5ο Συμπόσιο Λογοτεχνίας Κοζάνης

Πρόγραμμα εργασιών Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2021 Μέρος Α΄ Συντονιστής: Βασίλης Π. Καραγιάννης 17.00 Άννα Μαμάτσιου, Φιλόλογος – Μεταπτυχιακή φοιτήτρια βυζαντινολογίας στο τμήμα φιλολογίας ΑΠΘ: «Ξενιτεμένου μου πουλί κι παραπονιμένο – Το δημοτικό τραγούδι της ξενιτιάς από και προς την Κοζάνη» 17.15 Δημήτρης Καμαριάδης, Πρώην προϊστάμενος δημοσίων σχέσεων ενεργειακού κέντρου Δυτ. Μακεδονίας της ΔΕΗ Α.Ε.: «Ο Κατσαντώνης, ένα χωριό, η Μικρασία και η Κοζάνη» 17.30 Β. Π. Καραγιάννης, Εκδότης Περιοδικού Παρέμβαση-Συγγραφέας: «Εκείνος ο Απρίλης του Χίλια ’967 μ.Χ.» 17.45 Θεοδώρα Λειψιστινού, Φιλόλογος – Συγγραφέας: «Η συνεισφορά της Σιάτιστας στην πνευματική και πολιτική αφύπνιση του Ελληνισμού» Διάλειμμα Μέρος Β´ Συντονιστής: Αντώνης Κάλφας 18.30 Μιχάλης Πιτένης, Συγγραφέας: «Ο “Δούρειος Ίππος” της Μητιώς» (αναφορά στο έργο της Μητιώς Σακελλαρίου) 18.45 Ξανθίππη Ζαχοπούλου, Εκπαιδευτικός – ποιήτρια: «Σατωμπριάν: “Θ’ αποθάνω Έλλην” – Η κρυμμένη Ελλάδα του Γάλλου ρομαντικού λογοτέχνη και φιλέλληνα» 19.00 «Στο εργαστήρι του συγγραφέα»: Μια —εικονογραφημένη— συζήτηση του Αντώνη Κάλφα με τον Βασίλη Παπά (Chiaroscuro, Κίχλη 2018): «Η ποιητική της εδεσσαϊκής μικροϊστορίας ως παράδειγμα αισθητικής πολιτικής στον 21ο αιώνα» 19.30 Γιώργος Δελιόπουλος, Ποιητής – Φιλόλογος: «Οι περιοδικές περιπέτειες του Κώστα Θ. Ριζάκη» 19.45 Σωτήρης Ραπτόπουλος, Αρχαιολόγος: «Το θεμελιώδες ερώτημα του ’21, όπως διατυπώθηκε στο έργο του Γιάννη Σκαρίμπα “To 1821 και η αλήθεια”» Λήξη πρώτης ημέρας Συμποσίου Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2021 Μέρος Γ´ Συντονιστής: Δημήτρης Καμαριάδης 10.30 Αναστάσιος Μπέλλος, Συνταξιούχος Διευθυντής Δημ. σχολείου – Συγγραφέας – Ιδρυτικό Μέλος του Συνδέσμου Γραμμάτων & Τεχνών: «Ανάλεκτα του Συνδέσμου Γραμμάτων & Τεχνών Π.Ε. Κοζάνης» 10.45 Αναστάσιος Χαρέλας, Φιλόλογος: «Τα καπάκια (Βαρνακιώτης, Καραϊσκάκης, Ανδρούτσος) του Κωστή Παπαγιώργη» 11.00 Κυριακή Μαυροφυλλίδου, Φιλόλογος, Υποψ. διδάκτωρ στην Ποντιακή Μορφολογία του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας: «Λογοτεχνία και κινηματογράφος: η συνομιλία δύο τεχνών. Το παράδειγμα του Γεώργιου Βιζυηνού και του Λάκη Παπαστάθη» 