Έρημος τρόπος

Έρημη χώρα

Έρημος τόπος

Έρημος τρόπος

 Ερημότ(ρ)οπος

Τα κτίρια τα δίνουν υπόσταση οι άνθρωποι που τα κατοικούν και τα ζουν στην καθημερινότητά τους. Το πρόσφατα ανακαινισθέν επισκοπείον με δημόσιο χρήμα, το οποίο δίδεται αφειδπο ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ν τώς στον κόσμοπο ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ν τ της  κυριαρχούσας

Την Οδηγήτριαν...

                        Παρακλητικά ενσταντανέ

                                                                      

 Ο ιερέας, το λοιπόν, κατά την πρόοδο της αυγουστιάτικης Παράκλησης (αδιάφορο μικρής  ή μεγάλης, η διάρκειά τους είναι ίδια ) θυμιά το Θυσιαστήριον, εξέρχεται αυτού και ρίχνεται στο λαό καταευωδιάζoντας αυτόν (ήδη "λαόν απελπισμένον"). Κάτι  λίαν ευσεβή αλλ' αδαή χριστιανικά οντάρια κάθε φύλου, σταυροκοπιούνται θερμώς ενώπιόν του, ενώ δεν πρέπει κατά  το τυπικόν, όμως, σου λένε οπισθοβούλως, κάνε σταυρό κι ας είναι εκ περισσού μετράει σίγουρα  στο ισοζύγιο αμαρτιών ότι "Από των πολλών μου αμαρτιών ασθενεί το σώμα, ασθενεί μου και η ψυχή" όπως μόλις προείπαν οι των αναλογίων. Ηδη οι ψάλτες φρυάζουν, φτιαγμένοι θαρρείς από τη μελωδία και το θυμίαμα με τα Μεγαλυνάρια σε ήχο πλάγιο β΄ ψαλλόμενα κατά το 'Την τιμιωτέραν". Και δώστου οι μετάνοιες  πανταχόθεν.

Λοιπόν... κι αυτά

Λοιπόν,

         Το τεύχος; 163 της Παρέμβασης που κυκλοφόρησε (ποιός ξέρει πότε θα πάει στους παραλήπτες του, λόγω του θέρους και της εξ αυτού ταχυδρομικής ραθυμίας) έχει στα περιεχόμενα του τα εξής:

Της θαλάσσης καλύτερα φουσκωμένα τα λύματα...

Κάθε πρωί, 10+15, ερχότανε στα Κόκκινα της θαλάσσης τα κύματα
και πλην της γοητείας των έφερον μαζί τους κάτι μυστήρια λύματα

Ο "πειρατής" Τέος Ρόμβος

Εκπληκτικόν βιβλίον αφίχθη από Σύρο μέσω Θεσσαλονίκης (εκδ. Πανοπτικόν του Κ. Δεσποινιάδη)  Τέος Ρόμβος : Γεώργιος Νέγρος. Ο τίγρης του Αιγαίου

Θέμα πειρατείες, όμως μ' αυτό θα χωθείς και θα ταξιδέψεις πρωτίστως στη γλώσσα του σ. αναγνώστης και θα επιστρέψεις κανονικός πειρατής του ανεπιφύλακτα ωραίου

Ημίν τοις φίλοις πένθος (Νίκος Χειλαδάκης 1952- 12 Ιουλίου 2012)

"Είναι οι φίλοι μου που χάθηκαν

Μπάντα επαρας ﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽βροχκχίας να παίζει κάτω από τη βροχή

Κι εγώ

Είμαι η Αγία Πόρνη των νερών

Με τα μιλιούνια θαυμαστές στα πόδα μου

Ετοιμα ν' αλαλάξουν από ευχαρίστηση στηση ﷽﷽﷽﷽αλαλαα μοπυαπεται μόνοτωδεις συνυπαρξεις.

Για το αμείλιχτο πέρασμα του χρόνου από τα νιάτα μου..."

                                                     Νίκος Χειλαδάκης

                             

Μετράμε απώλειες, το λοιπόν. Φυσικά, φθαρτά όντα είμαστε άρα  σε πορεία φθοράς ανεπίστροφης και ήττας με το χρόνο, σε συνάρτηση με τον μόνο μας αντίπαλο, το σώμα μας κυρίως, λίγο και τους άλλους, τις συνθήκες κ.α. παράλογα της καθημερινότητας που μας καταλογίζονται σαν χρέη απαράγραπτα και σωρευτικά.

       

Ξίφη παράλληλα επιπίπτοντα επί αμαρτωλού γενικώς

Ο πρώτος πίνακας είναι του Ιταλού ζωγράφου Guido Reni (1636) η δεύτερη αγιογραφία αγνώστου στο ναό Τιμίου Προδρόμου Λευκοπηγής  του 1860 περίπου. Δεν διαφέρουν και πολύ...

Στο καλό γενικώς

"Στο καλό μυθιστόρημα"

"Οι μέτριοι και οι ζηλόφθονες συνωμότες έχουν μία μόνο δύναμη: είναι αναρίθμητοι". Laurensce Cosse: Στο καλό μυθιστόρημα, μτφ. Αχιλλέας Κυριακίδης. -Βιβλίο για τον κόσμο των εκδόσεων και των βιβλιοπωλείων, λίβελος (όχι όμως ιδιαίτερα μοχθηρός) για τη ματαιόδοξη έμφαση στις "νέες εκδόσεις" και κυρίως, εγκώμιο στην τέχνη του μυθιστορήματος (Bruno Frappat, La Croix). Το βιβλίο μου θύμισε το Λάκη Προγκίδη και το τριμηνιαίο περιοδικό του για το μυθιστόρημα "L' Atelier du roman" που εκδίδει στο Παρίσι, ο οποίος ξεκίνησε τις ετήσιες συναντήσεις στην Ελλάδα με θέμα το μυθιστόρημα το 1999 από την Κοζάνη, όταν αυτή κατά πλάσμα φαντασιώσεών μας ήταν "Η πόλη του βιβλίου" πριν περιπέσει σ' αυτό το ζήτημα στην πόλη του γελοίου.

Κι αυτά υπάρχουν

Λίαν πρωί Σαββάτου της αγίας Κυριακής

Υπάρχουν και αυτά

Εκτός από τα μαύρα επίπεδα που μας ταλάνισαν μέρες τώρα, υπάρχουν και αυτά

Υστερα πατριαρχικά

Aγαπητέ Παναγιώτη*

         Θυμίζω στη συνέχεια των επισήμανσεών σου στον "Π.Λ". και τα εξής: "Οπου είναι δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το όνομά μου εκεί είμαι κι εγώ εν τω μέσω αυτών" (Ματθ. 18/ιη/20). Στη Λευκοπηγή δεν ήταν άρα κάποιος ψεύδεται.

        

Η περί Φωτίων σύγχυση

  

        

         Παναγιώτατε, που λένε

         Αλλος ο Μητροπολίτης Φώτιος (Μηνιάτης) ο μητροπολίτης της απελευθέρωσης της πόλεως Κοζάνης κι άλλος ο Φώτιος Ειρηνουπόλεως μετέπειτα Πασα στις Προσφωνσηεις κι αντιφνσηεις.πελευερωσης της πολωε ςΚοζναης κι αλλος ο Φωτιος Ειρηνοπολεως μεττριάρχης Φώτιος Β' (1929-1935). Ηταν απλώς συγγενείς.

         Γράφαμε και δημοσιεύαμε πριν λίγες μέρες:

Ουκ επιλήσομαι κ.λπ.

Πατριαρχικά αλλά κάπως παλιά

                               

Θυμίζουμε στο κάπως ευλαβές κοινό της ορθοδόξου μητροπόλεως Σερβίων, Κοζάνης, Βελβενδού, Αιανής κ.λπ. το οποίον την Τετράδη 27 Ιουνίου (Σαμψών Ξενοδόχου και Λουκά του ερημ)﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽νεται κ κεντικς το οποίτου) θα υποδεχτεί τον  Πατριάρχη στην κεντρική εξέδρα της πόλεως (στήνεται κάθε αποκριά) δύο άλλα συμβάντα πατριαρχικού ενδιαφέροντος.

     

«Πόσα χρόνια έχεις ν’ ακούσεις ακορντεόν...» Πολλά!

        

           23 διαθέσεις για τον Μ. Α.

            1. Προς το βράδυ ένας Βούλγαρος πλανόδιος μουσικός- μήπως και τυφλός;- μετά της κυρίας του, που κρατούσε ντέφι περισυλλογής της ευρω-βοήθειας, γωνία Μ. Περδικάρη και οδός ...Πλατείας (!) Αυλιώτη, παίζει ακορντεόν· βλέπει με τα δάχτυλα, παίζει με την ψυχή του έναν πόνο· μια μουσική σαν ξεχασμένη από παρτιζάνικο τραγούδι ανεβαίνει σε όποια ύψη την ακούν σαν κνίσα θυσιαστηρίου από ταπεινόν σφάγιο! Τελευταία, σε κάθε πλανόδιο ακορντεονίστα -πλήθυναν, περιέργως- καταβάλλω τα επίχειρα της νοσταλγίας του προσώπου και του είναι του.

              «Οι νύχτες μεγαλώνουν σαν αρμόνικες...»

         

Αγιορείτικες φράσεις και φάσεις

         Πόσες χιλιάδες εσπερινούς!

         Πόσες χιλιάδες όρθρους!

