Η μουσική λειτουργία της Μ. Τετράδης

Ιούδας του Κ. Ντιό

Κατ’ έθος πλέον -τι ωραίον - με τον συνοδοιπόρο του ενός απογεύματος Θδρ. Κ. τη Μεγάλη Τετράδη διασχίζουμε την Ανοιξη που επικρατεί κατά κράτος και τρόπο νοτίως της πόλεως. Η εποχή κι ο τόπος είναι κατάστικτος από χωριά, λάκκους, χωράφια στα οποία στρώθηκε για τα

Βράδυ Μ. Τρίτης στον άγιο Νικόλαο

Πρώτη φορά το τροπάριον της Κασσιανής βάσταξε 18 λεπτά στον καθεδρικό. Ηταν και που ο πρωτοψάλτης κ. Αν. Καγκαράς το πήρε πάνω του-και πως θα μπορούσε να γινόταν διαφορετικά- και το διεξήλθε άχρι τέλους. Τον συνόδευαν ισοκρατούντες ο αριστερός συνάρχων καθώς και διάφορα μειράκια ώριμα ή άωρα εισέτι του αναλογίου πλην υποψιασμένα ότι δεν προέτρεχον.

Κι οι Υποκριταί των ημερών μας...

Μεγάλη Δευτέρα και φυτέψαμε ντομάτες, πιπεριές, μελιτζάνες, αγγούρια κ.α. Στο Ευαγγέλιο της βραδιάς την τιμητική τους έχουν οι Φαρισαίοι γενικώς και ειδικώς, οι Σαδδουκαίοι (του Μιχάλη Κατσαρού) οι όφεις και οι έχιδνες παντός καιρού.
Και ιδίως οι Υποκριταί των ημερών εννοείται...

Η μυζήρθρα του Σάντσο

Σε κάποια φάση της αφήγησης του Μιχαήλ Τσερβάντες δια τον «Επιτήδειον ευγενή δον Κισότη από την Μάντσα» ο κ. Σάντσο αγοράζει από κάτι βοσκούς μυζήθρα (ούρδα δηλαδή). Μη έχοντας που να τη βάλει τη ρίχνει πρόχειρα στο κράνος του Κισότου όστις ήδη βλέπει

Απόψε

Πως γίνεται να μας γοητεύει σε μια γυναίκα
περισσότερο η σεμνότητά της παρά η λαγνεία της...
("Με το ίδιο μέτρο")

Απόψε στις 8,30 στο ΣΥΝ-Βιβλιοπωλείο Κοζάνης "Θερβάντες κατά Σαίξπηρ…" Εις ανάμνησιν και του μεταφραστή του Ερρίκου Μπελιέ (το "Ανθολόγιο του Σαίξπηρ" το είχε αφιερωμένο στους ενωρίτερα φευγάτους Γιάννη Βαρβέρη και Γιάννη Κοντό) ο οποίος μόλις έφυγε "παρέδωσε το πνεύμα θέλω να πω πέθανε" όπως τελειώνει κι ο Δον Κιχώτης.

49 χρόνια πριν

Ξεφυλλίζω με κάποια νοσταλγία (αλλά γιατίνον οι σεσημασμενοι.πολοπως η ΕΔΑ ην60 του Στραοδικ νοσταλγία τότε παιδάριον ήμουν 2ας Γυμνασίου νον οι σεσημασμενοι.πολοπως η ΕΔΑ ην60 του Στραοδικόταν μας είπαν ότι κάτι έγινε, που δεν το καταλαβαίναμε, στο γήπεδο εκδρομή ήμασταν και στα γρήγορα μας διέλυσαν οι καθηγητές), ιστορική θα έλεγα νοσταλγία, εκ της εκ των υστέρων γνώσεως και της

«Θερβάντες και Σαίξπηρ» στο ΣΥΝ- Βιβλιοπωλείο

Μια εκδήλωση που δεν εντάσσεται στις εκδηλώσεις του «Φεστιβάλ αφήγησης Κοζάνης κ.λπ" θα λάβει χώρα την Παρασκευή (δεν έχει Χαιρετισμούς) 22 Απριλίου 2016 στην Κοζάνη. Θέμα της: «Μ. Θερβάντες και Ουίλ. Σαίξπηρ 400 χρόνια μετά, συνομιλούν στην Κοζάνη...» Συντελεστές της: Περιοδικό Παρέμβαση και ΣΥΝ-Βιβλιοπωλείο. Συμμετέχουν: Στάθης Νατσιός, Σίσσυ Ζυμάρα και Δήμητρα Ζαχαριάδου στην ανάγνωση κειμένων, Ελένη Γκόρα και Ελένη Σαββίδου φιλόλογοι, στις συνοπτικές βιογραφίες. Στη μουσική της εποχής ο Νίκος Καλλιανίδης (κιθάρα). 8,30 στο ΣΥΝ-Βιβλιοπωλείο Σχέδιον Κώστας Ντιός

