Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2013

«Προσπέκτους», λέει



-Πως του ‘ρθε, -έλα ντε;- χθες παραμονή οσίας Παρασκευής μετά τη νυχτερινή ανάβασιν στον ομώνυμο ναόν και λόφο της πόλεως -πλή﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽κρα ποιητικλαβαδες εκ νιζεζτήθος πιστών πεζών και καβαλλαρέων (ποικίλων «ίππων») κύματα δε κι οι αναδυόμενες αίσθησες από καλαμπόκι υβρίδιον,
σουβλάκι μεταλλαγμένον και χαλβά από νιζεστέ, επιστρέφοντας οίκοι έπεσε (δια πτώσεως στο πάτωμα) στα χέρια του (μου δηλαδή) όλως τυχαίως -άλλο βιβλίο έψαχα κι αυτό ξετρύπωσε- η μικρά (16Χ10Χ εκ. Χ6,6 χιλιοσδης ΠΡΟΣΠΕΚΤΟΥΣ εκδ. ΤΡΑΜ .Ιεσσαλονικη 1977.τών) ποιητική συλλογή του ελλογιμοτάτου Πάνου Θεοδωρίδη, ΠΡΟΣΠΕΚΤΟΥΣ, εκδ. Τραμ/Θεσσαλονίκη 1977.
            Εμεινα εκεί, θέλω να πω ξεχάστηκα στα ένδον της. Μ’ αυτήν ο Π.Θ περιηγείται στους κεντροδυτικομακεδονικούς τόπους και τους πολιτικά χρόνους μετά τη μεταπολίτευση και κάτι. Μπήκα με του ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ κατανοσταλγευσεως (μκαονικη 1977.η λυρική χωρίς επίθετα, πεζολογούσα και σαρκα κι αυτοσαρκάζουσα ποίηση, σ΄ ένα αφόρητο κλίμα κατανοσταλγεύσεως (ομόηχη αυτής η λέξις υδρομαστεύσεως στην εφαρμοσμένη υδρολογία) εποχών, καταστάσεων, διαστάσεων και η οποία με ...γονάτισε.
            Ο Π.Θ στη συλλογή του προτάσσει ένα ημισέλιδον κείμενον του περίεργου (και περίφημου ύ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽εστςο περι του Χριστονα δελο κειμενο) καθηγητού της λατινικής φιλολογίας στο Αθήνησι –απολυθέντος, λένε δια μερικήν διασάλευσιν του «λογισμικού» του- Χρήστου Καπνουκάγια εκ Σιατίστης, περί της υγιεινότητας και ηθικότητας των παλαιών σπιτιών, αλιευμένη μάλλονύ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽εστςο περι του Χριστονα δελο κειμενο από την αυτοεκδοθείσα αυτοβιογραφία του. Σπαρταριστή ιστορία εκκρεμεί δι’ αφήγησιν τού πως ο ζωγράφος Κ. Ντιός του εφιλοτέχνησε το πορτραίτο ή μήπως εχειρν  του.﷽﷽﷽ν προτομ το προτρταιτιοταρστγ1977.οτέχνησε την προτομήν  του.
            Ενα δεύτερο θραύσμα γραφής που παραθέτει είναι του Νικόδημου αγιορείτη από το σύγγραμά του «Ο αόρατος πόλεμος». Σ’ αυτό ο όσιος Ιουλιανός ερωτομανέστατος περί του Χριστού άφηνε ς.﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ τα χαλαι δεχεται την ρπεααιρεσιν σουμ δες των βιβλίων που βολεααιρεσιν σουμ τόσα πολλά και καυτά δάκρυα  να πέφτουν στις σελίδες των βιβλίων που διάβαζε και συναντούσε το όνομά Του, ώστε εκ της ένθεης  καύσης να χαλά ς.﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ τα χαλαι δεχεται την ρπεααιρεσιν σουμ  τα βιβλία. (Από εδώ και το τραγούδι του κ. Στ.  Ξαρχάκου που αποδίδει η Ζωή Φυτούση «Τα δάκρυα μου είναι καυτά» και «σου κάψαν το μαντήλι»).  Της καταστάσεως επελήφθη ο Αββάς Ησαίας όστις εν κατακλείδι χαριέντως του είπε: «...Ο θεός είναι φιλάνθρωπος και δέχεται την προαίρεσίν σου όμως τα βιβλία παρακαλώ σε να μην τα χαλάς».
            Αντιγράφω ένα άτιτλον ποίημα τη συλλογής ελαφρώς επίκαιρον.

Κάθε καλοκαίρι με πιάνει μελαγχολία
γράφω κρυφά ποιήματα νοσταλγώ την εφηβεία μου
κάθε καλοκαίρι δακρύζω και υποφέρω
ανήκω στη δεκαετία του εξήντα
σιχαίνομαι την παραθέριση, τη δουλειά
βόσκω στα λιβάδια της πόλης μου με αυταπάρνηση
θέλω τα χρόνια μου λρι.﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽να ζω καονικ
υποφελαγχολεααιρεσιν σουμ ίγα κι άσχημα
γιατί δεν έμαθα να ζω κανονικά. Τώρα
σας χαιρετώ κι ευχαριστώ για όλα.
Είναι καλοκαίρι.

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Άσχετε, τίποτα δεν κατάλαβες από την έκδοση. Δεν χρειάζεται να δυσφημείς ό,τι δεν καταλαβαίνεις.

η παρέμβαση είπε...

Σχετικέ μου μπορείς να γίνεις πιο σαφής έστω κι ανώνυμα

δημήτριος παν. μεντεσίδης είπε...

-''Muss es sein?''
-''Es muss sein...'' are the words that Ludwig van Beethoven wrote in the score of his 16th string quartet, Op. 135, in F major.
Also the phrase comes up when Tomas is debating whether or not to return to Prague after Tereza has left him in Zurich, in M.Kundera novel ''The Unbeatable Lightness of being''
...dear Mister ''Unknown''.