Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

Άη Δημήτριες...



- Πού έκρυψες τις λίρες;
- Ποιές λίρες...
Κι άρχισε αγώνας του ψεύδους εναντίον του ψέμματος. Που σε πονάει και σε σφάζει. Ο Χαρίσης έπιασε το “δεν” και το κράτησε μέχρι τέλους. Δεν βρήκα, δεν έκρυψα, δεν έχω, συναγωνιστές. Εφαγε αμέτρητες. Οι λίρες, καμιά 30ρια, όμως του έμειναν. Τις κρατούσε χρόνια πολλά μετά και με το σταγονόμετρο τις μοίραζε. Εδωσε και μια στη μάνα μου (Δήμητρα). Ηταν συγγενείς από τους πιο ζεστούς. Αυτή τη χάρισε στην ομώνυμη εγγονή της (Δήμητρα) η οποία έπαιζε μ' αυτήν στα μικρά της χρόνια ως μη έχουσα καμιά αξία. Ομως ξεχώριζε από τις άλλες που είχε για παιχνίδι δώρα γάμων, γεννήσεων, βαπτίσεων· δεν ήταν κάλπικη. Απλώς κλάπικη.
   Από το διήγημα “Μιναδόροι, μπαζαδόροι, επιστάτες, μαγείροι / κι η ιστορία όπως γύρει…” στη συλλογή “Ηδονο(α)βλεψίες” που κυκλοφορει από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια: