Τα αδρανή υλικά του Δήμου και των βιβλίων

                      

         Eπειδής, που θα λέγαν κι οι διαβασμένοι “οργανικοί διανοούμενοι” του Δήμου Κοζάνης (καθηγητές πανεπιστημίων, χωρομέτρες, πνευματικοί λιμοκοντόροι, αρπακτικά γενικώς κ.α.) λόγος γίνεται περί της  νέας Δημοτικής Βιβλιοθήκης που σχεδιάζεται να κτισθεί στις πρώην αποθήκες δημητριακών και ζωοτροφών, της άλλοτε ευαγούς υπηρεσίας Γεωργικών συνεταιρισμών κι ήδη υπογράφτηκε το συμβόλαιο ανέγερσης με τον εργολάβο.

     

Πατριαρχικές περιηγήσεις του καλού καιρού

27 Σεπτεμβρίου, Αριστάρχου Θεσ/νίκης κι όχι μόνον



Στη  Δυτική Μακεδονία ήρθε ο Πατριάρχης της Οικουμένης (όσο πιο φανταχτεροί οι τίτλοι στον κόσμο τούτο τόσο αναντίστοιχοι είναι με την πραγματικότητα των ανθρώπων αλλά και του Θεού, άλλη ακυριολεξία κι αυτή, αλλά ας επιτρέψουμε στην ασημαντότητα των λόγων μας λογικά  άλματα τα οποία με θράσος πηδούν στη μεταφυσική αβεβαιότητα. Εκοψε θρησκευτικές και οικολογικές βόλτες στα Γρεβενά και

Βιβλία δυτικομακεδονικής περιοχής και φρούτα πάσης εποχής

Το ένα πρόσωπο είναι σταθερό, μόνιμα στα αριστερά της εικόνας όπως την κοιτάμε, στα δεξιά όπως μας κοιτάει. Το άλλο εναλλάσσεται  ανάλογα με την πολιτική επισκεψιμότητα του κτιρίου της Περιφέρειας Δ.Μ. στην περιοχή του Αργίλου αλλά και την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα. Είναι πάντα ο κ. Περιφερειάρχης, ο εκάστοτε άλλος μόνον διαφέρει. Βαστούν («εικόνα και χαρτί...) μια έκδοση πολυτελείας με τίτλο «Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας-

Μετά την Διεθνή Εκθεση κύμα σηκώθηκε στο λιμάνι

Σ’ αυτό τον κόσμο όσοι αγαπούνε

τρώνε βρώμικο ψωμί

κι οι πόθοι του ακολουθούνε

υπόγεια διαδρομή για το «Underground Εντευκτήριο»

Είμαι ο ορμώμενος μ’ αυτή δηλαδή την καταγωγική, ταξιδιωτική μετοχή κατά γραμματικόν νεολογισμόν, που γράφει η αφίσα και προαναγγέλουν τα σάιτ, τα μπλοκ, τα μέιλ κι οι στόματι ειδήσεις που διακινούσαν οι φίλιες δυνάμεις προς ειδοποίηση ότι την τάδε στο «Underground Εντευκτήριο», θα λάβαιναν Συγλίσεις/Αποκλίσεις³ ήγουν λογοτεχνία που γράφεται τώρα μετά μουσικής και θεαμάτων.

Και νέον τεύχος αριθμεί η "Π" με εμβόλιμον μακρύ σχόλιον

     Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του λογοτεχνικού περιοδικού «Παρέμβαση» (157-158) του καλοκαιριού του 2011 με ποικίλη και ενδιαφέρουσα ύλη. Το εξώφυλλο σχεδιάστηκε από τον ζωγράφο Μανώλη Δραγώγια. Στις εσωτερικές σελίδες φιλοξενούνται έργα του γλύπτη Ευθύμη Καλεβρά από την Κατερίνη, φωτογραφημένα από τον Σ. Τσιλιγκιρίδη.

Ορμώμενοι, ερχόμενοι, αυτόχθονες...

 

ΣΥΓΚΛΙΣΕΙΣ / ΑΠΟΚΛΙΣΕΙΣ

κύκλος εκδηλώσεων του «Underground Εντευκτήριο», στο πλαίσιο του εορτασμού δέκα χρόνων λειτουργίας, στις εκδηλώσεις του οποίου συγγραφείς από τη Θεσσαλονίκη και τα πέριξ διαβάζουν αδημοσίευτα, κυρίως, ή και παλαιότερα κείμενά τους. Με παρένθετα μουσικά, θεατρικά, εικαστικά, χορευτικά και άλλα δρώμενα.

Στην τρίτη εκδήλωση του κύκλου, τη Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2011, ώρα 8.30 μ.μ., διαβάζουν: Βασίλης Καραγιάννης (εκ Κοζάνης ορμώμενος), Βασίλης Παπάς (εξ Εδέσσης ερχόμενος) και Χαρά Χρηστάρα (αυτόχθων). Φιλική μουσική συμμετοχή: Κώστας Θεοδώρου. Θεατρικό δρώμενο: «Ακτίς Αελίου».

Είσοδος ελεύθερη.

Οι ενδιαφερόμενοι για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το blog του Εντευκτηρίου: http://entefktirio.blogspot.com

Λαζάρου Παπαϊωάννου ενθύμηση στην Κορυφή Βοΐου

 

 Οταν ήμουν στην έμμισθη δημόσια και δημοτική υπηρεσία των τοπικών γραμμάτων, ΙΝΒΑ και Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης, -χρόνια αμνημόνευτα σαν να ήταν ξένα πλέον τα χρόνια που έζησα εκεί- θέλησα να τοποθετήσω στο χώρο της Βιβλιοθήκης έναν πίνακα κατά μίμησιν του πίνακα του Γ. Ροϊλού «Οι ποιητές στον Παρνασσό». Κάτι παρόμοιο που να εικονίζει και να συνοψίζει με την εικαστική αισθητική του την ιστορία των κοζανίτικων γραμμάτων. Το κάθε πρόσωπο που θα εικονιζόταν  σ’ αυτόν εξέφραζε το ιδιαίτερο και εξαιρετικό που είχε ως προσωπικότητα των γραμμάτων

Δελτίο συμβάντων της 31ης/8/ 2011

Κοιτούσε τις κορυφές των κυπαρισσιών

που έγερναν προς τη δύση· έτσι νόμιζε.

Αλλά αυτές φορτωμένες με ψυχές

(χιλιάδες ψυχές)

της «Τελευταίας προ του ανθρώπου εκατονταετίας»

έσκυβαν με περιέργεια να δουν.

“Ποιά ψυχή να φεύγει και μυρίζει

Τόσο δυνατά ο αέρας κι άλλο δεν αντέχω…”

Η φυσαρμόνικα λύγισε τα γόνατα

“Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα

χωρίς να γνωρίζω κανέναν

κι ούτε κανένας

με γνώριζε…”

Κάποιοι αιωνόβιοι πολεμιστές και τοπικοί άρχοντες

άκουσαν αλλά γύρισαν στο άλλο πλευρό

της ανυπαρξίας τους.

Μόνον η Ωραία Κοιμωμένη του Χαλεπά

που γνώριζε από την τέχνη της ζωής και της ψυχής

μισάνοιξε τα μάτια

να δει Αυτόν που «Αμωμος εν οδώ»

το πήγαινε για νέος συγκάτοικός της.

Κι ύστερα το βιολί με την “Ωδή της χαράς”.

Αλλά τι γίνεται λοιπόν εδώ

και καμιά ψυχή δεν είναι χαρούμενη

αλλά ούτε και καμιά λυπημένη;

Μόνο δακρυσμένα μάτια νότιζαν τον ένδον χώρο

των ακροατών της καθημερινότητας.

Εσπέρας της 31ης Αυγούστου 2011

κι η σημαία στην Ακρόπολη μεσίστια υποκλινόταν.

Σημ. Γ. Ρίτσος, Ο. Ελύτης, Μ. Αναγνωστάκης ως εικός παραπάνω

        

                                                         

" Σ' αυτό το δρόμο που διάλεξες να πας..."

Σ' αυτό το δρόμο

που διάλεξες να πας

κοίτα να προφτάσεις τον καιρό

που 'ναι σαν το κύμα

τ' αλμυρό

Στράτα τη στράτα

σου το 'χω πεί

φεύγουν τα νιάτα

σαν αστραπή

Σ' αυτό το δρόμο

που διάλεξες να πας

πέρασα κι εγώ κάποια βραδιά

για του φεγγαριού

την αμμουδιά

Στράτα τη στράτα

σου το 'χω πεί

φεύγουν τα νιάτα

σαν αστραπή

 

Μουσική και ποίηση «Μεσούρανα του Αυγούστου», από το περιοδικό Παρέμβαση

 

Με μία ξεχωριστή εκδήλωση μουσικής και ποίησης ξεκίνησαν οι εκδηλώσεις, με αφορμή τη συμπλήρωση των 25 χρόνων του λογοτεχνικού περιοδικού «Παρέμβαση». Μέχρι το τέλος του χρόνου θα ακολουθήσουν και άλλες, μεταξύ των οποίων και ειδικές αφιερωματικές εκδόσεις του περιοδικού για την 25ετία του, αλλά και αφιερώματα στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, τον Γ. Σεφέρη, την πόλη της Θεσσαλονίκης κ.α.

«Μεσούρανα του Αυγούστου»*

 

ΡΕΣΙΤΑΛ ΠIΑΝΟΥ**

του Παναγιώτη Δημόπουλου

19 Αυγούστου στις 8.30 το βράδυ στη Λευκοπηγή

παρά την θέση «Καραούλια»

(κτήμα κι άμπελος Γ. Μητλιάγκα)***

Είσοδος εντελώς ελεύθερη

__________________________________

* Εξόν κι αν είναι γρύλος δεν τα αντέχω

τόσο μουγγά τα σύννεφα

κ’ η δημοσιά να σταματάει σε ένα σωρό χαλίκια.

Πολλά φιλιά και περιμένω νέα σου.

Αχ νάταν νύχτα καλοκαίρι μεσούρανα του Αυγούστου

ξεκούμπωτο πουκάμισο

στήθος σπαρμένο αστέρια...

(Αρη Αλεξάνδρου «Ανεπίδοτα γράμματα»)

** Το ρεσιτάλ δίδεται με αφορμή τη συμπλήρωση 25 (ενεργών) χρόνων της λογοτεχνικής επιθεώρησης η Παρέμβαση

*** Προσέγγιση: Στο ύψος του Πνευματικού Κέντρου (!) Λευκοπηγής, όπως πηγαίνει ο δρόμος προς αυτήν από Κοζάνη, στροφή του τιμονιού δεξιά, κι ακολουθούμε, ώσπου να τελειώσει, την ασφαλτοστρωμένη γεωργοκτηνοτροφική οδό.

Χορηγοί του διαπράγματος
Καγκαράς Μουσικός οίκος @ωδείο, Καραδίσογλου τυπογραφία, γραφικές τέχνες, continuum-sotirisioutzioukis* οπτική επικοινωνία

Αθυμιάτιστος στις Παρακλήσεις του Αυγούστου

Ανεβαίνοντας την κλίμακα γύρωθεν του ιερού βήματος του ναού  κόβω κι ένα κλαρί δενδρολίβανου το οποίο νιώθω ν’ αφήνει στο χέρι μου –κι όχι μόνον- μια λεπτή, ευγενική αίσθηση. Λίγο πριν την επίσημη σκάλα επί της οποίας φωτογραφίζονται τα γαμήλια ζευγάρια σε πόζες επί το πλείστον αστείες και στην πόρτα του παλιού ναού που σηκώνει, όπως ο ‘Ατλαντας, σε αιώνιον βάσανο, στην πλάτη του αγόγγυστα το νεόδμητον εκκλησιαστικό μεγαθήριον, διάβασα πριν λίγο καιρό μια είδηση εφ’ απλού

Από το Delice της Ερμουπόλεως στον ερημίτη της Ανω Σύρου πόλεως

                                              

         "Αυτό που νιώθω είναι ολότελα αμεταβίβαστο» (Φ. Πεσσόα)

         -Προφανώς...

         Εντούτοις επιχειρώ, αμέσως με το γυρισμό, χωρίς να αφήσω να περάσει κάποιο διάστημα για να επέμβη η νοσταλγία (εδώ το χρώμα της είναι ώχρας και ροζ)που προσδίδει στα κείμενα και τα αισθήματα μια λογοτεχνική απόχρωση, μια ανασκόπηση συμβάντων των λίγων ημερών παρά την νήσον Σύρο, επί της θαλάσσης, το κέντρο και το επίκεντρο των ανθρώπων της. Ετσι για μια παρακαταθήκη διαρκείας όταν θα θέλεις να περιφέρεσαι σε κάτι το μελαγχολικά ωραίο αλλά κι οριστικά παρελθόν.

Μικρό, θερινό ελεγείο για τον Η.Π.

Την Κυριακή 24 Ιουλίου, μνήμη Χριστίνης μεγαλομάρτυρος κ.λπ.

ο Ηλίας Παρδάλης του Γ. φόρεσε την πιο ωραία ενδυμασία του

κουστούμι, γραβάτα, μουστάκι ψαλιδισμένο προς το ψαρί

(έτσι τον είδα στο στύλο της ΔΕΗ καρφωμένο)

και κάλεσε φίλους και συγγενείς στο ναό του αγίου Δημητρίου

να τους ανακοινώσει την πρόθεσή του να μεταθέσει εαυτόν

στον δίπλα ναό του αγίου Γεωργίου, οριστικά κι αμετάκλητα.

Οσοι δεν το πολυπίστεψαν ανέβηκαν στον προφήτη Ηλία,

τέσσερις μέρες μετά το πανηγύρι του,

(πολλοί ναοί πέσαν αντάμα και δεν μ’ αρέσει αυτό)

και τον έψαχναν εκεί που συνήθως μάζευε τσάι

κι άλλα λουλούδια του υψηλού (1020μ) λόφου

- τι λόφου, βουνό δεν λέω καλύτερα -

στις σούδες του και δίπλα στα πολυβολεία του εμφυλίου.

Είπαν είχε πετάξει από κει με λαβωμένα από καιρό φτερά

προς το επέκεινα του λεκανοπεδίου

και χώθηκε απευθείας στη μνήμη του καθένα

όπως τον ήξεραν κι όπως τον μπορούσαν.

Ξανάπαν πως θα τον θυμούνται κάπου κάπου.

Πάλι καλά...

Κι ήταν 58 ετών και άλλων τόσων χρόνων.

Γιατί η πόλις των Γρεβενών είναι σε πιο ενδιαφέρουσα κατάσταση της πολιτείας των Κοζανιτών

 Οι προτομές του μία λευκή η άλλη γκρίζα, υπάρχουν κατά παγκόσμιον πρωτοτυπία σε δύο γειτονεύουσες πλατείες (εθνομάρτυρος Αιμιλιανού και  Δημοκρατίας) της πόλεως των Γρεβενών στη Δυτική  Μακεδονία, ας πούμε. Ο Κ. Ταλιαδούρος υπουργός στις αρχές του ’60, κατάφερε κι απέσπασε την περιοχή από τον ενιαίο Ν. Κοζάνης και την ανακήρυξε ανεξάρτητο νομό· αυτός δε θεωρήθηκε «πατέρας» αυτού. Διέσωσε την πόλη από τη μοιραία ατροφία της ως παραπληρωματική της αδιαφιλονίκητης πρωτεύουσας της Δυτ. Μακεδονίας. Θέλω να πω της έδωσε στο γεωγραφικό χάρτη της Ελλάδος ιδιαίτερο στίγμα, οντότητα, ρόλο. Από κείνη τη δεκαετία ίσως και να υπάρχει το μουσικό κομμάτι του Μ. Θεοδωράκη «Γρεβενιώτικο παζάρι», ποιός ξέρει σε ποιό ορατόριο ή μεγάλη του σύνθεση. (Μήπως όμως μόνον στη δική μου παιδική σύγχυση μνήμης;) «Γη της λεμονιάς, της ελιάς...» για την Κύπρο, γη και πόλη του μανιταριού ήγουν της μαντάρας τα Γρεβενά, με τις ανάγλυφες παραστάσεις αυτού του σαρκώδους

Στα «πάνω νερά» του «Σπουν Ρίβερ»

Τα σημαντικότερα ταξίδια είναι όσα εκκρεμούν και μένουν τελικά απραγματοποίητα ως το τέλος. Μοιάζουν με εκείνα που επιχειρούμε αλλά δεν τα πραγματοποιούμε, κάνοντας γύρες γύρω τους στ’ αδιάβαστα βιβλία. Τουλάχιστον τα ξεκίνησες. Δεν έφτασες. Η αρχή είναι το ήμισυ του μισού. Το καταφύγιό τους, εν παντί καιρώ και τόπω, είναι η προσφορότερη διέξοδος σε κάθε κατάσταση που σε ρίχνει έξω από τα νερά της ψυχοδιαθερμίας σου και συνήθως σε καταθλίβει ή και σε σπρώχνει στα ποιητικά «πάνω νερά» με τα οποία όμως πλέεις στα θερινά αλλά τόσον θελκτικά βιβλιοστάσια.

Ποιός είναι αυτός ο χρεοκόπος;

- Δεν θέλω να διακόψω τη νιρβάνα κανενός αλλά έχουμε συνειδητοποιήσει όλοι πως αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία -και έχουν καταθέσεις δισεκατομμυρίων ευρώ στην Ελβετία- όχι μόνο συνεχίζουν να είναι ελεύθεροι αλλά παραμένουν όλοι στις θέσεις τους και πολλοί απ’ αυτούς κυβερνούν τη χώρα;

 Εκ του Πιτσιρίκου

-Μη μας τη διακόπτεις...

Εκ του ενηλίκου

Ο Νοσταλγός του σήμερα κι η Νοσταλγός του χτες

 

…τα διηγημάτια μου…ενεπνεύσθην, αληθώς, από τας αναμνήσεις μου και τα αισθήματά μου, τα οποία θέλγουσι και συγκινούσιν εμέ αυτόν-ίσως και ολίγους εκλεκτούς φιλαναγνώστας

«Ου Κοζάνη πατρίς σοι, αλλ’ Ισκαρία...»

Η Κοζάνη ήλθε στην επικαιρότητα του πανελλήνιου τελευταία, κατά  κωμικογελοίον τρόπο εντός της ελληνικής Βουλής, τραγικά στην Πλατεία Συντάγματος, αλλά κωμικοδιασκεδαστικά  στα πέριξ της, όπου σύγχρονοι αγυιόπαιδες υδρολόγησαν επί κεφαλής και πλάτης ενός εκ των νυν πατέρων της- πέντε άνδρας ως άλλη Σαμαρείτης γυνή έχει εν όλω.  Οι εκλεγμένες δυνάμεις (σοφές οι κεφαλές τους) στην πρώτη κρέμονταν από τα χείλη βουλευτή, σωτήρα του έθνους -εξαιρετικά κατά την άλλοτε διαφήμιση του ομότιτλου σιγαρέτου πριν από τον καιρό της τσιγαροαπαγόρευσης- άρα και εμού προσωπικά και τον ευχαριστώ γι αυτό.

"Το κωλοδάχτυλο της αστυνομίας"

Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις
Από τον Guardian και το ελληνικό Lifo

Εν τω μεταξύ ενώ ο κόσμος καίγεται το Δημοτικό Συμβούλιο Κοζάνης χτενίζεται κανονικά και συντάσσει συγχαρητήρια λόγια προς τον άλλοτε Δήμαρχό του και συμψηφιστικά (τις προάλλες ήταν ο κ. Χτζδκς με αίμα επί κεφαλής τώρα είναι ο δικός μας με εμφιαλωμένα νερά μπουγελωθείς) ψηφίσματα συμπαθείας προς τον κ. Αθνσδ. όστις πλέον αποτελεί το όνειδος της νεότερης, τοπικής, πολιτικής σκηνής όχι για ό,τι υπήρξε αλλά για ό,τι νόμισε πως μπορούσε να είναι, ενώ δεν ήταν παρά αυτό που έδειξε και μόνον, κι έγινε τοιουτοτρόπως ο περίγελος κυρίως των συντρόφων (ωχ, ωχ,) και ψηφοφόρων του. Οι "συμπαθούντες" φαίνεται ότι την πολιτική συμπεριφορά κι αρετή του, έχουν ως πρότυπο στην μικρή (έως ασήμαντη) πολιτική τους ύπαρξη.

Εχουμε δηλαδή ακριβώς αυτούς που μας ταιριάζουν είτε στην φωτογραφία είτε στα δημοτικά χτενίσματα.

Σ' αυτά τα μάτια μέχρι κι ο Λ. Αραγκόν υπέκυψε...

 

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΛΣΑΣ

Τόσο βαθιά τα μάτια σου πόσκυψα να πιω πάνω

κι είδα τους όλους ήλιους* σ’ αυτά ν’ αντιφέγγουν

και τους απελπισμένους να πέφτουν να πνιγούν

τόσο βαθιά τα μάτια σου που εκεί τη μνήμη χάνω...

*ιδίως τους πράσινους

«Αυτός είναι Αρχηγός κι όχι ο μεθύστακας...»

 

«Αυτός είναι αρχηγός κι όχι ο μεθύστακας ο αμερικανός» έλεγαν οι οπαδοί των παλαιών, πολιτικών δυνάμεων την εποχή της μεταπολίτευσης για τον αρχηγό τους ο καθένας οι οποίοι αγελίζονταν στα κόμματα της Ν.Δ. και Ε.Κ. και για τον ερχόμενο πράσινο σίφουνα (13%, 24%, 48%) αρχηγό του Πασοκ Α.Γ.Π.

         Από τότε πέρασαν χρόνια και γενιές δεκατέσσερις. Κι ήρθε ο καιρός του Μεσοπρόθεσμου. Κι έτσι:

         Οταν ο κυρ’ Βλατής εφώναξεν: Αλέκος Αθανασιάδης

         Αυτός κολοτούμπα έκανε κι έγινε ψηφο-Στρεψιάδης

Και να η ποίηση κι οι λαϊκές παροιμίες. «Το μεγάλο Ναι ή το Οχι», «Και τι φριχτή στιγμή που ενδίδεις και φεύγεις οδοιπόρος...», «Μεγάλη μπουκιά βάλε στο στόμα μεγάλη κουβέντα μη λες», «Κομμένο γάλα» «Αφού δεν έχεις κ....για άβραστο γάλα προς τι τον κάργα κάνεις;» κ.λπ.

         Τώρα:

         Αυτός είναι πλέον των μη προνομιούχων ο αρχηγός

         που έκανε το μάγκα αλλά το ‘παιξε ότι ήτανε: Λαγός...

                                                 

Περί ναυαγίων...

Βγήκαμε στη γύρα... ΚΑΤΕΡΙΝΗ

O ΧΩΡΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ, ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ  
«ΙΔΕΟΔΡΟΜΙΟ»  (Π. Π. Γερμανού 2)

της  πόλεως ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ και περιχώρων

σας προσκαλεί την Παρασκευή 24 Ιουνίου και ώρα 8 το βράδυ

στην παρουσίαση του κοζανίτικου περιοδικού «ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ» που κλείνει 25 χρόνια ακοίμητης, δημιουργικής παρουσίας και πνευματικής προσφοράς στα μακεδονικά γράμματα

τον εκδότη και συγγραφέα της «Παρέμβασης» Βασίλη Καραγιάννη συστήνει στο κοινό ο Αντώνης Κάλφας

ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΠΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΘΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΤΙΤΛΟΙ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΤΕΥΧΗ

Στις Σκήτες της ψυχής και στις Μονές του σώματος

                                             στον Αντώνη που ξεκίνησε αλλιώς…

    - Ποιοί είναι για Γερασιμαίους... 

     Ο Αλβανός το διαλαλούσε μόλις ξεφόρτωσε η Αγία Αννα τα λάφυρα της, τους πρωινούς δηλαδή προσκυνητές. Το κύμα, ο αέρας (τέσσερις φορές για να πιάσει το λιμανάκι της Διονυσίου) σκόρπισε τη φωνή. Κίνησαν με τα πόδια. Ομως η τύψη τον έτρωγε. «Εστειλα πέντε μουλάρια»  στον αρσανά του διεμήνυσε ο λίαν αγαπητός, μήπως κι αγαπημένος, πατήρ Ευθύμιος της Σκήτης. Να πάει στράφι η χειρονομία ότι ο Κύριος και την πράξη τιμά και την πρόθεση επαινεί. Ουκούν εισέλθετε πάντες εις την χαράν των ...αχαμνών βαδιστών δηλαδή τα σαμάρια των μουλαριών. Γύρισε.