Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2021

Θέλω...

Τελειώνοντας το κτίσιμο του 205-206 τχ. της Παρέμβασης σκέφτομαι πως περί κτισίματος πρόκειται. Τα κείμενα που έρχονται κύματα να μπουν σε τάξη και κατά την τάξη τους είναι μια διαδικασία λίαν αισθαντική. Βλέπεις τις υπογραφές ξαναβλέπεις τα πρόσωπα των συνεργατών και φαντάζεσαι τα άγνωστα. Συνομιλείς, τα υπάρχεις, τα μιλάς, τα σιωπάς, τα φέρνεις βόλτα στις σελίδες, τα απλώνεις, τα μαζεύεις σαν τα ασπρόρουχα από το σχοινί. Κάποιες μέρες έντονης συνύπαρξης με λέξεις, εικόνες, ιστορίες, αισθήματα. Νιώθεις αρχιμάστορας, μάλλον πρωτομάστορας, όπως τότε που έπαιξες το ρόλο αυτό σε σκετς της Ε’ Δημοτικού. Εχτισα πολλά σπίτια τοιουτοτρόπως πάνω 200 κανονικά, μικρά, μεγάλα μέχρι και καλύβες. Ομως συνεχώς στριφογυρνά στο μυαλό μου το γλυκό ποίημα του Παλαμά: “Θέλω να χτίσω ένα σπιτάκι στη μοναξιά και στη σιωπή…” Ξέρω ή θέλω, πολλά μέρη αλλά δε θα το κτίσω εκεί. Εδώ σ’ αυτό το μικοό αλώνι θα συνεχίζουμε και όσο δυνάμεθα. Μου έλεγε κάποτε ο Ντ. Χριστιανόπουλος: “Μπορείς να κυκλοφορείς τη ‘Π’ με 60 σελ. Εδώ σε θέλω ν’ αντέχεις, να ξεχωρίζεις, να διαλέγεις, να απορρίπτεις, να γίνεσαι δυσάρεστος κ.λπ. - Οχι! - Ε, τότε...

Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2021

Οδός Αετοράχης

Εις την οδόν Αετοράχης/ που περιβάλει ως δυτικόν ζωνάρι την πόλη/ τόπος της Σκ’ρκας ήγουν σλαβιστί βραχώδης / ναϋδριον εορτάζει αγίας Αννης εντελώς./ Στον πρόναό του μια ζεστή αγκαλιά/ χιλιάδες κεριά ανάψαμε/ κατά καιρούς και χρόνους/ άλλοτε πιάσαν κι άλλοτε ατελεσφόρως./ Τα πεύκα, οι βράχοι, η κλίμαξ/ που με γνωρίζουν έκπαλαι σήμερα/ μου έδειξαν τα βήματα μας/ που ακόμα υπάρχουν/ μεταξύ των λόφων Αγίας Αννης/ και προφήτου Ηλία / ως σημειώματα επιστροφής/

Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2021

Εσπέρας Σάββα ηγιασμένου

Δεν είναι το «Πικρό ψαλτήρι» του Π. Β. Πάσχου/ στον άγιο Παντελεήμονα Λευκοπηγής / «Υπό την Βασιλικήν δρυν»/ να κατασκευάζει τραγούδια θεού, αγάπης, νοσταλγίας./ Είναι το δεξί ψαλτήρι του αγίου Νικολάου / πολιούχου αύριο ου μην αλλά και προστάτου,/ εσπέρας Σάββα του ηγιασμένου/ - α, αυτές οι γιορτάδες του Δεκεμβρίου-/ με τον άρχοντα κυρ’ Αναστάσιο μαέστρο του εαυτού του/ και τον υπάρχοντα Γρηγόριο αναγνώστη των χύμα / έξοχον αλλ’ κι υποτονθορίζοντα/ Λιγοστό το εκκλησίασμα ελάχιστοι με μάσκες/ Οι άγιοι σε μια αδημονία ενοχλητική/ του τι μέλλει γενέσθαι.../ Στο κήρυγμα την έκανα/ πρόφαση: δεν τηρούνται τα μέτρα.../

Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2021

Ληξις...

Στο ΚΤΕΛ «Μακεδονία» ξεκρέμασα / από το λαιμό την ταυτότητα του εκθέτου./ Μια μάσκα με κοιτούσε:/ - Δε με γνώρισες, ο Ρούλης είμαι.../ - Οχι! Α, ναι; Τα σέβη μου.../ άλλοτε βουλευτής τώρα ταξιδευτής στα κόμματα./ Λήξις σχεδόν της αραιοκατοικημένης / 18ης Διεθνούς εκθέσεως βιβλίων Θεσσαλονίκης/ Στο γλυπτό του Ζογγολόπουλου (1966) θα κρεμάσουν / το ανάθημα: «Ολοι πλην των μεγάλων Αθηναίων» / που επώαζαν τ’ αυγά τους μελετώντας / κέρδη ζημιές φόβους κ.λπ. και λοιπά / (η ΠΟΛΙΣ η ΑΓΡΑ η ΕΣΤΙΑ όμως ήταν)/ Με τα δεύτερα παίζαμε και τις νοεμβριανές/ ομίχλες «Που πιάναν τις ψυχές μας σαν τσίχλες)./ «Κράτησα τη ζωή μου (της) ταξιδεύοντας» σε βιβλία, σε μάτια γυναικών,/ σε σώματα μακρινά κι αγαπημένα./

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2021

Κελί δηλ. περίπτερο 13 στην ΔΕΘ των βιβλίων

«Είταν η μέρα συννεφιασμένη κανείς δεν τ ΄αποφάσιζε/ φυσούσε ένας αγέρας αλαφρύς ...(Γ. Σ.)/ Εμείς όμως τ’ αποφασίσαμε./ «Με τι καρδιά με τι ψυχή»/ με φόβο και με πάθος·/ διαβάντες (εποχούμενοι) τον Καρασμάκι/ (τον ελαιώδη Λουδία θέλω να πω)/ τον Αξιό-Βαρδάρ και παράλληλα/ του Αλιάκμονος (Γοργοπόταμος σλαβιστί)/ περιελθόντες κατηντήσαμεν εις την πόλιν/ με την 18η Διεθνή έκθεσιν βιβλίου./ Στο περίπτερο (κι όχι κελί) 13 σταντ 098Α/ από τη διευθύνουσα της αισθαντικής Καλύβης / λάβαμε οδηγίες για διακονήματα:/ 1. Σάββατο 27 ώρα 12 περίπτερο 13 / αίθουσα Διονυσίου Σολωμού Κ. Πλαστήρα / και Β.Π.Κ. λόγοι υπέρ του Κ. Τσιτσελίκη/ 2. Την αυτή ημέρα ώρα 4 περίπτερο 14/ αίθουσα Ντοστογιέφσκι / για τα «Πρόσωπα της ψυχής" του Δ. Πέτρου/ εκδ. Παρέμβαση, ομιλούν: Αννα Κουστινούδη,/ Λίλιαν Αθανασοπούλου, Αθηνά Καράπαλη/ ενώ διαβάζει η Ανθή Λιάκου/ και διευθύνει η Δήμητρα Καραγιάννη/ Ημείς, ακροατές κι αχ τι ωραία!

Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2021

Κάθε χρόνο...

Κάθε χρόνο κοιτώ αυτή τη φωτογραφία/ καθώς απομακρύνεται στην οθόνη της ανάμνησης/ Παρασκευή 16 Νοε. Ματθαίου Ευαγγελιστή 1973/ Η φοιτητική Λέσχη Θεσσαλονίκης είχε όσπρια/ ήταν δε και μια λεπτή βροχή που μας νότιζε./ Το μεγάλο πανό έγραφε: ΕΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ/ λες κι αυτό ήταν το ζητούμενο της μέρας./ Γλιστρήσαμε στις λάσπες της κατηφόρας/ και χωθήκαμε στη μισάνοιχτη αγκαλιά/ μιας ακόμα χαμένης η άνοιξης/ - Τι ψάχνεις εδώ μέσα είπε ο Γιάννης; / Ο, τι όταν πάω στο ναό τη Μ. Εβδομάδα / μέσα από σπαρακτικές ακολουθίες Ανάσταση./ Πρωί, λίαν, πήραμε το δρόμο της Αγίας Φωτεινής/ ηττημένοι, αλλ’ ευθυτενείς όχι σκυμμένοι./ ΥΓ. Η Πολυτεχνική Θες/νίκης ζει μέσα μου / και πουθενά αλλού· «Είν’ πιο ζεστά εκεί»

Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2021

"Τότε που ζούσαμε..."

Κοζάνη 14 Νοε 2014 και παρουσίαση του «εκ πείρας ερωτος» του Αντώνη Κάλφα. Εκδ. παρεμβαση. Με Ηλία Κεφαλα μέγιστο ποιητή της μέσης αλλα και πασης Ελλάδος. Παρών και χειρονομών ο πληθωρικός εν τοις γραμμάσι Α Κάλφας και επι του ορθιως ο αστηρ Μαριος Κυπαρίσσης Μωρος. Στο Συν Βιβλιοπωλειο Κοζανης παρακαλώ...

Μάσκες τελικά παντού...

Φέρω επί "προσωπικού" μάσκα φτηνή παντού/ δρόμους, πλατείες αίθουσες κι όπου νόμος ορίζει/ άχρι σφυρήξεως : «Τέλος πανδημίας»./ Λίγους στους δρόμους συναντώ μασκοφόρους/ όμως ως διασταυρωνόμαστε σαν γνώριμοι / από καιρό και ήπια απελπισμένοι/ βυθίζουμε ο ένας στον άλλο το βλέμμα του/ ανθρώπινο, τρυφερό, αισθαντικό/ σχεδόν ερωτικό κάλεσμα αμοιβαίο/ ή απλής νοσταλγίας υπόμνηση./

Δευτέρα 15 Νοεμβρίου 2021

Νοέμβρης...

Του Νοεμβρίου κίτρινη προς το σάπιο καφε η ανατριχίλα/ Του Γεωργίου Δροσίνη της ζωης τα σκόρπια φύλλα...

Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2021

Οι Μηνάς Βίκτωρ Βικέντιος (κι ο βλακέντιος)

Μέσα στο 4ο κύμα χωμένοι και εν αναμονή της Γ’ δόσης (μεταξύ Μηνά μεγαλομάρτυρος – Μηνάς ο λογιότερος των ποιμένων σήμερα, Βίκτωρος και Βικεντίου (εγώ ο Βικέντιος κι εσύ ο βλακέντιος κυρ’ ανεμβολίαστε) μαρτ. και του αγίου Πολυτεχνείου μετά των πολυτεχνιτών αυτού. 6ον Σ.Π. Κόρινθος Ιούλιος του 1976 και «Το χρώμα της νοσταλγίας» εκδ. Γαβριηλίδης 2008. Τότε που μας πιστόλιζαν με εμβόλια. Φυσικά απέτυχα, στις εξετάσεις για αξιωματικός. Μόνον λοχίας Ταχυδρομικού κατάφερα να γίνω. Αντιγράφω: «...Στο πάνω κρεβάτι στο θαλάμου ξάπλωνε ο Ιακ. Zρνς, ναυτικός από τη Zάκυνθο. Γεμάτος τατουάζ, ιστορίες για θάλασσες και πουτάνες. Tου άρεσε ο Kαββαδίας και συνεχώς έλεγε στίχους του. Mαρκονιστής. Πώς μυρίζει η νοσταλγία; Γλίτσα στα καζάνια, το μεσημέρι. Το πρωί, αμμωνία· μυρωδιές κυματιστές. Mε τα εξωτερικά κράνη γεμάτα νερό, σειρά οι αγγαρειομάχοι στον αγώνα κατά της τουαλέτας. Aυτές ήταν χωρίς πόρτες και κατά τη χρήση ο ένας βρισκόταν απέναντι του άλλου. Eκεί η ισοπέδωση, η εξίσωση, η διάλυση κάθε πολιτισμένου ιστού. O απέναντι ήταν ο καθρέφτης σου, ο εσύ. Συζητούσες μαζί του χωρίς λόγια. Mε χαμηλωμένο το τζόκεϋ να μη βλέπεις τα μάτια του· τουλάχιστον ν’ αφήνεσαι στη μοναχική σου συνδιαλλαγή με την αέναη μετατροπή της ύλης... Tο βράδυ, μυρίζει ανάλογα με τη νύχτα και τα όνειρα στα οποία μπαινοβγαίνεις. T' άστρα, όλα εκείνα τα βορινά, σε φέρνουν πίσω. Kάτι άγνωστες θάλασσες του Kορινθιακού, μαύροι όγκοι τα βουνά έναντι και με τη λόγχη σκοπιά στα καύσιμα. - Aλτ, τις ει; - Περίπολος...»

Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2021

Πες της το...

Ανοιξε ήδη για τα καλά η σκηνή του νυν Φθινοπώρου/ να μπαινοβγαίνουμε ηθοποιοί κομπάρσοι κι υπαλλήλοι/ προηγούνται του Μύλερ τα τραγούδια του Οδοιπόρου/ ενώ γκρινιάζε ο φωνογράφος πες της το με ένα γουκαλίλι/

Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2021

Οι τρεις...

Ηρθαν από το Βελβεντό/ ορεινόν επίνειον των Πιερίδων Μουσών./ Πέρασαν την άλλοτε λίμνη κι άλλοτε ποταμό/ από τη γέφυρα που έφτιαξε ο Μεγαλέξανδρος/ για την μεγάλη πόλη και την αγοράς της./ Με την ευκαιρία δε να φωτογραφηθούνε / πατήρ υιός και άγιον πνεύμα γυναικός./ Ομως επέσαν σ’ έναν αγύρτη που τους έγλυψε/ σε μάρμαρο υποσχέθηκε δε να τους το στείλει/ πλην το άφησε στην Αρχαιολογία Κοζάνης/ Εκεί καθημερινά τους βλέπω/ να νοσταλγούμε μιαν επιστροφή / ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.../

Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2021

Εμνήσθην...

Νοέμβριος του 2008 και η παρουσίαση του πρώτου βιβλίου της 5τομης "Γαβριηλιάδος" μου. "Το χρώμα της νοσταλγίας". Εξώφυλλο Κ. Ντιος. Οι εκλεκτοί: Γ. Σταματόπουλος, Αντώνης Κάλφας, Τάσα Παληού. Στο Λαογραφικό μουσείο. Κοιτώ τους ακροατές, ματαξύ τους κι ο πατέρας.

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2021

Αναργυροι...

Ανάργυροι πρώην άγιοι, Φλώρινας εκει που έγινε η μεγάλη κατολίσθηση του ορυχείου της ΔΕΗ. Με πήγαινε ο Αη-Δημήτριος Κμρδς που έζησε ως στέλεχος της επιχείρησης τον πόνο των απλών κατοίκων και το αδίστακτο της. Πρωινη λειτουργία γύριζα στους ερήμους δρόμους της και βίωνα την ανώδυνη λυπη του τρίτου...

Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2021

...Θερισμός

«...Ο έτερος ενήλιξ βλεψίας, οικονομολόγος αργοτερότερον, τον γνώρισε στη Θεσσαλονίκη, καπνιστής φανατικός είχε σε εύτακτη θημωνιά τα πακέτα Καρέλια· διάβαζε βιβλία για το σινεμά «Από τον Λυμιέρ στο Μπέργκμαν» είδε σ' αυτόν, κι αργότερα ως οικονομολόγος υπηρέτησε την Εφορία από την οποία έφυγε· διότι δεν μπορούσε να δικάζει φοροφυγάδες και φορολαδιάρηδες. Στα νεότερά του χρόνια μαθηματικό μυαλό επρογύμναζε στα μαθηματικά του θερινούς στάσιμους, και βιρτουόζος στο ποδόσφαιρο και της ντρίπλας μαζί με το Παπα-Παναγιώτη – αυτός από μικρός θρήσκος σε εορταστικές μαζώξεις διάβαζε στην παρέα μας «Νεεμία» και «Εσδρά» (τι ήταν αυτοί;)- εντρίπλαραν μέχρις εξαντλήσεως τον Στάθη/κα του Κένταυρου Πρωτοχωρίου» [στον καιρό μας καμπανάρης στην Κοίμηση της Θεοτόκου Πρωτοχωρίου πάνω στο δημόσιο δρόμο]*. Αλλά δεν μπόρεσαν να ντριπλάρουν και το θάνατο που τους είχε σημαδέψει. Τον πρώτο Μανώλη Λίτσιο πριν 3 χρόνια τον δεύτερο Παπα-Παναγιώτη Δουγαλή μόλις σήμερα, ιερέα, δάσκαλο, ιεροκήρυκα εκ Λευκοπηγής λίαν κι εντελώς αγαπητοί και ξεχωριστοί. Πολύ άγριος ο θερισμός... * «Βλεψίες ναι, αλλά όχι ηδονοβλεψίες» από τη συλλογή αφηγήσεων «Ηδονο-α-βλεψίες» εκδ. Γαβριηλίδης 20215.

"Ο ήλιος τ' απογεύματος τώφθανε ως τα μισά..."

Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2021

Kάποτε στη Δύση...

Κάποτε στη Δύση.../ Με τον Παρισινό αέρα να φυσάει./ Μέρος της Νέας Εθνικής Βιβλοθήκης/ Γαλλίας (από το 1988 και τον Φρ. Μιτεράν)/ 4 πύργοι σε σχήμα ανοιχτού βιβλίου/ Εκεί με Λάκη Προγκίδη, Μίλαν Κούντερα/ Βασίλη Βασιλικό, Ινστιτούτο Βιβλίου και/ Ανάγνωσης Κοζάνης L'atelier du roman/ κ.α./ Πρόγραμμα ARIAN για την Ανάγνωση/ Οταν η Κοζάνη ήταν Πόλη του Βιβλίου...

Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2021

"Το ύστερο των Σαββάτων"

«Προχωρούσαν, προχωρούσαν κι έψελναν - Αιωνία η μνήμη-. Κι ακόμα κι όταν στέκονταν έμοιαζε, σα να συνέχιζαν να ψέλνουν στον ίδιο ρυθμό, τα πόδια, τα άλογα η πνοή του ανέμου ( Μπ. Παστερνάκ «Δρ. Ζιβάγκο») Ηταν το 4ο Σάββατο των «πτώσεων»/ (Το «Υστερο των Σαββάτων)/ - Τι θα γίνει αύριο παιδί μου, ρώτησε η μάνα/ Αύριο θα τον βοηθήσω να ξυριστεί εγώ!/ (Τον πρόλαβαν οι αρμόδιοι προς τούτο)/ ότι αυτός απλώς έγειρε το κεφάλι κι ανεχώρησε/ Ανώδυνα, Ανεπαίσχυντα, Ειρηνικά/ Οτι έκανε μόνο το καλό στη ζωή του/ Μα,/ «Ποια ψυχή φεύγει και μυρίζει/ Τόσο δυνατά ο αέρας κι άλλο δεν αντέχω...»/ στα βορειο «Δυτικά της λύπης» μας/ (Οδ. Ελ.)

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2021

Ιδιωτική οδός εκ νέου

Δεν γνωρίζω πως είναι εν τοις πράγμασι η «Ιδιωτική οδός» του Ελυτη ομως η δικη μου πλακόστρωτη ανθόσπαρτη υγρη φθινοπωρινή . Σου ρχεται να γονατισεις και να γλείψεις τις πλάκες της νοσταλγίας σου

Αναγνωστήρια

Στα μέσα της δεκαετίας του 2000-2010 σε καιρούς πνευματικής αγρανάπαυσης από τη δημόσιά μου απασχόληση ( Η "Παρέμβαση" πάντα σε πρώτη προτεραιότητα) επιμελήθηκα για 2-3 χρόνια, έτσι για να 'χουμε να λέμε και να γράφουμε, ένα δεκαπενθήμερο λογοτεχνικό δισέλιδο «Το αναγνωστήριο του Θάρρους» στην ιστορική (1960) εφημερίδα «Θάρρους» της Κοζάνης (που στάθηκε τόσο φιλική μου) Κείμενα άσωτα λέξεις λέξεις λέξεις... - Που είχα αυτό το κουράγιο!

Οδύσσειες κ.λπ

Απόγευμα και αναζήτηση στο υπόγειο
των βιβλίων και των αρχείων.../ «Παρέμβαση» Καλοκαίρι 1992./ Εχω ανοιγμένους στο τραπέζι 3 συγγραφικούς/ και αναγνωστικούς άθλους. / «Οδύσσεια» του Ομήρου απόδοση Κακριδή – Καζαντζάκη / «Οδύσσεια» του Ν. Καζαντζάκη,/ «Οδυσσέας» του Τζ. Τζόυς. / Αυτό κι αν είναι τρίαθλος / Να πηδάς από ογκόλιθο σ’ ογκόλιθο / στο τέλος να ναυαγείς ολοκληρωτικά./ Τέλειωνε εκείνο το κείμενο:/ «Ας αφήσουμε τα θαύματα στη μνήμη που συνδράμει/ Ατάραχη/ Ας αφήσουμε να διαπεράσουν το κόσκινο της σκόνης/ τα σώματα που μας συνεπήραν» (Rene Char)

Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2021

Καμπάνα...

Εσπέρας αγίου Θωμά στο λόφο με τα πεύκα/ κι ο ιερέας μπήκε αμέσως στο θέμα/ χωρίς να βαρέσουν την καμπάνα/ εν σιωπή και παρανομία.../ Τι τρέχει;/ Μια κυρία στις υπώρειες του λόφου/ διάβαζε τον κανακάρη της 1ης Δημοτικού/ κι αυτός ούτος ενοχλούνταν από τον ήχο και τη ηχώ/ απειλούσε δε τον καμπανάρη με εισαγγελέα.../ Στη γειτονιά στο χωριό ένα δύστροπο κουτάβι/ γαυγίζει δαιμονισμένα κάθε που ακούει καμπάνα/ - Ανθρώπους και κτήνη Κύριε ανθρώπους και κτήνη.../ (σώσον...)

Ροντέν...

Δεν είναι του «οσίου» Ροντέν ο διαλογιζομενος / Αλλά ο στας αυλας του ναού ακόμα εκκλησιαζόμενος

Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2021