         Ο Γέρων Σπυρίδων σιωπούσε...

         Την 2.30 πρωινή ξεκινήσαμε υπό βροχή. Τόσασε εις αγρυπμησιν.λ. με παρακινογραφιαα το ρπσωβπο του a mpainamai s eoogr;h fylak;h, barypoin;itew χρόνια οδηγός και εδώ και λίγα χρόνια συνοδηγός δεν ενύσταξα ποσε εις αγρυπμησιν.λ. με παρακινογραφιαα το ρπσωβπο του a mpainamai s eoogr;h fylak;h, barypoin;itewτέ. Την φετινή με πήρε ο ύπνος κι έγειρα στην παρά του τιμονιού τη θέση, πλώρη. Εις μάτην ο Αλξνδ. με παρακινούσε εις επαγρ,της αγίας Αννας, λόγω Αθωυύπνησιν.

Εικόνες από μια έκθεση στην παραλία

Το λιμενικό, τη θάλασσα, τις συγκεντρώσεις βυθομετράει;
Μη το ψάχνεις, τώρα το δεύτερο επίπεδο είναι που μετράει

Ο Πατριάρχης ανά τας οδούς, τις πόλεις και τις άνω κάτω κώμες της περιοχής Κοζάνης

Κατά το εκπονηθέν πρόγραμμα περιοδείας της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος  του Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου του Α' (σε συντομογραφία Α.Θ.Π.Α.Κ.Ν.Ρ Ο.Π Β .τ. Α') στη θεόσωστον μητρόπολη Σερβίων και Κοζάνης μετά την 27ην  Ιουνίου μεταξύ των διαδρομών που θα ακολουθήσει η Α.Θ.Π.Α.Κ.Ν.Ρ Ο.Π Β ο Α' είναι και ο δρόμος που παίρνει η θαυματουργός εικόνα Παναγίας της Ζιδανιώτισσας κάθε Παρασκευή της Διακαινησίμου, όταν βγαίνει από τη μονή της μετανοίας της για την κοσμική γύρα προς ευλογίαν του λαού γενικώς και δια την ιεράν ζητείαν της, ειδικώς .

     

Χέρια και δάχτυλα

Χέρια γενικώς
και χέρια ειδικώς
Χέρια που ψηφίζουν
χέρια που σ' αυτά ελπίζουν...

Κατάλοιπα του Μανούσου Φάσση που βρέθηκαν στων εκλογών τη χάση

Αντί να φωνασκώ και να συμφύρομαι
(κι ως χήρα αυτοδυναμία να ολοφύρομαι)
Με τους υπαίθριους αγύρτες και τους ρήτορες
(της πλάκας και της μη πλάκας ηγήτορες)
Μάντεις κακών και οραματιστές
(μεταλλαγμένους ή και γνήσιους κομουνιστές)
Οταν γκρεμίστηκε το σπίτι μου (το ευρώ)
(στ' αρχαία μονοπάτια τη δραχμή να βρω)
Πήρα τους δρόμους μοναχός και σφύριζα
(σύννους επιφανειακά αλλ' ένδον Τσύριζα)

Δεν έχει θάλασσα...

Η Λευκοπηγή δεν έχει θάλασσα ούτε λίμνη ούτε ποτάμι. Και λοιπόν; Εχει λάκκο με καθαρό και λίαν κρύο νερό.

"Οι άγιοι Πάντες ληστές, οι λίστες κι ο λυστής!"

                           

- "Εισελεύσομαι εις τον οίκο Σου" δηλ. στο ναό των άλλοτε κι αείποτε χρόνων, λόγων, τρόπων κ.λπ.

         Περνώντας την είσοδο του ναού του Προδρόμου (ο θεμέλιος λίθος του τέθηκε το 1848 όταν όλη η πολιτισμένη, τότε, Ευρώπη ξεθεμελιωνόταν -προσωρινά έστω κι ατελέσφορα- από τις επαναστάσεις των λαών κατά των φεουδαρχών τους) πάνω  στο εσωτερικό υπέρθυρο σβησμένη εκ της καταρρεύσεως από το σεισμό, η κτητορική επιγραφή -ένα θραύσμα της απομένει μόνον. Δίπλα της μια έξοχη τοιχογραφία του αρχαγγέλου Μιχαήλ όστις ξιφήρης πατάει με τα πόδια του τον αμαρτωλό γενικώς, άρα και το ληστή ειδικώς, και τον θανατώνει εντελώς. Εισερχόμενος κάμνεις δε το σταυρό σου, προφανώς. (Πολλές οι παρηχήσεις σε ...ως).

       

Αν...

Λέω, αν ζούσαν ίσως τίποτε στη μη κομμουνιστική αριστερά να μην ήταν όπως είναι σήμερα...

Ανθρωποι του βιβλίου

Και λοιπόν...