Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)
Πέμπτη 21 Απριλίου 2022
Μ. Πέμπτη
Μεγάλη Πέμπτη 2022
Τότε ήταν Παρασκευή 1967
Φ ω τ ο γ ρ ά φ ο ς στην πόλη
Πρωί στο Καφέ Μπο στην κεντρική πλατεία.
Κατάγομαι από τη Στέρνα, χωριό μικρό κολλημένο διοικητικά στο πιο μεγάλο Βελανιδιά. Μόλις απολύθηκα από το στρατό πήγα στο γραφείο του βουλευτή Κοζάνης Γ. Καστανίδη. Χωρίς αμοιβή, ήμουνα και στη νεολαία της ΕΔΗΝ. Το χωριό τον καιρό της δικτατορίας είχε κάμποσο κόσμο. Τώρα... Μετά το πραξικόπημα είπα μια κουβέντα για τη χούντα. Ούτε θυμάμαι. Με πιάσαν μέρα του Πάσχα στο χωριό αφού οι σπιούνοι δουλεύουν 24ωρον. Με πήγαν στη Νεάπολη, εκεί ανήκαμε. Στο τμήμα με περίλαβαν οι χωροφύλακες στο ξύλο. Πρήστηκα, σαν νταούλι έγινε το πρόσωπο. Με το ΚΤΕΛ και συνοδεία 3 χωροφυλάκων, πρώτη θέση μάλιστα με χειροπέδες, με έφεραν Κοζάνη. Στο λόχο της ΕΣΑ της 9ης Μεραρχίας με βάρεσαν πάλι. Μ’ έχωσαν στις επανορθωτικές φυλακές της πόλης κοντά στην κλινική Τσαρίδη. Είμασταν όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι ο ένας πάνω στον άλλον. Στρωματσάδα. Αθλιες συνθήκες. Γεμάτη η φυλακή. Η βούτα! Δίκη στο στρατοδικείο: Διασπορά ψευδών ειδήσεων. Τι είπα; Στο στρατοδικείο ήμουν 5ος στο πινάκιο περίμενα να δω πως πάνε οι προηγούμενοι. Είχα δικηγόρο τον Τάκη Ασημόπουλο ήταν κι ο Χαράλαμπος Αντωνιάδης μετέπειτα δικαστής, ασκούμενος τότε στον βουλευτή μου. Αναβολές συνεχώς. Ηρθε η σειρά μου. Η φρουρά που ήταν εκεί μαζί μου και στον καθένα μπροστά 6 στρατιώτες παρουσίαζαν όπλα όταν βγήκε ο πρόεδρος και διάβασε την ποινή μου. 20μήνες και 300 μεταλλικές για διασπορά ψευδών ειδήσεων. Ετσι και χάριν μου παρουσίασαν όπλα ούτε σημαία να ήμουνα σε υποστολή ή έπαρση.
Με πήγαν στο Γεντί Κουλέ. Εκεί γνώρισα κάποιους επώνυμους της ΕΔΑ, όπως το Σπύρο Σακέτα. Επίσης τον εισαγγελέα Πρωτοδικών, αυτόν τον σπουδαίο άνθρωπο, Π. Δελαπόρτα. Τους πολιτικούς κρατούμενους μας παρηγορούσε όσο μπορούσε· πως δε θα αργήσει να φύγει αυτή η λέπρα. Εμειναν 7 χρόνια. Υπηρέτησα την πατρίδα φυλακισμένος 14 μήνες. Στην πρώτη αμνηστία του Παπαδόπουλου 1969 απολύθηκα.
Ονομάζομαι Χρήστος Μπλέτσος
για πολύ καιρό ζούσα από τις φωτογραφίες
που έβγαζα στην πόλη.
Τώρα υπάρχω
χωμένος μέσα
στις ενθυμήσεις τους.
ΥΓ. Εν τω μεταξύ πέθανα εντελώς κι αιφνιδίως στις 27 του μηνός Νοεμβρίου 2019 δεν πρόλαβα να δω το 2020. Ημουν 78 καιρών και άλλων τόσων χρόνων.
Μ. Τετράδη
Μεγάλη Τετράδη και τον δρόμο
της διανομής της «Π» επήρα
σαν τον καθυστερημένο ταχυδρόμο
γεμάτος στην πήρα κι έμπλεος πείρα
Το τχ. 207- 208 της «Π» μοιράζων
περί παθών δε και άλλων τυρβάζων
Τα περιεχόμενα
1. Γιώργος Βέης 2 ποιήματα
2. Γ. Κεντρωτής σονέτο για το Νερούντα
3. Β.Π. Κ. Ενδόδημα κι αποικιακά
9. Κώστας Θ. Ριζάκης 3 ποιήματα
11. Κώστας Ντιός Αναχρονισμοί....
