Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Κουδικά και όχι κουρδικά


Ποδοσφαιρική αναμετάδοση τη μέρα που απεργούσαν οι δημοσιογράφοι γιατί πάλευαν κατά της «φτωχοποίησης» του ελληνικού λαού κι εμού προσωπικώς.
                                                                    
Επειδή τότε ήμουν κι εγώ εκεί
Ξεκίνησα το συλλογικό μου είναι ως οπαδός του πάοκ και έφτασα στο ανώτατο αξίω, και ﷽﷽﷽﷽μα του οπαδού κομμάτων. Τώρα  όμως διατελώ εν επιγνώσει τέως Πάοκ και εν απογνώσει παρατηρητής των πολιτικών αθυρμάτων. Μη ώ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽λλο να μεποθστευττονριέχοντας τι άλλο να εμπιστευτώ τις μέρες του πολιτικά τραγικού  και
γελοίου που βιώνουμε, στον κααρς θαυμα και Θεκλης πρωτ. 9 αναμνη του εν Κυθιρό του ποδοσφαιρικού μεγαλείου του πάοκ επέστρεψα. Είπα, δηλαδή να... Δευτέρα 24/9 ανάμνηση του εν Κυθήροις θαύματος και Θέκλης πρωτ.  βρέθηκα στο γήπεδο της Σιάτιστας όπου οι αρχαίοι γευμα γλυκυτατονιυ τον κ.Γε9 αναμνη του εν Κυθποδοσφαιροάνθρωποι  των ομάδων Πάοκ και Σιατίστης έδιναν ματς φιλικό μεταξύ τους. Θα τιμογευμα γλυκυτατονιυ τον κ.Γε9 αναμνη του εν Κυθύσε περιπλέον με πλακέτα –είπαμε αν  θες να «δουλέψεις» κάποιον επίσημο δώσε του μια πλακέτα, πόσο στοιχίζει άλλωστε 10 έως 20 ευρώ) ο Δήμος ΑνωΚατω Βοίου τον κ. Γεώργιο Κούδα, ές﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ιετα)οχποιησης του λαοιησης του αοφαοι
στρα μονον τονκΤερζαντσι χωρίς αποχρώντα λόγο. Απόγευμα γλυκύτατον, πέρασα κι από την λίαν ωραία Βιβλιοθήκη της πόλης, όλο ψηφιοποιημένο το παλιό υλικό της, ψάχνοντας έργα του παλιού λογίου Δημήτρη Αργυριάδη (μετέφρασε και την «Αυρηλιανή Παρθένο» του Σίλλερ). Οι ομάδες βαριεστημένες  και καταφανώς ηλικιωμένες  (βετεράνοι και παλαίμαχοι άλλωστε) και από τα αστέρια του πάοκ του καιρού μου αναγνώρισα  μόνον τον κ. Τερζανίδη και τον κ. Κ. Αποστολίδη - αυτός στον  πάγκο ως αρχηγός της αποστολής. Διαιτητής του αγώνος ήταν μια ωραία νέα δεσποινοκυρία, είπαν πως είναι δημοτική αστυννονμε σφυργματα αλλακαιμεκλησεις.  Δυσμας ερχαδ (μετεφραε τη  Αυριαληανλόμος ίσως τους φόβιζε όχι μόνον με τα σφυρίγματα αλλά και με κλήσεις! Κάτι παιδάρια σιατιστινά αλλά υπέρ του πάοκ με τεράστιες σημαίες τις οποίες κυμάτιζαν έδιναν κάποιο τόνο, σκαρφαλωμένα σ’ ένα βραχώδες μικρό λόφο. Τα θαύμαζα για τον φανατισμό τους τώρα, αργότερα βλέπουμε. Η τοπική ομάδα έχασε με πολλά τέρματα σε βάρος της, αλλά εγώ ανιούσα  θανάσιμα. Ηταν και που το «ίν τινςοΔ.Σ. π Στοημιχρονοτουε δ λεν εοι πολιτκονγωστρα μονον τονκΤερζανδαλμά» μου, (ποιά ινδάλματα πλέον, τα ράκη αυτών θέλω να πω, ότι ο χονος τα εκανε απο σμειες κουρλελια) ε κατα τερασυιες σημειαες Αυριαληανλρόνος έκανε τις σημαίες τους κουρέλια) λόγω ...ανειλημμένων  υποχρεώσεων, που λεν και οι απόντες συνήθως πολιτικοί, δεν αφίχθη...όπως άλλωστε και αναμένετο. Στο ημίχρονο εδόθη η πλακέτα υπό τίνος θηλυκού μέλους του Δ.Σ. του Βόιου Δήμου, στον κ. Απστλδ., τον οποίο ακόμα θυμάμαι σημειώνοντα γκολ σ’ εκείνο το ιστορικό 4-0 στο Καραϊσκάκη κατά του μισητού μου (πάντα) Ολυμπιακού. Τέλος πάντων. Α ναι, είδα και τον κ. Μιχάλη Μπέλλη.
Εφυγα κάπως άκεφος.
Θυμίζω, για να φτιαχτώ ορισμένως, ένα ποδοσφαιρικη ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ Θεσσλαονικης απο ενς εκ Δυσμας ερχαδ (μετεφραε τη  Αυριαληανλό  Κουδικόν (όχι κουρδικόν) θραύσμα από μία γραπη ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ Θεσσλαονικης απο ενς εκ Δυσμας ερχαδ (μετεφραε τη  Αυριαληανλτή ενθύμηση της πόλεως Θεσσαλονίκης από «έναν» εκ της δυτικής Πύλης εισερχόμενον σ’ αυτήν.
                                                ...
            «...Η αγίας Σοφίας ευθεία κάθετη και στη διάβαση της Εγνατίας όπου μηχανουργεί ο σταθμός του μετρό κάποτε και το κατάστημα πώλησης λαχείων και κατάθεσης δελτίων ΠΡΟ-ΠΟ του Μεγαλέξανδρου της ποδοσφαιρικής Θεσσαλονίκης. Ελατρεύετο από τους πιστούς  ως ναός εντός πόλεως του Πάοκ - θρησκεία που επιχωρίαζε στης Τούμπας τα πολιτικά πάθη και στης ιας ς ﷽﷽﷽﷽ς πόλεως του Παοκ θρημ 4 (στης Τοαιρικ λαχαναγοράς τα ληγμένα καφάσια της- κι είδα τους σαλεμένους της κερκίδας -θύρας 4 μετά από νικηφόρο αγώνα,  ομάδι αν ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽σχιζερο γαώνα  ομ 4 (στης Τοαιρικ να φιλούν τα τζάμια, ότι ο επίγειος  θεός τους, τους τρέλανε με τα κόλπα του, σέντρες, ντρίπλες μαγικές κι ονειρεμένες, στο γιας ς ﷽﷽﷽﷽ς πόλεως του Παοκ θρημ 4 (στης Τοαιρικήπεδο και σκοράριζε λίαν καλλιτεχνικά στα τέρματα της ψυχής τους τελικά, και τα ξέσχιζε, κι αν ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽σχιζερο γαώνα  ομ 4 (στης Τοαιρικαν ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽σχιζερο γαώνα  ομ 4 (στης Τοαιρικόχι απλά τα αντίπαλα δίχτυα που με τη σάρισά του ούτως ή άλλως διαπερνούσε. Εκεί ακριβώς συναντήθηκες, μόνος εσύ, με εκείνους τους πολλούς που μόλις έληξε η συνέλευση διαμαρτυρίας στη Νομική καή﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ιο-Οκτώsδεν έμεινε αθώαικ(στης Τοαιρικτά της χούντας  αποφασισμένοι και κάπως διακριτικά εντούτοις πήραν την Εγνατία κι από το πεζοδρόμιό της φώναζαν: "Δημοκρατία-Ελευθερία" κι έμεινες κάπως αποσβολωμένος με τις "Μαρτυρίες Β' " του Γ. Ρίτσου στην ανώριμη τσέπη σου. Εκτοτε τίποτε δεν θα ήταν όπως πριν. Πήγαν περίπατο τα γήπεδα και η μνήμη τους έλαβε το πρόθεμα ...τέως.»
                        

Δεν υπάρχουν σχόλια: