Το σήμερα ως αύριον του χθες

Ο ιερός Αυγουστίνος όταν ρωτήθηκε τι είναι ο χρόνος απάντησε: «Οταν κανείς δε με ρωτάει, ξέρω τι είναι, μόλις με ρωτήσουν, δεν ξέρω πια¨. Προσπαθώντας να δω τον εαυτό μου μέσα στο χρόνο και στα 26 τόσα χρόνια της Π. και κάνοντας μια επιγραμματική αποτίμηση δεν καταλήγω σε συμπεράσματα θετικά ή αρνητικά αλλά ένα ερωτηματικό με συγκρατεί ορισμένως, το οποίο όμως μπορεί και να είναι και θέση ανάλογα του που και πως θα το δεις  είτε στον καθρέπτη σαν πραγματικότητα είτε στο παραμορφωτικό κάτοπτρο.

       

Ες αύριο τα σπουδαία...

Αύριο ("Αύριο αύριο, λένε, το Πάσχα του Ουρανού..." και της "Π") 
στο Λαογραφικό Μουσείο Κοζάνης 
Ώρα 7.

"Τα μόνα πράγματα που αντέχουνε στο χρόνο/είναι κείνα που δεν υπήρξαν ποτέ" Χ.Λ.Μπ.

Είναι η ολιγομελής τοπική Κυβέρνηση που σχηματίστηκε στο Μπουένος Αιρες  το 1933 από μετανάστες Ελληνες εκ Λευκοπηγής Κοζάνης...

Γι αυτούς ο Χ. Λ. Μπόρχες έγραψε στο ποίημά του «Μπουένος Αιρες».

 «Είναι ένα ξεβαμμένο έμβλημα ή μια ξεθωριασμένη δαγκεροτυπία, πράγματα  που ανήκουνε  στο χρόνο πιά...»

Η φωτ. ανήκει στον Βαγγέλη Π. Βόμβα του οποίου ο παππούς του άνευ πίλου δεσπόζει στο κέντρον της.

Ο χαρούμενος άγιος Δημήτριος του πάντοτέ μας

Τρίτη 26 Οκτωβρίου 1971 και τότε του αγίου Δημητρίου.
Δεν μας ενδιέφερε ακόμα ο κύριος τίτλος του "Ελληνικού Βορρά" αλλά ο μέγας κόκκινος τίτλος στην αρχή της σελίδας δια του οποίου πήραμε την άγουσα για την πόλη του εορτάζοντος αγίου με την ...κατηγορία της ΝΟΕ

Εκδήλωση ξεχωριστού (ας πούμε) ενδιαφέροντος

Ο Δήμαρχος Κοζάνης  κ. Λάζαρος Μαλούτας και ο εκδότης και διευθυντής της πνευματικής ηριο θεματων συγγραφεων  που ενα νιοτε η σιωπξ επιθεώρησης «Παρέμβαση» κ. Β. Π. Καραγιάννης, σας προκαλούν στην εκδήλωση η οποία γίνεται στο

Λόγος υπέρ των «ΕΛΙΜΕΙΑΚΩΝ» περιοδικών καταστάσεων

Εγος ﷽﷽﷽﷽﷽﷽συγγενμερές προσωπικόνίμαι εδώ σαν ένας μακροχρόνιος συγγενής με το καταλογογραφημένο και τιμώμενο περιοδικό για να πω, εκ περισσού ίσως, λόγο χαιρετιστήριο σε μια 30χρονη κυρία των περιοδικών μας γραμμάτων και θαυμάτων.

      

Ένα κουστούμι για δύο

Εψές στην πλατεία διεξαγόταν κοινωνική πολιτική υπέρ αδυνάτων, φτωχών, μεταναστών από διάφορες ομάδες και συνιστώσες του εκλεπτισμένου, αντιεξουσιαστικού, αντιρατσιστικού χώρου κ.λπ.  Είδη ενδσες;ω ﷽﷽﷽﷽ώρου κ.λπ.  Ειοι δικτο κρατησα. ςε μιαοικαικγιας). Βοκσυ ντνα δωβρεαν κι εγιβνα ναραστα. Δοκιμστηριο γις πντλεονια δνεύσεως, υποδήσεως και εσθιάσεως, που μαζεύτηκαν

Επαναλήψεις

«Για χρόνια πλάγιαζα νωρίς...»

 Τελευταία ξυπνούσε νωρίς. Ωρα 6 σταθερά. Ξεφύλλιζε ξεχασμένα στη στοίβα βιβλία που τον πίεζαν ατελεσφόρως για διάβασμα και παλιά περιοδικά μεταξύ αυτών και το «Παραμιλητό» περιοδικόν τέχνης έξοχο, έτους 1992 άρα όχι και πολύ μακρινόν. Στις τάξεις του είχε και τον αλησμόνητο Γ. Γκολομπία από το

Τράβα καλέ 'μ την άλυσο

Αλέκος Παναγούλης, Δημοτικό Σχολείο, Κατάστημα γυναικείων εσωρούχων... 

Αψινθος κ.λπ.

Την εσπέραν προς το βράδυ της χτες αφίχθη στην πόλη εκ Θεσπρωτίας ορμώμενος και της Εγνατίας διερχόμενος ο ποιητής Μιχάλης Γκανάς μετά της κυρίας Πόπης  Γκανά αρχόντισσας των εκδόσεων Μελάνι. Στην παρέα κι ο ποιητής Θανάσης Μαρκόπουλος.

Ιστορικά ορνιθοσκαλίσματα (1912 κ.λπ.)

                

Την πρωίαν της 100ης επετείου απελευθέρωσης της πόλεως Κοζάνης, ένας πολίτης υπεράνω πάσης υποψίας (αυτός δεν είμαι εγώ), αλλά κι υποψιασμένος έως καχυποψίας λυπποτπος ι εγριωτικόν που φέρειι η μυθιστορ εσχ τιςδιαπιστωσεις ) αφνεται σε αναλπερί πάντων (αυτός μπορσυτο τοιχο αι της πόλεως Κοζοναη ας διεχεντοα στην παυες ενδον του νεοεται σε αναλεί να ήμουν) βάδιζε  στην κεντρική ανηφορική οδό Παύλου Μελά. Τίποτε το ασύνηθες. Προσπέρασε το αισθαντικό άγαλμα του ομωνύμου ήρωος μάλλον αδιάφορα κι ανέβηκε προς την οδού Μοναστηρίου.

-Που πάτε ορέ...

            

«Ορη τα υψηλά ταις ελάφοις πέτρα καταφυγή τοις λαγωοίς», ο 103ος ψαλμός. Τα ελάφια άγνωστα  Οως εκ τουτυτους κι επιτ ππλέον αλλά οι λαγοί περνοΟως εκ τουτυτους κι επιτ πύσαν σαν λαγοί και μας κοιτούσανΟως εκ τουτυτους κι επιτ π διαπορούντες και χοροπηδώντες ότι σήμερα Τετράδη και οι κυνηγοί εθερο τους υς ρο τους ηδώντες ότισα στην κορυφίχαν το ελεύθερο του σκοτωμού τους.

         -Αχ, που πάτε ρε...τους φώναξε ο Ν.

        

Ο βιβλιοασπάλαξ και το χοντρό βιβλίο που ήταν αταξίδευτο ...

                                                                                                                                                    

            Ε, όχι κι αταξίδευτο! Ανάδελφο εν Ελλάδι, μπορεί.

            LEXICOΝ. Περιλαμβάνονται οι μορφωμένοι όλων των επαγγελμάτων, όπως ηγεμόνες και δημόσιοι άνδρες, οι οποίοι με την λογοτεχνία μαθαίνουν, Θεολόγοι, Ιεροκήρυκες, Νομικοί, Πολιτικοί, Ιατροί, Φιλόλογοι, Φιλόσοφοι, Ιστορικοί, Γλωσσολόγοι, Μαθηματικοί, Σχολαστικοί, Δραματουργοί και Ποιητές, τόσο του αρσενικού όσο και του θηλυκού γένους, οι οποίοι απ’ την αρχή του κόσμου έχουν ζήσει εν μέρει σ’ όλη την Ευρώπη μέχρι τώρα, κι έχουν γίνει γνωστοί δια του Χριστιανισμού ή άλλως στον πολιτισμένο κόσμο, στον αριθμό άνω των 20.000, μετά την γέννησή τους, θάνατο, κυρίως ιστορίες, βίοι και παράδοξες ιστορίες, από τις οποίες οι πειστικότερες ιστορίες, τις οποίες ο καθένας με επιμέλεια ενθυμείται, περιγράφονται σύντομα και με ευκρίνεια και αλφαβητική τάξη. (Λειψία 1726). Η μετάφραση της πρώτης σελίδας εκ της γερμανικής γοτθικής από τον φίλο Αν. Κτενίδη.

          

Τα μικροΦιλολογικά Κύπρου

Μόλις αφίχθησαν με το ταχυδρομείο τα «μικροΦιλολογικά» τχ. 32 Φθινόπωρο του 2012, λίαν αισθαντικού, φιλολογικού περιοδικού της Κύπρου (Λευκωσίας) το οποίο μέχρι πρότινος φρόντιζε ο Φοίβος Σταυρίδης ώσπου «φρόντισε» κι αυτόν με τον αμετάκλητ

ο τρόπο του, ο θάνατος. Τώρα το επιμελείται ο πανεπιστημιακός φιλόλογος Λευτέρης Παπαλεοντίου. Ο τίτλος απλά προσδιορίζει

Δεν είχε διδακτορικό

Ελλείψει διδακτορικού εκτελούσε κατά τον νιάημερο τα ανωτέρω καθήκοντα

Προσκυνήματα...

«Στην ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ, στο μοναστήρι, υπάρχει μια βρύση). ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ερκαι κμΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΒΡΎ. Το νερό τρέχει από το στόμα κριού, αρχαία ειδωλολατρική κατασκευή, κι όσες γυναίκες πίνανε νερό απ’ το κριάρι κάνανε παιδιά και μάλιστα αρσενικά......Λευτεριά της αυλής του ούζου και του ταβλιού παρέα με τον μπατζανάκη μου, εσένα προσκυνάω (Μάριος Χάκκας. «Στο νερό»).

Είχαμε, λοιπόν, Εβραίους στην Κοζάνη

Όχι, αυτοί είναι της Θεσσαλονίκης

Ωστε λοιπόν είχαμε Εβραίους στην Κοζάνη, όπως αποκάλυψε ο οθωμανολόγος, υποψήφιος διδάκτορας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο κ. Δημήτρης Λαμπράκης, στο επιστημονικό συνέδριο για την ιστορία της Κοζάνης.

         Τώρα που μια από τις σημαντικότεε﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽τεκού κιεδριοπαιδακι-ενρες σταθερές του κοινωνικού ιστού κι οικονομικού βίου της πόλεως κατέρρευσε, τι θα γίνουμε χωρίς αυτόν (το μύθο).

         - Ελα ντε!

Γράφουμε σ’ ένα υπό δημοσίευσιν “επιστημονικόν” μας κείμενο.

Φωτό επιστημονικόν σχόλιον

Την εικόνα διαμόρφωσε η οργανωτική επιτροπή του λίαν επιστημονικού συνεδρίου ή την ανέχεται με την αμφισημία που τη διακρίνει

«Αφελείς» και δανεικοί

                                 

Χθες  ενώπιον των τοπικών δημοσιογράφων ο κ. Δς﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ακομα  για κατι ετοιυς αμελεσια, ήμαρχος, μετά της επιστημονικής και διοργανωτικής του ακολουθίας, ανήγγειλε επισήμωςς﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ακομα  για κατι ετοιυς αμελεσια,   το επιστημονικό συνέδριο που θα αρχίσει απόψε κανε. Στα χέρια οτ οπικτι ετοιυς αμελεσια, ς﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ακομα  για κατι ετοιυς αμελεσια, και καλά έκανε. Στα χέρια του επιδείκνυε και έπαιζε (περιέπαιζε μάλλον στην πράξη) δύο κορυφαίες

Κουδικά και όχι κουρδικά

Ποδοσφαιρική αναμετάδοση τη μέρα που απεργούσαν οι δημοσιογράφοι γιατί πάλευαν κατά της «φτωχοποίησης» του ελληνικού λαού κι εμού προσωπικώς.

                                                                    

Επειδή τότε ήμουν κι εγώ εκεί

Ξεκίνησα το συλλογικό μου είναι ως οπαδός του πάοκ και έφτασα στο ανώτατο αξίω, και ﷽﷽﷽﷽μα του οπαδού κομμάτων. Τώρα  όμως διατελώ εν επιγνώσει τέως Πάοκ και εν απογνώσει παρατηρητής των πολιτικών αθυρμάτων. Μη ώ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽λλο να μεποθστευττονριέχοντας τι άλλο να εμπιστευτώ τις μέρες του πολιτικά τραγικού  και

Σονέτο ιστορικόν ου μη αλλά και σατιρικόν (Μετά σημειώσεων γενικώς)

Κυρία με διδακτορικό σέρνει το καλάθι της τοπικής ιστορίας

Χαρίτων¹ ο παλαιογράφων μιμητής του Τρωικού Αινεία²

όστις πήρε και σήκωσε στην πλάτη τον γέροντα Αγχίση,

έλαβε ως Δελφικός ηνίοχος³ στα χέρια της πόλης τα ηνία

και στες ποικίλες Μούσες και Χάριτες έδοξε να θύσει⁴

Περί των φαύλων διαρκείας

Κοιτώντας την 7η έκδοση των ποιημάτων του Γ. Σεφέρη (1967) στην πρώτη λευκή σελίδα διαβάζω το παιδικό (με κονδυλοφόρο) ιδιόγραφο: "Τρίτη 'γεννήθην ο Διγενής /και Τρίτην θ' αποθάνην, 21 του Σεπτέμβρη του '71" Είναι η έκδοση στην οποία λείπουν από τις "Σημειώσεις για μια εβδομάδα" τα ποιήματα "Τρίτη" και "Τετάρτη", ότι παρέπεσαν τα χειρόγραφα στο τυπογραφείο, κατά τη μαρτυρία του Γιώργη Παυλόπουλου
"Χρόνια αμνημόνευτα σαν νάταν ξένα..."

«Γράμματα στη Ραχήλ»

                                  

Εν αρχή ην...

Ραχήλ της Βίβλου (σύζυγος Ιακώβ μητέρα Ιωσήφ και Βενιαμίν), της ποίησης (η αλληλογραφική μούσα και λίαν ωραία νεαρά Ελενίτσα Κόρτζα, του επίσης λίαν ενήλικου αλλά μεγάλου ποιητού Κωστή Παλαμά), της ζωγραφικής η κυρία πόρνη της πόλης Αρλ, του Β. Βαν Γκογκ, εταίρα κάπως φλογερή, η οποία του ...έφαγε τ’ αυτί (κι όχι τ’ αυτιά), μέχρι και της πολιτικής με την ενταύθα πολιτευομένη και πολυ-ερωτευμένη με τις ερωτήσεις προς τη Βουλή, ομώνυμη βουλευτίνα της πόλεως Πτολεμαίδος (άλλοτε Καϊλάρια) σώματι μέρος και ευλαβικό μέλος της μητροπόλεως Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας.

       

Τις είπαν κόκκινες γραμμές

Κόκκινες γραμμές...
Κάτι τέτοιο δηλαδή!

Αλ. Παπαδιαμάντης, Χ. Λ. Μπόρχες, Ουμπ. Εκο, Γ. Σεφέρης Πεσμένοι χαμαί αλλά το λόγο μόνον εσύ (εγώ) τον ξέρεις

Βιβλία πετάμενα στο πάτωμα κι είναι η πρώτη φορά που  δεν σε πόνεσε μια τέτοια ...πτώση από τη βιβλιοθήκη, ότι τα έριξε ο νυν κόσμος σου, ο μικρός ο Μέγας, εν επιγνώσει του θορύβου αλλά και εν ...συνειδήσει της επιλογής (ίσως φαίνεται κάτι από το κληρονομικό DNA οδήγησε το χέρι των αγαπημενωνει (ίσως κάτι απ΄ στους αγαπημένους (τους 3 τουλάχιστον) και εν πτώσει…