Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016

«Τ’ αρχαία μονοπάτια...»

Εχτές απόγευμα λόγω λάθους, πέσαμε έξω 1 ώρα ως προς την έναρξη του εσπερινού του αγίου Θωμά στο ομώνυμο  ναϋδριον στο λόφο της πόλεως με το ωραίο περιαστικό δασύλλιον, πήραμε του Ψηλού (1020 μ.) Αη-Λια τ’ αρχαία μονοπάτια. Τρόπος του λέγειν αρχαία αφού στο λόφο
εχαράχθησαν νέα μονοπάτια  από τον ρέκτη συμπολίτη κ. Κ. Μπέλλα (μαζί και με άλλους προφανώς) τελευταία άνω, κάτω, δίπλα, πλάγια και στα ίσια (ελάχιστα) και έτσι προέκυψαν πολλαπλές διαδρομές. Στις διασταυρώσεις μικρές πινακίδες: προς Αγιο Κωσταντίνο (άνευ Ελένης), προς Πατροκοσμά κ.λπ. Ετσι οι απογευματινοί –λίγοι- περιπατητές τα διασχίζουν όταν δεν φοβούνται τα αδέσποτα που κατά κανόνα δεν βλάπτουν, αλλά ως εξαίρεση ποτέ δεν ξέρεις.
         Κάποτε ά﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ηλος Αη-Λιας. Αγιος Θωμας μυπήρχε μόνο ένα ευδιάκριτο μονοπάτι, που οδηγούσε μετά την κορυφή στη δυτική του πλευρά κατηφορίζοντας ως το Λούκι. Με τον  Χρήστο Μπέσσα (πόσα χ (α, πόσαατος απο τα υτικην αλλλνα συλλαδση και να κατσχει η αστυνομρόνια φευγάτος...) το περπατήσαμε εκατοντάδες φά﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ηλος Αη-Λιας. Αγιος Θωμας μορές. Ξεκινούσαμε από  τον πεζόδρομο, κάτω από το γραφείο μου κι ανεβαίναμε αγία Αννα, Ξενία - Μεταμόρφωση (χαμηλός Αη-Λιας), λόφος Αγίου Θωμά και η μεγάλη ανηφόρα για τον ναό του Προφήτη Ηλία. Αυτόν και τον περιβάλλοντα χώρο του οι άγιοι επίτροποί του (Γ. Δόδουρας κ.α.) τον έχουν κάνει «κορυφαίον» στολίδι της πόλεως.
         Δρόμος για  γενναία πόδια και ακάπνιστα πνευμόνια, ας πούμε. Λίγο πριν την κορυφή είναι ένας οιονεί γεωλογικός εξώστης τον οποίο η τότε Οικολογική Κίνηση (πρώτος πρόεδρος και ιδρυτής της ο Χ.Μπ.) περιέβαλε με ξερολιθιά, έστησαν δε και δύο πέτρινες αψίδες εισόδου-εξόδου. «Μπέσιες πύλες» τις λέγαμε αργότερα με τον Ν. Κούρτη - ο Χ. Μπ. δεν ήταν εν ζωή-, καθώς τις περνούσαμε.
         Στην κορυφή κεραίες σταθμών και τηλεοράσεων διάφορες, ενεργές κι ανενεργές. Γιατί άραγεμο)﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ατανηματα αναμεταδσης να συλλαδση και να κατσχει η αστυνομ δεν στήνουμε μο)﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ατανηματα αναμεταδσης να συλλαδση και να κατσχει η αστυνομέναν πομπό λήψης για ν' ακούγεται το Γ’ Πρόγραμμα στο λεκανοπέδιο της Κοζάνης, που κάποτε ακούγαμε ιδίοις αναλώμασι κι αργότερα με χορηγία μο)﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ατανηματα αναμεταδσης να συλλαδση και να κατσχει η αστυνομ του Δήμου. Ωσπου τα μηχανήματα αναμετάδοσης τα ...συνέλαβε και κατάσχεσε η αστυνομία· που τα έχει άραγε και γιατί δεν τα δίνει πίσω στο Δήμο μήπως και γίνει καμιά πιο τελέσφορη προσπάθεια προς την ΕΡΤ (σιγά δηλαδή;).
          Τα νέα ταπεινά μονοπάτια βλέπουν  από ψηλά κάτω την Εγναο οποίο με τον αενηστο Χρήστο Μπνα συλλαδση και να κατσχει η αστυνομτία ευθεία που φύγει προς Ιωάννινα και Θεσσαλονίκη, αδιάφορη σαν ξιπασμένη κυρία για τους λίγους αισθαντικούς του λόφου. Τα πολυβολεία του Εμφυλίου(;) γεμάτα θάμνους αγκαθωτούς κι αγριογκορτσιές. Αν είναι της εμφύλιας περιόδου δεν έδωσαν μάχες κι ούτε έγραψαν νίκες και ήττες. Αρα χωρίς φόρτιση αίματος αλλά μόνον σαν αισθητική υπόμνηση της ιστο τρόπο ﷽﷽﷽υπγκορτσιές.άθεια προς ρίας συνεχίζουν. Αλλά οι πέτρες όμως του λόφου είναι γοητευτικές λιτές, φτωχές και απέριττες και φέρουν τις στέρνες που δημιούργησε ο χς του﷽﷽﷽﷽﷽ολασυολ καιέιναι αυτήςνα συλλαδση και να κατσχει η αστυνομρόνος και διέπλασε ο καις του﷽﷽﷽﷽﷽ολασυολ καιέιναι αυτήςνα συλλαδση και να κατσχει η αστυνομρός με τις διαστολές και συστολές πάνω τους. Κι αυτές είναι τα γνήσια και λιγοστά άνθη της πέτρας. ρας﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ ίδες μια πλάκα ενθύμς