179

Ο Ακάθιστος (πλην καθιστός) ύμνος

Κατ΄ έθος και κατ’ έτος παρακολουθώ την Ακάθιστον (καθιστός επί το πλείστον) Υμνον (αλλά όχι εν ύπνω αλλά ούτε και χωρίς μια κάποια ραθυμία) στο ναό αγίου Γεωργίου του αποψιλωμένου Στρατοπέδου του άλλοτε κραταιού Α΄ ΣΣ . Προεξάρχει του ψαλτικού

Τοπίον πρασίνου χωρικού

Τοπίον δίχως θάλασσα με χώμα, χορτάρια, δέντρα κατάλληλο
 δια ζωγραφικήν σπουδήν

Ο Νάρκισσος στη μπάρα

Νάρκισσος στα θολά νερά να καθρεφτίζομαι ορισμένως
να μη πνίγομαι αλλά στο τίποτά μου να κολυμπώ ασμένως

Προς κ. Αντιδήμαρχον τεχνικών και κ. Προϊστάμενον ξεβουλωτικών υπηρεσιών του Δήμου Κοζάνης

Οι μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου  ή μάλλον στην Ευρώπη ας μείνουμε, διασχίζονται από επώνυμα ποτάμια γύρω από τα οποία ιδρύθηκαν αναπτύχτηκαν κι ευημερούν σήμερα έστω και «Τζιχαντζιζόμενες». Τηρουμένων των  αναλογιών (μέγιστων έστω) στην κοινότητα Λευκοπηγής

Με λένε Καραγιάννη αλλά δεν είμαι Φον / κι αντί για τίτλο έχω το 3ο Ιphone

...και αν λ.χ. ισχυριστώ πως κι εγώ κατάγομαι κι έχω συγγένεια μακρινή λίαν με την οικογένεια Κάραγιαν ( ο Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν γεννήθηκε σαν σήμερα 5 Απριλίου το 1908) ποιος θα μου αντιτάξει λόγους σοβαρούς και τεκμηριωμένους της ασυγγενείας μου. Ο αρχηγός της οικογένειας Γεώργιος ήρθε στην Κοζάνη από ένα χωριό της περιοχής Καραγιάνια (Καρά=μαύρο γενί= πλευρό) τόπον σκιερόν όντως, στην Κοζάνη κι από κει στην Κεντρική Ευρώπη. Κοινά μας στοιχεία: κι εγώ από χωριό είμαι, έχω το αυτό επίθετο, και όπως ο Θεόδωρος Καραγιάννης, ένας σπουδαίος από την οικογένεια αυτή διετέλεσε και διευθυντής της αυτοκρατορικής βιβλιοθήκης της Βιέννης, κι εγώ διετέλεσα διευθυντής της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης. Τι χρειάζονται άλλες αποδείξεις;

Εκδρομή όχι στην Ειδομένη αλλά στα άλλα σύνορα

Περάσαμε τη γέφυρα αγίου Αχιλλείου, Γ. Λιάνη και λοιπών
Ιστοί αράχνης, πελεκάνοι, πάπιες κι η λίμνη πιο ήρεμη ελαίου
Ο τσάρος Σαμουήλ με πλάβα διέβη τη μικρά εκ των Πρεσπών
κι οι νεροβούβαλοι τον (μας) περίμεναν δι ευχών πολυελέου

Φαράγγια - Σπαράγγια

Tραβήξανε ψηλά πολύ βγήκαν σε λόγγους και φαράγγια
για μια μπουκιά κι ένα ποτήρι και ένα πιάτο σπαράγγια

Ηταν η αφορμή για το διήγημα "Οπου ταξιδεύω θα πάει κι η ψυχή μου" της συλλογής "Ηδον(α)βλεψίες" για το οποίο λεν οι αρμόδιοι πως είναι το καλύτερο της συλλογής.

Σύλληψη επ' αυτοφώρω της χθεσινής μαρτιάτικης χιονοπτώσεως

Η Παγκόσμια ημέρα ποίησης στην Κοζάνη που πέρασε

 Ο φετινός εορτασμός της Παγκόσμιας ημέρας ποίησης στην Κοζάνη που έλαβε χώρα το βράδυ της 21^ης Μαρτίου στο ισόγειο του Λαογραφικού Μουσείο Κοζάνης , όπως γίνεται εδώ και περισσότερα από 15 χρόνια, είχε σαν κεντρικό θέμα τους πρόσφυγες. «Ενα ποίημα για τους πρόσφυγες» όπως ήταν άλλωστε και η πανελλαδική καμπάνια της ημέρας στην οποία συμμετείχαν πολλές πόλεις της Ελλάδας αλλά και πνευματικοί θεσμοί.

        

Στα "δουλεμπορικά" της ποίησης ή προσφυγοπλόες

Τι κι αν υπογράφουν συμφωνίες κι εμείς διαπράττουμε ποιήσεις

υπέρ προσφύγων κ.λπ. γεμίζει του Αιγαίου πελάγους τ’ αχανές
με πλόες ζωής- πνιγμού που συνεχίζονται χωρίς καθυστερήσεις
τα δουλεμπορικά των Τούρκων δουλεύουν με φουλ τις μηχανές

Οι ανηφορικοί Χαιρετισμοί

Παιδί της α ή β Γυμνασίου οδηγήθην εις την κλινικήν «Ο καλός Σαμαρείτης» (ιδιοκτήτες Διονύσιος Μανέντης αρχικά και Αντ. ΛοΪζίδης μετέπειτα και τελικά) ίνα υποστώ εγχείρισιν

"ΕΚ ΤΟΥ ΠΛΗΣΙΟΝ"

"Οπως ο στάχυς μεταβάλλει τη σοφία του σε άρτο, έτσι κι ο ποιητής την αφροσύνη του σε πικρόν υδράργυρον, αλλά αγάπης"

Διά την σήμερον προσκύνησίν του, έργον του Κ. Ντιο

Τώρα με λόγια

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

«Ενα ποίημα για τους Πρόσφυγες»
21η Μαρτίου Παγκόσμια ημέρα ποίησης στην Κοζάνη

Η πόλη της Κοζάνης συμμετέχει στον πανελλήνιο εορτασμό για την παγκόσμια ημέρα ποίησης της 21ης Μαρτίου 2016 που φέτος έχει σαν θέμα «Ενα ποίημα για τους Πρόσφυγες».

Χωρίς λόγους

Βασίλης Π. Καραγιάννης, Ηδονο(α)βλεψίες, Εκδόσεις Γαβριηλίδη, 2015.

Της Άννας Κουστινούδη

Θα ξεκινήσω την προσέγγισή μου στη νέα συλλογή διηγημάτων του Β. Π. Καραγιάννη, ορμώμενη αρχικά από τον τίτλο της, με έναν μικρό θεωρητικό πρόλογο, μια και η κάπως κρυπτικά διφορούμενη αμφισημία του προκαλεί και προσφέρεται για κάτι τέτοιο, αλλά και

Για το α' ψυχοσάββατον που πέρασε

Το α’ Ψυχοσάββατον (πέρασε ήδη) αι χωρικαί γυναίκες σφάζαν (και σφάζουν ακόμα) κότα ή κόκκορα και χύνουν το αίμα τους σε βαθύ πιάτο ότι απ΄ αυτό το αίμα κοινωνούν οι ψυχές των δικών τους. Πως το λέει ο Ομηρος στη λ’ Νέκυιά του:

Κι αφού με προσευχές και παρακλήσεις στα πλήθη των νεκρών
δεήθηκα, πήρα τα πρόβατα κι έκοψα τα κεφάλια τους 
στον λάκκο, κι έτρεχε το αίμα τους το μαύρο· τότε μαζευτήκαν
κάτω απ' το έρεβος των πεθαμένων οι ψυχές, των τελειωμένων...

Άμα τω ήρι αρχομενω...

Απέναντι η θάλασσα του απογεύματος. Δεν τη βλέπω λόγω κατάματου ηλίου. Διορθώσεις της τελευταίας στιγμής, συνήθως καθοριστικές, για τη βραδινή παρουσίαση βιβλίου. Ακουμπώ τα