Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2021

Γυναίκα με ψαλίδι

Μόλις ξετύλιξα ένα ρολο με τυλιγμένο ένα εργο της εκλεκτής κυριας και ωραιοτατης ζωγράφου Φωτεινής Χαμιδιελη από τη Βέροια. Η εκλεκτή κυρια της τέχνης και των τρόπων της κατά καιρούς μας διδει έργα για να δημοσιεύουμε στην Παρέμβαση. Την ευχαριστω για τη «Γυναίκα με ψαλίδι» που χάρισε στην Π.

Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2021

Φωτογραφική χειρ Αλέκος Βρεττάκος

Πέτρες κ.λπ.

Στη διάρκεια της λειτουργίας έπιασε μια εντελώς ψιλή βροχή Οι εκκλησιαζόμενοι στην αυλή χώθηκαν στην κοιλιά του ναού Κάποιοι πήγαμε λίγο παραπάνω στο ναϊδριον του αγίου Λαζάρου και βρεθήκαμε μπροστά σ' αυτόν τον πίνακα. - Οχι δεν ειναι του Σωτήρη Σόρογκα που ζωγράφιζε σωρούς πέτρες

Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2021

Σκάλες και είσοδοι οικοδομών

Πολύ συμπαθώ τις γυναίκες εκείνες/ που καθαρίζουν σκάλες, εισόδους οικοδομών,/ τζάμια γραφείων κι εταιρείες εμπορικές/ Επί το πλείστον εκ του κραταιού σοσιαλισμού/ ορμώμενες επί αστικών οίκων/ κι αμυνόμενες νηστικών αστών/ Εχουν μια λυπημένη αξιοπρέπεια στα μάτια/ και μια ταπείνωση στην ψυχή κουκουλωμένη/ στα ασύμμετρα συνήθως σώματά τους/ - Μια καθημερινή συνθήκη του πολιτισμού μας/ Αλλά γιατί δεν εμβολιάζονται εισέτι/ ποια κέντρα απελπισίας τις συγκρατούν/ στο πεδίο του ανίδεου γμτ.

Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2021

Αγραφιώτες...

Γλυκό απόγευμα Σεπτεμβρίου. Μου θυμίζει την έναρξη του «Μάκβεθ» σε πεζή διασκευή του Στάθη Πρωταίου: «Σκωτσέζικη γλυκοσυννεφιά»... Η παγκόσμιος εορτή Υψώσεως του Σταυρού στο τέρμα της. Ηδη αρχίζει ο εσπερινός του αγίου Βησαρίωνος προστάτου πάσης Θεσσαλίας. Στο λόφο Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, λέγε με όπως πάντα Χαμηλός Αη-λιας, εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας των Αγραφιωτών Κοζάνης. Ηγουν των απογόνων εκείνων που ήρθαν από τα Αγραφα εδώ κυνηγημένοι μετά την αποτυχία του κινήματος του Διονυσίου Σκυλοφιλόσοφου (1612). Κάθε χρόνο μαζεύονται εκεί όσοι έχουν ρίζα αγραφιώτικη και θυμούνται εκείνη την «εγίρα» την εορτή του αγίου Βησαρίωνος, την παλαιά εικόνα του οποίου φέραν από εκεί, και την προσκυνούν στο ναό. Πάω κάθε χρόνο στον εσπερινό απόμακρος κάπως παρότι δεν έχω ρίζα Αγράφων, εκ της Πυρσόγιανννης η μακρινή καταγωγή μου, έτσι για να νιώσω, αμυδρά έστω, αυτό το συνεχιζόμενο για πολλά χρόνια, μικρό τοπικό ιστορικόν θραύσμα.

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2021

Ο θριαμβευτικός τελικός του 5ου Συμποσίου Λογοτεχνίας Κοζάνης

Σκαρος ...

Κι ενώ το 5ο Συμπόσιο Λογοτεχνίας της Κοζάνης, Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου μνήμη και αγίου Διδύμου και Διδύμων πύργων Νέας Υόρκης, έβαινε προς την κορύφωσή του κι αναμενόταν να λάβει το λόγο ο μέγας διανοούμενος ερευνητής, μεταφραστής, συγγραφέας, δημοσιογράφος, ποιητής και μελετητής του δημοτικού τραγουδιού, ου μην αλλά κι ωραίος άνθρωπος, Παντελής Μπουκάλας, εισήλθε στην αυλή διεξαγωγής ο επί του δημοτικού κλαρίνου βιρτουόζος κ. Γιάννης Γρίβας (μετά της μονομελούς κουστωδίας του δηλ. του κ. Ε. Μαραμή ακοδρεονίστα («Πόσα χρόνια έχεις ν’ ακούσεις ακορντεόν» ο Μ.Α,) κι εξετέλεσαν άνευ προλόγων κ.λπ. ένα «Σκάρο» και τα «Παιδιά της Σαμαρίνας». Ετσιουτσιουριάσαμαν απαξάπαντες. Προς στιγμήν μας ήρθε να σηκωθούμε προς χόρευσιν ή τουλάχιστον προς δώρησιν, στο μέτωπο του, όπως γίνεται στα γλέντια και τους γάμους τον βιρτουόζο. Τώρα καταλαβαίνω πως νιώθουν οι άνθρωποι που «λιώνουν» όταν μετέχουν τοιούτων πραγμάτων και ξετινάζονται στο φιλοδώρημα αφού είναι εκτός του φυσιολογικού τους εαυτού κι εντός της σφαίρας της άφεσης και της άλωσης του είναι τους. Δεν κάναμε τίποτα προς τούτο, αλίμονον, αλλά μείναμε για ώρα άφωνοι από συγκίνηση ώσπου να λάβει το μικρόφωνο ο Παντελής Μπουκάλας και να μας αφήσει κι αυτός άφωνους άλλα σε μια άλλη διάσταση... ΥΓ. 1 Την επαύριον Κυριακή αυτός ο ωραίος Γ. Γρίβας με το κλαρίνο –όπλο του ήτο στη λυμφατική μπάντα του τοπικού στρατού για την υποστολή της σημαίας στην κοινή αυλή μας, την πλατεία θέλω να πω. Τον ένιωσα διπλά δικό μου άνθρωπο... ΥΓ. 2 Ας είναι καλά ο Ρούσης Γαύρος που τους «υποχρέωσε" ν’ αφήσουν για λίγα λεπτά γάμο και να ρθουν στη αυλή μας για τα «λόγιά» μας πουρνάρια... .

Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2021

Κλειδί σε κλειδαριά

Φετινά λοιπον ξινόμαυρα σταφύλια/ Λύγισαν οι ρογες από πόθο την κληματαριά / Να μπουν σε στόματα να βάψουν χείλια / Να εφαρμόσουνε κλειδί σε κλειδαριά

Υπ' αριθ. 5 Συμπόσιο Λογοτεχνίας Κοζάνης

Εδώ στην αυλή του θα είμαστε αύριο (από ώρα 5) και μεθαύριο (από ώρα 10 πρωινή) βρέξει χιονίσει ή καλό καιρό κάνει (που θα κάνει) . Στολή φθινοπωρινή, αραιοκαθισμένοι, εμβολιασμένοι και με μάσκες...

Ο τελικός του 2020

Είναι η ομάδα που έπαιξε στον τελικό των εισηγήσεων του περσινού 4ου Συμποσίου Λογοτεχνίας Κοζάνης τέλος Ιουλίου 2020. Την Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου απόγευμα (5η ώρα που "βραδιάζει") αρχίζει το φετινό 5ο Συμπόσιο. Η ομάδα ανανεώθηκε: Παντελής Μπουκάλας, Ηλίας Κουτσούκος, Βασίλης Παπάς, Χλόη Κουτσουμπέλη στην πρώτη γραμμή. «Μηδείς ανεμβολίαστος» σύνεδρος ή ακροατής και με μάσκες αν χρειαστεί στην αυλή του «Μουσείου Σύγχρονης Τοπικής Ιστορίας -Νίκος Καλογερόπουλος» οδός Αλεξ. Καραλίβανου (πρώην Βιτσίου). Υπάρχει κι ο περίβολος δια τους αρνητάς...

Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2021

Λογοτεχνικόν ανακοινωθέν

Ο Πλάτων έγραφε έξω από την Ακαδημία του:/ «Μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω...»/ Ο Ν. Μαλούτας σπουδαίος ιατρός/ στον Μακεδονικό αγώνα (1904-1908)/ -αυτοί που πολέμησαν να ...γίνει Βόρειος Μακεδονία-/ έγραφε στον οίκο του: «Μηδείς αγεωγράφητος εισίτω»/ (Το σπίτι κάποτε ήταν εντευκτήριον αεροπροσκόπων/ δωρήθηκε στο δήμο να γίνει κάτι σαν μικρή πλατέα/ μετά της προτομής του...)/ Τώρα στην πλακόστρωτη αυλή του «Μουσείου/ Σύγχρονης τοπικής ιστορίας - Νίκος Καλογερόπουλος»/ εν όψει το 5ου Συμποσίου Λογοτεχνίας Κοζάνης/ και της Παρέμβασης μετ’ ανθέων κ.λπ./ - Μηδείς ανεμβολίαστος εισίτω.../ Και παρότι τη διαπερνούν αγέρηδες Β. Δ/ μαϊστροι ανάμικτοι με τραμουντάνες/ κατά το μοναστηριακόν ανεμολόγιον/ μάσκες στο πρόσωπο ή εν εφεδρεία στο σαγόνι/ κι ο θεός βοηθός...

Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2021

5ο Συμπόσιο Λογοτεχνίας Κοζάνης

Πρόγραμμα εργασιών Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2021 Μέρος Α΄ Συντονιστής: Βασίλης Π. Καραγιάννης 17.00 Άννα Μαμάτσιου, Φιλόλογος – Μεταπτυχιακή φοιτήτρια βυζαντινολογίας στο τμήμα φιλολογίας ΑΠΘ: «Ξενιτεμένου μου πουλί κι παραπονιμένο – Το δημοτικό τραγούδι της ξενιτιάς από και προς την Κοζάνη» 17.15 Δημήτρης Καμαριάδης, Πρώην προϊστάμενος δημοσίων σχέσεων ενεργειακού κέντρου Δυτ. Μακεδονίας της ΔΕΗ Α.Ε.: «Ο Κατσαντώνης, ένα χωριό, η Μικρασία και η Κοζάνη» 17.30 Β. Π. Καραγιάννης, Εκδότης Περιοδικού Παρέμβαση-Συγγραφέας: «Εκείνος ο Απρίλης του Χίλια ’967 μ.Χ.» 17.45 Θεοδώρα Λειψιστινού, Φιλόλογος – Συγγραφέας: «Η συνεισφορά της Σιάτιστας στην πνευματική και πολιτική αφύπνιση του Ελληνισμού» Διάλειμμα Μέρος Β´ Συντονιστής: Αντώνης Κάλφας 18.30 Μιχάλης Πιτένης, Συγγραφέας: «Ο “Δούρειος Ίππος” της Μητιώς» (αναφορά στο έργο της Μητιώς Σακελλαρίου) 18.45 Ξανθίππη Ζαχοπούλου, Εκπαιδευτικός – ποιήτρια: «Σατωμπριάν: “Θ’ αποθάνω Έλλην” – Η κρυμμένη Ελλάδα του Γάλλου ρομαντικού λογοτέχνη και φιλέλληνα» 19.00 «Στο εργαστήρι του συγγραφέα»: Μια —εικονογραφημένη— συζήτηση του Αντώνη Κάλφα με τον Βασίλη Παπά (Chiaroscuro, Κίχλη 2018): «Η ποιητική της εδεσσαϊκής μικροϊστορίας ως παράδειγμα αισθητικής πολιτικής στον 21ο αιώνα» 19.30 Γιώργος Δελιόπουλος, Ποιητής – Φιλόλογος: «Οι περιοδικές περιπέτειες του Κώστα Θ. Ριζάκη» 19.45 Σωτήρης Ραπτόπουλος, Αρχαιολόγος: «Το θεμελιώδες ερώτημα του ’21, όπως διατυπώθηκε στο έργο του Γιάννη Σκαρίμπα “To 1821 και η αλήθεια”» Λήξη πρώτης ημέρας Συμποσίου Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου 2021 Μέρος Γ´ Συντονιστής: Δημήτρης Καμαριάδης 10.30 Αναστάσιος Μπέλλος, Συνταξιούχος Διευθυντής Δημ. σχολείου – Συγγραφέας – Ιδρυτικό Μέλος του Συνδέσμου Γραμμάτων & Τεχνών: «Ανάλεκτα του Συνδέσμου Γραμμάτων & Τεχνών Π.Ε. Κοζάνης» 10.45 Αναστάσιος Χαρέλας, Φιλόλογος: «Τα καπάκια (Βαρνακιώτης, Καραϊσκάκης, Ανδρούτσος) του Κωστή Παπαγιώργη» 11.00 Κυριακή Μαυροφυλλίδου, Φιλόλογος, Υποψ. διδάκτωρ στην Ποντιακή Μορφολογία του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας: «Λογοτεχνία και κινηματογράφος: η συνομιλία δύο τεχνών. Το παράδειγμα του Γεώργιου Βιζυηνού και του Λάκη Παπαστάθη» 11.15 Αντώνης Παπαβασιλείου, Συγγραφέας- Εκδότης «Χρονικών Δυτικής Μακεδονίας»: «Παράδοξα όπλα: Τυπογράφοι και εφημερίδες στον Αγώνα» Διάλειμμα Συντονιστής: Δήμητρα Καραγιάννη 12.00 Αγνή Παπακώστα, Δρ. Φιλολογίας - Συγγραφέας: «Λογοτεχνικές διασταυρώσεις με αφορμή ένα παλτό: Εκδοχές της πρόσληψης του έργου του Αλ. Παπαδιαμάντη σε δύο διηγήματα του Μ. Καραγάτση και του Β. Π. Καραγιάννη» 12.15 Ελένη Γερούση, Εκπαιδευτικός – Δρ Φιλοσοφίας: «Η συμβολή των Φιλελλήνων στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Η περίπτωση του Percy Shelley» 12.30 Ειρήνη Ιωαννίδου, Ποιήτρια: «Ο Λόρδος Βύρων στην Ελλάδα» 12.45 «Στο εργαστήρι του συγγραφέα»: O Aντώνης Κάλφας συζητά με τον ίλαρχο Ηλία Κουτσούκο (Μάθημα ανατομίας, Μελάνι 2020) για την τέχνη του διηγήματος στην εποχή της κρίσης: «Τριάντα ανατρεπτικά διηγήματα νεοελληνικής αυτογνωσίας». Μέρος Δ´ Συντονιστής: Μάκης Καραγιάννης 17.00 «Στο εργαστήρι του συγγραφέα»: "Επί Χλόης": Μια συζήτηση της Άννας Κουστινούδη με την αισθαντική ποιήτρια Χλόη Κουτσουμπέλη, εφ' όλης της ποιητικής της ύλης. 17.30 Παναγιώτης Δημόπουλος, Μουσικός: «Μελοποιώντας από τα "Άνθη του Κακού”» (Μπωντλαίρ) 17.45 Άννα Ελευθεριάδου, Φιλόλογος – Γιώργος Δελιόπουλος, Ποιητής – Φιλόλογος, Μαθητές/ -τριες του 3ου ΓΕΛ Κοζάνης: «Όνειρα ψυχών: Tο μαθητικό περιοδικό του 3ου ΓΕΛ Κοζάνης» Διάλειμμα Μέρος Ε´ Συντονιστής: Βασίλης Π. Καραγιάννης 18.45 Μάκης Καραγιάννης, πεζογράφος - κριτικός: «1821: Η πένα και το καριοφίλι. Η αιώνια διελκυστίνδα για τη διαμόρφωση της εθνικής ταυτότητας» 19.00 «Στο εργαστήρι του συγγραφέα»: Μια συζήτηση του Αντώνη Κάλφα με τον μελετηρό και σεβαστικό Παντελή Μπουκάλα (Το μάγουλο της Παναγίας, ΄Αγρα 2021) για την επανάσταση του 1821, τον Γεώργιο Καραϊσκάκη και την τέχνη της αυτοβιογραφίας: «Βαριά ιστορία» και βιωμένος, πολύτροπος λόγος. 19.30 Παντελής Μπουκάλας, «Το δημοτικό τραγούδι διακόσια χρόνια μετά την επανάσταση» 19.45 Μάριος – Κυπαρίσσης Μώρος, Υποψήφιος Διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας ΑΠΘ: «Δημοτικού επανεπίσκεψις: ο κριτικός αναγνώστης Παντελής Μπουκάλας» 20.00 Λογοτεχνικό Αναλόγιο με τον Νίκο Κουρού (Ηθοποιό – Σκηνοθέτη), την Aνθή Λιάκου (Ηθοποιό – Σκηνοθέτιδα) και την Άρτεμη Νέστορα (Θεατρολόγος).

Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2021

Απόγευμα και κάτι...

Δίχως τη ράβδο και τη βακτήρια σου πήρα δρόμους οδοιπόρου/ Μ' ακολουθούν τα χώματα και τα χρώματα του φθινοπώρου

Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2021

Κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας...

2 Σεπτεμβρίου μνήμη αγίου Μάμα κ.α./ ακούστηκε σε κάθε τόνο και στόνο / πως απέθανεν εντελώς ο Μ. Θεοδωράκης./ - Απάνω του λοιπόν.../ Πρώτη γνώση: Παλαί ντε Σπορ/ αμέσως μετά την πολιτική αλλαγή/ Χιλιάδες.../ «Το ψωμί είναι στο τραπέζι/ το νερό είναι στο σταμνί» (Ιακ. Καμπανέλης)/ «Μιλώ...». - Παρακαλώ το σύντροφο ποιητή/ να σηκωθεί./ Από τις θέσεις στο τερέν σηκώθηκε/ κάτι σαν βράχος κι υποκλίθηκε ελαφρώς/ ο Μ. Α./ Εκτοτε / «Κράτησα τη ζωή μου/ ταξιδεύοντας ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα/ κατά το πλάγιασμα της βροχής...»

Eψες...

"Εικόνες της Δυτικής Μακεδονίας" της Δήμητρας Β. Καραγιάννη εψές στην αυλή της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης.

Τρίτη 31 Αυγούστου 2021

Πριν 10 χρόνια ακριβώς...

Πριν από 10 χρόνια ακριβώς/ εις το Α’ κατηγορίας κοιμητήριον ξενοδοχείον Αθηνών/ έλαβε θέση ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν / (Λ. Κρκς θέλω να πω)/ κι έκτοτε αγνοείται η τύχη του παντελώς/ Οσοι μικροοργανισμοί υπό γης τον εχόρτασαν/ κι όσοι άνωθεν αυτής ακόμη τον πεινούνε/ Απαρηγόρητοι τον δοξολογοθρηνολογούν/ - Που να ήσουν στο τώρα/ που μας σαρώνουν της ευτέλειας άρματα δρεπανηφόρα / - Που θες να είμαι στους ασφόδελους λειμώνες/ χωρίς καλοκαίρια, άνοιξες, φθινόπωρα, χειμώνες/ Βαρέθηκα να προσδοκώ ανάσταση...

Ο δρόμος...

