Αφήνεσαι σ' αυτά

ΤΟ ΑΝΟΙΚΕΙΟ

Τα φαντάσματά της στον καθρέφτη διαστέλλονται
σφηνώνοντας γρίφους σε άγρυπνες συλλαβές

Τότε κρύβεται σε ρόμβους από ασίγαστα ηφαίστεια
και σμαραγδένιους καταρράκτες.

Την κατακλύζει το ανοίκειο
Αφήνεται.

"Αν, λέω αν..."

Του αγίου Πολυτεχνείου σήμερα και των οσίων πολυτεχνιτών του. Παρά μία τεσσαράκοντα οι επέτειοί του. Εδώ ας σταθώ κι όχι από το φόβο του λάθους αρίθμησης  και του αντίστοιχου ραβδισμού μου. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα κάτι γελοία π﷽ντενχιοι κι ιδιως ποιιρόσωπα και οργανώσεις προσπαθούν να με

"Ο μη δαρείς ου παιδεύεται..."

Το κατόρθωμα της «δάρσεως» -ότι ό μη δαρείς ου παιδεύεται κατά τον Μένανδρον- του εν Θεσσαλονίκη Γερμανού προξένου (οι πρέσβεις και πρόξενοι είναι ιερά κι «απαραβίαστα» πρρση βασιλεα που ες κατα τον Αριστοφν  σημαόσωπα κατά την παγκόσμια συνθήκη και πρακτική εκτός από την Λιβυκή) θα καταγραφεί ως ισάξιον κι

Απορίες κρίσεως...στο βιβλίο του Χρ. Μασσαλά «Ερωτήσεις κρίσεως»

                              

                - Αφού ο χρυσός Οκτώβρης χώνεψε μέσα στον σκοτεινό Νοέμβρη

              - Εφτά χρόνια και πέρα σε το καλοκαίρι

                   - Ο έμπορας ντροπαλός και μετρημένος,

     προσπαθεί να οικονομήσει λίγο βιός

     Κι ο ζευγάς σκύβει στο χωραφάκι του,

      χρώμα της γης, το δικό το χρώμα

      προτιμώντας να μείνει απαρατήρητος

    - Η μοίρα προσμένει στο χέρι του Θεού, κι όχι στο χέρι των πολιτικών που   

       κάνουν άλλοι καλό κι άλλοι κακό, με σχέδια και με προβλέψεις

                 -  Ολοι μας ενατς﷽﷽﷽﷽﷽﷽εττοζ μυσρτικου Θεοίχαμε τους προσωπικούς μας τρόμους τους ιδιαίτερους ίσκιους μας, 

              του μυστικούς μας φόβους

                   - Μα τώρα ένα μεγάλος φόβος έπεσε πάνω μας φόβος όχι του ενός μα των πολλών

         .         - Ωστόσο πηγαίναμε ζώντας

     Ζώντας και ψευτοζώντας...

Οταν ήμην δάσκαλος

Δευτέρα 12/11στις 7 το βράδυ

        Η ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΔΡΑΓΩΓΙΑ

         Κάτι το εξαιρετικά όμορφο θα λαμβάνει χώρα από τη 12^η Νοεμβρίου στον εκθεσιακό χώρο του Δήμου Κοζάνης (Χ. Μεγδάνη, έναντι του Επισκοπείου). Ο ζωγράφος Μανώλης Δραγώγιας εκθέτει 80 έργα από την πρόσφατη, επί το πλείστον, εικαστική του διαδρομή, η οποία αφήνει σε ση ση ﷽﷽﷽﷽οατή ομή η οποία αφηστον ειακστικόσους την περιηγούνται την αίσθηση μιας ολοκληρωμένης παρουσίας του δημιουργού στο χρόνο και στην ομορφιά που πηγάζει από τα πιο απλά πράγματα της φύσης και των ανθρώπων.α﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽εινα στοχιΔΡΑΓΩΓΣΙΑ