17. Gilles ORTLIEBΤΟ Ημερολόγιο μτφρ. Αν. Βατάλη
24. Αντώνης Κάλφας 2 ποιήματα
26. Σωτήρης Σαράκης 2 ποιήματα
27. Ανδρέας Μήτσου συνέντευξη στην Φ. Μπτούρη
32 Μ. Καραγιάννης για την Παγίδα του Ανδ. Μήτσου
35. Χριστίνα Καραντώνη ποίημα
36. Χρ. Χαρτοματσίδης Πικρός καφές διήγημα
38. Χρήστος Μαυρής 2 ποιήματα
39. Ελένη Κοφτερού Φωτογραφίες του πολέμου
40. Γκ. Φάλκνερ Ignatien 1 - 20 μτφρ. Συμ. Σταμπουλού
43. Καίτη Παυλή Ζωή ποίημα
44. Μίμα Δουγαλή Μουντές οι μέρες ποίημα
45. Β. Νεράντζη Βαρμάζη Το Κριμίνι
49. Αριστούλα Δάλλη Οδός αβύσσου ποίημα
50. Σίμος Οφλίδης Ο μακιγιέρ διήγημα
56 Μελίτα Τόκα Καραχάλιου ποίημα
57. Λίζα Καβαγιού Κυριακή μεσημέρι διήγημα
61. Παναγιώτης Δημόπουλος Ψαλμός ρκθ’
62. Θαν. Καλλιανιώτης Πρώτο ταξίδι έτυχε ναύλος...
68. Γιάννης Πανούσης Φυγείν αδύνατον ποίημα
69. Maximilian A. Dauthendey ποίημα μτφρ Π. Ζόγγου
70. Αντώνης Παπαβασιλείου Χιόνι στο βιβλιοπωλείο
72. ‘Ελενα Καραγιάννη Επτά φορές ποιήματα
74. Ν. Γραίκος Περί του εφήμερου χρόνου ποίημα
78. Γρ. Τεχλεμετζής 2 διηγήματα
79. Ελένη Σεμερτζίδου Το θέατρο και ο Μάης του ‘68
81. Λίλια Τσιούβα Ο φάρος
82. Aksinia Mihaylova ποίημα μτφρ. Μ. Δούμπα
83. Γεωργία Δεμπερδεμίδου ποίημα
84. Ουρανία Μπάγγου Δέκα χρωματιστά κουρελάκια
85. Δήμητρα Καραγιάννη Μοναξιά ποίημα
86. Δήμητρα Χριστοπούλου Οι κανόνες της λογικής...
91 Ξενοφών Μαυραγάννης Οι λέξεις ποίημα
94. Δημ. Παπακωνσταντίνου 2 ποιήματα
93. Παναγιώτης Δημόπουλος για Π. Μπετσάκο
95. Στέργιος Τσακίρης Στην Παναγιά του Ασίνου
96. Α. Λεβεντέρης ποίημα
99. Δότα Σαρβάνη για Π.Β.Πάσχο
102. Γ. Τσότσος για Θεοδώρα Λειψιστινού
105 Σπ. Κιοσσές για Ν. Παπάνα
107. Ευάγγελος Αυδίκος για Σεβη Κωνσταντινίδου
107. Φ. Μπτούρη Ο κόσμος της λογοτεχνίας...
111. Οδός Βιβλίων πάροδος περιοδικών
Μ.Τρίτη
Μεγάλη Τρίτη
Στον Ηλια και την Αθηνα!/
Στη μεγάλη λυπη ποιες λεξεις ταιριάζουν; /
οι γραπτές η οι προφορικές;/
Οι ανείπωτες .../
Μ. Δευτέρα
Το εσπερας της Μ Δευτέρας είχε βροχή .../
Η κατά Ματθαίον ευαγγελική κατεβασιά /
έφερνε τους Σαδδουκαιους του Μ Κατσαρού /
Νομικούς διδάσκαλους του Καίσαρα/
Τους 7 επιγαμβρευτες της ίδιας γυναίκας /
Τα φριχτά Ουαι (τοις ηττημένοις)/
μεταξύ δε αυτών κι επιπροσθέτως/
Ουαι υμιν όφεις ναιμεναλανιαρηδες/
Ουαι γέννηματα εχιδνών πουτινομακελαρηδες/
Η χαμάλα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης
Η κλίμακα και η κλειστή πόρτα οδηγούν στο θολωτό υπόγειο του ναϊδρίου του αγίου Λαζάρου στο αύλειο χώρο της επικράτειας του ιστορικού ναού του αγίου Δημητρίου. Με την έναρξη του πολέμου το 1940 ο συγκλονιστικός βιβλιοφύλαξ -αυτού του τίτλου ηξιώθη μόνον κι έφερε από το 1930 έως το 1963 που σήκωνε στους ώμους του την Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης, Ν.Π. Δελιαλής, εφαρμόζοντας πάγιες γραπτές οδηγίες της δημόσιας και δημοτικής διοίκησης «για την προστασία των πνευματικών πολιτιστικών αρχαιολογικών θησαυρών σε περίπτωση πολέμου» μετέφερε τα πολύτιμα παλαιά βιβλία, στο υπόγειο του ναϊδρίου και τα φύλαξε από τυχόν επιδρομές αλλοφύλων, πλην εγγράμματων κατακτητών.
Ζεύτηκε κατά το δη λεγόμενον, «χαμάλας» (είδος κάρου παλαιού τύπου για τις μεταφορές εντός πόλεως) και έσωσε τη μνήμη και την ιστορία της πόλης.
Ο τετραήμερος φίλος του Χριστού ηγέρθη κατόπιν εντολής Του («Δεύρο...»). Με την τρίχρονη και σωτήρια "κοίμηση" κι απόκρυψη του πολύτιμου υλικού της Βιβλιοθήκης αυτό διεσώθη, χάριν του οσίου εν γράμμασι Ν.Π.Δ. Τη μνήμη του, η ως παροπλισμένον υπερωκεάνειον, κτηριακά νέα Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης, οφείλει να τιμά μετ’ αρτοκλασίας τ' Αη Λαζάρου, σαν σήμερα δηλαδή.
Πέμπτη 14 Απριλίου 2022
Γνώσεις - απογνώσεις
Εδώ διαβάζουμε και πίνουμε απο τα ποτήρια της γνώσης/
ταις ηδονές του βίου μας ου μην αλλά και τις απογνώσεις ...
Γρεβενά...
Αγαπω την πολη των Γρεβενών /
δια τους εξής δηλ έναν λογο:/
«Ότι έχει ποταμι που τη διασχίζει»/
Κορακιασε η ψυχή μου για νερο καθαρο/
ρέον δυναμικα -δροσος του πνεύματος -/
ο λακος του χωριου μου είναι ολιγος/
Διαβάντες το ρέμα Τρουμπέτα/
Χωθήκαμε στο αγαπητικά στρωμενο χαλί/
και πήραμε αντίστροφα τον ρουν/
του Γρεβενιτη στην παλια περιοχή Σουλιου/
Ο παπά Θόδωρος χωρίς το ζωστικο φύτευε/
είδη λαχανικης στο κηπουριην του/
ΥΓ. Α ναι και γιατί εκει υπάρχουν ο πολυλογιος/
Αισθητιστης Αντώνιος Παπαβασιλειου/
- Χρονικά Τυρβη κλπ στη Φιλελλήνων /
Ο πολυπράγμων δημιουργός υψηλού πολιτισμού Ευάγγελος Νικοπουλος /
Το πρώτο αντιτυπον του Ερωτόκριτου στη βιβλιοθηκη της πάνω στο ποταμι/
που χάριν του γνωρισα ωραίες καταστασεις
Παρασκευή 8 Απριλίου 2022
Το Εαρ της " Π"
"Eαρ" εντελώς "συντετριμμένον" παράφραση Ν. Καρούζου/
ο τίτλος της νέας Παρέμβασης τχ. 207-208/
που το σώμα της διέβη τα αμφίδρομα διόδια Μαλγάρων/
και πηγαινοέρχεται Κοζάνη - Θέρμη Θεσσαλονικης - Λιθογραφία/
Η φωτ. του εξωφύλλου είναι του Αλέκου Βρεττάκου
Η 2α Ολομέλεια
1946, Ανοιξη. Το ΚΚΕ στη 2η Ολομέλειά του συνεδριάζει για ν’ αποφασίσει αν θα αρχίσει το αντάρτικο. Επιφυλάσσεται. Περιμένουν να γυρίσει ο Μ. Παρτσαλίδης από τη Μόσχα να μεταφέρει τις απόψεις των Ρώσων. Ο Μολότωφ τους είπε να ακολουθήσουν το δρόμο της Ιταλίας ήγουν ειρηνική λύση.
«Εκεί ο Κολιγιάννης, απ’ ο,τι λέγεται, είπε: Κάθε τσαπάνος Ρώσος δεν μπορεί να μας διατάζει».
Αρχισε το αντάρτικο.
(Αλέκου Σακαλή (Πετρόμπεη) «Μνήμες» εκδ. ΙΝΒΑ 1997με τη βοήθεια των επιφανών, αλησμόνητων φιλολόγων καθηγητών Νίκου Καλογερόπουλου και Μιχάλη Κουρκούτα
Δευτέρα 4 Απριλίου 2022
Πηγαίνοντας...
«...Πηγαίνοντας ν’ ακούσεις τους Xαιρετισμούς νιώθεις σαν τις επισκέψεις που κάνεις μεγάλος πια, στις παλιές σου αγάπες, στη μάνα, στο σπίτι απ’ όπου έφυγες από χρόνια και μόνον κάτι ξεβαμμένα γειτονικά σημάδια έμειναν να θυμίζουν εκείνο τον καιρό, τους τάφους αγαπημένων...»
Τώρα λίγο πριν αρχίσουν οι Δ’ Χαιρετισμοί στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος στην πόλη – παρά τον Χαμηλό Αη-λιά (το καμπαναριό του 1904 ξεφλουδίζεται επικίνδυνα) χοροστατούντος του καλλικέλαδου παπά Νεκταρίου) βρέθηκα στο χωριό και στον κοιμητήριο χώρο του. Εδώ και 6 σχεδόν μήνες κείται εκεί ο πατέρας. Ο αέρας των ημερών γκρέμισε την πλαστική ορχιδέα. Σε μια λεπτή λουρίδα μάρμαρο γράφει: «Εκανε μόνο το καλό».
Ομως: “Θα μένει πάντα ζεστό το πέρασμά σου...”
Εργον τεχνης που έλαβε τέλος
Ήτο στο κέντρον ακριβώς της πόλεως/
Αρχαίος νεοελλην επιξύλου /
Τη συνοδεία ερειπίου δημοτικού /
Εργο σχολής καλών τεχνών φλωρίνης/
Τώρα νοικιάστηκε καφέ να γίνει /
Και το εργον τεχνης έλαβε τέλος/
1η ο Απριλης κι όλο μεγαλώνειτο έλος /
μεσα στο οποίο ζουμε ανίδεοι /
αλλά χορτάτοι ακόμα...
Δευτέρα 28 Μαρτίου 2022
Γαρύφαλλο στα δάχτυλα
Καθυστερημένα έλαβον σήμερα από το χέρι το αγίου επιτρόπου του αγίου Νικολάου το χθεσινό γαρύφαλλο που μοιράζαν στους ναούς. Το είχα κάπως που δεν το πήρα εμπροθέσμως...
Εγραφον παλιότερα στο κείμενο «Σταυροπροσκυνήσεως και Iλαρίων- ανυψώσεως...»
...
«Φεύγω μ’ ένα γαρύφαλλο στο χέρι, απ’ αυτά που μοίραζαν στην είσοδο της εκκλησίας λόγω της γιορτής.
Nιώθω την ανάγκη κάπου να το χαρίσω."
Kυριακή, Σταυροπροσκυνήσεως 1999"
Λιανέμποροι σταφίδας
Με την αλλαγή της ώρας Κυριακή/
της Σταυροπροσκυνήσεως/
«Εαρ» εντελώς «συντετριμμένον» του Ν. Καρούζου /
είπα να συγκινηθώ ορισμένως/
με κάτι τις το νεοελληνικόν,/
βαρέθηκα να συγκινούμαι με τα Ουκρανικά /
και τον απαίσιον Ρώσον βιαστή της ελευθερίας /
Παρέμεινα στην πλατεία θεατής της υποστολής/
της σημαίας υπό του στρατού./
Εσυγκινήθην περιπλέον ότι η λιγνή μπάντα/
9 μουσικών και 10 στρατιωτών/
(τους βάζουν και τραγωδούν/
τον εθνικό ύμνο οι ηλίθιοι των όπλων αρχηγοί)/
έπαιξε και τη «Μακεδονία» αυτή την ξακουστή/
κι όχι εκείνη των βορείων ονοματοκλεπτών /
και των πολιτικών λιανεμπόρων σταφίδας./
(Χαίρε, ότι εμαράνθησαν οι των μύθων ποιηταί...)
1965, 25 Μαρτίου, σκετς στην αυλή του ναού, πρωταγωνιστής
2022 Στην ΤΥΡΒΗ Γρεβενών τχ. 18 Επαναστατικόν, παρακαλώ...