11.15 Αντώνης Παπαβασιλείου, Συγγραφέας- Εκδότης «Χρονικών Δυτικής Μακεδονίας»: «Παράδοξα όπλα: Τυπογράφοι και εφημερίδες στον Αγώνα» Διάλειμμα Συντονιστής: Δήμητρα Καραγιάννη 12.00 Αγνή Παπακώστα, Δρ. Φιλολογίας - Συγγραφέας: «Λογοτεχνικές διασταυρώσεις με αφορμή ένα παλτό: Εκδοχές της πρόσληψης του έργου του Αλ. Παπαδιαμάντη σε δύο διηγήματα του Μ. Καραγάτση και του Β. Π. Καραγιάννη» 12.15 Ελένη Γερούση, Εκπαιδευτικός – Δρ Φιλοσοφίας: «Η συμβολή των Φιλελλήνων στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Η περίπτωση του Percy Shelley» 12.30 Ειρήνη Ιωαννίδου, Ποιήτρια: «Ο Λόρδος Βύρων στην Ελλάδα» 12.45 «Στο εργαστήρι του συγγραφέα»: O Aντώνης Κάλφας συζητά με τον ίλαρχο Ηλία Κουτσούκο (Μάθημα ανατομίας, Μελάνι 2020) για την τέχνη του διηγήματος στην εποχή της κρίσης: «Τριάντα ανατρεπτικά διηγήματα νεοελληνικής αυτογνωσίας». Μέρος Δ´ Συντονιστής: Μάκης Καραγιάννης 17.00 «Στο εργαστήρι του συγγραφέα»: "Επί Χλόης": Μια συζήτηση της Άννας Κουστινούδη με την αισθαντική ποιήτρια Χλόη Κουτσουμπέλη, εφ' όλης της ποιητικής της ύλης. 17.30 Παναγιώτης Δημόπουλος, Μουσικός: «Μελοποιώντας από τα "Άνθη του Κακού”» (Μπωντλαίρ) 17.45 Άννα Ελευθεριάδου, Φιλόλογος – Γιώργος Δελιόπουλος, Ποιητής – Φιλόλογος, Μαθητές/ -τριες του 3ου ΓΕΛ Κοζάνης: «Όνειρα ψυχών: Tο μαθητικό περιοδικό του 3ου ΓΕΛ Κοζάνης» Διάλειμμα Μέρος Ε´ Συντονιστής: Βασίλης Π. Καραγιάννης 18.45 Μάκης Καραγιάννης, πεζογράφος - κριτικός: «1821: Η πένα και το καριοφίλι. Η αιώνια διελκυστίνδα για τη διαμόρφωση της εθνικής ταυτότητας» 19.00 «Στο εργαστήρι του συγγραφέα»: Μια συζήτηση του Αντώνη Κάλφα με τον μελετηρό και σεβαστικό Παντελή Μπουκάλα (Το μάγουλο της Παναγίας, ΄Αγρα 2021) για την επανάσταση του 1821, τον Γεώργιο Καραϊσκάκη και την τέχνη της αυτοβιογραφίας: «Βαριά ιστορία» και βιωμένος, πολύτροπος λόγος. 19.30 Παντελής Μπουκάλας, «Το δημοτικό τραγούδι διακόσια χρόνια μετά την επανάσταση» 19.45 Μάριος – Κυπαρίσσης Μώρος, Υποψήφιος Διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας ΑΠΘ: «Δημοτικού επανεπίσκεψις: ο κριτικός αναγνώστης Παντελής Μπουκάλας» 20.00 Λογοτεχνικό Αναλόγιο με τον Νίκο Κουρού (Ηθοποιό – Σκηνοθέτη), την Aνθή Λιάκου (Ηθοποιό – Σκηνοθέτιδα) και την Άρτεμη Νέστορα (Θεατρολόγος).

Απόγευμα και κάτι...

Δίχως τη ράβδο και τη βακτήρια σου πήρα δρόμους οδοιπόρου/ Μ' ακολουθούν τα χώματα και τα χρώματα του φθινοπώρου

Κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας...

2 Σεπτεμβρίου μνήμη αγίου Μάμα κ.α./ ακούστηκε σε κάθε τόνο και στόνο / πως απέθανεν εντελώς ο Μ. Θεοδωράκης./ - Απάνω του λοιπόν.../ Πρώτη γνώση: Παλαί ντε Σπορ/ αμέσως μετά την πολιτική αλλαγή/ Χιλιάδες.../ «Το ψωμί είναι στο τραπέζι/ το νερό είναι στο σταμνί» (Ιακ. Καμπανέλης)/ «Μιλώ...». - Παρακαλώ το σύντροφο ποιητή/ να σηκωθεί./ Από τις θέσεις στο τερέν σηκώθηκε/ κάτι σαν βράχος κι υποκλίθηκε ελαφρώς/ ο Μ. Α./ Εκτοτε / «Κράτησα τη ζωή μου/ ταξιδεύοντας ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα/ κατά το πλάγιασμα της βροχής...»

Eψες...

"Εικόνες της Δυτικής Μακεδονίας" της Δήμητρας Β. Καραγιάννη εψές στην αυλή της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης.

Πριν 10 χρόνια ακριβώς...

Πριν από 10 χρόνια ακριβώς/ εις το Α’ κατηγορίας κοιμητήριον ξενοδοχείον Αθηνών/ έλαβε θέση ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν / (Λ. Κρκς θέλω να πω)/ κι έκτοτε αγνοείται η τύχη του παντελώς/ Οσοι μικροοργανισμοί υπό γης τον εχόρτασαν/ κι όσοι άνωθεν αυτής ακόμη τον πεινούνε/ Απαρηγόρητοι τον δοξολογοθρηνολογούν/ - Που να ήσουν στο τώρα/ που μας σαρώνουν της ευτέλειας άρματα δρεπανηφόρα / - Που θες να είμαι στους ασφόδελους λειμώνες/ χωρίς καλοκαίρια, άνοιξες, φθινόπωρα, χειμώνες/ Βαρέθηκα να προσδοκώ ανάσταση...

Ο δρόμος...

Κλασική λογοτεχνία «Ο δρόμος προς τις φάμπρικες» των ΕΛΤΑ κοζανης και περιχώρων πρωί εορτή όσιου Αλεξάνδρου

Επαρχιακός ανθρωπος

Είναι ένας επαρχιακός άνθρωπος/ ταξιδεύει εκτός πόλεώς του με λεωφορείον πια/ Αφού περάσει τα αμφίδρομα διόδια Μαλγάρων/ τα λίαν ποιητικά / διαβεί τον ελαιώδη Αξιό κι ελώδη Λουδία/ συνήθως καταπλέει ως ναυς κυματολιγοφίλητος/ σε παραθαλάσσιο μικρό καφενείον έρημο εκ του COVIT/ τη θάλασσα εν ειρήνη παρατηρών/ πως στο βάθος της ξεφορτώνουν κοντέινερ διεθνή/ και το λαμπρόν υπερωκεάνειον «Θαλασσινή ωδή»/ του Φ. Πεσσόα δεμένο να λικνο-ακκίζεται./ Σπανίως, όπως χτες λ.χ., σε οφθαλμοποιητικοιατρείον/ συνοδός, χάζευε αφίσες του άλλοτε, λογοτεχνικές/ πως κάποτε σε πατάρι βιβλιοπωλείου / ήτο κι αυτός της ποίησης συναγωνιστής εν λόγω. / «Κι αν κάποια στην Καλαμαριά πουκάμισο μου ράβει/ εγώ θα ρθω απ’ τα πέλαγα με τη φυρονεριά...»/ ΠΑΝΟΡΑΜΑ μισής ζωής και βάλε...

21 μετά την 20η Αυγούστου

Ως και το Α. Τ. Μ. της γειτονιάς μου ευχήθηκε -υπόλοιπον 9,48 ευρώ/ Φιλιες υπάρξεις όπου ειστε, διάπυρος προς θεον αντευχετης, θα σας βρω...

Στην Παναγιά στη Θάσο...

Τω καιρώ εκείνω όταν ακόμα ως οδηγός δεν είχα επίγνωση των οδικών κινδύνων βρεθήκαμε μέσω Καβάλας στη νήσο Θάσο. Μέρες Δεκαπενταυγούστου. Κοινότης Παναγιάς. Δωμάτιον ελεεινόν. Βουλωμένο εννοείται το μπάνιο. Αυτό βρήκαμε δωματιοζητούντες ως οι ψωμοζητούνες Ελληνες επί Κάλβου. Τα βράδια κατεβαίναμε στο κέντρο του χωριού. Σταματούσαμε σε έναν παπατζή και σε μια δημόσια πρόχειρη ρουλέτα μαύρο κόκκινο, με το αφεντικό της μ’ αυτί και μάτι ν’ αφτιάζεται τους αστυνόμους. Το πράγμα έθελγε τη μικρή τότε Δμτρ. Με πίεζε να παίξουμε. Κάτι χάσαμε φυσικά. Παραμονή της Κοιμήσεως στο μέγα ναό της στην Παράκληση κατεβασιές αμέτρητες τα ονόματα υπέρ υγείας. Την επαύριον πανηγύρι. Κόσμος πληθύς. Είχε και το λεγόμενο κουρμπάνι. Σφάζαν ζώα μεγάλα και τα μαγείρευαν για τους νηστεύοντες και μη πιστεύοντες και μη. Με την απόλυση γινόταν η διανομή δηλ. ο χαμός ποιός θα ευλογηθεί με το πλαστικό πιάτο κρέας μετά κρομύων. Η Δήμητρα φυσικά: - Θέλω κι εγωωώ, ποδαριζόταν. Τι να κάνω, πατήρ. Χώθηκα στην κινούμενη τουριστομάζα που επαιτούσε μερίδιον. Ασφυξία. Φωνές υψώνονταν ως θυμίαμα ενώπιόν Της: Πνίγομαι, θα σκάσω, έλεος, Παναγία μου. Το χριστεπώνυμον πεινασμένο πλήθος δε λογάριαζε ούτε σειρά ούτε σέβας είχε. Κάποτε έφτασα στους κουταλοδιανεμητές. Πήρα το αναλογούν κι επέστρεψα στην οικογένεια που αγωνιούσε. Την πρώτη και μόνη κουταλιά η Δμτρ την έφτυσε χαμαί με θορυβώδη αηδία. Η μόνη κουταλιά που διήλθε τον καταπιώνα μου την ένιωσα σαν να καταπίνω ιδρώτα κροκοδείλου. Στα σκουπίδια κατευθείαν το ευλογημένον κουρμπάνιον. Τις ανεόρταστες μέρες κολυμπούσαμε στην ακτή της γεμάτη σφήκες που δεν μας ετίμησαν ευτυχώς με τη δήγμα τους. Ετσι επέρασα έναν Δεκαπενταύγουστο στην Παναγιά της Θάσου πριν χρόνια αμνημόνευτα, βοήθειά μας εν τούτοις.

URSA MINOR...

Γεμίζουν στάχτες οι «ήσυχες» μέρες του Αυγούστου/ στην κορύφωση της φλόγωσής του/ Φέτος το «Παναγία βόηθα» είναι βαθύ κόκκινο/ Στις παρακλήσεις γονατίζουμε ατελέσφορα/ κι ας ο παπα - Δημήτρης τις απο-θεώνει/ Περνώντας τις ενιαύσιες διακοπές (από τι;)/ στο δυτικό μπαλκόνι, οίκοι, καθώς βραδιάζει/ έχοντας έναντι ακριβώς/ την Μεγάλη Αρκτο εν θράμβω/ διαιρωτώμαι: την URSA MINOR ποιός την έκανε/ ακριβές αντίγραφο (α/α) αυτής αλλά πιο μικρή;/ Μη και ο Τ. Κ. Παπατσώνης (εκδ. Ικαρος 1962/ « Εσύ θα περνάς πότε πότε να τα λέμε/ είπε ο θεός στον ποιητή...»/

Η "Π" στο κλειστό τυπογραφείο

Mε έργο του Κ. Ντιο στο εξώφυλλο η θερινή Παρέμβαση του Αυγούστου τχ. 203-204 στάλθηκε σε ηλεκτρονική μορφή στο τυπογραφείον Grafis άλλοτε η ηρωική Λιθογραφεία, στη Νέα Ραιδεστό της Θέρμης, με πολυσέλιδον αφιέρωμα στον έρωτα κ.λπ. Φυσικά το τυπογραφείον ήταν κλειστό λόγω ολιγοήμερων διακοπών και περιμένουνε την ένδοξον επιστροφήν τους για την ένλοξον με επιμονή κι υπομονή (αυτοθαυμαζόμαστε) συνέχιση της έκδοσης.

Χαίροις...

