Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)
Πέμπτη 6 Απριλίου 2023
Γ. Σικελιώτης
Είναι το υπ αριθ 136/250 αντίτυπο της λιθογραφίας του Γ Σικελιώτη. Το έδινε κάποτε το περιοδικό Λεξη στους συνδρομητες της σε προνομιακή τιμή. Το έχω εδώ και πολλα χρονια στο σπιτι σαν μια Ευαγγελία επαγγελία παλιγγενεσία κ. λπ
Το θέατρο στη ζωή μου...
Στην Δ’ τάξη του Δημοτικού ξέχασα το ποίημα την ώρα που το απήγγελνα. Ντροπιασμένος γύρισα στα παρασκήνια της σχολικής σκηνής κι ενώ από κάτω η μαρίδα μοι εχλεύαζε.
Στην Ε’ τάξη πρωταγωνίστησα στης «Αρτας το γεφύρι» ως πρωτομάστορας (όχι του Ν. Καζαντζάκη) αλλά αγνώστου διασκευστή του δημοτικού τραγουδιού. Ρόλος ανεβασμένος δε λέω. Από τότε μου έμεινε το υπέροχο μυθιστόρημα «Ενα γεφύρι στο Δρίνο» του ‘Ιβο Αντρεβιτς.
Στην ΣΤ’ έλαβαν τα θεατρικά όνειρα κι οι περασμένες μου θλίψεις εκδίκηση. Μια 25η Μαρτίου πρωταγωνίστησα στο δράμα «Ο Ηρωας της Αλαμάνας». Μέγας ρόλος και τρόπος. Η μάνα έκοψε τα μαλλιά της να μου κάνει περούκα (τα έχω ακόμα και τα δυο μάνα (ευτυχώς) και περούκα. Στο καθήμενο ακροατήριο στην αυλή του ναού του Προδρόμου την ώρα που έλεγα «Για δες καιρό που διάλεξε..» και «Πάτε κι εσείς κι η πίστη σας μουρτάτες (αλλόθρησκοι) να χαθείτε», ο μπαρμπα Θ. Νιανιάτσιος με τα γοερά επιφωνήματα κι ο Ι. Ντούντας λυρικός αριστερός ψάλτης, κατ’ ομολογίαν τους, «Πάσχο, κλαίγαμε σα γομάρια με το γιό σου...»
Εν κατακλείδι δεν πολέμησα φυσικά στους Περσικούς πολέμους ήμουν μικρός δε με παίρναν φαντάρο ούτε στην Εθνική Αντίσταση (σ’ αυτήν πήρε μέρος ο πατέρας και δεν μπορούσαμε να είμαστε δύο από την ίδια οικογένεια στο βουνό. Ομως στο ‘21 ήμουν παρών έστω επί σχολικής σκηνής και του έδωσα και κατάλαβε...
Προηγιασμένη τελετή
Παρέστην εις την Προηγιασμένη λειτουργία /
της νυν Τετράδης /
Αυτήν την κάπως μυστήρια ακολουθία της Σαρακοστής/
αλλά και κατανυκτικήν, τ’ ομολογώ./
(«Πιστεύω Κύριε κι ομολογώ...κ.λπ....)/
Με θέλγει εις αυτήν το «Κατευθυνθήτω η προσευχή μου»/
η λιτή μυστικιστική Είσοδος του ιερέως/
με καλυμμένη την κεφαλήν του /
το Κοινωνικόν "Γεύσασθε και ίδετε"/
Μια φορά μάλιστα κοινώνησα κι ένιωσα λίαν όμορφα/
Πολλά δεν καταλαβαίνω από τη διαδικασία/
όμως με κάνει και νοιώθω διαφορετικά/
από τις άλλες ακολουθίες/
όσο περιεργόπιστος κι αν είμαι.../
Ποίηση βάλσαμο;
Εψές στο κατάμεστο Λαογραφικό Μουσείο Κοζάνης φέραμε εις πέρας ως Παρέμβαση, τον 24ο εορτασμό στην πόλη της παγκόσμιας ημέρας ποιήσεως. Ισως και να μην υπάρχει άλλος πνευματικός ή πολιτιστικός οργανισμός εν Ελλάδι ο οποίος από την καθιέρωση του εορτασμού να έχει διεξαγάγει τόσες συναπτές εκδηλώσεις για αυτήν. (Και τί έγινε;). Αφιερωμένη στην Απώλεια πάσης φύσεως στον τόπο και στο είναι μας η βραδιά με περισσότερες των 30 αναγνώσεων. Οπως και στα 100 χρόνια από την κυκλοφορία της «Ερημης Χώρας» του Τ. Σ. Ελιοτ. Ενσταντανέ αισθαντικά ο σκηνοθέτης Νίκος Κουρού που διάβαζε την Ερημη Χώρα, η βιολονίστα Νίκολα Χάριγκτον που έπαιζε Τέλεμαν, ο μικρός Μάριος Γαύρος που διάβασε Καρυωτάκη.