Κλασική λογοτεχνία «Ο δρόμος προς τις φάμπρικες» των ΕΛΤΑ κοζανης και περιχώρων πρωί εορτή όσιου Αλεξάνδρου

Τετάρτη 25 Αυγούστου 2021

Επαρχιακός ανθρωπος

Είναι ένας επαρχιακός άνθρωπος/ ταξιδεύει εκτός πόλεώς του με λεωφορείον πια/ Αφού περάσει τα αμφίδρομα διόδια Μαλγάρων/ τα λίαν ποιητικά / διαβεί τον ελαιώδη Αξιό κι ελώδη Λουδία/ συνήθως καταπλέει ως ναυς κυματολιγοφίλητος/ σε παραθαλάσσιο μικρό καφενείον έρημο εκ του COVIT/ τη θάλασσα εν ειρήνη παρατηρών/ πως στο βάθος της ξεφορτώνουν κοντέινερ διεθνή/ και το λαμπρόν υπερωκεάνειον «Θαλασσινή ωδή»/ του Φ. Πεσσόα δεμένο να λικνο-ακκίζεται./ Σπανίως, όπως χτες λ.χ., σε οφθαλμοποιητικοιατρείον/ συνοδός, χάζευε αφίσες του άλλοτε, λογοτεχνικές/ πως κάποτε σε πατάρι βιβλιοπωλείου / ήτο κι αυτός της ποίησης συναγωνιστής εν λόγω. / «Κι αν κάποια στην Καλαμαριά πουκάμισο μου ράβει/ εγώ θα ρθω απ’ τα πέλαγα με τη φυρονεριά...»/ ΠΑΝΟΡΑΜΑ μισής ζωής και βάλε...

Σάββατο 21 Αυγούστου 2021

21 μετά την 20η Αυγούστου

Ως και το Α. Τ. Μ. της γειτονιάς μου ευχήθηκε -υπόλοιπον 9,48 ευρώ/ Φιλιες υπάρξεις όπου ειστε, διάπυρος προς θεον αντευχετης, θα σας βρω...

Κυριακή 15 Αυγούστου 2021

Στην Παναγιά στη Θάσο...

Τω καιρώ εκείνω όταν ακόμα ως οδηγός δεν είχα επίγνωση των οδικών κινδύνων βρεθήκαμε μέσω Καβάλας στη νήσο Θάσο. Μέρες Δεκαπενταυγούστου. Κοινότης Παναγιάς. Δωμάτιον ελεεινόν. Βουλωμένο εννοείται το μπάνιο. Αυτό βρήκαμε δωματιοζητούντες ως οι ψωμοζητούνες Ελληνες επί Κάλβου. Τα βράδια κατεβαίναμε στο κέντρο του χωριού. Σταματούσαμε σε έναν παπατζή και σε μια δημόσια πρόχειρη ρουλέτα μαύρο κόκκινο, με το αφεντικό της μ’ αυτί και μάτι ν’ αφτιάζεται τους αστυνόμους. Το πράγμα έθελγε τη μικρή τότε Δμτρ. Με πίεζε να παίξουμε. Κάτι χάσαμε φυσικά. Παραμονή της Κοιμήσεως στο μέγα ναό της στην Παράκληση κατεβασιές αμέτρητες τα ονόματα υπέρ υγείας. Την επαύριον πανηγύρι. Κόσμος πληθύς. Είχε και το λεγόμενο κουρμπάνι. Σφάζαν ζώα μεγάλα και τα μαγείρευαν για τους νηστεύοντες και μη πιστεύοντες και μη. Με την απόλυση γινόταν η διανομή δηλ. ο χαμός ποιός θα ευλογηθεί με το πλαστικό πιάτο κρέας μετά κρομύων. Η Δήμητρα φυσικά: - Θέλω κι εγωωώ, ποδαριζόταν. Τι να κάνω, πατήρ. Χώθηκα στην κινούμενη τουριστομάζα που επαιτούσε μερίδιον. Ασφυξία. Φωνές υψώνονταν ως θυμίαμα ενώπιόν Της: Πνίγομαι, θα σκάσω, έλεος, Παναγία μου. Το χριστεπώνυμον πεινασμένο πλήθος δε λογάριαζε ούτε σειρά ούτε σέβας είχε. Κάποτε έφτασα στους κουταλοδιανεμητές. Πήρα το αναλογούν κι επέστρεψα στην οικογένεια που αγωνιούσε. Την πρώτη και μόνη κουταλιά η Δμτρ την έφτυσε χαμαί με θορυβώδη αηδία. Η μόνη κουταλιά που διήλθε τον καταπιώνα μου την ένιωσα σαν να καταπίνω ιδρώτα κροκοδείλου. Στα σκουπίδια κατευθείαν το ευλογημένον κουρμπάνιον. Τις ανεόρταστες μέρες κολυμπούσαμε στην ακτή της γεμάτη σφήκες που δεν μας ετίμησαν ευτυχώς με τη δήγμα τους. Ετσι επέρασα έναν Δεκαπενταύγουστο στην Παναγιά της Θάσου πριν χρόνια αμνημόνευτα, βοήθειά μας εν τούτοις.

Τρίτη 10 Αυγούστου 2021

URSA MINOR...

Γεμίζουν στάχτες οι «ήσυχες» μέρες του Αυγούστου/ στην κορύφωση της φλόγωσής του/ Φέτος το «Παναγία βόηθα» είναι βαθύ κόκκινο/ Στις παρακλήσεις γονατίζουμε ατελέσφορα/ κι ας ο παπα - Δημήτρης τις απο-θεώνει/ Περνώντας τις ενιαύσιες διακοπές (από τι;)/ στο δυτικό μπαλκόνι, οίκοι, καθώς βραδιάζει/ έχοντας έναντι ακριβώς/ την Μεγάλη Αρκτο εν θράμβω/ διαιρωτώμαι: την URSA MINOR ποιός την έκανε/ ακριβές αντίγραφο (α/α) αυτής αλλά πιο μικρή;/ Μη και ο Τ. Κ. Παπατσώνης (εκδ. Ικαρος 1962/ « Εσύ θα περνάς πότε πότε να τα λέμε/ είπε ο θεός στον ποιητή...»/

Δευτέρα 9 Αυγούστου 2021

Η "Π" στο κλειστό τυπογραφείο

Mε έργο του Κ. Ντιο στο εξώφυλλο η θερινή Παρέμβαση του Αυγούστου τχ. 203-204 στάλθηκε σε ηλεκτρονική μορφή στο τυπογραφείον Grafis άλλοτε η ηρωική Λιθογραφεία, στη Νέα Ραιδεστό της Θέρμης, με πολυσέλιδον αφιέρωμα στον έρωτα κ.λπ. Φυσικά το τυπογραφείον ήταν κλειστό λόγω ολιγοήμερων διακοπών και περιμένουνε την ένδοξον επιστροφήν τους για την ένλοξον με επιμονή κι υπομονή (αυτοθαυμαζόμαστε) συνέχιση της έκδοσης.

Σάββατο 7 Αυγούστου 2021

Χαίροις...

«...Xαίροις των Σερβίων ο ιατρός, Γρεβενών το κλέος και Κοζάνης ο βοηθός». Μιλάμε για τον εορτάζοντα σήμερα όσιο Νικάνορα (1491 – 1549) ήγουν εκείνον τον νέο που παράτηξε πλούτη και χλιδή στη Θεσσαλονίκη δρόμο πήρε δρόμο άφησε πέρασε Βέροια, Κοζάνη, Γρεβενά έφτασε στο όρος Καλλίστρατον όρια Δ. Μακεδονίας και Θεσσαλίας και πάνω από τον Αλιάκμονα ποταμό ίδρυσε το Μεγαλομονάστηρον της Ζάβορδας (τιμάται η Μεταμόρφωση του Σωτήρος). Σήμερα η μονή μετά από πολλές περιπέτειες ακμές και παρακμές ελέγχεται από συνοδεία μοναχών που ήρθαν από την Τρίπολη περιοχή Ορθοκωστά (κι από το ομότιτλο αφήγημα του Θανάση Βαλτινού. Μεγίστη η προσφορά της στα γράμματα και στους αγώνες του τόπου. Η βιβλιοθήκη της επίσης πολύτιμη. Τον μέγα κι εμβληματικό «Κώδικα της Ζάβορδας» το ληξιαρχικόν βιβλίον της Δ. Μακεδονίας το «άρπαξε» ο Ν. Π. Δελιαλής της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης τον συντήρησε στην Αθήνα και τον «έσωσε». Στον καιρό μου στη Βιβλιοθήκη Κοζάνης τον εκδώσαμε με επιμέλεια της ωραίας ιστορικού κ. Μαρίας - Χριστίνας Χατζηιωάννου. (Ενα αντίτυπο αυτού χαρίζω σε όποιον πρώτος μου το ζητήσει). Το μοναδικό ολοκληρωμένο Λεξικό του Φωτίου το βρήκε εκεί και το «άρπαξε» επίσης ο Λίνος Πολίτης (και λίαν καλά το έκανε)· εδώ δε και χρόνια εκδίδεται στη Γερμανία. Απειρα τα θαύματα του αγίου αναφέρει η παράδοση κυρίως αλλά και η ιστορίας κάποτε. Τελευταίο και διαρκές το κοπάδι γιδιών της Μονής το οποίο εδώ εκατοντάδες χρόνια διατηρεί το ρούσο χρώμα τριχών (κόκκινο). Το ασκηταριό του αγίου που ακουμπά σαν φωλιά σχεδόν στον Αλιάκμονα το κατεβαίνεις εύκολα από το συντηρημένο μονοπάτι αλλά το ανεβαίνεις με τη γλώσσα σου βγαλμένη σαν γραβάτα και φρικτά δυσπνέων.. Ο όσιος Νικάνωρ είναι ο περιφερειάρχης άγιος και προστάτης της Δυτικής Μακεδονίας χωρίς εκλογές κι άλλες αμφισβητήσεις εδώ και 400 χρόνια «Χαίροις Νικάνορ, Ὁσίων ὁμόσκηνε» - Μεγάλη η χάρη του...

Παρασκευή 6 Αυγούστου 2021

Μεταμορφώσεως της φωτιάς

Τα πεύκα που η φωτιά τα ρημάζει/ Και τα τρώει ο αέρας τα σωθικά / η Θαβώρειος Μεταμόρφωση ξεβράζει/ Θύματα ειρήνης κανονικά / Τ’ αντίδωρο κι οι ρόγες που μοιράζουν/ Καθημερινότητα που δεν είναι, μοιάζουν

Γρεβενών το κλέος

div class="separator" style="clear: both;">
Τα Γρεβενά πόλη και νομός της Δ. Μακεδονίας, τελούν τοπικά υπό την προστασίαν του αγίου Αχιλλείου (15 Μαϊου) κι ευρύτερα υπό την σκέπη του Περιφερειάρχου αγίου Δ.Μακεδ. οσίου Νικάνορος (7 Αυγούστου) του εκ Θεσσαλονίκης. Κάθε βράδυ τις μέρες αυτές με τις Παρακλήσεις στην Παναγία σε ένα εμβόλιμον τροπάριον τοπικής ισχύος, μιλούν για «χαίρε των Σερβίων ο ιατρός, Γρεβενών το κλέος, και Κοζάνης ο βοηθός» και φυσικά αναφέρονται στον ανωτέρω όσιο. Ομως των Γρεβενών το κλέος πλέον είναι ο Μίλτος Τεντόγλου στο άθλημα του πηδήματος με φόρα (8 τόσα μέτρα στο Τόκιο). Σήμερα οι Γρεβενίσιοι διατελούν εν Ολυμπιακή μέθη. Οι μέχρι τώρα ήρωες της πόλεως ήταν ο μάρτυρας μητροπολίτης Αιμιλιανός (+1911) που εσφάγη από τους βαζιβουζούκους προγόνους του ερντογάν, ο πολιτικός Κ. Ταλιαδούρος όστις το 1964 απέσπασε τα Γρεβενά από τη δυναστεία της Κοζάνης και τον έκανε χωριστό νομό (προς τούτο με δύο προτομές απέχουσες 100 μέτρα η μία από την άλλη τον τιμούν). Τώρα με το νέον κλέος τους τον αέρινο πηδηχτή Μ. Τεντόγλου πρέπει να αποκεφαλίσουν τη μια και να στήσουν στη θέση της την ωραία κεφαλή του αθλητή.