«...Xαίροις των Σερβίων ο ιατρός, Γρεβενών το κλέος και Κοζάνης ο βοηθός». Μιλάμε για τον εορτάζοντα σήμερα όσιο Νικάνορα (1491 – 1549) ήγουν εκείνον τον νέο που παράτηξε πλούτη και χλιδή στη Θεσσαλονίκη δρόμο πήρε δρόμο άφησε πέρασε Βέροια, Κοζάνη, Γρεβενά έφτασε στο όρος Καλλίστρατον όρια Δ. Μακεδονίας και Θεσσαλίας και πάνω από τον Αλιάκμονα ποταμό ίδρυσε το Μεγαλομονάστηρον της Ζάβορδας (τιμάται η Μεταμόρφωση του Σωτήρος). Σήμερα η μονή μετά από πολλές περιπέτειες ακμές και παρακμές ελέγχεται από συνοδεία μοναχών που ήρθαν από την Τρίπολη περιοχή Ορθοκωστά (κι από το ομότιτλο αφήγημα του Θανάση Βαλτινού. Μεγίστη η προσφορά της στα γράμματα και στους αγώνες του τόπου. Η βιβλιοθήκη της επίσης πολύτιμη. Τον μέγα κι εμβληματικό «Κώδικα της Ζάβορδας» το ληξιαρχικόν βιβλίον της Δ. Μακεδονίας το «άρπαξε» ο Ν. Π. Δελιαλής της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης τον συντήρησε στην Αθήνα και τον «έσωσε». Στον καιρό μου στη Βιβλιοθήκη Κοζάνης τον εκδώσαμε με επιμέλεια της ωραίας ιστορικού κ. Μαρίας - Χριστίνας Χατζηιωάννου. (Ενα αντίτυπο αυτού χαρίζω σε όποιον πρώτος μου το ζητήσει). Το μοναδικό ολοκληρωμένο Λεξικό του Φωτίου το βρήκε εκεί και το «άρπαξε» επίσης ο Λίνος Πολίτης (και λίαν καλά το έκανε)· εδώ δε και χρόνια εκδίδεται στη Γερμανία. Απειρα τα θαύματα του αγίου αναφέρει η παράδοση κυρίως αλλά και η ιστορίας κάποτε. Τελευταίο και διαρκές το κοπάδι γιδιών της Μονής το οποίο εδώ εκατοντάδες χρόνια διατηρεί το ρούσο χρώμα τριχών (κόκκινο). Το ασκηταριό του αγίου που ακουμπά σαν φωλιά σχεδόν στον Αλιάκμονα το κατεβαίνεις εύκολα από το συντηρημένο μονοπάτι αλλά το ανεβαίνεις με τη γλώσσα σου βγαλμένη σαν γραβάτα και φρικτά δυσπνέων.. Ο όσιος Νικάνωρ είναι ο περιφερειάρχης άγιος και προστάτης της Δυτικής Μακεδονίας χωρίς εκλογές κι άλλες αμφισβητήσεις εδώ και 400 χρόνια «Χαίροις Νικάνορ, Ὁσίων ὁμόσκηνε» - Μεγάλη η χάρη του...

Μεταμορφώσεως της φωτιάς

Τα πεύκα που η φωτιά τα ρημάζει/ Και τα τρώει ο αέρας τα σωθικά / η Θαβώρειος Μεταμόρφωση ξεβράζει/ Θύματα ειρήνης κανονικά / Τ’ αντίδωρο κι οι ρόγες που μοιράζουν/ Καθημερινότητα που δεν είναι, μοιάζουν

Γρεβενών το κλέος

div class="separator" style="clear: both;">

Αέρας Αύγουστος

Πρωί μας φύσηξε ένας αέρας Αύγουστος μυστήριος/ Καθάρισε τα λέπια απ’ του Ιουλίου τον καταιγισμό/ Ανεβαίνουμε το 3ο καλοκαιριού μήνας καθαρτήριος/ - Προς το μεσημέρι διψάσαμε και πίνουμε αγιασμό.../

"Πάμε στο νησί..."

"Πάμε στο νησί" (Κ. Παλαμάς) κι ας είναι το νερό του γλυφό/ στη Σύρο, το Φοίνικα, τα Κόκκινα με τ' αγαπημένο αρμυρίκι/ την Αναστασία το δρομάκο που πάει "Στο περιγιάλι το κρυφό"/ - Αλίμονον, μόνο στην νοσταλγία τόπος και τρόπος μας ανήκει.../

Ταξείδι

Ταξείδι επιτέλους με λεωφορείο (όλοι μάσκες) για Θεσσαλονίκη/ θερισμένες καλαμιές πατατοχώραφα και ηλιοτρόπια νυσταγμένα/ Ημίγυμνα βουνά και λόφοι, διόδια εικόνες "με τραβούν απ το μανίκι"/ Ερχομαι ως εσωτερικός μετανάστης που επιστρέφει από τα ξένα/ - Θάλαττα θάλαττα τα κύματα καθώς είδον τα Θερμαϊκά.../ οι αναμνήσεις χορτάριασαν στη Ναυαρίνου ερείπια ρωμαϊκά/

"Χίλια '967 κ.λπ.

Μόλις αφίχθη σήμερα αγίας Μαρίνας εις την οδόν Χ. Μούκα 1, η έκδοση : «Εκείνος ο Απρίλης του Χίλια'967» εκδ. Παρέμβαση ............................. Θ υ μ ά μ α ι... 21 Απριλίου 1967 πρωί, Λευκοπηγή. Περιμένουμε το αστικό που μας πάει Κοζάνη Γυμνάσιο Β’ τάξη. Ο «Ελληνικός Βορράς» που κάθε πρωί ξεφύλλιζα στο καφενείο του Μήτρου και Παναγιώτας Ζιάκα (στο διπλανό διαβάζουν “Μακεδονία”) δεν αφίχθη διότι δεν εκδόθηκε. Στο ύψος της Παναγίας μεταξύ Ίσβορου και πόλης ένα τζιπ στρατιωτικό της ΕΣΑ μας σταματά. - Που πάνε όλοι αυτοί, ο λοχαγός - Μαθητές είναι στο Γυμνάσιο πάνε, ο οδηγός. Μας κοίταξε θυμάμαι αλλά ξέχασα το βλέμμα του· σήμερα θα έλεγα βλέμμα σοβαρο(@)αλάκα... Παρασκευή και μάς πάνε εκδρομή στο γήπεδο. Οι μεγάλες τάξεις είναι σε 5θήμερες ανά την Ελλάδα. Η ΣΤ’ τάξη στη Ρόδο. Πριν καιρό έκαμαν μια μαθητική συναυλία στην αίθουσα του Κοβεντάρειου. Εκεί άκουσα “Στο περιγιάλι το κρυφό...» με τον Κ. Γεροκώστα της ΣΤ’ στο τραγούδι. Στη σκηνή μαθητές έπαιζαν μουσική.

Παρά πόδας ή παρά σιαγόνος

Αύγουστος του 1949 "Το όπλο παρά πόδας" ΝΙκος Ζαχαριάδης Ιούλιος του 2021 "Η μάσκα στο σαγόνι έτοιμη για κάθε χρήση" Νίκος Χαρδαλιάς

Ηλίθιοι...

Με σφίγγουν κάπως οι άγραφες αλλά με γραμμές σελίδες/ στο πρώην καφέ ΑΡΓΩ νυν αταξίδευτη γαλέρα του καιρού/ καθώς γύρωθεν κυκλοφορούν δίχως μάσκες με προσωπίδες/ τα πρόσωπα των ΗΛΙΘΙΩΝ του τρόπου, χώρου, covitοχορού/

Υποστολές...

«...Ακόμα καλύτερα θα πολεμούμε υπό σκιάν»/ το 480 π. Χ. στις Θερμοπύλες ο Διηνέκης/ κι εμείς το 2021 υποστέλλουμε τη σημαία/ απόγευμα προς το βράδυ, Κυριακής/ υπό βροχήν, με μάσκες αλλά τραγωδώντες εθνικά/ Ελάχιστον το άγημα μουσικοί κι οπλίτες/ και «Επεφτε μια κίτιρινη παλιά βροχή»/ Δεν έπαιξαν το γλυκόλαλον «Μακεδονία ξακουστή»/ μόνον κάτι ξεψυχισμένα «Περνά ο στρατός»/ Ποιος στρατός δηλαδής αυτοί που φοβήθηκαν/ τον ανυπόδητο γείτονα κι υπέστειλαν / όλες τις σημαίες και τις ομπρέλες μαζί./ -«Φεύγαν οι φαντάροι έφευγες κι εσύ...»/

Κύριε Τάκη Θεοδωρόπουλε ... - Δεν ήξερες, δε ρώταγες;

Ο συγγραφέας Τ. Θ. σε σχόλιόν του στην «Καθημερινή» της 4 Ιουλίου αναρωτιέται: «Ποία σχέση διατηρεί με το βιβλίο η «Εταιρεία Μελέτης Προβλημάτων Κοζάνης» για να τύχει οικονομικής ευεργεσίας από το ΥΠΠΟ σε πρόγραμμα που αυτό προκήρυξε; Απάντηση απλή: Η Ε.Μ.Π. Κ είναι το λογοτεχνικό περιοδικό «Παρέμβαση» (σχεδόν 40 ετών και 204 τευχών), με τα περίπου 200 βιβλία που εξέδωσε, οι χιλιάδες εκδηλώσεις γραμμάτων και πολιτισμού που διοργάνωσε, οι εκατοντάδες συνεργάτες της ανά την επικράτεια. Ετσι : Αν δε γνώριζε την ταύτιση, αθώος! Αν τη γνώριζε αλλά ήθελε την ατάκα και πάλι «αθώος». «...Πριν δύο δεκάδες χρόνια διοργάνωσα στην Κοζάνη με το Ινστιτούτο Βιβλίου και Ανάγνωσης, τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης και το περιοδικό «Atelier du Roman» ένα Διεθνές συνέδριο για το μυθιστόρημα. Επιμελητής του ο ξεχωριστός διανοητής Λάκης Προγγίδης. Συγγραφείς από την Ελλάδα και την ξένη μιλούσαν για την τέχνη, την ιστορία, την εξέλιξη του μυθιστορήματος. Κάποια στιγμή συνόδευσα τον συγγραφέα Τάκη Θεοδωρόπουλου σύνεδρο του πράγματος, στο ΣΥΝ βιβλιοπωλείο μας. Εψαχνε να βρει έργα του Ντοστογιέφσκι σε μετάφραση του Άρη Αλεξάνδρου. Όχι πως δεν τα είχε διαβάσει, αλλά νομίζω ήθελε να τα έχει μαζί του σε μια κορυφαία συνεδριακή έκφραση για το μυθιστόρημα, και σώματι τον μέγα μύστη του είδους. Αναγνωστική επανεκκίνηση…» (Περιοδικό Στέπα τχ.18 β αφιέρωμα στον Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι 1821-2021 ) - ‘Αβυσος η ψυχή (ποια ψυχή δηλαδής) του ανθρώπου...

Παραμονη Ανδρέου του Κρητός

Εμβήκα στον εσπερινό παραμονή Ανδρέου Κρητός/ Μέγα ποιητού του μέγα κανόνα της μέγαεβδομάδας/ Με μασκα κι ένιωσα μια γλυκια άνεση/ Όπου μου λεν θα τη φορώ ευλαβικά/ Ότι Εξω κυκλοφορούν ανοήμονες κι ανεμβολίαστοι/ Με την αυτη μασκα μπήκα και στο γυραδικο/ Κι ένιωσα κανονικός ...

Ολα στη φόρα...

Πριν χρόνια βρέθηκα στον Ιανό Θεσσαλονίκης. Ενα κύριος στο ταμείο. «Μήπως έχετε το βιβλίο του Βας. Τσμπσ. «Γλυκιά Μπονόρα» ρωτούσε. Οχι, η ταμιεύς. Εφυγε. Πλησίασα. Ηταν ο συγγραφέας του βιβλίου της είπα. Με κοίταξε ασκαρδαμυκτί. Σήμερα 2 Ιουνίου, σύναξις της Παναγίας των Βλαχερνών στην Κωνσταντινούπολη, πανηγύρι στον Τετράλοφο, αφίχθη το βιβλίο (να το πω δικό μου εντελώς δεν μου έρχεται) που αναφέρεται σ’ εμένα «Β. Π. Καραγιάννης - Ολα στη φόρα- σπουδή στα έργα και τις ημέρες του». Συλλογική σύνθεση υπό την διεύθυνση του ποιητού Γιώργου Ρούσκα, επιμέλεια-επιμύθιο Κ. Θ. Ριζάκη, εκδ. Ρώμη. 15 επώνυμοι κι ευώνυμοι νοματαίοι των γραμμάτων γράφουν για μένα! Πήγα κι αγόρασα το βιβλίο από το ΣΥΝ Βιβλιοπωλείο όπου και διατίθεται δια το ευλαβές αγοραστικόν κοινόν και κατέβαλα στο ταμείον 10,6 ευρώ. Συναισθήματα ανάκατα. Θα μιλήσω γι’ αυτά αργοτερότερον. Τώρα στέκομαι μόνο σε δύο απόντες της γλυκιάς συγγραφικής συνοδείας που δεν ζουν. Απλά αλλά τραγικά δηλ. στον Δημήτρη Μεντεσίδη από Κοζάνη και στον Δημήτρη Λιακάκο από Πτολεμαϊδα. Πόσο λυπάμαι γι αυτές τις αδόκητες απώλειες. Ενός (μόνον;) λεπτού σιωπή...

Tα ποιήματα του Ιουνίου πελ-άγους

«... στης σιωπηλής ακούμπησα τον κόρφο, και στην άλλη τα πόδια ακούμπησα. Βαθιά ελογίζομουν σα να ‘χα στον ήλιο τα ποδάρια μου, στον ίσκιο το κεφάλι (Αγγελος Σικελιανός «Ραψωδίες του Ιονίου») Η κινούμενη Πεντηκοστή σαν από το «Μελτέμι» του Τ. Κ. Παπατσώνη (Τ.Κ.Π. εφεξής) φυσηγμένη μετά του αγίου πνεύματος ουρά. 13. Ενθύμηση δικαίου ήγουν Δημητρίου Μντσδ που πριν 2 χρόνια ακριβώς μας την έκανε... 16. Τζ. Τζόυς «Οδυσσέας» Νύχτα στ’ αμπέλι του Γρηγόρη» 21. Θερινό ηλιοστάσι γενικώς, μνήμη αγίου μάρτυρος Αφροδισίου 23 . Μ. Αναγνωστάκη αναχώρηση... 24. Γενέσιον τιμίου Προδρόμου και Γ. Σεφέρη «Φωτιές τ ‘Αη-Γιάννη» «...Μα εσύ πού γνώρισες τη χάρη τις πέτρας πάνω στο θαλασσόδαρτο βράχο το βράδυ που έπεσε ή γαλήνη άκουσες από μακριά την ανθρώπινη φωνή της μοναξιάς και της σιωπής μέσα στο κορμί σου τη νύχτα εκείνη του Αι-Γιάννη όταν έσβησαν όλες οι φωτιές και μελέτησες τη στάχτη κάτω από τ' αστέρια». (Λονδίνο, Ιούλιος 1932) 29 Πέτρου και Παύλου μεγάλη δοξολογία εκ του Τ.Κ.Π.) «...με αγάπη λέγοντας πενήντα «άβε Μαρία» α) Πέτρου και Παύλου των Κορυφαίων «σε βαθειά λάσπη έχω βουτηχτεί πηλού πηχτού και δεν υπάρχει ποιος θα με ανασύρει» β. Των Κορυφαίων Πέτρου και Παύλου στην λειτουργία τους γ. Των Κορυφαίων στον δεύτερο εσπερινό δ. Μνήμη του Αποστόλου Παύλου ΥΓ. 1 Στη απόδοση της γιορτής των Κορυφαίων ΥΓ. 2 Στην απόδοση της γιορτής των Κορυφαίων (μια εντύπωσις) «...Πόσο γαλήνια είναι να περιβαδίζεις εις τας αυλάς του Κυρίου» μαρμάρινοι πυλώνες και βαθουλώματα...» ΥΓ. 3 30 Ιουνίου προς 1η Ιουλίου εσπέρας. Οι γείτονες μου άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός καρτέρι μ' έστησαν στο Κάθισμά τους... (ο πίναξ «Οι πέτρες του Μανώλη Δραγώγια στη Λευκοπηγή).