         «...άνθη της πέτρας φυσιογνωμίες
         που ήρθαν όταν κανένας δε μιλούσε και μου μίλησαν
         που μ' άφησαν να τις αγγίξω ύστερ' απ' τη σιωπή
         μέσα σε πεύκα σε πικροδάφνες και σε πλατάνια…. Γ.Σ.

Ετσι περπατάςς σου﷽﷽﷽﷽﷽ονοατιαα της
α ενθύμς   στους γνωστούς τόπους και θυμάσαι τους ανθρώπους που φύγαν οριστικά ή πρόσκαιρα με τους οποίους έζησες τους τρόπους που χάραξαν τα μονοπάτια της ψυχής σου.



ΥΓ. Κυρ’ Λάζαρε Τσκρτζ δε νομίζεις πως είναι καιρός  να μπει στο χώρο με την ξερολιθιά και τις αψίδες μια πλάκα αφιερωμένη στον Χρήστο Μπέσσα με τον οποίο ξεκίνησε η Οικολογική Κίνηση Κοζάνης και στη συνέχεια μετεξελίχτηκε στη Δημοτική και νικηφόρα Κίνηση Κοζάνης. Περιπλέον δε να διοργανώσουμε από κοινού (Παρέμβαση και Οικολογική κίνηση) μια εκδήλωση μνήμης σ’ αυτόν, στο λογοτεχνικό μέρος ημείς, στο Οικολογικό υμείς, στους δύο δηλαδή ά﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ρολιθιαομιζεις πως ειπσουμεαπο κοινοι να κατσχει η αστυνομχώρους στους οποίοςά﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ρολιθιαομιζεις πως ειπσουμεαπο κοινοι να κατσχει η αστυνομ χώρεσε  και τον χώρεσαν, ο αλησμόνητος Χρήστος Μπέσσας. Να τον ξαναθυμηθούμε ορισμένως και μαζί μ’ αυτόν τον όποιο «έ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽οίους εμαα απ'α ενθύμς Χαμένο χέ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽οίους εμαα απ'α ενθύμς ρόνο» μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: