Τα λέει όλα

Χωρίς άλλα λόγια

Ηλθε και παρήλθε η παρουσίαση του Β. Π. Καραγιάννη

Σε μια όμορφη βραδιά κύλισε με ενδιαφέρον, χιούμορ και μέθεξη η παρουσίαση των "Ηδονο-α-βλεψιών" του Β. Καραγιάννη στο Αrt-bar Σουίτα στα Τρίκαλα. Η βροχή που έπεφτε συνέτεινε στο να εξελιχθεί η εκδήλωση σε μια διάχυση της αύρας του Βασίλη, να απλωθεί ένα μυστήριο στην αίθουσα προκαλούμενο από τις νύξεις για την πρότερη ζωή του συγγραφέα στα όρη και τους κάμπους της ιδιαίτερης πατρίδας του, ότε ήτο παιδίον και ξυπόλυτος ποιμήν, αλλά και χωρικός ποδοσφαιριστής και βαθύς γνώστης έως καταχραστής της ιδιότητας του βλεψία, ώσπου να φτάσει η ζωή του στο επιθυμούμενο επίπεδο, ήτοι να είναι άλλοι βλεψίες επί της ζωής αυτού. Και βεβαίως κερδίζουμε πολλά από τον συναγελασμό μαζί του και αφουγκραζόμαστε ακόμα και τον κάθε ψίθυρό του, επειδή κέρδος και όφελος ακόμα και έπαθλον είναι η φιλία μαζί του. Στη φωτογραφία τα τρία κορίτσια, η Φανή Μπαλαμώτη, η Παρασκευή Αλέξη και η Γεωργία Κολοβελώνη, που εισηγήθηκαν και προξένησαν την γλυκύτητα της βραδιάς, εξηγώντας γιατί αγάπησαν το βιβλίο και γιατί έπρεπε να το αγαπήσουμε κι εμείς οι υπόλοιποι.

ΗΛΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ

Κραβάτα...

"Κραβάτα" Καβαφική από την Αλεξάνδρεια ίσως φερμένη
εν έτει 2016 που μας έριξαν οι γεωργοί στου Γιδά την πεδιάδα
άπαξ φορέθηκε έκτοτε σε κρεμάστρα κουρείου σκονισμένη
τύψη και θλίψη αιωρούμενη κάτι σαν την σημερινή Ελλάδα

στα ΤΡΙΚΑΛΑ Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου

Ο Ηλίας Κεφάλας γράφει

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ Π. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΗ ''ΣΟΥΙΤΑ'' ΤΡΙΚΑΛΩΝ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ''ΗΔΟΝΟ-Α-ΒΛΕΨΙΩΝ'' ΤΟΥ
Μεθαύριο Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου και ώρα 08.00 το βράδυ φιλοξενούμε στο καλλιτεχνικό

σαν Χάικου

Τα κρόταλα με τον αέρα
χτυπάνε στο μπαλκόνι
νύχτα και μέρα
το "μη με λησμόνει"

με κασκόλ αλά Βαρουφάκη

Με κασκόλ αλά Βαρουφάκη (περίπου δηλαδή) παρατηρούμε το μέλλον δίπλα ακριβώς από το παρελθόν της σκαλιστής αρχαίας Κολυμβήθρας (ή μήπως προβατοπήγαδον για να θυμηθούμε τον αλησμόνητο Χρ. Μπέσσα) παρά την θέσιν Παλιόσπιτα. Από την έναρξη του γυρίσματος σιντί (το σκηνοθετεί ο Αργύρης Παφίλης σε λήψεις Νεκταρίου Δουγαλή) με τον γρήγορο τίτλο «Τόποι, τρόποι, άνθρωποι της επιχώριας λογοτεχνίας» και το οποίο θα υπάρχει ως παράπλευρον κέρδος εκ του Συμποσσα)﷽﷽﷽﷽﷽﷽Μπο Βρ τρθηεμρο του φερβυα τουγυρσιματος του σιντι με τον φηγτορο τσίου Λογοτεχνίας της Κοζάνη που θα λάβει χώρα το ύστερον τριήμερον του Φεβρουασσα)﷽﷽﷽﷽﷽﷽Μπο Βρ τρθηεμρο του φερβυα τουγυρσιματος του σιντι με τον φηγτορο τρίου.

Αγία αδελφή Αγάθη

  Δεν γνώριζα την ύπαρξιν της αγίας μάρτυρος Αγάθης (251 ) που η εκκλησία την σήμερον τιμά τη μνήμη της.

         «...Διαλάμπουσα μεν, με ωραιότητα και αφθορίαν τον﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ο ο καλλο ψυχσώματος, και με κάλλος ψυχής γεμάτη δε ούσα, από πλούτον και σωματικά αγαθά... Ινα απαρνηθή την πίστην της δέρνουσιν αυτήν

- Είπες βιβλία στο κομοδίνο. - Λάβε 92

Βιβλία (πολλά βιβλία) στο κομοδίνο του Β. Π. Καραγιάννη

Από τη στήλη  του περιοδικού ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟΥ του κ. Γεωργίου Κορδομενίδη

α. Κομοδίνον. Δηλαδή ένα τραπεζάκι 0, 37 Χ 0,37  εκατ. η επιφάνειά του, ύψους 0,40 εκ. χρώμα καρυδί. Στο 1/3 της επιφανείας του πορτατίφ του 1 ευρώ από ΙΚΕΑ, ένας χαρτοκόπτης, δύο στυλογράφοι με πένα (ο ένας πάγωσε η μύτη του και δε γράφει άρα θέλει ύγρανση), δύο κυτία με αμπούλες μελάνης μαύρης εντελώς αλλά και μπλου μπλακ. Ενας επάργυρος σελιδοδείκτης με φούντα παρακαλώ, μόλις αφιχθείς από τη νότιο Ιταλία, Ρέτζιο Καλαβρίας (Νούντσια και Πίνο οι εκεί φίλοι), νυχοκόπτης (!) ένα μπικ κόκκινο κι ένα μπλε, δύο φωτογραφίες (Δήμητρα και Μάριος), ορολόγιον μινιατούρα, ένα απόκομμα εφημερίδος που διαφημίζει το βιβλίο «Ελάσσονες ποιητές του μεσοπολέμου», ανθολόγος Σωτ. Τριβιζάς, κάρτα της αίθουσας τέχνης GOVEDAROU ART CALLERY, στην οδό Γ. Παπανδρέου 5, πρώην Ανθέων, χάρτινοι σελιδοδείκτες των εκδόσεων ΑΓΡΑ, εννοείται, -σ’ έναν γράφει ο ΝΙΤΣΕ «Να μη μιλάς  καθόλου για τον εαυτό σου είναι μια ιδιαίτερα εκλεπτυσμένη μορφή υποκρισίας» όπως κάνω εγώ δηλαδή) και του ΜΙΕΤ και οι οποίοι ακουμβούν στα βιβλία.

β. Βιβλία είπα: 92 το σύνολον αναλυόμενον ως ακολούθως: στην  επιφάνεια του κομοδίνου  22, κάτω απ’ αυτήν και μέσα στα πόδια του 18, δίπλα απ’ αυτό σε στοίβες δύο 27 και 25. 

- Μα έτσι χάνουν το νόημα τους όπως και το διάβασμα τους

- Μα τα βιβλία δεν τα διαβάζω, τα υπάρχω, με υπάρχουν, συνυπάρχουμε δηλονότι. Τελευταίο απόκτημα, δώρο, «Τα ποιήματα» του Στεφάνου ΣΑΧΛΙΚΗ, εκδ. ΜΙΕΤ, και από το ποίημά του «ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ» αντιγράφω:

Θωρείτε τες αρχόντισσες εσείς οπού αγαπάτε

οπού έχετε εξοδιάζετε, κανείς μηδέν λυπάται

κατά καιρόν πηδάτε τες, συχνά μηδέν το πάτε,

και να περνάτε σιγαλά, όλες να τες τιμάτε...

Το σχολείο ήταν μικρό...

Tο σχολείο ήταν παλιό και μικχος.﷽﷽﷽﷽﷽﷽πσο θανστα αδλριγλρό. Επρεπε να χτίσουν πιο μεγάλο. Είχαν βρει ένα μεγάλο χωράφι σε ιδανική θέση στο χωριό μέσα. Τα τρία αδέλφια που το είχαν δεν το έδιναν, ούτε δωρεά ούτε με

Εψές στον ΒΙΒΛΙΟ-Ρυθμό Θεσσαλονίκης

Η φωτ. του Γιάννη Βανίδη. Στη δεύτερη σειρά Αντώνης Κάλφας,  Άννα Κουστινούδη, Ηλίας Κουτσούκος, Ζωή Σαμαρά πρόεδρος Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, παρακάτω  Μιμή Παπαδέλη πρόεδρος Συλλόγου Κοζανιτών Θεσσαλονίκης "Άγιος Νικόλαος"

Επιστολή Β’

Ανεξάρτητα του τι θα πράξουν οι γεωργοκτηνοτρόφοι της γλυκείας μας (αχ) Πατρίδος, όσον αφορά τους εθνικούς δρόμους και παραδρόμους, ημείς θα είμαστε στη Θεσσαλονίκη και στο Βιβλιορυθμό της την Παρασκευή 29 Ιανουαρίου, Ανακομιδή λειψάνων Ιγνατίου του Θεοφόρου (τον άγιον συμπαθούσα παιδιόθεν όταν παρεπιδημούσα αναγνωστικά στις χριστιανικές εκδόσεις Ζωής και Σωτήρος), παραμονή δε των 3 Ιεραρχών (σχολική ημιαργία), ίνα φέρουμε εις πέρας τα όσα διαλαμβάνονται στην συνημμένη πρόσκληση.

ΥΓ. Ακόμα και με τα πόδια αν χρειαστεί θα πάμε ή και από θαλάσσης με σχεδία (απεργούν και τα καράβια) κι από εκβολή σε εκβολή των ποταμών που χύνονται στον κόλπο της θα της φτάσουμε· Αλιάκμων ο γεραρός μεγαλύτερος (σε μήκος) νεοέλλην ποταμός, Λουδίας ήρεμος κι ελαιώδης λόγω φυτοφαρμάκων κι Αξιός ήγουν Βαρδάρης θα πιάσουμε στο λιμάνι της λίγο πριν το ιδιωτικοποιήσει ο κ. Στ. Πιτσιόρλας (και καλά θα το κάνει αφού έκλεισαν, οι μη ικανοί του, το ωραίον καφέ στο Μουσείο φωτογραφίας).

Α' επιστολή

Πόθεν τα μεγάλα γένια του εικονιζόμενου Άγιου

Στα νέα μας χρόνια «τέσσερις στρατηγοί κινούν και παν στο πόλεμο στο ΙΡΑΝ», έγραφε ο Ν. Γκάτσος και μελοποιούσε ο Μ. Χτζ. Τα παλιά χσηε. ﷽﷽﷽﷽﷽αν κι αφυγαν μ'ος  ανατωτηθηκε φτατ. ΣΔιπλα μας τραγουδουν κα διακσεδρόνια όμως τρεις φίλοι Αντώνιος, Αθανάσιος,

Οι γενναίοι του βοριά

Αφού μίλησαν, φώναξαν , όχι  ψουν ο,τι λακησιν αλλα να τουςυχρεωσει να αγορασουν την ωχρα επαναορθωσεςω και να ξαναβδεν «γαύγισαν» υπέρ των αδέσποτων σκύλων της πόλεως, σε υπομηδενικές θερμοκρασίες οι λίγοι γενναίοι του βοριά ζητώντας την ολική απελευθά﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ μάλλον) απο τρεωσει να αγορασουν την ωχρα επαναορθωσεςω και να ξαναβέρωσηά﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ μάλλον) απο τρεωσει να αγορασουν την ωχρα επαναορθωσεςω και να ξαναβ (των

ΤΥΡΒΗ γεν. της νέας ΤΥΡΒΕΩΣ τχ.6,

ΤΥΡΒΗ γεν. της νέας ΤΥΡΒΕΩΣ τχ.6, ήγουν δισέλιδον έντυπον παπαδιαμαντόπληκτον εις πολυτονικόν παρακαλώ που κυκλοφορεί από τη "Φαιδρά Συντεχνία" Γρεβενών και Κοζάνης με διευθύνοντα σύμβουλον τον κυρ' Αντώνιον Παπαβασιλείου. Στέλνεται ατελώς σε όποιον τη ζητήσει.
Περιεχόμενα: Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλου "Μικρό θαλασσινό για τον Ζήσιμο Λορεντζάτο", Β.Π.Καραγιάννη "Ο λοξός άγιος", Νώντα Τσίγκα "Τι είναι η "κακαβιά" και τα "Κακαβά". Ο λωτός της ...μνήμης. Μία ανάμνηση από τον Παράδεισο", Αντωνίου Κάλφα "Επί πτερύγων μουσικών φθόγγων, επί πτίλων αύρας εναρμόνιου, λιγυράς", Αντωνίου Παπαβασιλείου, ως Εμφρων "Ανεμνησθη ότι εξημέρωνον τα Χριστούγεννα…"

Για τον 'Ατλαντα του Ανθιμου Γαζή που βρίσκεται στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης

Προς τι η είδηση, ως κάτι το νέον, της ανεύρεσης σπανίου (όντως) Ατλαντος (χάρτης) πάνω σε μια σόμπα! (καυσοξύλων ή πετρελαίου δεν διευκρινίζεται) του Ανθιμου Γαζή που εκδόθηκε το 1800 και ήρθε στη Βιβλιοθήκη της Κοζάνης με δωρεά του Ευφρονίου Πόπβιτς μαζί με τη Χάρτα

Εις Γεώργιον ΚΕΝΤΡΩΤΗΝ

Από «Βιργιλίου θάνατος» (σελ.754) του Μπροχ με GUTENBERG μαικήνα

στου GIAMBATISTA VICO (σελ. 1040) «Η νέα επιστημονική γνώση»

Του Μπρεχτ (σελ. 674) τη «Βαβυλωνιακή σσ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽γνωετραφρατα διατελού,ελομποσιου που θα αύγχυση των λέξεων» σφήνα

μέγα Γεώργιε Κεντρωτή πολυμεταφραστά διατελούμεν εν απογνώσει...