κ

         Η έκθεση γίνεται στο πλαίσιο του εορτασμού των 100 χρόνων ελεύθερης Κοζάνης

         Εγκαίνια τη Δευτέρα 12/11 στις 7 το βράδυ  

Ο παρών στο στιλβωτήριον

Στο τεεγραφε και τολμηρα.ο εν λογω κύχος 152 της «Π» δημοσιεύτηκε ποίημα ενός φίλου από τη Δράμα, Γιώργου Κασαπίδη ονόματι,εγραφε και τολμηρα.ο εν λογω κ κάπως περίεργο -τρίχες δηλαδή (όχι το ποίημα). Στην πόλη μου για χρόνια εκλέγεται βουλευτής με τη Ν.Δ. ένας οεγραφε και τολμηρα.ο εν λογω κμώνυμος του ποιητού,  άνδρας γεωπόνος. Με τη δημοσίευση το κόμμα του

"Προσευχηθείτε /για τις σκοπιές που αγρυπνούν"

Την περασμένη Κυριακή ήμουν στην Αι-Κατερίνη, πρωτεύουσα πόλη της Πιερίας και προς το μεσημέρι της, κοντά στο δωρεάν πάρκν αυτοκινήτων ξεφύλλιζα επί του ορθίως τις εφημερίδες, αξίας 9 ευρώ. Στην ΑΥΓΗ κι από συνήθεια του να πετάω ό,τι διαφημιστική ή προπαγανδιστική,

"Πάτα ελαφριά γιατί πατάς πάνω στα όνειρά μου " Γαίητς

Ένα εφεύρημα του καλλιτέχνη τυπογράφου Σπύρου Τσιλιγκιρίδη, όστις εσκόρπισε μια παλιά φωτ. του πατέρα του, η οποία έδειχνε την πλατεία της Αι-Κατερίνης δεκαετία του '50, στα σκαλιά και στο χώρο του συνεδρίου που γινόταν, στην Αστική Σχολή Κατερίνης, 2 - 4 ΝΟΕ. και διοργανώθηκε από την Εστία Πιερίδων Μουσών κ.λπ.

Γιατί άραγε;

            Είδα την αφίσα στους δρόμους και μου δημιουργήθηκαν κάποια ασήμαντα ερωτήματα τα οποία και παραθέτω:

            1. ΑΜΚΕ κάτι σαν το ΑΜΚΑ όλων μας, να μου θυμίζει.

Το σήμερα ως αύριον του χθες

Ο ιερός Αυγουστίνος όταν ρωτήθηκε τι είναι ο χρόνος απάντησε: «Οταν κανείς δε με ρωτάει, ξέρω τι είναι, μόλις με ρωτήσουν, δεν ξέρω πια¨. Προσπαθώντας να δω τον εαυτό μου μέσα στο χρόνο και στα 26 τόσα χρόνια της Π. και κάνοντας μια επιγραμματική αποτίμηση δεν καταλήγω σε συμπεράσματα θετικά ή αρνητικά αλλά ένα ερωτηματικό με συγκρατεί ορισμένως, το οποίο όμως μπορεί και να είναι και θέση ανάλογα του που και πως θα το δεις  είτε στον καθρέπτη σαν πραγματικότητα είτε στο παραμορφωτικό κάτοπτρο.

       

Ες αύριο τα σπουδαία...

Αύριο ("Αύριο αύριο, λένε, το Πάσχα του Ουρανού..." και της "Π") 
στο Λαογραφικό Μουσείο Κοζάνης 
Ώρα 7.

"Τα μόνα πράγματα που αντέχουνε στο χρόνο/είναι κείνα που δεν υπήρξαν ποτέ" Χ.Λ.Μπ.

Είναι η ολιγομελής τοπική Κυβέρνηση που σχηματίστηκε στο Μπουένος Αιρες  το 1933 από μετανάστες Ελληνες εκ Λευκοπηγής Κοζάνης...

Γι αυτούς ο Χ. Λ. Μπόρχες έγραψε στο ποίημά του «Μπουένος Αιρες».

 «Είναι ένα ξεβαμμένο έμβλημα ή μια ξεθωριασμένη δαγκεροτυπία, πράγματα  που ανήκουνε  στο χρόνο πιά...»

Η φωτ. ανήκει στον Βαγγέλη Π. Βόμβα του οποίου ο παππούς του άνευ πίλου δεσπόζει στο κέντρον της.

Ο χαρούμενος άγιος Δημήτριος του πάντοτέ μας

Τρίτη 26 Οκτωβρίου 1971 και τότε του αγίου Δημητρίου.
Δεν μας ενδιέφερε ακόμα ο κύριος τίτλος του "Ελληνικού Βορρά" αλλά ο μέγας κόκκινος τίτλος στην αρχή της σελίδας δια του οποίου πήραμε την άγουσα για την πόλη του εορτάζοντος αγίου με την ...κατηγορία της ΝΟΕ

Εκδήλωση ξεχωριστού (ας πούμε) ενδιαφέροντος

Ο Δήμαρχος Κοζάνης  κ. Λάζαρος Μαλούτας και ο εκδότης και διευθυντής της πνευματικής ηριο θεματων συγγραφεων  που ενα νιοτε η σιωπξ επιθεώρησης «Παρέμβαση» κ. Β. Π. Καραγιάννης, σας προκαλούν στην εκδήλωση η οποία γίνεται στο

Λόγος υπέρ των «ΕΛΙΜΕΙΑΚΩΝ» περιοδικών καταστάσεων

Εγος ﷽﷽﷽﷽﷽﷽συγγενμερές προσωπικόνίμαι εδώ σαν ένας μακροχρόνιος συγγενής με το καταλογογραφημένο και τιμώμενο περιοδικό για να πω, εκ περισσού ίσως, λόγο χαιρετιστήριο σε μια 30χρονη κυρία των περιοδικών μας γραμμάτων και θαυμάτων.

      

Ένα κουστούμι για δύο

Εψές στην πλατεία διεξαγόταν κοινωνική πολιτική υπέρ αδυνάτων, φτωχών, μεταναστών από διάφορες ομάδες και συνιστώσες του εκλεπτισμένου, αντιεξουσιαστικού, αντιρατσιστικού χώρου κ.λπ.  Είδη ενδσες;ω ﷽﷽﷽﷽ώρου κ.λπ.  Ειοι δικτο κρατησα. ςε μιαοικαικγιας). Βοκσυ ντνα δωβρεαν κι εγιβνα ναραστα. Δοκιμστηριο γις πντλεονια δνεύσεως, υποδήσεως και εσθιάσεως, που μαζεύτηκαν

Επαναλήψεις

«Για χρόνια πλάγιαζα νωρίς...»

 Τελευταία ξυπνούσε νωρίς. Ωρα 6 σταθερά. Ξεφύλλιζε ξεχασμένα στη στοίβα βιβλία που τον πίεζαν ατελεσφόρως για διάβασμα και παλιά περιοδικά μεταξύ αυτών και το «Παραμιλητό» περιοδικόν τέχνης έξοχο, έτους 1992 άρα όχι και πολύ μακρινόν. Στις τάξεις του είχε και τον αλησμόνητο Γ. Γκολομπία από το

Τράβα καλέ 'μ την άλυσο

Αλέκος Παναγούλης, Δημοτικό Σχολείο, Κατάστημα γυναικείων εσωρούχων... 

Αψινθος κ.λπ.

Την εσπέραν προς το βράδυ της χτες αφίχθη στην πόλη εκ Θεσπρωτίας ορμώμενος και της Εγνατίας διερχόμενος ο ποιητής Μιχάλης Γκανάς μετά της κυρίας Πόπης  Γκανά αρχόντισσας των εκδόσεων Μελάνι. Στην παρέα κι ο ποιητής Θανάσης Μαρκόπουλος.

Ιστορικά ορνιθοσκαλίσματα (1912 κ.λπ.)

                

Την πρωίαν της 100ης επετείου απελευθέρωσης της πόλεως Κοζάνης, ένας πολίτης υπεράνω πάσης υποψίας (αυτός δεν είμαι εγώ), αλλά κι υποψιασμένος έως καχυποψίας λυπποτπος ι εγριωτικόν που φέρειι η μυθιστορ εσχ τιςδιαπιστωσεις ) αφνεται σε αναλπερί πάντων (αυτός μπορσυτο τοιχο αι της πόλεως Κοζοναη ας διεχεντοα στην παυες ενδον του νεοεται σε αναλεί να ήμουν) βάδιζε  στην κεντρική ανηφορική οδό Παύλου Μελά. Τίποτε το ασύνηθες. Προσπέρασε το αισθαντικό άγαλμα του ομωνύμου ήρωος μάλλον αδιάφορα κι ανέβηκε προς την οδού Μοναστηρίου.

-Που πάτε ορέ...

            

«Ορη τα υψηλά ταις ελάφοις πέτρα καταφυγή τοις λαγωοίς», ο 103ος ψαλμός. Τα ελάφια άγνωστα  Οως εκ τουτυτους κι επιτ ππλέον αλλά οι λαγοί περνοΟως εκ τουτυτους κι επιτ πύσαν σαν λαγοί και μας κοιτούσανΟως εκ τουτυτους κι επιτ π διαπορούντες και χοροπηδώντες ότι σήμερα Τετράδη και οι κυνηγοί εθερο τους υς ρο τους ηδώντες ότισα στην κορυφίχαν το ελεύθερο του σκοτωμού τους.

         -Αχ, που πάτε ρε...τους φώναξε ο Ν.

        

Ο βιβλιοασπάλαξ και το χοντρό βιβλίο που ήταν αταξίδευτο ...

                                                                                                                                                    

            Ε, όχι κι αταξίδευτο! Ανάδελφο εν Ελλάδι, μπορεί.

            LEXICOΝ. Περιλαμβάνονται οι μορφωμένοι όλων των επαγγελμάτων, όπως ηγεμόνες και δημόσιοι άνδρες, οι οποίοι με την λογοτεχνία μαθαίνουν, Θεολόγοι, Ιεροκήρυκες, Νομικοί, Πολιτικοί, Ιατροί, Φιλόλογοι, Φιλόσοφοι, Ιστορικοί, Γλωσσολόγοι, Μαθηματικοί, Σχολαστικοί, Δραματουργοί και Ποιητές, τόσο του αρσενικού όσο και του θηλυκού γένους, οι οποίοι απ’ την αρχή του κόσμου έχουν ζήσει εν μέρει σ’ όλη την Ευρώπη μέχρι τώρα, κι έχουν γίνει γνωστοί δια του Χριστιανισμού ή άλλως στον πολιτισμένο κόσμο, στον αριθμό άνω των 20.000, μετά την γέννησή τους, θάνατο, κυρίως ιστορίες, βίοι και παράδοξες ιστορίες, από τις οποίες οι πειστικότερες ιστορίες, τις οποίες ο καθένας με επιμέλεια ενθυμείται, περιγράφονται σύντομα και με ευκρίνεια και αλφαβητική τάξη. (Λειψία 1726). Η μετάφραση της πρώτης σελίδας εκ της γερμανικής γοτθικής από τον φίλο Αν. Κτενίδη.

          

Τα μικροΦιλολογικά Κύπρου

Μόλις αφίχθησαν με το ταχυδρομείο τα «μικροΦιλολογικά» τχ. 32 Φθινόπωρο του 2012, λίαν αισθαντικού, φιλολογικού περιοδικού της Κύπρου (Λευκωσίας) το οποίο μέχρι πρότινος φρόντιζε ο Φοίβος Σταυρίδης ώσπου «φρόντισε» κι αυτόν με τον αμετάκλητ

ο τρόπο του, ο θάνατος. Τώρα το επιμελείται ο πανεπιστημιακός φιλόλογος Λευτέρης Παπαλεοντίου. Ο τίτλος απλά προσδιορίζει

Δεν είχε διδακτορικό

Ελλείψει διδακτορικού εκτελούσε κατά τον νιάημερο τα ανωτέρω καθήκοντα