σε ενσταντανέ  της Χριστίνας Καραντώνη

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Τα δύο εξώφυλλά (της) κι αυτή εκεί στο αρχοντικό Γρ. Βούρκα (5-5-2017)


Κατά πρόσωπον
κατά μέτωπον
κατά μάτια στεγνά
ανεστίαστα και ανέστια
τα ποιήματα
πλάνην ποιητικήν πλανώνται
θολά
(Χριστίνας Καραντώνη "Σε κλοιό σώματος" εκδ. του Φοίνικα


Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

Με αφορμή την αποψινή εκδήλωση στο αρχοντικό Βούρκα (Απόσπασμα από κείμενο του άλλοτε 200;)

.........
" Μικρό κηπουρίην με νυχτολούλουδα που περιμένουν τη μουσική και τη νύχτα, δύο εντελώς ξεχωριστές καταστάσεις για ν’ ανοίξουν τα σώματά τους και να μοιράσουν δωρεάν της άδολης τους ύπαρξης το είναι. Δυό τρεις γλάστρες με βασιλικό και μέντα. Σπιτικά εντελώς πράγματα χωρίς καμιά ρητορεία πάνω τους. Αυτή την αυλή αγάπησα.
Αλλά γιατί;

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Επέστρεφε...

 Επέστρεψα, κάπως αργά, στης γης το χωματογυρογιάλι
που περιμένει να το φυτέψουμε και ό, τι μας προκύψει
όχι απ' ανάγκη αλλά επιθυμία που σαλεύει αγάλι αγάλι
να ποτίσω και να ποτιστώ μη το νερό της ψυχής λείψει

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Το ...Αβατον

Μονή οσίου Νικάνορος (εκ Θεσσαλονίκης) στη Ζάβορδα (1534) παρά το όρος Καλλίστρατον, άνωθεν του Αλιάκμονος στα όρια Γρεβενών - Θεσσαλίας με το περίφημον «Λεξικόν του Φωτίου» πλήρες εκεί κι όχι κολοβόν και το σπουδαίο «Κώδικα» της (έκδοση ΙΝΒΑ Κοζάνης και ΚΝΕ του ΕΙΕ - Μαρία Χριστίνα Χατζηιωάννου). Το ληξιαρχείον ανθρώπων και τόπων Δ. Μακεδονίας και όμορων Περιφερειών. Με άβατον αρχήθεν και εκ διαθήκης του αγίου. Αυτοεκαταλύθη το άβατο όταν ο γενναίος Δυτικομακεδών σεισμός των 6,6 (Τα «6,6 της σκηνοπηγίας» μας) της 13ης Μαίου 1995 διέλυσε τον περίβολόν του και επανήλθε πριν 2 χρόνια όταν η μονή κατελήφθη από συνοδεία εκ της Μονής Ορθοκωστάς Αρκαδίας (ναι, αυτή του Θανάση Βαλτινού και της ‘Αγρα).

Αραγε γιατί οι Αγιοι κι οι Καλόγεροι θεσπίζουνε φορές το άβατο
σε γυναικείους πόδας και συνακόλουθα ψυχές σε σώματα ωραία
Αποκλεισμένες μιας κατανύξεως από ένα χώρο γι αυτές αδιάβατο
επιτρέπουν σε «θεούς» και δαίμονες να τις δυναστεύουν λαθραία


ΥΓ. Δεν υπάρχει πιο θλιβερή και σκοταδιστική απαγόρευση

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

29 Απριλίου 1863 - 29 Απριλίου 1933

Πότε καβαφικός και πότε σαιξπηρίζων

Είπα· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, αυτή εδώ δεν έχει θάλασσα».
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί προφανώς καλλίτερη απ' αυτή.
Κάθε προσπάθεια αλλαγής με αόρατο μελάνι είναι γραφτή
Ως εκ τούτου η καρδιά μου, κι όχι μόνον,  είναι θλιμμένη.


Ο νους μου ως πότε μες στης ανίας τα τοπία θα ξεχνιέται
Όπου το μάτι μου γυρίζω, (περισκόπιο) όπου κι αν μένει
με χαλάσματα κι ερείπια πολιτικά θέλει συναπαντιέται
Πως τόσα χρόνια πέρασα σ’ αυτά και ρήμαξα και χάλασα»

Είπες· στες γειτονιές, στους δρόμους τους ίδιους θα γυρνάς
στα ίδια σπίτια, γραφεία, βιβλιοπωλεία, ναΰδρια θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλη σου θα φθάνεις. Για τα αλλού -μη ελπίζεις-

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις ούτε και άλλες θάλασσες
αφού αναίτια ή ευλόγως με όλους σχεδόν τα χάλασες
για σένα δεν έχει λεωφορείο, και τραίνο πια δε φτάνει.

Είπαν· άρα η πόλις θα σε ακολουθεί. - Καλά ας με κάνει...

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Μικρά οδός

Την μικράν οδόν της πόλεως με το όνομα Γ. Σεφέρη
δυο πινακίδες και δύο είσοδοι οικοδομών απαρτίζουν
Τα σπίτια που είχε τα πήραν έμποροι από ξένα μέρη
το Δημόσιο και οι τράπεζες που τη ζωή πλέον ορίζουν


"Μη καρτεράτε..." αδίκως

Με τη λήξη της Παρακλήσεως στην εικόνα της Παναγίας Ζιδανίου κ.λπ. που εδρεύει τις μέρες αυτές στον καθεδρικό και βγήκε στην ετήσια ζητεία της, άρχισε η συγκέντρωση του γενναίου ΚΚΕ με ομιλητή τον Μεγάλο Αρχηγό του. Το μεγάφωνα διαλαλούσαν για το λαό: «’Αιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο αν ξυπνήσεις κ.λπ...» Αν ξυπνήσεις! Μα υπάρχει πιο ξύπνιος κι έξυπνος λαός του ελληνικού; Για αυτό άλλωστε πληρώνει (πληρώνουμε) τοις μετρητοίς ή και επί πιστώσει αγόγγυστα χωρίς ούτε μια διαδήλωση κι όλο σε εξόδους εορταστικές κι εκδρομές είμαστε .
Εν τούτοις ένιωθα κάπως εν εξεγερδιεγέρσει. Ηταν από τα τραγούδια φαίνεται. Δίπλα στην πλατεία τα παιδάρια έπαιζαν αμέριμνα χωρίς να γνωρίζουν τι τα καρτερά ανεξαρτήτως αν τους λένε:
«Μην καρτεράτε να λυγίσουμε ούτε για μια στιγμή» ότι λυγίσαμε μέχρις το μη περαιτέρω.

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Αμλετ Χ 3

3 μεταφραστικές παραλλαγές της 1ης στροφής του ποιήματος ΑΜΛΕΤ του Μπορίς Παστερνάκ

Σβήσαν οι φωνές. Στη ράμπα βγαίνω
Σε μιας πόρτας κούφωμα ακουμπώ
κι απ’ τη μακρινή ηχώ προσμένω
μοίρα να μου πει και ριζικό
(Αρης Αλεξάνδρου)
*
Ολα ησυχάσαν. Βγήκα στη σκηνή
Ακουμπώντας στην παραστάδα της πόρτας
Αρπάζω μεσ’ στην μακρινήν ηχώ
Τα γεγονότα του αιώνα μου
(1958 Μιχ. Λίλλη- Γ. Δυριώτης)
*
Βγήκα στο μπαλκόνι, σαν κόπασε η οχλοβοή.
Σκύβοντας στο ξύλινο περβάζι,
άκουσα στην ηχώ την μακρινή
τι στον αιώνα μου θα συμβεί.
(Δημήτρης Τριανταφυλλίδης στο τχ. 183 της «Παρέμβασης» που κάνει μια επιλογή και μεταφράζει από τον ποιητικό κύκλο «Ποιήματα του Γιούρι Ζιβάγκο»)

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Αφίξεις χωρίς ήξεις

Αφίχθησαν τα τάγματα, τα συντάγματα
και οι μεραρχίες των περιοδικών
ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ, ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ.
Αλλά γιατί νιώθω σαν συνοριοφύλαξ
στην Επικράτεια των λογοτεχνικών εντύπων
που μέρα τη μέρα λιγοστεύει;

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Ο,τι μας έμεινε...

«...Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο
πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει...»
Ο Θεόκριτος, ο Ευμένης ο Κ.Π.Καβάφης κ.λπ.
Ημείς που είμαστε στο 33ο σκαλί διανομής της «Π»
τι να πούμε, πατώντες σε σακούλες
της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης
και του Ινστιτούτου Βιβλίου & Ανάγνωσης
ό,τι δηλαδή μας έμεινε
απ’ τις άλλοτε δόξες και λόξες μας...


Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Ο Θωμάς κι ο Γεώργιος στο Εαρ

Στους ναούς και όχι μόνον "Σήμερον το έαρ μυρίζει"
Θωμάς ο δίδυμος και Γεώργιος ο τροπαιοφόρος
ποιός τη μέρα και τη ζωή της άραγε επικαθορίζει
ο πρώτος λαός δύσπιστος ο δεύτερος άρχων δορυ-φόρος

Το σχέδιο η αλβανική εκδοχή του αγίου (τους) Γεωργίου από τον Γιώργο Κόλλα

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

183

Κυκλοφόρησε και μοιράζεται στο μέγα πανελλήνιον με τα ΕΛΤΑ και στην Κοζάνη χέρι με χέρι πόρτα την πόρτα (στην Κοζάνη υπάρχει επίσης στο ΣΥΝ-Βιβλιοπωλείο και στη Θεσσαλονίκη στο βιβλιοπωλείο ΚΕΝΤΡΙ) το νέο τεύχος (183) της “Παρέμβασης”. Το εξώφυλλο σχεδίασε η κ. Χριστίνα Καραντώνη όπως και τα σχέδια ένδον της. Υπάρχει ειδικό αφιέρωμα ”Παρά (1) δέκα (10) ποιήτριες εκ Θεσσαλονίκης”. Τα περιεχόμενα του τχ. έχουν ως ακολούθως:

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

‘Αρα ήμουν κι εγώ μ’ αυτούς...

50 χρόνια μετά από εκείνη την Παρασκευή 21 Απριλίου 1967.
Στη συνέχεια μαθητής Γυμνασίου ανέβαινα τις Κυριακές στην πόλη ν' αγοράσω την εφημερίδα «ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ», φιλοδικτατορικών διαθέσεων. Αρα ήμουν κι εγώ συμπαθών κι ας μην καταλάβαινα τι ήταν αυτά που τότε ζούσαμε (ας μάθαινα επιτέλους άλλωστε οι αντιστασιακοί όλων των καιρών είναι από θηλασμού στον αγώνα). Η εφημερίδα δημοσίευε υποχρεωτικά κάθε Κυριακή όπως και άλλες, ένα διήγημα από την «Ανθολογία...» του Ρένου κ.λπ. Αποστολίδη. Θυμάμαι του Διονυσίου Κόκκινου το διήγημα «Μια τουφεκιά στο γαλάζιο νερό» ή το όνομα ενός διηγηματογράφου που μου έκαμε εντύπωση: Κίμων Λώλος! Πολύ αργότερα έμαθα πως γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη σπούδασε στη νομική και έζησε στην ‘Εδεσσα. Δημοσίευσε μια συλλογή μόνον: «Διηγήματα σε πρώτο πρόσωπο» (1943). Την εφημερίδα με τα διηγήματα -...τόσον φανατικός γι’ αυτά τα γράμματα- την αγόραζα κάθε Κυριακή. Τις σελίδες μ’ αυτά τις κρατούσα όλες. Οταν όμως με το καλό έγινα κι εγώ «αντιστασιακός» εκ των υστέρων αφού επί 7 χρόνια τους πολεμούσα συνεχώς χωρίς αυτοί να το καταλαβαίνουν, τέτοια ζώα που ήταν πως να το καταλάβουν- (παράφραση του Φ. Μπαρλά) τις πέταξα. Δεν έχω ούτε μία. Τις προάλλες στο ΜΙΕΤ Θεσσαλονίκης και στα χαρτόκουτα με τις παλιές εκδόσεις είδα ένα τεύχος της (προς 7 ευρώ πωλούμενο!). Η νοσταλγία του χαμένου χρόνου λείανε κάθε δυσάρεστη παράμετρο λειτουργώντας απενοχοποιητικά. Παραφράζω κάπως και τον Ιωάννη Πολέμη όπως τον διάβαζα τότε στην εβδομαδιαίας κυκλοφορίας «Ποιητική Ανθολογία» του Π. Παναγιωτούνη (ως το απόσταγμα ψυχής του έθνους την υποτίτλιζε).
Αν και γύριζαν να ‘ρχονταν πίσω
τα χρόνια που έζησα πριν σε γνωρίσω
(μπορεί και σ’ αγαπήσω)
χρόνια αμνημόνευτα σαν να ‘ταν ξένα
τα χρόνια που έζησα μαζί (ή και χωρίς) σένα
- Τελος πάντων...

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

ΚΛΕΙΣΜΕΝΑ ΣΕ ΘΥΡΙΔΕΣ, 25 υστερόγραφα εποχής

 Το πρώτο "λογοτεχνικό τρίπτυχό" της παρουσίασε απόψε στη Θεσσαλονίκη η Δήμητρα Β. Καραγιάνη. Για το βιβλίο της μίλησαν: η ποιήτρια Αλεξανδρα Μπακονίκα, η Συγγραφέας-Ραδιοφωνική Παρραγωγός Μαρία Στύλου και η Δρ. Αγγλικής Φιλολογίας-Εκπαιδευτικός Άννα Κουστινούδη, Αποσπάσματα διάβασε ο Λευτέρης Μαρόγλου και η συγγραφέας τραγούδησε με τη συνοδεία της κιθάρας του Δημήτρη Γαύρου. Συντόνισε η δημοσιογράφος Κατερίνα Μαρκοπούλου. Την εκδήλωση οργάνωσαν οι εκδόσεις "Γαβριηλίδης", το περιοδικό "Παρέμβαση" και ο Σύλλογος Κοζανιτών Θεσσαλονίκης ( Γ. Βανίδης)

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Μέγα, ας πούμε, Σάββατον ακούγοντας το adagio του Albinonι

 Ψιλόβροχο Μ. Παρασκευής, Μέγα Σάββατον συντελεσμένο
σε σκηνικό καιρού που δεν λείπει μια λύπη εκ του ουρανού
πρόλαβα το «Ανάστα ο Θεός» και «Χριστός Ανέστη» περιμένω
Η κυδωνιά κι η πασχαλιά χαμόγελα ενός αγγέλου μακρινού.