Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Τρίτη, 5 Ιουνίου 2018

ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ και τα δέντρα

Ξεφυλλίζω, και ξεφλουδίζομαι υπό σκιάν, το ΔΕΝΤΡΟ τχ. 220-221 αυτής της Ανοιξης. Αφιέρωμα στον Γιαννούλη Χαλεπά. Σταθερή αξία στη λογοτεχνία 40 χρόνια ακριβώς. Πολλά δεν είναι...
Δέντρο λοιπόν.
«Δέντρο το δέντρο πέτρα την πέτρα πέρασαν τον κόσμο...» στη «Ρωμιοσύνη» ο Γ. Ρίτσος.
«...Ο Ζερόνιμο, βοσκός και αφηγητής ιστορίων, όταν προαισθάνθηκε πως ο θάνατος ερχόταν να τον πάρει, πήγε και αποχαιρέτησε τα δέντρα του κήπου του ένα προς ένα αγκαλιάζοντάς τα και κλαίγοντας, γιατί ήξερε πως δεν θα τα ξανάβλεπε») ο Ζοζέ Σαραμάγκο στην ομιλία του κατά την απονομή του βραβείου Νόμπελ 1998
«.... Στάθηκα πίσω από ένα δέντρο. Ελατο. Από κάτω ανέβαιναν. - Αέρα, αέρα τους φάγαμε, φώναζαν (Οι ίδιες διαχρονικές φωνές της πολεμικής αρετής των Ελλήνων ανεξαρτήτως «εχθρού»). Πήγα να βάλω τη γεμιστήρα στο αυτόματο. Βγήκε ο αγκώνας έξω από το προστατευτικό κορμί του πεύκου. Με πήρε η ριπή. Κρέμασε το χέρι. Εχανα αίμα κι αισθήσεις. Γύρω μου πολεμούσαν ακόμα...» (Αύγουστος του 1948 Γράμμος, ο πατέρας)

Δεν υπάρχουν σχόλια: