Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Τρίτη 4 Απριλίου 2023

Σοκάκια...

"Της Κοζάνης τα σοκάκια με τα σπίτια τα παλιά και τις όμορφες κοπέλλες μοιάζουν σαν τριανταφυλλιά..." Εδώ η οδός Κοζάνης στη Θεσσαλονίκη...

Βερμιου βροχές

Το καλοκαίρι που μας πέρασε/ (Ποτε ήταν αυτό εν τούτοις;)/ Διέσχισα το βουνό Βερμιον με φίλους/ με βροχη άγρια ομορφιά / και με 4 επι 4 θηριώδες / Καλή ώρα όπως σήμερα/ που με ρήμαξε η πικρη ωραιότητα/ του Θανάση Μαρκόπουλου/ Με τις «Βροχές Βερμιου» του/ Ότι «μνήμα σαν τη μνήμη δεν υπάρχει άλλο»/

Δευτέρα 3 Απριλίου 2023

Πότε καβαφικός και πότε σαιξπηρίζων

Κυριακή και της ποιητικής ανορθοδοξίας Πότε καβαφικός και πότε σαιξπηρίζων Είπα· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, αυτή εδώ δεν έχει θάλασσα»./ Μια πόλις άλλη θα βρεθεί προφανώς καλλίτερη από αυτή./ Κάθε προσπάθεια αλλαγής με αόρατο μελάνι είναι γραφτή/ Ως εκ τούτου η καρδιά μου, κι όχι μόνον, είναι θλιμμένη./ Ο νους μου ως πότε μες στης ανίας τα τοπία θα ξεχνιέται / Όπου το μάτι μου γυρίζω, (περισκόπιο) όπου κι αν μένει/ με χαλάσματα κι ερείπια πολιτικά θέλει συναπαντιέται / Πως τόσα χρόνια πέρασα σ’ αυτά και ρήμαξα και χάλασα»/ Είπες· στες γειτονιές, στους δρόμους τους ίδιους θα γυρνάς/ στα ίδια σπίτια, γραφεία, βιβλιοπωλεία, ναΰδρια θ’ ασπρίζεις./ Πάντα στην πόλη σου θα φθάνεις. Για τα αλλού -μη ελπίζεις-/ Καινούριους τόπους δεν θα βρεις ούτε και άλλες θάλασσες/ αφού αναίτια ή ευλόγως με όλους σχεδόν τα χάλασες/ για σένα δεν έχει λεωφορείο, και τραίνο πια δε φτάνει. / Είπαν· άρα η πόλις θα σε ακολουθεί. - Καλά ας με κάνει.../

Διαγωνίου μνήμη

Τυχαίως εξεφύλλιζα παλαιόν τεύχος 5/1973 της ΔΙΑΓΩΝΙΟΥ, αυτού του μοναδικού, μοναχικού, σπουδαίου λογοτεχνικού περιοδικού του Ντίνου Χριστιανόπουλου. Είχε κάτι σαν αφιέρωμα στον ζωγράφο της Θεσσαλονίκης Πάνο Παπανάκο που πολύ αγαπώ, σχεδόν λατρεύω. Αφήνομαι στα τοπία του και στις μεθύστερες γραφές μου («Επισκέπτης από τα δυτικά» Μέρες και νύχτες της Θεσσαλονίκης, εκδ. Παρέμβαση, 2022) και στις σημερινές επί χάρτου επιτόπιες διαφυγές... Ευθεία βόλτα στην παραθαλάσσια Θεσσαλονίκη Αγίας Τριάδος θάλασσα να ιδώ που κάποτες πρωτομπήκα Περαία που δύση ήπιαμε καφέ κι ακόμα να τον λησμονήσω Μηχανιώνα τις κουτσουμούρες της νοσταλγία ξαναβρήκα Επανομή στου Παπανάκου τα Διαγώνια τοπία να περπατήσω

Α' κι εφέτος...