Είναι η ποίηση βάλσαμο η αντίδοτο στην ανθρώπινη θλίψη και ματαιότητα; Ο χρόνος ίσως και να είναι ορισμένως. Αλλά ας τρέφουμε όσο μπορούμε τις ζωοποιές ψευδαισθήσεις του βίου μας...
Εις μνήμην
Στον Τίμιο Πρόδρομο Λευκοπηγης σχεδόν μισό αιώνα λειτουργος ο Παπαγιάννης (Βαταλης) τωρα στην αιωνιότητα …
Σταυροπροσκυνήσεως
Γ Κυριακή των νηστειών και Σταυροπροσκυνησεως/
Κι έλαβομεν σταυρον πίστεως και δενδρολίβανο συγχωρήσεως
Ηλίας Βουτιερίδης
Τον γνώριζα ως ιστορικό, ελάσσων, της νεοελληνικής λογοτεχνίας, την ιστορία του δεν τη είδα ποτέ διότι ή θα την αγόραζα ή θα την έκλεβα, έτσι για τη ιστορία δηλαδή και για την ολοκλήρωση της σειράς των ιστοριών της νεοελληνικής λογοτεχνίας που περιμάζευα παιδιόθεν. Σε κατάστημα με ράκη όλων των ειδών βρήκα ένα σμικρό βιβλίο της μιας παλάμης, γδυμνό εντελώς εξωφύλλων με τίτλο ΗΛΙΑΣ Π. ΒΟΥΤΙΕΡΙΔΗΣ ΕΛΕΓΕΙΑΚΑ (1900-1821), εκδ. 1924. Σταματούσε στη σελίδα 112.
Σήμερα Γ’ των Χαιρετισμών κι Αλεξίου Ανθρώπου του θεού, αισθαντική μέρα, καθώς σιγολιώνει το πρωινό μαρτιάτικο χιόνι, μαλακό, ωραίο, άκρυο κι άγλιστρο έμπλεος μελαγχολυρικής διαθέσεως αντιγράφω το ποίημα ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΑΝΕΡΩΤΕΥΤΟΥ που αποτελείται από 8 τετράστιχες στροφές:
Τη ζήση η νιότη μου στολίζει/
Κι όλα σαν όνειρο με φτάνουν/
Μέσα μου ελπίδα λουλουδίζει/
όμως γιατί την ομορφιά πια χάνουν;/
Γεμάτος της ζωής μου ο δρόμος/
Μα σφίγγει την καρδιά μου ο πόνος/
Είναι η ζωή δική μου· κι όμως/
όπου σταθώ κι όπου βρεθώ είμαι μόνος./
........
Βουλευτής και Δήμαρχος στη θάλασσαααα! (της ποίησης)
«Στου καφενείου του βουερού το μέσα μέρος...»/
κάθονταν χωριστά και σύννοες/
η βουλευτής και ο Δήμαρχος/
αφημένοι ο καθένας στα ίδιά του./
«Προς σε καταφεύγουμε τέχνη της ποιήσεως...»/
έστω και ακροατές μοναχικοί.
Βραδιά για ποίησης βιβλίο διεξαγόταν /
στου χρώματος μπλέ το πολυκέρατο ΚαφεΕλάφι/
Σκέφτομαι, το λοιπόν, να τους αγαπήσω/
που της ποιήσεως την επικουρίαν προσδοκούν/
ή και απλά να τους ψηφίσω;/
Θα δω· ας μου το πουν.../
Χαμομήλι...
- Τι θα πάρετε; Χμ…τσαι μήπως σκέφτεσαι αλλά τι;/
Με κοίταξε· «χαμομήλι κύριε σας προτείνω»./
Το τραινο του αλλοτε μας βίου ένα καμμένο χαρτί/
Σε καθίσματα αταξίδευτα του καιρού το κατακαθι πινω./
Μάρτυρες κ. λπ
Μάρτυρες της πίστεως/
Πρόσφυγες Ουκρανοί /
Σεισμοπαθείς Τουρκίας και Συρίας/
Ταξιδιώτες των Τεμπών../
Γιάννης Πατίλης
"Το σπασμένο είναι πιο ανθεκτικό¨ /
(ποιήματα 1970-2022)· έξοχα. /
Προμετωπίδα και κοσμήματα Ηρώ Νικοπούλου/
ύψιλον / βιβλία/
Κοιτάζω τα ρούχα μας/
Τα πεταμένα βιαστικά πριν τον έρωτα/
Τι φύρδην μίγδην, τι ανακάτωμα/
Σαν τα ρούχα των άτυχων /
Που τους στήναν στα σκοπευτήρια/
Ή τους στοιβάζαν στους θαλάμους αερίων/
Τι τύχη καλή μου/
Που θα τα ξαναξεχωρίσουμε με τα χέρια μας/
Θα τα φορέσουμε στα κορμιά μας και θα φύγουμε/
Κι ας ήταν πότε να μην ξαναβρεθούμε/
E, και...
Την σήμερον μνήμη των εν Σεβάστεια Μ. Ασίας/
40ντα μαρτύρων στα χωριά αι γυναίκες μαζεύουν/
απ’ τους αγρούς τα μόλις εμφανισθέντα 40 χόρτα,/
ημέρα 9ην του Μαρτιού (το 1925 εγενήθη ο ποιητής)/
επήγα στην πλατεία του προς αναστοχασμόν/
«Νοιώθω πατρίδα μου των τραίνων μας το χαλασμόν»/
Σιγά μη νιώθεις τον τούρκικον 7, 8 R, σεισμόν.../
«Βρε δεν θα φτιάξεις εσύ το ρωμέικο...»/
Του έλεγε πατέρας του./
Ε, και...
Τρίτη 4 Απριλίου 2023
Σοκάκια...
"Της Κοζάνης τα σοκάκια
με τα σπίτια τα παλιά
και τις όμορφες κοπέλλες
μοιάζουν σαν τριανταφυλλιά..."
Εδώ η οδός Κοζάνης στη Θεσσαλονίκη...