Ἄμετρον ποίημα ἡρωικὸν καὶ εὔθυμον
δια τὸν πρωτομάρτυρα Ἀθανάσιον Διάκο
Τὸ 1821 τοῦ ἔτους 1965 μὴ καί '64, δὲν θυμᾶμαι καλά/
ἤμουν ὁ ἥρωας Ἀθανάσιος Διάκος ἀπὸ τὴν Μουσουνίτσα/
ξεκοκαλίσας ἤδη τὸν βίο του ἐκ τοῦ Τάκη Λάπα τὸ βιβλίον/
ἑκατοντάκις ἀναγνωσθὲν ὡσὰν τὸν 103 ψαλμὸ τοῦ ἑσπερινοῦ./
Σιγάθεν ἔγινε ὁ ἥρωας ἅγιος ἢ ὁ ἅγιος ἥρωας μου/
Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων σὲ σκὲτς τοῦ Δημοτικοῦ/
ἔπαιξα τὸ λοιπὸν τὸν ἥρωα τῆς Ἀλαμάνας μὲ τόση ἔμφαση/
ποὺ ἔγινε ἕνα μὲ τὸ ἄλλο μου εἶναι, ὁ ἅγιος./
Ἐνῶ οἱ Ἀθ. Νιανιάτσιος θορυβο-βροντο-γελαστῆς/
κι ὁ Ἰωαν. Ντούντας τσιριχτὸς ἀριστερὸς ψάλτης θεατές/
λίαν εὐσυγκίνητοι, ἀγκάριζαν σὰ γομάρια, ὅπως εἶπαν,/
κλαίγοντες μὲ τὴν ἐξέλιξη τοῦ ἔργου/
κυρίως στὶς Καρυωτακικὲς ἀποστροφές του/
ποὺ ἀναστοχαζόμενος ὁ μάρτυρας/
κατὰ τὸν σουβλισμὸν τοῦ ἴσως καὶ νὰ θυμόταν:/
«Μέρα τ' Ἀπρίλη... καὶ πὼς νὰ πεθάνω!»/
ἢ στὸ δημῶδες «Γιὰ δὲς καιρὸ ποὺ διάλεξε».../
ἢ στὸ ἐντελῶς πεζοδρομιακὸν πλὴν λυτρωτικόν:/
«πάτε κι ἐσεῖς κι ἡ πίστη μουρτάτες νὰ χαθεῖτε/
ὅσο γιὰ ἀλλαξοπίστησίν μου, «νὰ πὰ νὰ γμθτ »/
Ἐτσι δια τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστην τὴν ἁγίαν γενικῶς/
καὶ τῆς ἑλληνικῆς πατρίδος τὴν ἐλευθερίαν εἰδικῶς/
ἔσφαξε μέ τη μαχαίρᾳ του πολλοὺς ὀθωμανούς/
τοῦ Ὀμὲρ (Ὀμηρο λέει ὁ σουλτὰν Ἐρντογάν)/
Βρυώνη (Βεργιώνη, ὁ ἡμέτερος Μακρυγιάννης)/
ὥσπου αὐτὴ ἔσπασε μὴ ἀντέχοντας τόσον σφάξιμο./
Πιάστηκε (τὴ σύλληψή του ἐζωγράφισα παιδάριον)/
κι ὁδηγήθηκε στὸ πάθος του ὄρθιος ἐντελῶς/
ὅπως στὴν «Ἀποθέωση Ἀθανασίου Διάκου» τοῦ Κ.Παρθένη/
Σήμ: Σ' ἕνα ταξείδι μου στὴν Ἀθήνα μὲ ΙΧ/
παρὰ τὸ Σπερχειὸ ποταμὸ 6 χιλ. ἀπ' τη Λαμίᾳ/
στὸν ψηφιδωτό του ἀνδριάντα, ἔργον ὡραῖον/
σταθήκαμε καὶ κατέθεσα ἕνα λιτὸ στεφάνι/
καμωμένο ἀπὸ λίγα χορτάρια καὶ πολλὰ τσάκνα/
ποὺ φύονταν στὰ ρεῖθρα τῆς Ε.Ο. Ἀθηνῶν - Λαμίας/
Φίλησα τ' ἄχραντα ποδάρια του μὲ τὸ γελοῖον ἐπίγραμμα/
ἐπὶ πρόσθετου μαρμάρου ποὺ ἐκόλλησε εἰς βλάξ/
ἢ ἄλλως εὐήθης νεοέλλην περαστικός.../
Καὶ ἀνεχώρησα γιὰ ὅπου ἡ ἱστορία μὲ καλοῦσε/
στὸ πουθενά μου δηλαδὴ καὶ δηλονότι...
Τετάρτη 23 Μαρτίου 2022
Εκθεση: Πως πέρασα μια βραδιά ποίησης κι ανοίξεως στη Θεσσαλονίκη κάποτε...
Τρίτη 22 Μαρτίου 2022
21 Μαρτίου η ποίηση
Στη λήξη της βραδιάς είχαν μόλις προηγηθεί η «Θεσσαλονίκη» του Ν Καββαδια - Θ. Μικρούτσικου και η «Άρνηση» του Γ. Σεφέρη - Θεοδωρακη εφωτογραφήθημεν ως έδει. Οι τρεις της φωτ φέρουν το επωνυμο Καραγιαννη...( η Δημητρα προϊσταμένη του διαπραγματος, η ερυθροξανθοφλεγόμενη ωδικα Νατάσα) ο δε τέταρτος πιανίστας Γ . Παπαευαγγέλου.
- Κσι του χρόνου χωρίς κοβιτ κι Ουκρανιες
Δευτέρα 21 Μαρτίου 2022
Για τη σημερινή ημέρα ποίημα του Γ. Γεραλή (1917-1996)
Αισθηματική Ελεγεία ΙΙΙ
Αν με θυμάσαι, θα το ξέρει μόνο/
το χέρι σου όταν παίρνει ένα βιβλίο/
κι ούτε θα νιώθης πως σιγά σιμώνω/
να το φυλλομετρήσουμε κι οι δυο./
Αν με θυμάσαι, θα το ξέρει η λύπη/
της φωνής σου στον κήπο που είχες γύρει/
- κλωνάρι κερασιάς, λιγνή τουλίπη,-/
πρώτη φορά, στου ανέμου το χατήρι./
Αν σε θυμάμαι, θα το ξέρει μόνο/
μια φωτιά που θα καίη και μες στα χιόνια./
Μούπες πως ο καιρός νικάει τον πόνο./
Κι όμως έχουν περάσει τόσα χρόνια
ΥΓ. Για τη διαδικτυακή παρακολούθηση από το Λαογραφικό Μουσείο Κοζάνης
(7 το βράδυ) ο σύνδεσμος: https://www.facebook.com/paremvasiculture
Τετάρτη 16 Μαρτίου 2022
Πάοκ κ.λπ.
Ξεκίνησα τον φίλαθλο βίο μου ως οπαδός του Πάοκ στη Θεσσαλονίκη και έφτασα στο ανώτατο αξίωμα του οπαδού κομμάτων. Ποτέ φίλαθλος κ. λπ τρίχες. Οπαδός... Ούτως εχόντων των πραγμάτων εψές έβλεπα στην ΕΤ 3 ένα ντοκιμαντέρ για τον Πάοκ της δεκαετίας (μου) του 1970. Ενδακρυς (σιγά τα ωά!) σχεδόν παρακολουθούσα το άλλοτες μου μέσα από το βίο εκείνης της ομάδος. Πριν λίγα χρόνια στην Κοζάνη μίλησα γι’ αυτήν σε μια παρουσίαση ενός βιβλίου για τον Πάοκ με φωτ. του γεραρού φωτογράφου Μιχ. Παππού. Αντιγράφω κάτι.:
«...Η αγίας Σοφίας ευθεία κάθετη και στη διάβαση της Εγνατίας όπου μηχανουργεί ο σταθμός του μετρό κάποτε και το κατάστημα πώλησης λαχείων και κατάθεσης δελτίων ΠΡΟ-ΠΟ του Μεγαλέξανδρου της ποδοσφαιρικής Θεσσαλονίκης. Ελατρεύετο από τους πιστούς ως ναός εντός πόλεως του Πάοκ - θρησκεία που επιχωρίαζε στης Τούμπας τα πολιτικά πάθη και στης λαχαναγοράς τα ληγμένα καφάσια της- κι είδα τους σαλεμένους της κερκίδας -θύρας 4 μετά από νικηφόρο αγώνα, ομάδι να φιλούν τα τζάμια, ότι ο επίγειος θεός τους, τους τρέλανε με τα κόλπα του, σέντρες, ντρίπλες μαγικές κι ονειρεμένες, στο γήπεδο και σκοράριζε λίαν καλλιτεχνικά στα τέρματα της ψυχής τους τελικά, και τα ξέσχιζε, κι όχι απλά τα αντίπαλα δίχτυα που με τη σάρισά του ούτως ή άλλως διαπερνούσε. Εκεί ακριβώς συναντήθηκες, μόνος εσύ, με εκείνους τους πολλούς που μόλις έληξε η συνέλευση διαμαρτυρίας στη Νομική κατά της χούντας αποφασισμένοι και κάπως διακριτικά εντούτοις πήραν την Εγνατία κι από το πεζοδρόμιό της φώναζαν: "Δημοκρατία-Ελευθερία" κι έμεινες κάπως αποσβολωμένος με τις "Μαρτυρίες Β' " του Γ. Ρίτσου στην ανώριμη τσέπη σου. Εκτοτε τίποτε δεν θα ήταν όπως πριν. Πήγαν περίπατο τα γήπεδα και η μνήμη τους έλαβε το πρόθεμα ...τέως.»