Ηξιωθημεν Α χαιρετισμούς σε μια άνοιξη θλιμμένη / Στο στρατόπεδο που το αλλοτε πεινασμένη ψυχή μας περιμένει

Πέμπτη 2 Μαρτίου 2023

Τεταρτη των Τεφρών

«Από όλες τις πράξεις του ανθρώπου οι μόνες ίσως χρήσιμες και οι μόνες σκόπιμες είναι η ποίηση και το ταξείδι». Με την οδυνηρή είσοδο της άνοιξης και του Μαρτίου αυτήν την Τετάρτη που είναι και η «Τετάρτη των Τεφρών» των Ρωμαιοκαθολικών, αντίστοιχη της Καθαράς Δευτέρας των Ορθοδόξων, μας ήρθε από ταξειδιώτη στο Λονδίνο, δώρο ακριβό, το βιβλίο του Τ. Σ. Ελιοτ «Ερημη Χώρα» που περιέχει και το μεγάλο ποίημα «Τετάρτη των τεφρών». «Επειδή δεν ελπίζω να γυρίσω πάλι/ Επειδή δεν ελπίζω/ Επειδή δεν ελπίζω να γυρίσω..." /(μτφρ. Τ. Κουφόπουλου) Συμπτώσεις λογοτεχνικές σε μέρες τραγικές...

1 Μαρτίου γμτ...

Αμα τω ήρι αρχομένω (αύριο κι ημερολογιακά) ετοιμάζουμε τη νέα Παρέμβαση τχ. 213, με πολυσέλιδο αφιέρωμα στους Σιδ. Σταθμούς, τα τραίνα, τις ράγες, τις φυγές, τις επιστροφές. Με συνεργασίες πρώτης γραμμής και γραφής. Το εκδοτικό τμήμα της «Π» που χειρίζεται λίαν επιτυχώς η Δήμητρα Κ. ετοιμάζει συν τοις άλλοις και τη μεγάλη έκδοση «Ο χρόνος που περνά και χάνεται» με δεκάδες συνεργασίες. Περιπλέον: 1. Την Τετάρτη 1 Μαρτίου (Η Τετάρτη των τεφρών των Ρωμαιοκαθολικών αντίστοιχη της Καθαράς Δευτέρας των Ορθοδόξων) παρουσίαση του βιβλίου του Π. Δημόπουλου «Παλίμψηστα» εκδ. «Π» στην Πτολεμαϊδα στο πνευματικό κέντρο ώρα 6.30 2. Την Α’ Παρασκευή των Χαιρετισμών (3 Μαρτίου) στο «Μπλε ελάφι» ώρα 6 παρουσίαση του βιβλίου ποίησης της ωραίας εν γένει και εν είδει ποιήτριας Ευτυχιας Αλεξάνδρας Λουκίδου «Ο θυρωρός των ημερών» εκδ. Κέδρος, από δύο συνδιευθυντές περιοδικών φιλολόγων και ποιητών εν τω άμα. Σημείωση. Εκτός από το Μπλε ελάφι υπάρχει στην Κοζάνη και «Blue donkey” ήγουν Μπλε γαϊδούρι κοντά στην πλατεία (υπαίθριο γκαράζ ) Μιχ. Παπακωνσταντίνου. Λοιπόν η Σαρακοστή άρχισε, οι εκλογές έρχονται «τους ζυγούς λύσατε/ τα κορίτσια φιλήσατε» (Οδ. Ελύτης)

Φωλιά

Έλεγαν οι μάνες για να φατε σήμερα πρέπει να βρειτε πουλιών φωλια / Τη βρηκα 40 τόσα χρονια στο κελί μου μια θεσπέσια αγκαλιά

Φωτεινή η Σαμαρείτιδα

Φωτεινής της Σαμαρειτιδος και πήρα της Σκρ’κας τους νυχτερινούς δρόμους/ μετά τον εσπερινό συγχώρεσης και μια συγνωμη στης ψυχής τους παράδρομους

Δέσποινα των λογισμών

«Ω Δέσποινα λογισμών και ομορφιάς κάθε καιρού και τρόπου/ δώσε τη δύναμη στη δειλιασμένη μου καρδιά πιστός ιππότης/ να γίνω»: λένε στις Δουλντινέες τους οι Κιχώτες κάθε τόπου./ Παραφράζοντας κι εγώ: «Δέξου τη δουλοσύνη μου εν πρώτοις/

Ράγες...

Μόνος περπάτησα στου τραινου το έρημο πλέον νησί/ Μια ύπαρξη με διασταύρωσε αλλά δεν ησουνα εσυ

Η λέξις και η πράξη «φόρα» πήρε...

«Κάποια μέρα κάποια ώρα η (ΣταλινοΡωσία) πήρε φόρα...» το 1943 και νίκησε τη ΧιτλεροΓερμανία όπως το ετραγωδούσαν μεθύστερα έστω, οι νεοέλληνες αρχαίοι αριστεροί και όχι μόνον Πριν ένα χρόνο η ΠουτινοΡωσία εκ νέου πήρε φόρα και εισέβαλε στην Ουκρανία αλλά τα ηύρε σκούρα κι ευτυχώς ... Στις μέρες μας αρχηγός της κυρίας αξιωματικής αντιπολιτεύσεως κ. Τσαπανιδο- Αλέξης Τσπρς εκλήθη να έλθη με φόρα στα πράγματα... Αποκριές εν γένει και εν είδει.

Το εσπερας των ψυχών

Άρχισαν οι πρώτες υπέρ των ψυχών καταθέσεις / Ότι τα σώματα πλέον χωνέψανε εντελως στο χώμα / Λίγο στάρι μια ανάμνηση μια λύπη να χωρέσεις / Στις αγαπημενες σου υπάρξεις που σε ζουν ακόμα/

Άρχισε ο αποκριάτικος κλαπατσιμπαλισμος

Στην πλατεία τραγουδά ο Δάντης: «- Κολαση…» «Στο μεσοστρατι απάνω της ζωής μου Σε σκοτεινό πλανήθηκα ρουμάνι» (Και βρέθηκα με 3 βαθμους Κελσίου στην Κοζάνη) «Τι ήταν ο δρόμος μου ο σωστός χαμένος…»

Χαρισμα...

ί
14η του μηνός μνήμη εκτός των άλλων οσίου Πατρός ημών Αυξεντίου του εν τω βουνώ και οσίου Γεωργίου του ράπτου Μυτιληναίου και στο βραδινό της 12ης /2ου των «30 καρεγλών» στο αισθαντικό υπερώον του ο δημιουργός Παναγιώτης Δημόπουλος μ’ έβαλε στο πιάνο του και με ...εκτέλεσε τετράκις η δε ωραιοτάτη δις υψίφωνος Δέσποινα των λογισμών, Κελεσίδου στη φωνή της. Προς γνώσιν και για τις νόμιμες συνέπειες παραθέτω ένα εκ των 4 ποιημάτων που μελοποίησεν ο εν λόγω και έργω μέγας μουσικός... Χάρισμα ακριβό σε δύσκολο καιρό/ γεμίζεις όλες τις άδειες μας μέρες/ αγίασμα που πίνουν της αλήθειας το νερό./ Φυλάγεις τη βάρκα της ζωής από τις ξέρες/ Εικόνα σε ταπεινό προσκυνητάρι/ που ψάχνουν στρατοκόποι ν’ ακουμπίσουν/ όστρακο που κρύβεις το μαργαριτάρι/ όσων σιωπούν αντί να σου μιλήσουν./ Κι αν έρθη ώρα για να πάρουν θέση/ για ο,τι κάτω απ’ τον ουρανό αιώνια διαρκεί/ άλλο να πει η ψυχή τους δεν θα μπορέσει:/ -Αγάπη κι έρωτας για σήμερα μου αρκε/

Νυχτερινό…

«Ο, τι δεν μπορεί να ειπωθεί με λόγια το λέει η μουσική» συνομιλία με τον πιανίστα Παναγιώτη Δημοπουλο στις 30 καρέκλες του. Συντροφιά η εξοχη υψίφωνος Δέσποινα Κελεσιδου…

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2023

Οι «Καρέκλες» (γενικώς) του Ιονέσκο και οι «30 του Π. Δημόπουλου»

