Εφημερεύουσες φαρμακείες
Μηδείς ανώνυμος υβριστής
εισίτω (επώνυμοι όμως γίνονται δεκτοί)


Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2015

Σύγκρουση

Ενα πουλί με χτύπησε κι άφησε το σημάδι στο φτερό
άμα το δει κανείς «κάπως να πετά» πείτε δεν θα το μηνύσω
Μάλλον κυνηγημένο θα τε δεν θα﷽μα κι α νμαδι στο φτερ’ταν κι ας είχε βλέμμα κο(α)φτερό

κι έτσι όπως με βρήκε ανοχύρωτο ίσως και να το συμπαθήσω

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2015

Αρχαιολογική περί-συλλογή


Ανεβαίνοντας την Φον Κοζάνι και κατεβαίνοντας τη Δημοκρατίας, όχι ως διαδηλωτής προφανώς, η στάση στα κάγκελα της Αρχαιολογικής Συλλογής Κοζάνης που ετοιμάζεται,  για ολιγόστιγμη περισυλλογή στα γλυπτικά εκθέματα της αυλής της είναι μια άσκηση ψυχικής ηρεμίας και ελάχιστη ου﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ραθιοιρηταλθσυλλογραιολογικλαιννατς την Δημοκρταις,συνεπικουρουμενοι αο τις γαλλιεδες νε συλλγω της πθητεία στην αιωνιότητα του ωραίου.

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2015

Λόγος ευχαριστήριος εις Αικατερίνην όχι την αγία αλλά την πόλιν

Ο κυρ’ Αντώνης (Κάλφας) πάει καιρός τώρα που μας έχει σαν πνευματικά οικόσιτα και μας συντονίζει στις πόλεις Τρικάλων, Κοζάνης, Κατερίνης αυτές του Σκαληνού ποιητικού και πεζογραφικού τριγώνου όπως μας το θύμισε ευφυώς

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2015

Για την ημέρα του αγίου Μηνά


 ...Στρατιώτης δεν πήγε αλλά ...συνελήφθη οιονεί αιχμάλωτος από το στρατό την περίοδο του Eμφυλίου· ήταν με τον μεγαλύτερο αδερφό, απροσγείωτο στην πραγματικότητα όχι από πάθηση, όστις, ενώπιον στρατιωτικού αποσπάσματος που κυνηγούσε αντάρτες έβριζε ποιμενικά, δηλαδή

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2015

Δια (γατο) κείμενα




...-9-40. Ωρα τρεις το πρωί. Ομόνοια ένας κύκλος-έρημη ασφαλής. Και στο στενό σ»εν﷽﷽﷽﷽﷽﷽ του δρόμου, η πατημνεκοτωμενη γινο"τ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ος-έρημη ασφαλής. Και κοτωμενη γινοστεν﷽﷽﷽﷽﷽﷽ του δρόμου, η πατημνεκοτωμενη γινο¨ττε»ο»    (οδός Δώρου), στη μέση του δρόμου, η πατημένη  (η ζουληγμένη ) ή σκοτωμένη γάτα με το στόμα μισάνοιχτο και ματωμένο (αιμοστάζον)- κι η άλλη (ο γάτος) που ασελγούσε πάνω της (βέβαιος για την μη αντατση)﷽﷽﷽﷽﷽βαιος γαιτην νεη), η σκοτωμενη γινοίσταση)
            Γ. Μπεράτης «Ο Μαύρος φάκελος» σελ. 52 εκδ. Ερμής σελ. 25 (2015)

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2015

Η Χημεία η Οικονομία και οι φακές...

Τι είναι η χημεία δεν το κατάλαβα ποτέ μου στα γυμνασιακά χρόνια. Μάλιστα στη β’ Γυμναες.﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ης υπο του Δ.Δεληβαη και προξχθην αυτωνβ γρφαινας καλοσυνατγνενες αοριστσίου μου επιβλήθη τιμωρία να γράψω 10 αντιδράσειςες.﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ης υπο του Δ.Δεληβαη και προξχθην αυτωνβ γρφαινας καλοσυνατγνενες αοριστ από 100 φορές τη μια =1000 φορές κι αράδες

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2015

Η κλίμαξ της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης...

Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2015

Εψές νωρίς

Ξερακιανή φιγούρα γεμάτη ρόζους, ράγες, αυλάκια
άργασε ο καιρός στο πέρασμα την ψυχή και το δέρμα               
αέρας περνούσε την καρίνα της πόλης και τα σοκάκια
που τώρα χωρίς τον, πηγαίνει σαν καράβι δίχως έρμα...

Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2015

Δενδροσωσμός προσωρινός...

Σήμερα έσωσα (έτσι ακριβώς, έσωσα) με τη βοήθεια καλοπροαίρετων ανθρώπων της τοπικής διοίκησης (αντιδήμαρχος πολεοδομίας και υπάλληλοι της υπηρεσίας του) 5 δέντρα που

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2015

Ίνα, όπως, ως...


28/10ου και ίνα αισθανθώ πατριωτικά είμαι και σ’ εθνοχάση
τον Μικ πανσελληνοςαε στην αμφισβητηση η ψεσινρό Ηρωα ξαναγόρασα ήγουν τον Γιώργο Θαλάσση
ότι τα κατορθώματά του τονώνουν το ψυχικόν του νεοέλληνος

Ομως με τάραξε στην αμφισβήτηση η ψεσινή πανσέληνος

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2015

Πάνω σε δύο ξένους στίχους…

Πήγαινε κατά τις εξόδους εκ του Κέντρου Διερχομένων
που υπηρετούσε, του Γ. Ιωάννου στρατός απελπισμένων
«...και εις τακτικάς αγχώδεις, παρανόμους συναντήσεις
εις rose ξενοδοχείον λαϊκόν παρά Σταθμού Λαρίσης…»

Οι δύο τελευταίοι στίχοι είναι του Βασίλη Τζούβαλη αλιευμένοι εκ του 16ου τχ. της "Ποιητικής"

Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2015

Άη Δημήτριες...



- Πού έκρυψες τις λίρες;
- Ποιές λίρες...
Κι άρχισε αγώνας του ψεύδους εναντίον του ψέμματος. Που σε πονάει και σε σφάζει. Ο Χαρίσης έπιασε το “δεν” και το κράτησε μέχρι τέλους. Δεν βρήκα, δεν έκρυψα, δεν έχω, συναγωνιστές. Εφαγε αμέτρητες. Οι λίρες, καμιά 30ρια, όμως του έμειναν. Τις κρατούσε χρόνια πολλά μετά και με το σταγονόμετρο τις μοίραζε. Εδωσε και μια στη μάνα μου (Δήμητρα). Ηταν συγγενείς από τους πιο ζεστούς. Αυτή τη χάρισε στην ομώνυμη εγγονή της (Δήμητρα) η οποία έπαιζε μ' αυτήν στα μικρά της χρόνια ως μη έχουσα καμιά αξία. Ομως ξεχώριζε από τις άλλες που είχε για παιχνίδι δώρα γάμων, γεννήσεων, βαπτίσεων· δεν ήταν κάλπικη. Απλώς κλάπικη.
   Από το διήγημα “Μιναδόροι, μπαζαδόροι, επιστάτες, μαγείροι / κι η ιστορία όπως γύρει…” στη συλλογή “Ηδονο(α)βλεψίες” που κυκλοφορει από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2015

Ταξείδι στην Αλόννησο

Αλλος με το καμάκι του ήλιου το θεριό να καμακίζει
κι άλλου το ξυράφι του ήλιου το υπογένειον να ξυρίζει
Λίγο πριν φτάσουν εις την νήσον
την μετά την Σκόπελον Αλόννησον
Οταν οι χρόνοι φορούσαν της αμεριμνησίας τα φαρδομάνικα
﷽﷽﷽﷽﷽﷽σαν της αμερημνσις τα φαρδομα
κι οι νεοέλληνες δέναν τα αδέσποτα του νου τους με λουκάνικα
Ομως αργότερα αργότερα
ήρθαν μνημόνια με τα κότερα
κι η πρώτη έγινε ύστερη φορά
- Ερρέτω τοιαύτη αριστερά...

Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2015

Γέρνω, γυρνώ, γερνώ...

Γέρνω (γυρνώ, γερνώ) σ’(με) τις βιβλιοκλίμακες του καθημερινού
κι αυτές αλλού να βλέπουν χωρίς στο λίγο έστω να μικραίνουν
Καμπαναριά δίχως καμπάνες ορίζοντας το ατέλειωτο του ουρανού
κι όσο η ζωή μαζεύεται οι αδιάβαστες τύψεις να μ΄ αρρωσταίνουν

Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2015

12 ευρώ και 72 λεπτά...

Σήμερα αγόρασα το βιβλίο μου δώδεκα ευρώ και 72 λεπτά
Έτσι επιταφηγησεις και λαμβανοντναι τ απαρακωτ διηγηματα διηγησεις άσσει πρώτη φορά η εκ των κάπιταλ κοντρόλ λιτότης
επιπλέον του έθνους τα καμώματα αλλά και τα πάθη τα σεπτά  
άρα ας μην μεμψιμοιρούμεν συγγραφεύς, αναγνώστης κι εκδότης

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2015

Ο Συμεών κι ο Σίμος

Ο Συμεών (Σίμος) τ. Σταθμάρχης όστις απάγγελνε εν στολή
του Γ. Σκαρίμπα των τραίνων και Σιδ. Σταθμών ποιήσεις
Τώρα που έκλεισε η γραμμή Θες.-Κοζ. εν θλίψη διατελεί
στο καφενείο αναμονής κι αναστοχάζεται αναχωρήσεις
Κι ως οι ναυτικοί στα λιμάνια ρουφούν της νοσταλγίας πίπες
του τραίνου τη βουή, τη μυρωδιά στις καφέ ράγες έρμα
καταπίνει σ΄ ένα φραπέ κι απ’ όλων των ειδών ήπιες λύπες
καθώς η ταχεία της ζωής ήδη σφυράει με επιμονή το τέρμα

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2015

Τις ράγες που λαχτάριζες να προσπεράσεις

Μέρες φθινοπώρου γύρισα στις ράγες τις ανενεργές
τώρα τις περπατούν θλίψεις, τύψεις και σαλιγκάρια
χρόνια αδιάσχιστες οξειδώθηκαν από πολιτικές οργές
Και από τα λίγα εν νοσταλγία ανθρώπινα ποδάρια

Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2015

"Μιλώ κ.λπ."

Μ ι λ ώ

("Για τα  προαύλια των φυλακών…")

Στο έσω προαύλιον του Βυζαντινού Μουσείου Θεσσαλονίκης  λήγοντος το έτους που ήταν

Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2015

Μικρά τοπικά ιστορικά

Προφανώς και δεν μ' ενδιαφέρει ο ιστάμενος προσοχή γραβατοφόρος
(σπάνιον είδος) της νυν εξουσίας αλλά δεξιά  όπως κοιτάμε
1. Στην νεότερη ιστορία της πόλεως δύο φορές αυτή κινδύνεψε από γενική καταστροφή. Το 1822 μετά την καταστροφή της Νάουσας, 124 άνδρες και γυναίκες οι οποίοι διασώθηκαν, ήρθαν φυγάδες σ’ αυτήν. Τους κυνηγούσε να τους περάσει από στόματος μαχαίρας ο Αμπαλαμπούτ Πασάς. Οι κοζανίτες τους δέχτηκαν, τους έκρυψαν και δι’ άλλης οδού τους φυγάδευσαν έξω απ’ αυτήν. Ο τότε μητροπολίτης Βενιαμίν με χίλιους τρόπους, λόγια και με δωροδοκίες κυρίως