Βερμιου βροχές
Το καλοκαίρι που μας πέρασε/
(Ποτε ήταν αυτό εν τούτοις;)/
Διέσχισα το βουνό Βερμιον με φίλους/
με βροχη άγρια ομορφιά /
και με 4 επι 4 θηριώδες /
Καλή ώρα όπως σήμερα/
που με ρήμαξε η πικρη ωραιότητα/
του Θανάση Μαρκόπουλου/
Με τις «Βροχές Βερμιου» του/
Ότι «μνήμα σαν τη μνήμη δεν υπάρχει άλλο»/
Δευτέρα 3 Απριλίου 2023
Πότε καβαφικός και πότε σαιξπηρίζων
Κυριακή και της ποιητικής ανορθοδοξίας
Πότε καβαφικός και πότε σαιξπηρίζων
Είπα· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, αυτή εδώ δεν έχει θάλασσα»./
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί προφανώς καλλίτερη από αυτή./
Κάθε προσπάθεια αλλαγής με αόρατο μελάνι είναι γραφτή/
Ως εκ τούτου η καρδιά μου, κι όχι μόνον, είναι θλιμμένη./
Ο νους μου ως πότε μες στης ανίας τα τοπία θα ξεχνιέται /
Όπου το μάτι μου γυρίζω, (περισκόπιο) όπου κι αν μένει/
με χαλάσματα κι ερείπια πολιτικά θέλει συναπαντιέται /
Πως τόσα χρόνια πέρασα σ’ αυτά και ρήμαξα και χάλασα»/
Είπες· στες γειτονιές, στους δρόμους τους ίδιους θα γυρνάς/
στα ίδια σπίτια, γραφεία, βιβλιοπωλεία, ναΰδρια θ’ ασπρίζεις./
Πάντα στην πόλη σου θα φθάνεις. Για τα αλλού -μη ελπίζεις-/
Καινούριους τόπους δεν θα βρεις ούτε και άλλες θάλασσες/
αφού αναίτια ή ευλόγως με όλους σχεδόν τα χάλασες/
για σένα δεν έχει λεωφορείο, και τραίνο πια δε φτάνει. /
Είπαν· άρα η πόλις θα σε ακολουθεί. - Καλά ας με κάνει.../
Διαγωνίου μνήμη
Τυχαίως εξεφύλλιζα παλαιόν τεύχος 5/1973 της ΔΙΑΓΩΝΙΟΥ, αυτού του μοναδικού, μοναχικού, σπουδαίου λογοτεχνικού περιοδικού του Ντίνου Χριστιανόπουλου. Είχε κάτι σαν αφιέρωμα στον ζωγράφο της Θεσσαλονίκης Πάνο Παπανάκο που πολύ αγαπώ, σχεδόν λατρεύω. Αφήνομαι στα τοπία του και στις μεθύστερες γραφές μου («Επισκέπτης από τα δυτικά» Μέρες και νύχτες της Θεσσαλονίκης, εκδ. Παρέμβαση, 2022) και στις σημερινές επί χάρτου επιτόπιες διαφυγές...
Ευθεία βόλτα στην παραθαλάσσια Θεσσαλονίκη
Αγίας Τριάδος θάλασσα να ιδώ που κάποτες πρωτομπήκα
Περαία που δύση ήπιαμε καφέ κι ακόμα να τον λησμονήσω
Μηχανιώνα τις κουτσουμούρες της νοσταλγία ξαναβρήκα
Επανομή στου Παπανάκου τα Διαγώνια τοπία να περπατήσω
Α' κι εφέτος...
Ηξιωθημεν Α χαιρετισμούς σε μια άνοιξη θλιμμένη /
Στο στρατόπεδο που το αλλοτε πεινασμένη ψυχή μας περιμένει
Πέμπτη 2 Μαρτίου 2023
Τεταρτη των Τεφρών
«Από όλες τις πράξεις του ανθρώπου οι μόνες ίσως χρήσιμες και οι μόνες σκόπιμες είναι η ποίηση και το ταξείδι».
Με την οδυνηρή είσοδο της άνοιξης και του Μαρτίου αυτήν την Τετάρτη που είναι και η «Τετάρτη των Τεφρών» των Ρωμαιοκαθολικών, αντίστοιχη της Καθαράς Δευτέρας των Ορθοδόξων, μας ήρθε από ταξειδιώτη στο Λονδίνο, δώρο ακριβό, το βιβλίο του Τ. Σ. Ελιοτ «Ερημη Χώρα» που περιέχει και το μεγάλο ποίημα «Τετάρτη των τεφρών».
«Επειδή δεν ελπίζω να γυρίσω πάλι/
Επειδή δεν ελπίζω/
Επειδή δεν ελπίζω να γυρίσω..." /(μτφρ. Τ. Κουφόπουλου)
Συμπτώσεις λογοτεχνικές σε μέρες τραγικές...
1 Μαρτίου γμτ...
Αμα τω ήρι αρχομένω (αύριο κι ημερολογιακά) ετοιμάζουμε τη νέα Παρέμβαση τχ. 213, με πολυσέλιδο αφιέρωμα στους Σιδ. Σταθμούς, τα τραίνα, τις ράγες, τις φυγές, τις επιστροφές. Με συνεργασίες πρώτης γραμμής και γραφής. Το εκδοτικό τμήμα της «Π» που χειρίζεται λίαν επιτυχώς η Δήμητρα Κ. ετοιμάζει συν τοις άλλοις και τη μεγάλη έκδοση «Ο χρόνος που περνά και χάνεται» με δεκάδες συνεργασίες.
Περιπλέον:
1. Την Τετάρτη 1 Μαρτίου (Η Τετάρτη των τεφρών των Ρωμαιοκαθολικών αντίστοιχη της Καθαράς Δευτέρας των Ορθοδόξων) παρουσίαση του βιβλίου του Π. Δημόπουλου «Παλίμψηστα» εκδ. «Π» στην Πτολεμαϊδα στο πνευματικό κέντρο ώρα 6.30
2. Την Α’ Παρασκευή των Χαιρετισμών (3 Μαρτίου) στο «Μπλε ελάφι» ώρα 6 παρουσίαση του βιβλίου ποίησης της ωραίας εν γένει και εν είδει ποιήτριας Ευτυχιας Αλεξάνδρας Λουκίδου «Ο θυρωρός των ημερών» εκδ. Κέδρος, από δύο συνδιευθυντές περιοδικών φιλολόγων και ποιητών εν τω άμα.
Σημείωση. Εκτός από το Μπλε ελάφι υπάρχει στην Κοζάνη και «Blue donkey” ήγουν Μπλε γαϊδούρι κοντά στην πλατεία (υπαίθριο γκαράζ ) Μιχ. Παπακωνσταντίνου.
Λοιπόν η Σαρακοστή άρχισε, οι εκλογές έρχονται «τους ζυγούς λύσατε/ τα κορίτσια φιλήσατε» (Οδ. Ελύτης)
Φωλιά
Έλεγαν οι μάνες για να φατε σήμερα πρέπει να βρειτε πουλιών φωλια /
Τη βρηκα 40 τόσα χρονια στο κελί μου μια θεσπέσια αγκαλιά
Φωτεινή η Σαμαρείτιδα
Φωτεινής της Σαμαρειτιδος και πήρα της Σκρ’κας τους νυχτερινούς δρόμους/
μετά τον εσπερινό συγχώρεσης και μια συγνωμη στης ψυχής τους παράδρομους
Δέσποινα των λογισμών
«Ω Δέσποινα λογισμών και ομορφιάς κάθε καιρού και τρόπου/
δώσε τη δύναμη στη δειλιασμένη μου καρδιά πιστός ιππότης/
να γίνω»: λένε στις Δουλντινέες τους οι Κιχώτες κάθε τόπου./
Παραφράζοντας κι εγώ: «Δέξου τη δουλοσύνη μου εν πρώτοις/
Η λέξις και η πράξη «φόρα» πήρε...
«Κάποια μέρα κάποια ώρα
η (ΣταλινοΡωσία) πήρε φόρα...»
το 1943 και νίκησε τη ΧιτλεροΓερμανία όπως το ετραγωδούσαν μεθύστερα έστω, οι νεοέλληνες αρχαίοι αριστεροί και όχι μόνον
Πριν ένα χρόνο η ΠουτινοΡωσία εκ νέου πήρε φόρα και εισέβαλε στην Ουκρανία αλλά τα ηύρε σκούρα κι ευτυχώς ...
Στις μέρες μας αρχηγός της κυρίας αξιωματικής αντιπολιτεύσεως κ. Τσαπανιδο- Αλέξης Τσπρς εκλήθη να έλθη με φόρα στα πράγματα...
Αποκριές εν γένει και εν είδει.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
