O «Καρέκλες» του Ιονέσκο είναι ένα θεατρικό έργο με το οποίο η πόλη της Κοζάνης έγινε γνωστή στα πέρατα της θεατροφίλου Ελλάδος, όταν το ανέβασε ο Σύλλογος «Φίλοι της Τέχνης» (Χρ Μπέσσας κ.α.) με πρωταγωνιστή τον Λ. Ελευθεριάδη και έλαβον το βραβείον και τον δημόσιον έπαινο του συγγραφέα στο φεστιβάλ ερασιτεχνικού θεάτρου στην Ιθάκη τον πρώτο καιρό (1975) της μεταπολίτευσης. Για τις ανάγκες της παράστασης ο ζωγράφος Μανώλης Δραγώγιας εζωγράφισεν το σκηνικό της. Στις μέρες οι «30 μουσικές καρέκλες» είναι μια αισθαντική δράση του πιανίστα κι όχι μόνον (συγγραφέα ας πούμε) Παναγιώτη Δημόπουλου με λίαν προχωρημένες μουσικές καταστάσεις στους χώρους του ωδείου του (Βογατσικού 6) και ενώπιον 30 θεατών –τόσους χωρά η «αυλή»- δίδει μουσικές παραστάσεις υψηλού μουσικού φρονήματος και παιδείας πρωτίστως. Το βράδυ της Κυριακής του Ασώτου 12 Φεβρουαρίου ώρα 8, στο χώρο των 30 καβαφικών καρεγλών, η υψίφωνος (σταρ) Δέσποινα Κελεσίδου τραγουδά Ravel και Satie, ενώ κατά δήλωσιν του Εμπνευστού και Δημιουργού (κατά τον Μπόρχες) της έξοχης δράσης “…κεντρικό σημείο της παρουσίασης θα είναι 4 ποιήματα του Β. Π. Καραγιάννη από την ποιητική του ενότητα ΤΟ ΤΕΛΩΝΕΙΟ” τα οποία μελοποίησεν Αυτός και αποδίδει η ωραία Δεσποινο-Υψίφωνος. Ο Δημιουργός θα παίξει και 3 κομμάτια του Federico Mompou (ποιός είναι αυτός;) Θα πάμε εννοείται ίνα θυμηθούμε τις νεανικές ποιητικές μας «ασωτίες» στο καφενείο του Κέντρου φωτογραφίας στο λιμάνι Θεσσαλονίκης με έναν εσπρέσο κ.λπ.

Τον πάγο γλείφοντας

Δεν είναι στην Τουρκία και Συρια που ζουν στου Εγκέλαδου το χορό/ Σκυλιά ελευθερας πείνας ειναι που γλείφουν τον πάγο για νερο

Ρήγμα Κοζάνης - Γρεβενών του 1995

Με τον άγριο σε ρίχτερ και συνεπειες σεισμό της Τουρκίας τυχαία βρηκα σήμερα αυτό το τχ του ΙΔεοδρομιου του 1995 στο όποιο ο Λεωνίδας Χριστάκης έγραφε για τον αματωτο σεισμό μας των 6,6 της Κοζάνης - Γρεβενών του αυτού Μαιου όταν ήταν μέλος μιας ομάδας αισθαντικών συγγραφέων και καλλιτεχνών που μας επισκέφτηκαν προς ηθική μας ενίσχυση από Αθήνα και Θεσσαλονίκη με πρωτοβουλία και αρωγή του αλησμόνητου συγγραφεα Κώστα Κοντοδημου. Μέρες και μέρες…

Με σπάγγο ευτελή

/ Με σπάγγο ευτελή/ δεμένες έχω τρεις πολύτιμες ενθύμησες / πρόσωπα θέλω να πω λίαν αγαπημένα./ Χαρίσματα, δώρα, πρόσφορά τους ../ «Σάββα Τσερκέζη Ημερολόγιον του βίου μου»/ εκ της πολυταξιδεύτριας Νίκης Μαραγκού (1948-2013)/ «Απαντα Φαίδρου Μπαρλά» / του Δημήτρη Μεντεσίδη (1964-2019) φαρμακοποιού/ αισθητιστή, χάρισμα ακριβό./ «Χειροποίητο Τετραδιο-βιβλίο» / εκ του Ασύλου Βαλκανίων ποιητών Πρεσπών/ και του ελλογιμοτάτου Μίμη Σουλιώτη (1949-2012)/ Απόντες εντελώς από καιρό.../ Δεν τα διεξέρχομαι μη λιώσω τη σκόνη/ του χρόνου από πάνω τους / Ελυσα το σπάγγο κι αμέσως χύθηκε μύρο/ ηγιασμένον όπως εκ των αγίων λειψάνων/ κατά την ανακομιδή τους. / - Με τζάκισε η ανάμνησή τους πάλι./

Οταν...

Από τις παλιές γλυκιές εκδόσεις της «Παρέμβασης» οι οποίες σήμερα με τη νέα διεύθυνση της Δήμητρας Καραγιάννη ξεπέρασαν τις 150. ΟΤΑΝ ΘΑ ‘ΡΘΕΙΣ Θα ‘ναι ή μέρα που θα ‘ρθεις όπως οι άλλες/ με γκρίζα σύννεφα, ομίχλη και βροχή/ κι όπως θα πέφτουν στην ψυχή οι πρώτες στάλες/ η σκιά του ονείρου σου στο δρόμο θα φανεί./ Θα ’ναι η ώρα που θα ‘ρθεις μια καταιγίδα,/ μέσα μου αντάρα, ανεμοβόρι, σπαραγμός/ κι όπως θα στέκεσαι βουβός και μια αχτίδα/ θα τρεμοπαίζει στα μαλλιά σου με το φως,/ θα σε κοιτώ. Τα λόγια ανείπωτα θα μένουν,/ - μήπως κατέβηκαν οι άγγελοι στη γη; -/ κι όπως τα δάκρυα στα μάτια θ’ ανεβαίνουν/ το ουράνιο τόξο στην καρδιά μου θ’ απλωθεί/ Σημ. Η ποιήτρια Αφροδίτη Κοϊδου είναι και ιατρός οφθαλμών

Σφυρί χωρίς δρεπάνι = αγιος

Ενα σφυρί μόνο του σε ταμπέλα ή σφραγίδα συνήθως δηλοί πως ενθάδε κείται (πλέον) Εργατικό Κέντρον εργατών κ.λπ. Ενα δρεπάνι σχέτο διαδηλώνει μάλλον αγροτικόν συνεταιρισμόν και μας παραπέμπει στα «Αγροτικά" του τραγοuδοποιού, ήρωος της αγροτικής τάξεως, Θωμά Μπακαλάκου («Οχι δεν πουλάμε όχι δεν πουλάμε...»). Βέβαια σφυρί και δρεπάνι κλινόμενα ομού μας παν σε άλλους καιρούς ηρωικούς... Ο σημερινός τιμώμενος του ημερολογίου άγιος Τρύφων εικονίζεται με δρεπάνι ειδικής κοφτερότητος άρα και χρήσης για το κλάδευμα των αμπελιών και θεωρείται προστάτης των αμπελουργών. Παρότι περί την αμπελοσύνην μη ασχολούμενοι την ευχή του να ‘χουμε.

O πίνων μόνος, σεβασμός...

Είχα ένα μπουκάλι ουίσκι καιοό λησμονημένο / δώρον εορτής Glenfiddich 12 χρόνων έγραφε/ Μόνος στο γραφείο μου έβαλα να πιω/ «Κι ο πίνων μόνος, σεβασμός» κατά Βασίλειον Ζαζάνα/ Είχα όμως κοντά μου δίπλα και πλάι / τους ζωγραφισμένους λογοτέχνες του Κ. Ντιο/ (και ο πατέρας) και του μοναστηριού τα έργα / Βιβλία με σπάγκο δεμένα μη μου φύγουν/ κι άπειρα λυτά με τις ράχες τους προκλητικές/ Μαζί και οι ενθύμισες να στριμώχνονται/ όπως οι ψυχές στο λ της Οδύσσειας.../ « Ω, μακρινό, μακρινό, βαθύ απλησίαστο»/ ο Γ. Ρίτσος από τα βιβλία τον καιρό/ της Θεσσαλονίκης./

Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2023

Χιόνια χρόνια

25 Ιανουαρίου 2019 (1 χρόνο προ κόβιτ) αγίου Γρηγορίου μεγίστου ποιητού της Χριστιανοσύνης. και Γρηγορίου Δ. ελάσσονος οσίου καλλιεργητού της αμπελοσύνης... «...Χιόνια αλησμόνητα σαν νάταν ξένα τα χιόνια που έζησα χωρίς ή με εσένα.» Παρουσίαση του βιβλίου μου «Ενωμένα Μυστικά» διηγήσεις, εκδ. Γαβριηλίδης από τους: Χριστίνα Καραντώνη εκ Πατρών φιλολόγου, ποιητρίας, ζωγράφου ου μην αλλά και φωτογράφου και Δημήτρη Λιακάκου (+) εκ Πτολεμαίδος κοινωνιολόγου κ. λπ εν ζωή. Στην διεύθυνση ο Τάσος Κόλλιας άλλοτε ραδιοφωνολόγιος. Και μας έπιασε ένα χιόνι από τα παλιά... Στον πεζόδρομο με τις πικροκαστανιές διολισθαίναμε ο ένας πλάι στον άλλο η Αννα Κ., ο Ρούσης Γ. και ημείς. 25 Ιανουαρίου 2023 καιρός νεφελώδης χωρίς χιόνια αλλά με 4 επιπλέον χρόνια ένας έκαστος...

Ο σερίφης κι ο ερίφης...

«Τα πρώτα μου χρόνια τ' αξέχαστα τα 'ζησα κοντά στ' ακρογιάλι, στη θάλασσα εκεί τη ρηχή και την ήμερη, στη θάλασσα εκεί την πλατιά, τη μεγάλη...» Κ. Παλαμάς ... Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στη γενέτειρά του, αρχικά στο Δημοτικό και στη συνέχεια στο Σχολαρχείο Λεχαινών (Ανδρέας Καρκαβίτσας) *** Τα πρώτα χρόνια τα έζησα στο χωριό δίπλα από έναν ρέοντα λάκκο καθαρού νερού που διέσχιζε το χωριό και μορμύριζε διαρκώς στο πέρασμα εκείνων των λησμόνητων χρόνων και τα πρώτα παράνομα διαβάσματα εκτός σχολείου ήταν Μικρός Σερίφης («Δυτικά του Εμπιλαίην»). Αρχές δεκαετίας του ‘60 είχαμε συμπήξει ατύπως Λέσχη ανάγνωσης, πρώτη ίσως εν Ελλάδι, που οριζόταν από το Καναμπαριό το ναό του Πρόδρομο τα σπίτια μας κι έφτανε στο νερόμυλο του Αούτου. Οριο με τον κάτω μαχαλά ο λάκκος. Στη γειτονιά ανταλλάσσαμε τα περιοδικά: Μ. Σ., Μικρός Ηρωας, Κλασσικά εικονογραφημένα (ο αναγνωστικός μου έρως), Μάσκα, Μυστήριο, Γκαούρ Ταρζάν κ.α. και τις εκδόσεις Δαρεμά και Μαρή (πρώτο βιβλίο που διάβασα ήταν ο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα»). Μέλη της «λέσχης» οι: Νίκος Κ., Στέλιος Δ. Παντελής Γκτζτς, Χάρης Ζ., Λάζαρος Δ. κι η ημετερότης. Από κοπέλες η εξαδέλφη μου Κούλα Κ. και η Μαίρη Β. Ολοι ευτυχώς εν ζωή. Σε μια προσομοίωση εκείνων που διάβαζα, κυρίως του Μικρού Σερίφη η φωτ. που βρήκα παρά την θέσιν Γιοφύρι: φορώ καπέλο αμερικάνικο από μετανάστη αρχές του 20ου αι., κάλτσες με πέδιλα, φέρω δε ξίφος εφ΄ όπλου λόγχη το οποίο βρήκα σε μια βουζιλιά (βουζιλάνθη δηλαδή) χωμένο δίπλα από του Μπασ’ το Μύλο, μαζί με δύο τεύχη του περιοδικού “Στρατιωτική επιθεώρηση όπλων και σωμάτων” (αυτά με είχαν …τρομάξει ομολογώ). Εχω πόζα επιθετικής ετοιμότητας δε λέω ή μάλλον λέω και κάπως κλαίω αφού από Μικρός Σερίφης τότε έγινα τώρα ενήλιξ ερίφης…