Δευτέρα 14 Μαρτίου 2022
Ο πόλεμος της Ορθοδοξίας
Κυριακή της Ορθοδοξίας κι η αποστολική προς εβραίους επιστολή αναφέρει για τους χριστιανούς μάρτυρες πως μεταξύ των άλλων μαρτυρίων που υπέστησαν «έφραξαν στόματα λεόντων κ.α.». Στην Ορθοδοξία της Ουκρανίας οι σημερινοί μάρτυρες της λαός εν Χριστώ, φράζουν τις πόλεις, τους δρόμους και τα περάσματα να μην περάσει η ρωσική (ορθόδοξη κι αυτή) αρκούδα. Κατά τα άλλα: «Τις θεός μέγας ως Θεός ημών»
Οι χρονογράφοι του ...αιώνα!
Η χθεσινή Α’ Παρασκεύη των Χαιρετισμών μου το θύμισε.
Πριν χρόνια (2000) οι εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφόρησαν μια βαρύτιμη συλλογή με τίτλο «Ενας αιώνας (1989-1999) χρονογράφημα» με πρόλογο κι επιλογή της εξαιρετικής κυρίας Βασιλικής Αλμπάνη. Περιλαμβάνει χρονογραφήματα από τις κορυφές του είδους. Ενδεικτικά: Ροϊδη, Μωρατίδη, Παλαμά Καρκαβίτσα, Νιρβάνα, Ξενόπουλου, Παπαντωνίου, Τανάγρα, Γρανίτσα, Βάρναλη, Μυριβήλη, Καραγάτση, Ουράνη, Κλ. Παράσχου, Π. Χάρη, Παλαιολόγος, Φρ. Γερμανού, Αν. Δαμιανίδη, Γ. Σκαμπαρδώνη, Κ. Σχινά, Μπουκάλα κ.α. κ.α. Στις παρυφές του είδους και της έκδοσης σκάσαμε μύτη χρονογραφική κι ημείς με το κείμενο «Οι Α’ Χαιρετισμοί της άνοιξης». Το επανηγύρισα δεόντως! «Και τι μ αυτό». Σήμερα Γ' ψυχοσάββατο και των αγίων Θεοδώρων κι εκείνης της Θεοδώρας βασιλίσσης Αρτης.
Αντιγράφω το τέλος της χρονογραφικής μου περασιάς:
«...Αλλά γιατί δεν αρκούμαστε στα συνηθισμένα; Πως δεν μας φτάνει ό,τι μας γέμισε μέχρι τώρα η εμπειρία. Μέχρι που εκτείνεται η ανθρώπινη ματαιοδοξία μας;
Δυστυχώς είναι αδύνατο ν’ αντισταθείς στην Ανοιξη.
Και πλημμυρίζεις από μια αδιέξοδη τρυφερότητα.»
Οι Α΄ Χιονοχαιρετισμοί
Οι πρώτοι ΧιονοΧαιρετισμοί της άνοιξης.
Στον άγιο Γεώργιο του στρατοπέδου Μακεδονομάχων (δεν κοίταξα αν το λένε ακόμα έτσι ή οι Σκοπιανοί νεομακεδόνες επέβαλαν άλλη ονομασία), απολαύσαμε το ωραίον δίδυμον των ψαλτών Αθανάσιο Καρανάνο και Βασίλειο Κωτούλα.
Το τανκ δίπλα στο έρημο στρατηγείο, έργο οθωμανικής κυριαρχίας στις αρχές του 20ου αιώνα, είναι ξεχασμένο λες από τους εμπόλεμους ορθοδόξους σλαύους, Ρώσο εισβολέα και Ουκρανό αμυνόμενο.
Θέλεις να παρακαλέσεις την Παναγία να τον σταματήσει αλλά είναι πάνω από τις δυνάμεις της η διαμεσολάβηση. Ο Αρχων πασών των Ρωσιών, Ρώσων και φιλορώσων της οικουμένης είναι κάτι μεταξύ Παναγίας και Θεού. Η μόνη σωτηρία να σταλεί
«Αγγελος πρωτοστάτης ουρανόθεν και να ειπεί στον δικτάτορα:
- Εδώ και τώρα σταμάτα....