Κοντά στην παραλία Θεσσαλονίκης

Αναρωτιόμουν εχτές βράδυ στη Θσσλνκ. γιατί άραγε από το σωρό των περιοδικών της «Νέας Πορείας» που υπάρχουν προς εκποίηση σε βιβλιοπωλείο, (έτσι κάπως καταλήγουν τα περιοδικά) λίγο πριν την πολτοποίηση του, με 1,80 ευρώ, τόση ποσοστιαία κι η προβλεπόμενη οικονομική ύφεση για φέτος, πήρα τυχαίως το τχ. 139-140 (1966). Ηταν που είχε 2 ποιήματα του Κώστα Στεργιόπουλου για τον οποίο μόλις είχα μάθει πως είχε πεθάνει εντελώς, αυτός ο σπουδαίος κι ωραίος πνευματικός άνθρωπος του τόπου μας. Αντιγράφω ένα.

ΤΟ ΕΣΟΠΤΡΟ

Πόσα χρόνια κοιτάζομαι στον καθρέπτη
κι’ ακόμα δε μπόρεσα
να μάθω το πρόσωπό μου

Αν σπάσω τον καθρέπτη
θα χάσω το σώμα μου.
Αν γυρίσω τη ράχη,
θα χάσω το πρόσωπό μου.

Αφού δε μπορώ να κάνω αλλοιώς
κλείνω τα μάτια
Και γίνεται ο καθρέπτης πρόσωπο
και καθρέπτης το πρόσωπό μου

ΥΓ. Μιλούσα στην έκθεση ζωγραφικής του Μανώλη Δραγώγια στην ART GOVEDAROU GALLERY (Γ. Παπανδρέου 5 - πρώην Ανθέων) Πίσω μου ένας πίνακας της πόλεως Κοζάνης (κέντρον της) όπως δεν θα υπάρχει πια. Η φωτ. του Γιάννη Βανίδη

παρέχονται δωρεάν...

Με συγκινεί άχρι δακρύων η σεμνή, σχεδόν κρυμμένη, πινακίς στους διαδρόμους των νοσοκομείων: «Οι ιατρικές υπηρεσίες στα κρατικά νοσοκομεία παρέχονται δωρεάν». Λέξεις

Εχτές στην αυλή του Τιμίου Προδρόμου Λευκοπηγής

Με τη γιαγιά μου τη Δήμητρα, γράφει η Δήμητρα, φωτ. Δ. Στραβού

Ναι, αυτό το πρωινό

Ναι, αυτό το πρωινό της πόλης είναι που μου ταιριάζει

μουντό, ολιγόκοσμο και στο καφέ έναντι των φάρων

των γερανών του λιμανιού που στη θλίψη βουλιάζουν

έρμαιοι σκέψεων πικτο καφέ έναντι971 νεας Πορρών και πεινασμένων γλάρων

Όπου η δευτερεύουσα σε εισάγει στην ουσία: "Ηδονο-α-βλεψίες" του Βασίλη Καραγιάννη

Της Πόλυς Χατζημανωλάκη

Σε ένα διήγημα με τίτλο «Επιδρομή στην Πρωτεύουσα των προσφύγων» - ο Βασίλης Καραγιάννης, διηγηματογράφος, ποιητής, δοκιμιογράφος, εκδότης της με κρατικό βραβείο στεφανωμένης Παρέμβασης της

Ποίημα, ας πούμε, δια τον κυρ' Δ. Νόλλα και Αλεξ. Ππδ.

Πρωί στην αναμετάδοση της Θείας Λειτουργίας,

ναός αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου,

Τριήμερος αργία...

Την κάθε παραμονή Αρχιχρονιάς με το γλυκόπικρον μινύρισμα
στου Αλεξ. Ππδ τις σελίδες μονάζω ως επί δώματος στρουθίον
και κάθε πρωί Πρωτοχρονιάς αναμετρώ του καιρού το γύρισμα
στου Μεγάλου Βασιλείου την «Εξαήμερον» θείαν γραφή θύων

Αλλά
Την σήμερον τους συν-τρόφους στων ευχών τας συγχορδίας
σ’ όσους μ’ ευχήθηκαν αντεύχομαι από τα εσώφυλλα καρδίας

ΥΓ. Το βιβλίον και η δεξίά χείρ η γράψασσα αυτό