Παρασκευή 11 Μαρτίου 2022
Ελεύθεροι πολιορκημένοι Ουκρανοί
Διαβάζω και βλέπω πως οι Ελεύθεροι πολιορκημένοι Ουκρανοί (ακόμα δε φάνηκε ο Δ. Σολωμός τους) με κάθε μέσο οχυρώνουν τις πόλεις τους δηλ. τα σπίτια τους, τις οικογένειες, τα σώματά τους, την ελευθερία τους με ορθόδοξα συμβατικά ή και ασύμβατα μέτρα και τρόπους. Οι βόμβες μολότοφ αντίδοτο στα τανκ είναι σε μεγάλη παραγωγή. Παλαϊκή άμυνα στον εισβολέα Ρώσο. Μάχονται για την ελευθερία τους μεθυσμένοι από τον έρωτα της ενώ οι εισβολείς για την επέκταση της δυστυχίας τους τελικά. Οι Ρως μαζί με τους πουτινόπαιδες που υπάρχουν σε κάθε τόπο, της Ελλάδος μη εξαιρουμένης, σκέφτονται να προσφύγουν στα διεθνή φόρουμ και δικαστήρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.λπ. και να καταγγείλουν τους Ουκρανούς για βάρβαρα μέσα, ανορθόδοξη άμυνα και διεξαγωγή απολίτιστου πολέμου.
Στη μάχη της Κρήτης Μάιος 1941 το νησί ξεσηκώθηκε ν’ αντιμετωπίσει τους γερμανούς αλεξιπτωτιστές εισβολείς με ό,τι μπορούσε να έχει για όπλο (δικράνια, τσεκούρια, μαχαίρια, πέτρες, κόσσες). Οι τότε εισβολείς κατήγγειλαν τους Κρήτες για βάρβαρο ανορθόδοξο πόλεμο...
Αλλά
- Στο τέλος οι Μήδοι θα διαβούνε;
«Ο, τι δεν ξεχνάς συνεχίζει να ζει»
Το είδα και το σημείωσα δε θυμάμαι ποιος το είπε : «Ο, τι δεν ξεχνάς συνεχίζει να ζει». Κοινοτοπο αλλά τόσο αληθές. Χθες σε μια εγκατελημενη αυλη εργοταξίου εμφιάλωσης αναψυκτικών και συντήρησης τυριών διάβασα ένα σύνθημα: «Οι άνθρωποι ζουν οσο τους σκεφτόμαστε». Παρόμοιον...
Σημ. Το Ζ δίπλα από το σύνθημα δεν έχει καμμία σχέση με το δολοφονικον αντίστοιχο στην Ουκρανία ...
Τρίτη 8 Μαρτίου 2022
Ζήτω (αλλά τι;)
Tα πρόσφατα αρχαία γκρίζα χρόνια μας/
έλληνες πολίτες αριστεράς υφής, ΚΚΕ συνήθως/
(προς Ρωσίαν φίλα διακείμενον) στήνονταν στο απόσπασμα/
το εκτελεστικό και πέθαιναν για μια ιδέα./
«Ζήτω το Κάπα Κάπα Εψιλον»/
Σεβασμός και θλίψη.../
Την σήμερον Ουκρανοί πολίτες/
ομόσταυλοι της ορθοδόξου ρωσικής στέπας /
στήνονται ενώπιον των Ρώσων εισβολέων/
και θυσιάζονται για μια ιδέα/
Για την ελευθερία τους θέλω να πω/
Τόσον απλά/
Σεβασμός κι οργή εν τω άμα/
«Ζήτωσαν οι Ουκρανοί μαχητές της ελευθερίας»/
Δευτέρα 7 Μαρτίου 2022
Είσοδος εις την Σαρακοστή...
Κάθε Καθαρά Δευτέρα διαβάζω την «Τετάρτη των Τεφρών» (η αντίστοιχη Δευτέρα των Ρωμαιοκαθολικών) του Τ. Σ. Ελιοτ σε μετάφραση Κλείτου Κύρου. Την σήμερον έφυγα απ’ αυτήν και πήγα στα «Τέσσερα Κουαρτέτα» του και ειδικά στο «LITLE GIDDING”. Τα Κουαρτέτα κατά λαμπρήν απόδοσιν του Αλέξανδρου Κοσματόπουλου δημοσιεύτηκαν στην «Παρέμβαση» τχ.181-182-183 184 (2017). Αντιγράφω τις πρώτες αράδες:
«Η άνοιξη μέσα στο καταχείμωνο είναι μια ξεχωριστή εποχή
Παντοτινή αν και υγρή προς το ηλιοβασίλεμα
Μετέωρη στο χρόνο, ανάμεσα στον πόλο και τον τροπικό.
Οταν η μικρότερη μέρα είναι στην λαμπρότερη ώρας της,
με πάχνη και φωτιά
Ο λιγόχρονος ήλιος φλογίζει τον πάγο, στις λιμονούλες και τα χαντάκια...»
Προς το εσπέρας θα προσπαθήσω να ξαναδώ για χιλιοστί φορά το «Τσάι στη Σαχάρα" εις ανάμνησιν ...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)












